Logboek

Silk stockings had ik al eerder gezien dus toen in een recencie naar dit origineel werd verwezen werd ik nieuwsgierig en wou ik deze versie perse ook zien om een vergelijking te maken .
Dit keer dus geen filmproducent en een componist maar een serieuzer thema als uitgangspunt in de vorm van juwelen die door de russische staat moeten worden verkocht in parijs .
de 3 afgezanten moeten de juwelen verkopen maar worden gedwarsboomd door de rechtmatige eigenaresse
vervolgens worden de afgezanten verleid door de westerse geneugten des levens waarna moskou een nieuwe vazal stuurt in de vorm van ijskonijn Garbo.
Garbo doet het net iets overtuigender dan haar remake versie maar de romance is eigenlijk net zo gehaast uitgewerkt .
beide versies hebben zo hun charme maar ik geef toch licht de voorkeur voor silk stockings

Yoschenko is a woman ! that is your opinion

amusante romantische komedie waarin Fred astaire een filmproducent speelt die in parijs een film opneemt met een russische componist voor de soundtrack .
Moskou is hier echter niet blij mee en stuurt een vrouwelijke afgezant om de componist terug te halen .
Stijve hark als ze aanvangkelijk is ontdooit ze uiteindelijk toch voor de charmes van Astraire's personage .
die omschakeling gaat naar mijn idee wat te snel, maar goed , het is een komedie en dat is de film vergeven want er is verder genoeg om van te genieten .
Eerlijk gezegd vind ik deze musical leuker als de oude musical's waar astaire zo bekent mee geworden is , de liedjes zijn aardig en Astaire's personage is wat meer normaal en niet zo extreem een softie .
Cyd charisse speelt yoschenko geweldig en de dialogen tussen haar en Astaire's karakter over kapitalisme en communisme zijn amusant maar blijven luchtig van toon , verder zien we Peter lorre nog in een bijrol van 1 van de andere russische afgezanten .

Ann Sothern speelt hier een model die zeker in het begin als een behoorlijk verwent nest word neergezet ,
Als gene Raymond desondanks hals over kop verliefd op haar word bij hun eerste ontmoeting terwijl hij weet dat ze puur op geld uit is dan komt dat wel erg naief over .
gaanderweg word ze wel wat sympathieker en worden de scherpe randjes in haar karakter wat weg gepoetst .
de scene in de badkamer is cruciaal maar eigenlijk wat te weinig om het echt geloofwaardig te maken .
al met al toch wel enigsins amusant maar echt heel geloofwaardig is de romance uiteindelijk niet .

Evelyn prentice is niet erg gelukkig in haar huwelijk , haar man is een succesvol advocaat en heeft het zo druk dat ze zich verwaarloost voelt , als ze aandacht krijgt van een vreemde man hapt ze na enige aarzeling toe om met hem te dineren , niet wetend dat hij van plan is haar af te persen voor zogenaamde ontrouw .
Inderdaad wat meer een drama over ontrouw dan een rechtbank crime story als is dat plotgedeelte best redelijk onderhoudend uitgewerkt , dan laat ik de ongeloofwaardigheden een beetje buiten beschouwing .
Powell en Loy speelden al eerder samen en doen dat prima , dit keer in een veel serieuzere rol
wat er aan het eind gebeurt in de rechtzaal is wel erg veelzeggend over hoe de maatschappij vrouwen zelfs in geval van moord een excuus kan aanreiken in de vorm van zelfverdediging , zelfs als dat aspect in deze zaak absooluut niet van toepassing is , feit is dat ze niet fysiek werd bedreigd , hij wou haar simpelweg eruit gooien .
objectief gezien krijgt de echte moordenaar een pardon en het slachtoffer heeft het verdient , een smet op de film ie toch een beetje een bittere smaak achterlaat .

Geen hoogvlieger, deze komedie over Lombard die het liegen eenvoudig weg niet kan laten en echtgenoot macmurray hiermee bijna tot wanhoop brengt .
Toch heeft de film wel zijn komische momenten , natuurlijk is het allemaal niet serieus te nemen maar als stel zijn Lombard en Macmurray een best wel grappig koppel .
Una merkel speelt Lombard's vriendin en zij speelt best wel leuk in haar supportive rol .
Het rechtbankgedeelte is niet best uitgewerkt en het komedie gedeelte vliegt hier flink uit de bocht .
Dat het allemaal niet te serieus genomen moet worden is wel duidelijk , maar het plot probeert wel heel makkelijk de wat serieuzere gedeeltes te negeren .
Uiteindelijk toch wel een aardige komedie maar zeker niet meer dan dat .

een soms wat vreemde musical film over een zwemmende boeren familie die het aanbod van een promoter accepteren om het kanaal over te zwemmen zodat hij ermee zijn energie drankje kan promoten .
Esther williams kende ik als actrice totaal niet maar ze is zeker een plaatje om te zien .
Als musical echter maar matig , ik moet wel toegeven dat musicals veelal niet mijn cup of tea zijn maar deze combi verhaal en liedjes leek niet echt te matchen .
Een romance plotje tussendoor tussen Williams en een frans personage is ook niet zo geweldig goed uitgewerkt .
Uiteindelijk toch nog wel een aardige film vanwege het aparte afwijkende verhaal .

Een kolonel die psychisch beschadigd samen met zijn vriend en kapitein uit de oorlog terugkeert naar hun geboorte stadje .
Ze worden als helden binnengehaald maar er is iets goed mis met de kolonel .
Hij word als rechter beedigd en zijn vriend als marshall , die heeft echter al zijn bedenkingen omdat hij merkt dat er iets goed mis is met hem.
zijn haat en zucht naar moord zorgt voor spanningen binnen de gemeenschap en spoedig komen de 2 oude vrienden lijnrecht tegenover mekaar te staan .
Glenn Ford speelt de Kolonel , met veel overtuiging , de waanzinnige blik in de ogen wanneer hij geprovoceerd word is een sterk staaltje acteerwerk .
Holden speelt de Marshall degelijk , ik had hem niet direct herkent omdat hij hier nog zo jong is .
Ellen drew ken ik als actrice niet echt maar ze is prima gecast en doet het goed .
Jammer dat de beweegredenen en de achtergrond van Ford's karakter geen aandacht krijgen , dat is toch een minpuntje in verder een prima western .

twee zonen gescheiden bij geboorte , de ene groeit op als de toekomstige maar sadistische koning van frankrijk , de andere komt terecht bij 1 van de 4 musketiers waar hij een rechtvaardig man wordt, echter is hij onwetend van het feit dat hij de tweelingbroer van de wrede koning is .
Het lot brengt hen bij elkaar en de koning misbruikt zijn gelijkenis om zijn vijanden uit de weg te ruimen en als hij eidelijk op de hoogte word gesteld van het bestaan van zijn broer laat hij hem opsluiten in de bastille met een ijzeren masker voor zijn gezicht .
bij mijn weten de oudste versie van het verhaal van Dumas en zeker een onderhoudende .
Joan bennett speelt prachtig de koninklijke erfgename van spanje die voorbestemt is om met de franse koning te trouwen.
De 4 musketiers zorgen voor wat luchtige humor in het verhaal en dat is zeker een welkome afwisseling .
de versie met Dicaprio heb ik ooit wel eens gezien maar zal hem zeker eens opnieuw kijken om de vergelijking met deze versie te kunnen maken .

Vrij lange film waarin het verhaal word verteld ,via een lange flashback van een groep nurses die net op weg naar australie zijn vanuit oorlogsgebied .
1 van de vrouwen is in apatische toestand en via een lange flashback krijgen we haar verhaal en dat van haar collega's te zien .
De film is vrij groots opgezet en een soort hommage aan de nurses die zich aangemeld hadden voor actieve dienst in the pacific .
Natuurlijk is het allemaal behoorlijk geromantiseert maar de karakters worden goed opgebouwd en gaandeweg ga je als kijker met hen meeleven .
Deze film is nog in oorlogstijd gemaakt dus ook wel duidelijk met een soort propaganda achtige boodschap maar dat stoort niet zo heel erg .

heerlijke romantische komedie , waarin gardner de godin van de liefde Venus speelt die door Walker uit haar stenen
min of meer slaap word gewekt en tot leven komt .
Wie anders dan gardner kan de godin van de liefde zo goed spelen , ze is adambenemend om te zien en speelt ook met een heerlijk soort godinnen vibe haar rol perfect .
Robert walker speelt zijn ietswat knullige rol heel aardig maar dat had wat mij betreft iets minder overdreven gemogen .
conclusie : een heerlijke romantische sprookjesachtige komedie die men helaas tegenwoordig niet meer ljikt te willen maken .

Een psycchiatrische patient vertelt het verhaal over de geschiedenis van Dr Caligari (Krauss) die vermomd als kermisexploitant en samen met de gehypnotiseerde Cesar een kleine stad met moorden terroriseert .
Uiteindelijk word hij ontmaskerd als schyzofrene directeur van een krankzinnigen gesticht .
Vervolgens blijkt dat de verteller zelf aan waanvoorstellingen lijd en het hele verhaal een hersenspinsel is , of toch niet ???
Dit is wellicht de oudste film die ik ooit heb gezien , dat is ook aan de decors te zien die volledig uit boordkartonnen achtergronden lijkt te bestaan , Kraus als de enge Dr heeft echt een kop die voor dit soort rol geknipt is en hij speelt zijn rol overtuigend .

Barbara is van arme komaf maar is onder de hoede genomen van haar tante , de gemeenschap mag echter iets weten van haar komaf uit schaamte .
Ze is verliefd op mark een arts die weg gaat , hun samenkomst wordt echter gesaboteerd door haar neef .
Later keert mark terug maar is getrouwd met een andere vrouw , Barbara wil hem terug en krijgt de kans hierop als ze een grote som geld erft van haar echte moeder die is overleden .
Een soap drama vol intriges dat zich in new orleans afspeelt , voor een groot deel het aanzien waard vanwege de prachtige aanwezigheid van Ava Gardner die werkelijk een plaatje is om te zien , ook Mitchum speelt weer top zoals altijd op zijn stoicijnse manier .
Geen topfilm maar de sfeer is mooi weergegeven en de plaatjes zijn prachtig .

Een film waarvan het einde me wel wist te raken , wanneer Peck aan land komt met zijn onderzeeer word hij opgevangen door de nog steeds prachtig ogende Avan gardner , ze valt voor hem en de 2 krijgen een affaire .
ondertussen heeft perkins een vrouw die emotioneel niet helemaal stabiel is en kind .
en dan is er nog fred astaire in een bijrol 2.
de karakters krijgen allemaal flink wat screentijd maar de main focus ligt toch op de personages van Peck en Gardner , zij voelt zich tot hem aangetrokken maar hij kan zijn verloren gezin niet zomaar vergeten .
Heel veel drama met op de achtergrond het atoomoorlog verhaal maar dat is min of meer een zijplot van het hoofdthema .
het einde is behoorlijk depri maar dat heeft zo op zijn manier ook wel weer zijn charme

ik kan me goed herinneren dat toen deze film in 1981 uitkwam iedereen op school het had over de transformatie scene , die scene was dermate indrukwekkend dat de effecten zelfs anno nu nog steeds indrukwekkend zijn , stop motion is gewoon nog steeds ( mits goed uitgevoerd ) naar mijn mening nog steeds superieur aan de CGI variant .
het verhaal is simpel , David en zijn vriend zijn aan het backpacken door engeland en worden
snachts aangevallen door een weerwolf , zijn vriend overleefd het niet en hij word wakker in een ziekenhuis in Londen .
In zijn dromen die nogal een donker humoristische ondertoon hebben komt zijn vriend hem waarschuwen dat hij gedoemd is om nu ook in een weerwolf te veranderen .
Ondertussen krijgt hij een relatie met de nurse die hem heeft verzorgd in het ziekenhuis .
Lichte humor vermengd met wat sterke jumpscares en stevige horror , een sterk geheel dat een zeer onderhoudende horrorfilm oplevert .

een vreemd verhaal met een vreemde sfeer die op een of andere manier toch weet te fascineren , Pandorra is een vrouw ( prima gespeeld door Ava gardner ) die iedere man om haar vinger kan winden , verschillende gegadigden dingen naar haar hand maar ze heeft geen gevoelens voor geen van hen .
Toch belooft ze met 1 van hen te trouwen , maar dan leert ze hendrick kennen , een misterieus iemand , ze voelt zich onweerstaanbaar tot hem aangetrokken maar weet niet waarom .
Ava gardner is wellicht wat minder indrukwekkend dan in East side west side , maar ze blijft een prachtige vrouw om te zien , het verhaal is als het ware een soort moderne versie van een oud mytisch verhaal .
Opnieuw is Mason haar tegenspeler .

Mckeever is een zwerver die elke winter het huis kraakt van de steenrijke O' Connor bij diens afwezigheid .
Wanneer Mckeever jim leert kennen die zojuist uit zijn huis is gezet nodigt hij hem uit om
bij hem in OÇonnors vila te komen logeren , de zaak word ingewikkelder wanneer O,Connors dochter onverwacht thuiskomt , ze zien haar aan voor een inbreekster en ze speelt het spel geamuseerd mee en word al snel verliefd op Jim .
Omdat ze niet wil dat Jim weet dat ze de dochter van OÇonnor is uit angst dat hij op haar geld uit is houd ze dat geheim .
Wanneer OÇonnor onverwacht eerder thuis komt , onderschept ze haar vader en weet hem te overtuigen het spel mee te spelen .
Amusante en hartverwarmde komedie met de juiste acteurs die de wat ingetogen humor goed weten te brengen , de namen zijn niet erg bekend maar dat mag de pret niet drukken.

(reactie op ander bericht)


het is zeker vermakelijk , en wees eerlijk , welke man droomt er niet van om op een planeet terecht te komen waar louter mooie vrouwen rondlopen waarvan sommigen ook nog eens erg passioneel zijn .
natuurlijk is het verhaaltje zeer slap maar wat verwacht je dan ? een arthouse film ? , het is gewoon leuk amusement vol met mooie vrouwen , geen straf om naar te kijken lijkt me .

Jessie en Brandon hebben huwelijksproblemen , hij is eerder vreemdgegaan in het verleden en dat zit haar toch nog steeds dwars , zeker als blijkt dat de betreffende dame ( voortreffelijk gespeeld door Ava Gardner ) ineens weer opduikt en Brandon opnieuw probeert te verleiden , en niet zonder succes , ook al probeert hij er weerstand aan te bieden .
Om de zaak nog complexer te maken leert Jessie een nieuwe man kennnen die verliefd op haar word , ( prima gespeeld door Van Heflin).
Eigenlijk is zij nu de gene die vreemdgaat (emotioneel dan) en dat is dan ook de enige reden dat ze uiteindelijk zich van Brandon weet los te weken.
Er volgt nog een moordplotje tussendoor , gelukkig neemt dat maar weinig tijd in beslag om vervolgens tot een degelijk slot en conclusie te komen .
Prima drama met soap elementen erin , de cast is erg sterk , Stanwyck , Mason , Heflin doen het allemaal erg goed maar de show word een beetje gestolen door Gardner's personage , Isabel lorrison is wel de meest indrukwekkende femme fatale ( mischien op Rita hayworth's Gilda na ) die ik ooit heb gezien .

rare plotomschrijving waar maar weinig van klopt , Alleen het feit van Hoss en zijn gezin klopt , de rest is triviaal of ontbreekt .
De film focust zich volledig op het gezin Hoss , waarin we vooral de dagelijkse gebeurtenissen de revue zien passeren , mevrouw Hoss is heel tevreden met wat ze heeft bereikt , een mooi leventje , een paar kinderen en een mooie tuin + een grote kas die ze zelf heeft aangelegd , als haar moeder op een gegeven moment langskomt toont ze haar vol trots wat ze allemaal heeft bereikt , je vraagt je op een gegeven moment af of ze wel weet wat er allemaal achter die muur plaatsvind , maar later in de film plaats ze een opmerking tegen een hulpje in de huishouding waaruit blijkt dat ze wel degelijk op de hoogte is .
De regisseur heeft er bewust voor gekozen geen enkele gruwel van het kamp zelf te tonen , de enige aanwijzingen
dat er wat mis is krijgen we via geluiden binnen , het blaffen van honden , gehuil van kinderen , schoten op de achtergrond , en geschreeuw van kampbewakers , maar er word niks getoont .
dat is een keuze die je maakt maar ik vond het geen sterke keuze ,de tegenstelling tussen kamp en the happy home word nooit getoont , wat er overblijft is een nogal saaie opvolging van gezins scenes gecombineerd met een tikkeltje drama wanneer mevrouw Hoss overstuur is als blijkt dat ze wellicht worden overgeplaatst .
dat deze film zo word bejubelt is mij toch wel een beetje een raadsel , ik vind er niks byzonders aan en op momenten is de film zelfs behoorlijk saai .