Meningen

De film probeert het erg hard, maar alles wat zo ongelofelijk leuk is aan Spider-Man ontbreekt hier of is slecht nagedaan. M'n waardering voor die film is echt verder gestegen na deze film gezien te hebben, geweldig hoe bijna alles daar perfect klopt

Maar goed Daredevil. Het begint al met Affleck die gewoon totaal ongeschikt is, die man heeft echt de uitstraling van een broodrooster... en uitstraling is toch echt erg belangrijk bij een superhero. Verder wordt er veel te weinig tijd besteed aan HOE Daredevil superhero werd (het deel dat ik altijd het leukst vind aan dit soort films), worden er in rap tempo wat personages geïntroduceerd, zijn er een paar ellenlange scenes die voor emotioneel door moeten gaan voor er eindelijk tot actie over gegaan wordt. De acties zijn bijna identiek aan die in Spider-Man, maar dan zonder de adrenaline-rush en met aanzienlijk minder mooie graphics. En sorry, die Garner heeft een mooi lichaam... maar een ontzettende rotkop (ook in dat onderdeel wint Spidey het wat mij betreft ).

Wat overblijft: ach ja heb me wel enigzins vermaakt, paar leuke scenes (de manier waarop DD's radar-zintuig in beeld is gebracht bijvoorbeeld), en een leuke over-the-top rol van Farell. Erg leuk vond ik ook het rolletje van Kevin Smith, was écht niet op de hoogte van het feit dat hij in deze film speelde...

Het eerste deel was ondanks de volwassen toon imho nog echt een good guy/bad guy stripverhaaltje, maar pfff... hier wordt er wel even een schepje bovenop gedaan zeg. Flink naargeestig allemaal voor een summer blockbuster, grootse themas en bijna epische verhaallijn met natuurlijk een magistrale rol van Ledger en ondanks de lange speelduur geen scene die overbodig aanvoelt of z'n doel mist. Een paar erg mooie scenes met slechts een close up van een hoofd of een gebouw gecombineerd met een geweldig gebruik van monotoon geluid om de spanning op te bouwen, redelijke artsy-fartsy voor een film als dit.

Ik vond de film alleen helaas niet de juiste spanningsboog hebben, die bleef wel erg lang gespannen staan in het laatste uur waardoor ik een beetje murw gebeukt de bioscoop verliet. Wie weet bevalt dat bij herziening wat beter, tot die tijd een dikke 4*

vermakelijk, vond alleen de Evil Dead stijl niet echt bij het genre passen (sfx waren, misschien expres, af en toe knullig, de film was komisch wanneer hij spannend moest zijn)... blij dat Raimi met Spider-Man een andere koers is ingeslagen, die was echt ERG veel beter

maar 3 sterretjes is deze wel waard

Geen schim van bv. de Scary Movie films, waar tenminste nog af en toe te lachen viel om de diverse verwijzingen, en waar nog iets van een redelijke "flow" in zat. Dit was de ene pijnlijke scene na de andere.

Wat een ongelofelijk stoere film zeg. Alles klopte... spannend, sfeervol, ranzig, af en toe hilarisch. De manier waarop door kleine details (een rookwolkje hier , een autocrash daar) de totale chaos van de stad (van de staat? van heel Amerika?? van de hele wereld??? wie zal het zeggen) wordt weergegeven... subliem.

Bij 28 Days Later klaagde ik nog "hier had veel meer in gezeten", deze film bewees dat. Ik ga snel op zoek naar het origineel, maar ik kan me NIET voorstellen dat niet-rennende zombies net zo eng zijn als de wezens in deze film.

4 dikke sterren

Redelijk vermakelijk onzinverhaaltje als excuus voor wat leuke scenes, die de lat weer wat hoger leggen wat betreft dit soort rampenscenes.

Films als deze zijn er in drie soorten: films die de plank totaal misslaan, en een ongelofelijk pijnlijke mix tussen komedie en totaal mislukte poging tot serieus drama proberen te brengen (Armageddon), films die zich erg serieus nemen, hier grotendeels in slagen, maar tja echt veel doet het je allemaal niet als kijker (Deep Impact) en supervermakelijke onzin, die je weer vergeten bent als je de bios uitkomt, maar waar je in ieder geval van genoten hebt, omdat je weet dat de makers het allemaal niet zo serieus bedoelden (ID4).

Deze film valt in de Deep Impact categorie. Als er mil-joe-nen mensen doodgaan zal het mij eerlijk gezegd worst zijn of een vader zijn zoon weer vindt, en of het jongetje het meisje zal krijgen, en of de hond van de zwerver het allemaal overleeft.

Maar goed, best vermakelijk dus allemaal. Hoogtepunt van de film vond ik toch de geniale scenes waarin duizenden Amerikanen proberen om die rivier over te steken richting Mexico, die de grenzen krampachtig dichthoudt (precies het tegenovergestelde van de dagelijkse werkelijkheid dus). Pas na kwijtschelding van de schulden van de arme landen willen ze (terecht) honderdduizenden Amerikaanse vluchtelingen opnemen)

Misschien had een film over een nieuwe ijstijd meer indruk gemaakt als ik niet in een volle, airco-loze, bioscoopzaal zat trouwens

2,5 *

Hartverscheurend mooie en indrukwekkende documentaire waar je van te voren maar het best zo weinig mogelijk over kan weten.

De meest interessante documentaires vind ik films als bv. King of Kong of My Kid Could Paint That, waar de maker "met z'n neus in de boter valt" en je real-time bovenop de interessante gebeurtenissen zit. Hier is dat nog veel meer dan in deze films het geval, wat begint als een poging om alle herinneringen aan een overleden jongen te documenteren neemt de ene na de andere bizarre wending.

Erg leuk. Lekker bot en duister, en grappig om Norton en Williams eens in totaal andere rollen te zien.

Smullen inderdaad! Al was hij inderdaad wel wat meer gericht op Dre dan op Iovine. Ook was het allemaal niet erg kritisch. Maar aan de andere kant, hier zat tenminste wel het gebeuren met Dee Barnes in, itt Straight Outta Compton.

Echt smullen geblazen wat betreft het acteerwerk, de regie, de montage, de muziek enz. Klein minpuntje is dat ik me een beetje afvraag of al dat talent niet een iets minder cliche verhaaltje had verdiend.

4+

ongeïnspireerde bedoening..

alles en iedereen op de automatische piloot, een paar vrouwen, een paar gadgets, wat dingetjes oude Bond-films samenvoegen en hup, we kunnen weer geld verdienen... triest

Zojuist gezien op Times Square (altijd al eens willen zeggen) en ik ben erg onder de indruk. Origineel uitgangspunt, intens, grappig, ontroerend en geweldige regie en montage. Perfect tempo en de ene geweldige scene na de andere. Sterke rol van die Copley ook. Benieuwd waar meneer Blomkamp ons de komende jaren nog allemaal mee gaat verblijden.

Dat ik hier op gestemd had was blijkbaar niet echt terecht, want het kwam me allemaal niet bekend voor. 't Is een beetje jammer van de erg lange aanloop, die een beetje gezapig is (past goed bij de temperatuur in de film, dat wel), maar langzaam aan wordt de film steeds indrukwekkender. Vooral een film die beter wordt wanneer je er achteraf over na gaat denken... mooie dvd ook de Criterion regio 1

Aardig experiment, opvallend einde, maar verder heeft de film voor mij dezelfde problemen als Dancer (de eerste Von Trier die ik zag). Te kunstmatig, te geforceerd, ongeloofwaardig handelen van de personages waardoor het me allemaal niets deed. 2 sterren.

M'n eerste film van Kitano.

De film ziet er inderdaad adembenemd uit, dat rood... zo mooi. Verder vond ik het helaas tussen een paar erg mooie momenten hier en daar wat saaiïg, maar zeker de moeite waard.

Leuk, leuk, leuk... prachtige decors, erg leuke vertolkingen (Zellweger zucht..., McGregor en die Frasier dude waren ook erg leuk), perfect de sfeer neergezet van Breakfast at Tiffany's plus waarschijnlijk tientallen jaren zestig films die ik niet gezien heb. Enig nadeel dat het imiteren van de sixties films soms zo ver ging dat het hier en daar op een persiflage leek. Maar verder heb ik me erg erg vermaakt.

Deels een erg leuke, typische Stephen King film (bovennatuurlijk toontje, de avonturen van die jongelui) en deels een ongelofelijk slechte versie van films als The Thing. En dat tweede krijgt naarmate de film vordert steeds meer de overhand, de eerste drie kwartier vond ik verschrikkelijk leuk.

Hoe leuk je dit vindt hangt waarschijnlijk af van de vraag hoe leuk je het vindt om 2 uur lang naar bekende acteurs en jaren '60 R&B te kijken/luisteren, want veel meer heeft deze film niet te bieden imho.

Ik vond het allemaal lekker wegkijken, maar niets bijzonders.