Meningen

Jammer, ik vond dit toch een aanzienlijk mindere Kurosawa. Hele mooie plaatjes, maar een beetje simpel en flauw hier en daar. Maar goed, nog steeds zeer de moeite waard natuurlijk.

Mijn verwachtingen lagen vreemd genoeg ook niet zo hoog. Maar niets dat ik gezien, gelezen en gehoord heb van deze film heeft heeft mij kunnen voorbereiden op de bijna religieuze ervaring die ik zojuist bij het kijken van het eerste deel van Kill Bill heb gehad: Een schoonheid en intensiteit die ik slechts weinig ben tegengekomen in films. De beelden, wisselingen in stijl, de muziek hebben een geweldige hypnotiserende werking. De opdeling in chapters: geniaal. De verschillende stijlen van de chapters ('t lijkt wel of er 10 verschillende regisseurs bezig zijn geweest) vormen samen een lappendeken die veel meer is dan de som van de delen. Ofzo.

Zeggen dat dit een matige film is omdat het verhaal simpel is is als zeggen dat de Nachtwacht een flutschilderij is omdat er alleen maar wat mannetjes op een rij staan. Diep, diep onder de indruk ben ik.

En ook ik had totaal geen probleem met de opdeling. Bij een film die het van de "hoe zal het aflopen"-spanning moet hebben is het inderdaad vervelend, maar dat is hier totaal niet het geval. Als dit soort ingrepen nodig is om in Hollywood een duur kunstwerk te kunnen maken heb ik daar vrede mee.

Na weer gigantisch genoten te hebben van deel één (die dikke 5 blijft lekker staan) was het eindelijk tijd voor het tweede deel van Kill Bill.

Sluit me bij de mensen aan die 'm iets minder vonden dan de eerste. Totaal andere film (iets dat ik in principe een goed punt vind), maar dit uitte zich vooral in hier en daar wat lange, saaiïge scenes. Je zult mij niet horen roepen "had hier toch in geknipt", want deze scenes waren in principe allemaal belangrijk voor het plot. Ze waren alleen niet allemaal even interessant. Ik vond ook niet dat het nou van die typische geniale Tarantino-ouwehoer scenes waren.

Verder valt er weer te genieten van een aantal onvergetelijke scenes (De training van The Bride, de scenes nadat ze ontsnapt is uit haar graf, het gevecht met Elle Driver, de (voor mij onverwachtte) emotioneel mooie scenes aan het einde.)... het is alleen allemaal niet de non-stop rollercoaster die de eerste film was. Daar had ik letterlijk bij ELKE scene zoiets van "oh cool! deze scene weer 's zien". Bij deel twee kan ik een half uurtje aanwijzen waar ik dit gevoel niet heb.

Ik hou het op een krappe 4,5. Over de hele Kill Bill-saga: ongelofelijk knap dat Tarantino toch weer zo'n topfilm heeft weten neer te zetten, ik vind het z'n op-een-na-beste film. Dit soort films zijn de reden dat ik filmfan ben geworden.

Aangepast.

Anyway, bij elkaar gejat rotzooitje. Vervelende acteurs, beroerde dialogen en erg slecht geregisseerde actiescenes.

1,5 *

Goh wat weinig stemmen nog

Erg vermakelijk bios-filmpje, spectaculair en zowaar ook nog ontroerend hier en daar. Toch was het allemaal een beetje te veel van het goede, er had over de hele film toch wel een uurtje weggesneden mogen worden. Vooral het "eiland deel" BLEEF maar doorgaan.

Grotendeels is dit natuurlijk de gebruikelijke Roland Emmerich-achtige sfx rampenporno met alle Hollywood-shit die wel al 20x gezien hebben. Wat de film toch net de moeite waard maakt zijn een paar geweldige scenes, bijvoorbeeld het minutenlange shot rond de vliegtuigcrash, het shot vanuit de schuivende metro waarbij je ziet hoe er tientallen mensen geschept worden, of het leuke einde waar Cage besluit onder het genot van Beethoven even door de wanhopige en plunderende mensen te cruisen.

Volgens mij is Proyas een aardige regisseur, zou fijn zijn als hij de Hollywood meuk weer eens een keertje achter zich laat.

Matigjes, paar keer moeten glimlachen. Dat die ene agent teveel Amerikaanse films keek was een grap die hééél snel oud werd. Hoe hier ooit een Amerikaanse remake gemaakt van kan gaan worden snap ik niet, want dat wordt dan een identieke (hoewel, minder grappige) versie van Super Troopers.

2*