Black-white filmchallenge

48. The Cruel Sea (1953)

126 minuten (Plex)

FTV (252 punten)

Puntentotaal: 6038

Eigen rating: 3*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/kG93zIRD0nnD4MPmNfGRIf8AFxQ.jpg

Realistische film over het leven aan boord van een U-boot jager tijdens de 2de Wereldoorlog. Buiten het gebruik van schaalmodellen en ronddrijvende figuurtjes, zag het er realistisch uit. Verwacht echter geen actierijke film. Buiten 2 gezonken duikboten en de getorpedeerde "Compass Rose", het schip waar zich het grootste gedeelte van de film op afspeelt, is er niet veel meer actie te beleven. Het gaat dan ook meer over de interactie tussen de manschappen en het feit dat de officiers van dienst groentjes waren zonder enige oorlogservaring. Het voelde soms aan als een documentaire.

51. Easy Street (Film, 1917) - Charles Chaplin

24 minuten

Bron: Youtube

FTV: 48 punten

Puntentotaal: 10.198

Eigen rating: 3,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/v637wt18xznrE2NU56Y3MB1MrNs.jpg

Voor zover het kan moest deze toch even op gang komen. Het was wachten tot onze vriend zijn politie-uniform aantrok. Meestal zit de politieman achter hem aan, nu was hij het die de orde moest bewaken. En dat was nodig met die kolos die de buurt opruide.

De gummiknuppel had weinig effect en dus moest hij eieren voor zijn geld kiezen. Leuke intermezzo's dus, zowel op straat, in het appartement of in het politiekantoor. Fijne rol van die Eric Campbell dus.

Typische en repetitieve Chaplin, blijft wel vermakelijk natuurlijk.

52. Kurutta Ippêji - A page of madness (Film, 1926) - Teinosuke Kinugasa

70 minuten

Bron: Youtube

FTV: 140 punten

Puntentotaal: 10.338

Eigen rating: 3,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/4meI0QrorVGtiBBRBQ98oT4JFrU.jpg

Veruit mijn oudste Japanse film die ik al gezien heb. Ik zocht het even op en vond tot nu de film Banshun (1949) van Ozu als oudste Japanse film in mijn lijst terug. Een stomme film uiteraard, deze Kurutta Ippêji, maar toch wel een bijzondere.

Ik was zonder voorkennis niet altijd goed mee met het verhaal - de traditionele pancartes zijn namelijk achterwege gelaten - maar was vooral visueel en auditief erg onder de indruk. Geen bombastische orkestmuziek hier, maar erg treffende en passende muziek die synchroon liepen met de gebeurtenissen. Speels, scherp of de spanning uitdrijvend, mooi in balans en fijn om naar te luisteren eigenlijk in combi met de beelden. Het kan misschien zijn dat het geluid later is geperfectioneerd en eraan is toegevoegd, maar toch.

Visueel ook bijzonder in die zin dat er al serieus met effecten en surrealistische (vervormde) beelden werd gewerkt. Knap toch voor die tijd. Zeer mysterieus en zelfs een beetje creepy. Technisch ook erg fijn met snelle beelden en montage.

53. Kyûketsu Dokuro-sen - The living skeleton (Film, 1968) - Hiroshi Matsuno

81 minuten

Bron: Archive.org

FTV: 162 punten

Puntentotaal: 10.500

Eigen rating: 2,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/wNILetwQk0P7wfeRWEXNVUPlXHe.jpg

Niet zo'n geweldige horrorprent uit Japan. Ik had wel wat moeite met de Spaanse ondertiteling - ik vond niets anders - maar kon me toch niet van de indruk ontdoen dat het anders ook nogal een rommeltje was. Het verhaal was alvast niet het sterkste punt van de film.

Griezelig werd het ook niet echt. En de filmtitel is toch wel wat misleidend. Er komen dan wel een aantal keren wat skeletten aan te pas, erg veel kwamen die niet in beeld of voegden die iets toe aan het geheel. De skeletten werden zo weggeplukt uit het spookhuis overigens.

Hier en daar wel een leuke scène zoals met dat zuur, maar dat is het dan ook. In zijn geheel redelijk flauw, maar het blijft voor een keer wel een fijne wegkijker.

54. El Ángel Exterminador (Film, 1962) - Luis Bunuel

95 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 190 punten

Puntentotaal: 10.690

Eigen rating: 4,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/mI7hfScSb8NAWC09viymxCzWZIq.jpg

Best een fascinerend gegeven die de film vooropstelt als je meegaat in het verhaal dat men opgesloten was in die ruimte. Het gedrag van de mensen is divers en verandert ook vrij snel. Eerst is er ongeloof en verbazing. Vervolgens is er paniek en angst. Er is woede en er wordt een zondebok gezocht. Alle primaire emoties en behoeftes treden op en het is interessant die als kijker te ervaren.

Het dunne laagje van beschaving valt er bij sommigen vrij snel af, uit onmacht, uit zelfbehoud. Knappe scène daar met die waterleiding. Het grootste pijnpunt van de film vond ik toch wel de te grote cast. Er waren gewoon te veel mensen aanwezig. Dit kon gerust met minstens de helft minder. Nu gingen veel personages op in de massa en waren de dialogen onderling te beperkt.

Best ook wel een mooie steek van Bunuel naar aristocratische klasse en hij trekt dat helemaal op het eind ook door naar de Katholieke Kerk. De oplossing vond ik echter net iets te simpel, maar ik genoot volop van het voorgaande anderhalve uur.

55. Letter from an Unknown Woman (Film, 1948) - Max Ophüls

86 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 172 punten

Puntentotaal: 10.862

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/mtuWpw8EY4Ehp0Gzm91R4gLLe9l.jpg

Een mooi romantisch drama dat vertrekt vanuit een brief en via flashbacks het wedervaren vertelt van een verliefd buurmeisje. Een beetje sentimenteel en melodramatisch, maar wel erg mooi verteld. Een prima sfeer hangt over de film als de hunker naar een onbereikbare liefde.

Prima setting en kostumering daar in de periode rond het jaar 1900 in Wenen. Erg stijlvol en knappe donkere grijszwarte overheersende tinten. Geen standaard romantisch verhaaltje, maar best een bitter verhaal.

Mooie overtuigende rol trouwens van Joan Fontaine als idealistische ietwat naïeve tiener. Een personage met veel flair en uitstraling geheel volgens de mogelijkheden van de actrice. Fijn.

34. Trouble with Eve (1960) - IMDb

FTV

62 minuten

Punten: 62 x 2 = 124

Totaal: 2366 + 124 = 2490

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/a/a0/%22Trouble_with_Eve%22_%281960%29.jpg

Na Because of Eve nu Trouble with Eve. Gelukkig is dit geen edutainment maar entertainment, een comedy met wat seksuele zinspelingen en misverstanden (geen bloot op een standbeeld zogezegd van Eva na). Eve duikt weliswaar pas over halfweg op, maar ook andere dames zijn zeker het aangluren waard. Het verhaal is niet bijster interessant, verwacht geen bulderlach humor maar amusant vond ik het wel. Het duurt ook niet lang.

alexspyforever, nu rest mij alleen de vraag wanneer All About Eve op het programma staat

7. Eraserhead (Film, 1977)

89 minuten x2 (FTV) = 178

Puntentotaal: 1.354 punten

Eigen rating : 2,5 *

https://cms.tabakalera.eus/sites/default/files/styles/breakpoint_1920/public/2022-09/eraserhead-handia.jpg?itok=bitIToOe

In het Jaar des Heren 1977 : Op 19/11/77 stond 't Smurfenlied van Vader Abraham op nr 1 in de Vlaamse radio 2 top 30. Vooraleer we nu het algemeen hoongelach over ons heen krijgen van onze Nederlandse vrienden : op 12/11/77 stond dit lied op nr 1 in de Nederlandse top 40. In Vlaanderen bleef het 6 weken (!) op nr 1. Je wilt echt niet weten hoe lang in Nederland. Het lied werd vrij snel vertaald naar het Engels en Duits waar het ook een groot succes werd.

Waarom dus Poetin persé Europa wil innemen, is mij een raadsel. Maar ik had zo graag gezien dat David Lynch een film zou maken met dit gegeven. Of misschien heeft hij dit wel gedaan en gaat Eraserhead daarover. Jack Nance als Vader Abraham die een smurfje moet verzorgen, Gargamel die vermomd in de radiator verscholen zit en de kat Azraël die als insectjes uit de lucht komen vallen ... Ik sluit na het zien van (eerste keer) Eraserhead niks uit.

Op de filmpagina's zijn er duidelijk 2 kampen nl de believers en de non-believers en ik behoor tot het tweede kamp. Niet dat de film slecht zou zijn, verre van, het is geniaal gemaakt met een perfecte sounddesign en locatie waarin de industrialisering als metafoor dient voor vervreemding, afstand, isolatie. De zwart wit fotografie van duo Frederick Elmes en Herbert Caldwell is fantastisch en versterkt de nachtmerrie waar we als kijker direkt in verzeilen. Maar ik voel er niks bij. De eerste grote sequentie met het etentje bij de schoonouders is nog aardig maar daarna alleen het gevoel 'ik stond erbij en ik keek er naar'. Het afgevallen hoofd, het radiator meisje, de dissectie van de baby/gedrocht ... het had me niet mee.

Eraserhead wordt soms vermeld als kunst. Het zou me niks verbazen. Ik heb het altijd moeilijk om sommige kunstwerken te definiëren laat staan te begrijpen. Laatst riep ik nog in het musea 'wat een prachtig beeld !' maar het bleek om de poetsvrouw te gaan. Nu ik er over nadenk, daarover zou Eraserhead ook kunnen gaan ...

Ik heb "Barbara (1970)" zonet binnengehaald, maar dit is geen pornofilm. Er wordt wel in geneukt (o.a. tijdens de bijna 15 minuten durende opening in de duinen), waarbij zelfs mannen het met elkaar doen en ook is er een hond (na circa 75 minuten) bij betrokken, maar er wordt niets expliciet getoond (en dan doel ik op penetraties, close-ups, pijpen, etc.) en de mannen hebben ook gewoon een slappe worst.

Ik heb de film wel nog niet gekeken (ik twijfel nog), maar ik heb wel zeer regelmatig vooruit zitten te springen met steeds 30 seconden. Dit is gewoon een erotiek film (met wel veel naaktheid) en opzicht vind ik dat wel jammer, want nu heb ik nog steeds geen zwart-wit porno film gezien

Maar mocht ik hem gaan bekijken, dan zal ik er ook een Theunissen waardige recensie over schrijven (minimaal 17 alinea's ) en dan krijg je een seintje van mij.

10. Petticoat Junction (1963–1970)

S1.E13 ∙ A Night at the Hooterville Hilton (1963) 4*

S1.E27 ∙ The Ladybugs (1964) 3*

FTV

Punten: 2 x 25 = 50 x 2 = 100 punten

Totaal punten challenge: 785 punten

https://catchy-images.s3.amazonaws.com/VtXpn-1701201490-431-blog-Bea%20Benaderet%20-%20Catchy%20Header%20-%20Nov.%2028th.jpg

Langlopende Amerikaanse serie over een weduwe die met haar Uncle Joe en drie knappe dochters een klein hotel runt ergens in the middle of nowhere (Oregon). Geslaagde aflevering over een hele strenge hotelcriticus die komt logeren in de overtuiging dat het hotel tennisbanen, bowlingbanen en sauna heeft. In werkelijkheid alleen één wasruimte per verdieping.

En maart 1964 nog geen 2 maanden na The Beatles in The Ed Sullivan Show de Beatlemania. Met ongeveer alle flauwe grapjes die destijds rondgingen bij de iets oudere generatie. Redelijk square dus, maar wel grappig om te zien hoe er tegen de Beatlemania werd aangekeken.

Haha, ik typte dat bericht ook vlak na die opening. Er zitten nog een paar seksscènes in. Met dieren, familie, verkrachting... ik kan daar echt helemaal niks mee in een film, walg er zelfs van. De audio was ook verschrikkelijk, onverstaanbaar bij vlagen, geen ondertiteling beschikbaar. Het was echt overleven voor mij. Ik vrees dat jij er nog wel e.e.a. uit weet te halen. Hoe ik me daar dan weer toe moet verhouden weet ik nog niet... dat zien we dan wel weer! Eerst afwachten of je 'm gaat kijken...

De versie die ik heb binnengehaald is circa 7 GB groot, is een 720p versie en duurt 98 minuten. Het beeld (soms wel erg donker) en het geluid zijn opzicht goed en er is zelfs Engelse ondertiteling (ook al wordt er gewoon Engels gesproken).

Ik kan niks beloven maar misschien dat ik hem dit weekend ga kijken. Dan heb ik ook weer een zwart-wit film gezien voor deze challenge). Ik heb wel nog een aantal andere films op de plank liggen die ik eigenlijk wil zien, zoals "The Zone of Interest (2023)" en "Vlees (2010)". De laatste is met Nellie Benner en die zag ik laatst in de zwart-wit film "Crepuscule (2009)", waarin zij het enige positieve is.

Misschien dat ik in "Barbara (1970)" (staat pas sinds deze maand op MovieMeter) ook iets positiefs zie

49. Sátántangó (1994)

435 minuten (Plex)

FTV (870 punten)

Puntentotaal: 6908

Eigen rating: 2.5*

https://img.volkskrant.nl/c976664d18e220508381833593b8b1ccd554fc92/urenlange-mistroostige-slow-cinema-voor-de-liefhebber-draait-satantango-weer-in-de-bioscoop

Voilà, de rest van de dag opgeofferd aan deze film. Deze staat al zo lang te wachten, maar die speelduur schrikt zo af. Dat tegenwoordig films meer dan 2 uren duren, is eigenlijk doodnormaal. Maar 7 uren is nu ook weer niet niks. Ik heb al eens toegegeven aan een lange speelfilm nl. "La Meglio Gioventù" die 6 uren duurde. En die 6 uren vlogen zo om. Wat een wondermooie, meeslepende film was dat. Maar deze "Sátántangó" was toch andere koek. En die openingsscène met de voortsukkelende koeien, was al een teken aan de wand. Dit ging een doorbijtertje worden. Elke situatie werd zo uitgerokken tot een ellendig lang durende sequentie. Qua verhaal snapte ik er geen bal van. Toch één tip: zit je in een dipje in je leven dan kan je deze film beter overslaan. Wat een mistroostig, depri beeld werd hier wel gecreëerd. Een aaneenschakeling van beelden vol uitzichtloze toestanden en drankmisbruik. Ik ben wel zeker dat je een fotogalerij kan vullen met honderden snapshots uit deze film. Maar het was toch lang, die 7 uren

Hahah, sorry, maar bij de openingsscène had je het eigenlijk al door en dan moet je nog zeven uur... mijn God... Klinkt als ik die op m'n werk kom iedere dag. Na die eerste bak koffie weet je al dat het weer niks gaat worden; lange zit.

Mensen die Sátántangó voor het eerst kijken door deze black-white challenge.

Deze challenge is een schot in de roos! Want ook ik maak me schuldig aan het leegpoetsen van de uitpuilende stapel klassiekers die ik eigenlijk zou moeten zien maar die ik anders altijd uitstel.

Hierbij ook mijn eerste film van deze challenge:

1. Boro in the Box (Film, 2011)

40 min

FTV, met naakt en een beetje gore (80 punten)

Eigen rating: 4*

https://i.pinimg.com/originals/0e/c8/aa/0ec8aad57c02855d9c64d4c0078ae2f7.png

Dit is denk ik de meest experimentele en ronduit rare film die ik ooit gezien heb (via Mubi). Hoewel ik er vrij weinig van snapte werd ik constant geboeid door de bijzondere sfeer en voorgeschotelde eigenaardigheden. Er zal vast een hoop betekenis achter zitten, maar ook zonder die te zien is het een feest om naar te kijken. Zelfs de aftiteling voelde apart en paste qua sfeer volledig bij de rest van de film. Het is lastig om echt een duidelijk plot te omschrijven, maar het komt neer op een soort coming-of-age sprookje verteld door de protagonist in 26 (?) korte hoofdstukken, één voor elk van de letters in het alfabet. Ik kan deze film zeker aanraden, en als het je niet bevalt zijn de 40 minuten ook zo weer om!

17. Lake Michigan Monster (Film, 2018)

78 minuten

FTV (156 punten)

Puntentotaal: 3839

Eigen score: 2.5*

https://www.americangenrefilm.com/wp-content/uploads/2021/04/lakemichiganmonster1.jpg

Poh, lastig deze. Alsin de eerste 30 minuten waren echt geweldig, mja, de film valt daarin zo vaak in herhaling dat na zo'n halfuur mijn limiet voor zoiets was bereikt. Als los staande I Think You Should Leave of Monty Python bit was het wel echt waanzinnig geweest. Film brengt overigens genoeg leuks in het tweede deel, dus laat je hierdoor vooral niet afschrikken. Al moet je wel een beetje van dit soort komedies houden natuurlijk. Deze geef ik nog wel een keer een kans.

18. Frances Ha (Film, 2012)

86 minuten

FTV (172 punten)

Puntentotaal: 4011

Eigen score: 3*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/frances-ha-2013/FrancesHa-2013-1.jpg

Degelijke film van Baumbach en Gerwig maakt er een leuk personage van. Ik kan overigens goed begrijpen als ze bij mensen het bloed onder de nagels zou halen, het is me er wel eentje... Ik vind haar keuzes wat onorthodox maar wel passend bij het personage, verder is het een fijn luchtig filmpje met een korte speelduur. Zwart wit keuze is ook prima verwerkt al had het ook niet per se gehoeven. Gewoon all-round prima, maar ook niet heul veul meer.

8. L'Amore (Film, 1948) - Roberto Rosselini

78 minuten

Bron: Blu-ray

FTV: 156 punten

Totaal: 1.466 punten

https://media.themoviedb.org/t/p/w1066_and_h600_bestv2/iSP0I0XT1rqqWmpayD9OM50wrUm.jpg

Waardering 3*

21 Fanfan la Tulipe (1952)

102 minuten

FTV (204 punten)

Puntentotaal: 3658

Eigen rating: 3,5*

https://dazebaonews.it/wp-content/uploads/2022/05/ddec3afc1bd6d1245562d5dbb63f3a3f.jpg

'Er was eens een charmant land dat Frankrijk heette. Hier is een weergave ervan in het midden van de 18e eeuw. De mensen leefden toen gelukkig. De vrouwen waren gemakkelijk en de mannen hielden zich bezig met hun favoriete tijdverdrijf: oorlog, de enige ontspanning van koningen waar het volk ook van kon genieten."

Met deze tekst opent deze swashbuckler spektakelfilm van Franse makelij en zet daarmee ook direct de toon voor een luchtige romantische komedie. Je ziet held Fanfan (Gérard Philipe) voor het eerst nadat hij gesnapt wordt door de vader van een boerendochter waar hij net een amoureus onderonsje mee had, om het huwelijk re ontlopen en aangemoedigd door de aantrekkelijk wulpse dochter van de leger-recruiter, Adeline La Franchise (Gina Lollobrigida) tekent hij voor het leger van koning Lodewijk XV, dat momenteel verwikkeld is in de Zevenjarige Oorlog.

Dat alles zet het verdere plot in werking waar Fanfan achter de dochter van de koning Lodewijk aanzit en Adeline problemen krijg met diezelfde koning. Uiteraard humoristisch en luchtig. Die humor komt in tweeën; soms flauw en cartoonesk maar soms ook gedegen satirisch. ('De soldaten van Zijne Majesteit vonden deze oorlog zo aangenaam dat ze er zeven jaar over hebben gedaan') De film was voor mij daarom even wennen want de eerste soort is niet direct wat ik goed vind maar de tweede des temeer. Opmerkelijk waren ook scenes achter de vijandelijke linies, hier spreekt iedereen in iets wat klinkt als Frans achterstevoren afgespeeld...

Maar ondanks al zijn humor was er ook voldoende actie, spanning en romantiek. Je krijg een duel op een dak, tal van andere zwaardgevechten (sabels hoog gezwaaid voor een maximaal effect) en een fantastische climax met achtervolging van een koets. Ik moet ook bekennen dat ik van Gérard Philipe toch in de jaren vijftig een filmster van formaat nog niets had gezien of gehoord. Met zijn jongensachtige uiterlijk paste hij goed als typische Franse held. Maar voor mij is het Gina Lollobrigida die hier als Philipe's minnaar Adeline in het oog springt Ze is zowel Eye-candy alsook gaf ze een sterke performance!

50. Manila Calling (1942)

81 minuten (Plex)

FTV (162 punten)

Puntentotaal: 7070

Eigen rating: 3*

https://images.mubicdn.net/images/film/180746/cache-254854-1505233488/image-w1280.jpg?size=800x

Nog maar eens een WWII film. Ditmaal speelt het zich af op de Filipijnen en is oorlogspropaganda het hoofdonderwerp. Ik kreeg wel een paar keer het gevoel alsof ik naar een Indiana Jones verhaal aan het kijken was. Nu was het geen kostbaar artefact dat men tracht te bemachtigen maar het aan de praat krijgen van een zendpost ergens in een gebergte. De film is wel actierijk genoeg.

51. The Fountainhead (1949)

114 minuten (Plex)

FTV (228 punten)

Puntentotaal: 7298

Eigen rating: 3.5*

https://www.filmlinc.org/wp-content/uploads/2022/07/tfh003_Complete-1-1600x900-c-default.jpg

Ook al vond ik het op verschillende vlakken vreselijk overdreven, toch intrigeerde de film mij en bleef het boeien tot het einde. En ook dit is weer een verfilming van een boek die ik nooit gelezen heb. Dus ook weer hier geen mogelijkheid om te kunnen vergelijken. Wat was er dan zo overdreven? Het romantische gedeelte vond ik enorm theatraal. En de speech tijdens de rechtzaak was impressionant maar tegelijkertijd tegendraads met het geheel. De gehele publieke opinie was tegen Roark, maar toch wist zijn speech over vrije denkers en creatievelingen door de eeuwen heen de jury te overtuigen. Raar

56. Letyat Zhuravli - The Cranes Are Flying (Film, 1957) - Mikhail Kalatozov

97 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 194 punten

Puntentotaal: 11.056

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/hhQJfrCo2AUdcPTzdpG71h6DNiO.jpg

Mooi sereen romantisch oorlogsdrama waarbij de focus ligt op het thuisfront. De onzekerheid en de angst van diegene die achterblijven voor zij die het "avontuur" aangaan om de fascisten te verslaan. Tatyana Samoylova spat van het scherm als de mooie Veronika. Zeer stijlvol en glamoureus.

De drie scènes die er voor mij uitspringen zijn er telkens met Tatyana Samoylova in the picture. Eerst had je die prachtige afscheidsscène waarbij Boris zich moest aanmelden. Mooi hoe die vruchteloze zoektocht langs het hek elkaars verdwaalde blikken trachtten te vinden.

Ook de scène met het bombardement van haar ouderlijke huis maakte indruk. Vooral visueel dan wanneer ze de deur opent en de muren en het dak zijn weggeblazen. En tenslotte vond ik de scène aan het bed van die wanhopige verminkte soldaat erg treffend. Veronika was in shock en ervoer de speech van de dokter als iets persoonlijks doordat ze huwde met Mark. Mooi!

57. Anna Boleyn (Film, 1920) - Ernst Lubitsch

118 minuten

Bron: Youtube

FTV: 236 punten

Puntentotaal: 11.292

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/hajZsOpIEaQYay4zG6C0nmrSSGn.jpg

Het verhaal van Hendrik VIII is jammer genoeg algemeen wel gekend. De koning met zijn 6 vrouwen en diegene die Katholieke Kerk afzwoer omdat hij niet mocht scheiden en dan maar de Anglicaanse Kerk in het leven riep. Met sommige van die vrouwen liep het jammer genoeg fout af, twee ervan werden onthoofd waaronder dus Anna Boleyn.

Deze vrij lange stomme film verhaalt de gebeurtenissen van ervan met zijn 1e vrouw Katarina, Boleyn zelf dus en nog even Jane Seymour, zijn 3e vrouw. Ik moest het doen met Duitse pancartes in Middeleeuwse sierletters, dat ging niet te best, maar dat leek me ook niet noodzakelijk.

Erg mooi gerestaureerde film met vaalgele kleuren waarbij vervolgens de erg mooie kostuums en het decor me opviel. Er is veel werk gestoken in deze film. Chapeau! Opvallend hoe de acteur erg goed leek op de voormalige Engelse koning.

58. The Man Who Shot Liberty Valance (Film, 1962) - John Ford

123 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 246 punten

Puntentotaal: 11.538

Eigen rating: 4,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/4iRU0rYEv6qhuxPNFf01W1MrZcI.jpg

Dit is denk ik mijn allereerste John Wayne. Opmerkelijk toch wel. Mijn oma zaliger was gek van John Wayne en ik zal er toen wel flarden van meegepikt hebben, maar veel herinner ik me daar toch niet meer van. Maar mijn favoriete old school acteur is toch wel James Stewart, de reden alvast waarom ik deze film heb bekeken.

We bevinden ons in de transitie van oude stofferige stadjes waar de wet van de sterkste primeert en de democratie en de daarbij horende wetten om gezag af te dwingen. Voor sommigen een moeilijke oefening al had ik nog wel meer tegenstand en scepsis verwacht.

Los hiervan wel een geweldige western. Door de vertelflashback niet echt spannend, want je weet perfect hoe het verhaal loopt, maar toch genoot ik van het mooie samenspel tussen Stewart en Wayne. Fijn ook die heerlijke bad guy door Lee Marvin. Het laatste kwartier voelde als overbodig aan. De western is ook doorspekt met humor die voornamelijk voortkomt uit het angsthazengedrag van menig personage. Leuk!

59. Bakushû - Early summer (Film, 1951) - Yasujirô Ozu

125 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 250 punten

Puntentotaal: 11.788

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/hyocLKjsYNUtb9zj25g4NKnL6QK.jpg

Erg mooie film van Ozu waar hij de traditionele Japanse familiewaarden centraal plaats. Alles draait om Noriko, een 28-jarige ongehuwde vrouw. Zij woont in bij haar ouders en broer met diens vrouw en kinderen. Een gezellige boel zou je zeggen. Dat is het ook wel, want er is veel harmonie. Enkel het feit dat ze nog niet gehuwd is (en men haar eigenlijk wil uithuwelijken) weegt op de relatie.

Met die uithuwelijking valt het wel mee. Zo dwingend is het niet in de praktijk, maar voor de eer van de familie gaat ze toch maar snel op zoek naar een partner, liefst een goede partij met aanzien. Ozu besteedt ook veel aandacht voor andere familiewaarden. Respect voor ouderen, de emancipatie van de vrouw, het algemene gezinsleven, met hier en daar een kleine (maar respectvolle) strubbeling tot gevolg. Bij momenten is het zelfs grappig, zeker met die twee kleine bengels. Met die allerkleinste moest ik af en toe goed lachen.

Ozu gebruikt een vaste camera, maar wisselt erg vaak van camerastandpunt. Niet alleen bij conversaties, maar ook erg snel wanneer men van de ene naar de andere kamer rent bijvoorbeeld. Het maakt de film tot een erg fijn geheel. Prachtige zwartwitcontouren ook. Aangename film!

8. The Big Knife (Film, 1955)

111 minuten x2 (FTV) = 222

Puntentotaal: 1.576 punten

Eigen rating : 3,5 *

https://bennbell.files.wordpress.com/2020/04/big-knife-2.jpg

In het Jaar des Heren 1955 : Op 01/12/55 weigert de Amerikaanse burgerrechten activiste Rosa Parks haar plek op de bus af te staan aan een blanke man. Parks wordt gearresteerd en veroordeeld tot een boete van 10 dollar. Er kwam een grootscheepse boy cot actie op gang en vele zwarte inwoners van Montgomery besloten geen gebruik meer te maken van de busdiensten. De busmaatschappij was verplicht om de dienstregeling aan te passen wegens te weinig klanten. In november 1956 bepaalde het Suppreme Court dat rassenscheiding in het openbaar in strijd was met de Amerikaanse grondwet. Een maand later reden de bussen weer in Montgomery als voorheen, met de drukke dienstregeling als gevolg en zo haalden de Afro Amerikaanse gemeenschap jun slag thuis en was de boekhouder van de busdienst zeer tevreden.

Diegenen die hun neus ophalen bij een gefilmd toneelstuk circelen best met een wijde boog rond The big knife heen. Deze film schuwt immers zijn roots niet en blijft trouw aan het toneelstuk waarop dit gebaseerd is. Bijna 1 locatie (living) en veel dialoog. Ik heb me er niet aan gestoord. Het drama heeft iets spannendst (zal Jack Palance het contract tekenen en zo zijn ziel verkopen ?) en met de knappe score van Frank De Vol krijgen sommige scenes een zeer geladen energie (bv wanneer Palance met de sloerie naar boven gaat naar zijn slaapkamer). De zwart wit fotografie van Ernest Laszlo is elegant en stijlvol maar mocht dit in Techicolor geweest zijn had dit het punt evenzeer gemaakt. Niet echt een dramatische meerwaarde maar wel mooi om naar te kijken.

Het toneelstuk (en dus het scenario) toont een kritisch observatie van Hollywood in jaren ’50 waarin geld en roem reeds de aanleiding zijn om zijn principes te verloochenen. Geen kunst maar commercie. Ijzersterke cast met vooorp Jack Palance die tot dan enkel de bad guy in middelmatige westerns speelde maar nu de film draagt. Ida Lupino is de liefdevolle echtgenote die aan de kant van kunst staat, Shelley Winters en Jean Hagen zijn de heksen die verleiden naar de poel des verderf en Rod Steiger en Wendell Corey zijn de duivels in eigen persoon. Maar de film is ook een metafoor voor de politieke situatie in 55, de autoritaire leiderschap en het moeten volgen (in de vorm van het personage van Rod Steiger), de corruptie, schandalen, onrechtvaardigheid en criminaliteit die daaraan verbonden zijn.

Regisseur Robert Aldrich heeft best een interessant palmares. Maakte oa schitterende films als Kiss me deadly en The flight of the Phoenix, ook Attack (heb ikzelf niet gezien) die hier al voorbij is gekomen door Misterfool kreeg een goede beoordeling. The big knife portretteert met een onomwonden theatraal gebaar een intens en zeer boeiend melodrama over macht en roem.

11. The Adventures of Ozzie and Harriet (1952–1966)

S1.E19 ∙ Separate Rooms (1953) 3*

S5.E2 ∙ Captain Salty and the Submarine (1956) 4*

FTV

Punten: 2 x 25 = 50 x 2 = 100 punten

Totaal punten challenge: 885 punten

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMWMwMWVhYjUtM2NhZi00ZmNkLTkxOTItNzg2OWI5Zjg3MTBkXkEyXkFqcGdeQXVyMTIzNTI5NTM1._V1_FMjpg_UX1000_.jpg

Jarenlang de langstlopende TV-serie maar net onlangs verslagen door It's Always Sunny in Philadelphia. Maar de familie Nelson heeft meer afleveringen per seizoen en liep voor de TV al een aantal jaren op de radio. Een hele echte familie ook nog. Ozzie Nelson was een soort bandleader. Het zijn ook zijn echte vrouw en kinderen die we gedurende 14 jaar volgen. Eat your heart out Boyhood!

Jongste zoontje Ricky Nelson was eind jaren 50 begin jaren 60 ook een popidool: Hello Mary Lou Maar ja toen kwamen die Beatles en ging het snel bergafwaarts met het succes.

Hier nog met piepjonge Ricky en in huis gaat over dat de jongens allebei een eigen slaapkamer willen. En bestelt vader Nelson de duikboot die wordt aangeboden in kindershow van Captain Salty.

52. Down Three Dark Streets (1954)

85 minuten (Plex)

FTV (170 punten)

Puntentotaal: 7468

Eigen rating: 3*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/6K0U3qcbk2IFYaK6klcAq2G1xO1.jpg

Het leek soms wel een promo-filmpje voor de F.B.I. waarin een FBI-agent 3 zaken onder de loep neemt. Telkens een zaak waarin een vrouw betrokken is bij een misdaad en waarvan er eentje gelinkt kan worden aan de moord van een andere FBI agent. 't Is niet echt een film dat je omver blaast, maar het is entertainend genoeg.

8. How Green Was My Valley (Film, 1941) link

118 minuten

FTV (236 punten)

Puntentotaal: 1.568

Score: 4*

Deze film won de oscar voor beste film ten koste van The Maltese Falcon en Citizen Kane. Ik vind dat niet eens zo'n slechte keuze van de Academy. Het camerawerk was i.i.g erg sfeervol. Het verhaal heeft verder een nostalgisch sfeertje: een oude man kijkt terug op zijn jeugd in een Welsch mijnersdorpje. Ondanks enige kluchtigheid wordt duidelijk hoe hard en onverbiddelijk het leven toen was; lage lonen, weinig baanzekerheid, religieus fanatisme en een klasse-ongelijkheid die spanning veroorzaakte. De twee uren vlogen voorbij.

https://www.sabzian.be/sites/default/files/How%20Green%20Was%20My%20Valley%20%28John%20Ford%2C%201941%29.png