Easy Street (1917)

Dit was weer een lekker ouderwetse komedie die lekker wegkijkt.

Chaplin als politieagent hadden we nog niet gezien , een paar leuke scenes , die met die straatlantaarn was grappig bedacht .

Ze hebben met tientallen achter hem aan gezeten en nu is hij er zelf ééntje. Stel je voor Charly politie-agent...en het levert natuurlijk grappige scenes op, zoals die met de gaslantaarn maar het zal ook leiden naar hoe hoop en liefde het kwaad verjaagt en vreugde brengt, of wat dacht je.

Uiteraard zijn er tussendoor de Charly-getrouwe sociale, menselijke aspecten of hoe het volk als van zelfsprekerd partij kiest voor de sterkste en hoe hulpvaardigheid niet altijd naar waarde wordt beloond.

Chaplin ten voeten uit en nog steeds filmfun verzekerd.

En met Easy Street gaan we de goede kant weer op. Na de goede The Adventurer en de iets tegenvallende The Cure.

Alhoewel, het is even zoeken in het begin met de zwerver in de kerk, iets dat naar mijn smaak alweer te lang duurt en waar te weinig gebeurt. Maar Chaplin eenmaal in het politie uniform en op weg naar de beruchte wijk en straat ontbrand het geheel. Prachtig is de locatie en het tuig, prima rol van Eric Campbell die in het politiebureau korte metten maakt met het halve korps en sowieso is de scène met de lantaarnpaal wel weer bijzonder en leuk bedacht met een aardige apotheose tot gevolg. Dit bevalt alweer beter, op naar de laatste.

Voor zover het kan moest deze toch even op gang komen. Het was wachten tot onze vriend zijn politie-uniform aantrok. Meestal zit de politieman achter hem aan, nu was hij het die de orde moest bewaken. En dat was nodig met die kolos die de buurt opruide.

De gummiknuppel had weinig effect en dus moest hij eieren voor zijn geld kiezen. Leuke intermezzo's dus, zowel op straat, in het appartement of in het politiekantoor. Fijne rol van die Eric Campbell dus.

Typische en repetitieve Chaplin, blijft wel vermakelijk natuurlijk.