Horrorfilm Challenge

19. Enys Men (Film, 2022)

91 minuten - FTV

Puntentotaal: 38

Subgenre: 78. Single Location Horror

Themaklassement: 19 punten (Voltooid: 1-3, 12-15, 18, 20, 23-26, 38, 61, 78, 81, 88, 95)

Rating: 3.5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/xXPcwxPNOAXtRFMEppa5bgcc03E.jpg

Puur op sfeer en setting kan ik hier wel een voldoende uit halen. Maar zware kost is dit wel, of vooral, traag, vaag en arty. Seam zei ook al zoiets, maar dit is inderdaad een soort van The Lighthouse voor mensen die die film te duidelijk, lineair en plotgedreven vinden. Enys Men speelt zich af op het gelijknamige eilandje bij Cornwall, waar een vrouw van in de 50 alleen woont en ze dagelijks een of ander plantje meet en observeert, en alleen af en toe contact heeft met mensen om voor extra bevoorrading te zorgen. Daarnaast ziet ze allerlei visioenen en rare zaken - een jonge vrouw, scheepsbreukelingen, een grote bemoste steen, een put, een koortje, zichzelf. Wat het allemaal precies betekent, ik weet het niet, maar dat een scheepsongeluk van anderhalve eeuw eerder een cruciale rol speelt is duidelijk.

Wat er precies gebeurt en waarom ze allerlei visioenen ziet uit het verleden van haarzelf en van Enys Men, dat is me niet echt duidelijk. Maar dit alles is wel behoorlijk sfeervol en fraai opgenomen - een overtuigende jaren '70 retro-look, en fraaie desolate beelden van het Engelse kustlandschap en specifiek het Cornwallse eilandje Enys Men. En dat was ondanks de vaagheid van het plot alsnog wel genieten voor mij.

Anders eens het origineel Les 7 Jours du Talion (2010) uit proberen , die had minder last van die knulligheid !

Ah top thanks, dan ga ik die ook nog ff kijken deze challenge. Heb hem hier al een jaar of 10 op dvd maar nooit gekeken.

wbt de punten: Doelde eigenlijk ook vooral op hoeveel registraties, de meeste mensen kijken toch vooral FTV dus de exacte punten zijn ook wat minder relevant. Het is vooral leuk om ff te zien waar je ongeveer staat tov de rest. Dat wat je vorig jaar deed is wmbt helemaal prima.

Als groot fan van Samara Weaving kan ik een extra plaatje altijd waarderen. Vind Ready or Not ook een fijn filmpje om aan te raden bij vrienden die niet zo van horror houden. Vrijwel altijd kunnen ze deze wel waarderen. Mooi dat dat in jouw geval ook zo was!

27. Birth/Rebirth (2023)

95 minuten - Verenigde Staten / Canada

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 54

Subgenre: 27. Body Horror

Themaklassement: 27 punten (Voltooid: 1-27)

Bron: Pindakaas, maar staat suf genoeg ook op Skyshowtime.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYjYyODgxZTEtZmJkMi00MDQ2LWFhYWYtZmM4NWU1MzJiM2JiXkEyXkFqcGc@._V1_QL75_UX1230_.jpg

Erg fijne verrassing. Moss' korte film Fry Day (2017) gaf ik slecht een zesje, maar aan haar speelfilm debuut kan ik beduidend meer kwijt. Birth/rebirth legt de vinger op de zere plek van zijn karakters om vervolgens genadeloos te gaan poeren.

De pathologe Rose is geen sociaal bijtje en is obsessief bezig met de reanimatie van overledenen. Celie werkt in de kraamzorg en haar leven draait helemaal rond haar zesjarig dochtertje Lila. Beide vrouwen kruisen elkaars pad na een tragische gebeurtenis en zullen moeten uitzoeken hoe ver ze willen gaan om datgene, wat hen het meest dierbaar is, te beschermen.

https://image.tmdb.org/t/p/w780/fznlDtC2onKjQJ9yhIzZdq7rpbH.jpg

Ik mag rustig zeggen dat ik wel wat heb met horrorfilms geregisseerd door vrouwelijk regisseurs. Hoewel dat een behoorlijke generalisatie is, kun je dit merken aan de beeldtaal, soms het tempo en uiteraard waar de focus wordt gelegd. Wanneer Moss in een bepaalde scène bijvoorbeeld focused op iets wat de protagonist doet, gebeurt er ook op de achtergrond iets (zonder woorden) dat absoluut meerwaarde heeft voor de impact van de handelingen, en onze band met deze karakters. Ik vind dat prachtig, er is hier duidelijk over nagedacht wat de maker precies met de scène wil, en wat het voor de karakters inhoudt.

Birth/Rebirth is een horrorfilm in de zin dat het het ons de gruwelen toont van verdriet, en hoever we kunnen gaan om datgene dat ons dierbaar is, te bereiken of beschermen. Moss' film is gruwelijk vooral in het menselijk drama, de ethische kwesties en algehele sfeer. Een horrorthriller met menselijk drama die je ook uitstekend voor de categorie art \ slowburn horror zou mogen kijken, wat mij betreft. Mild qua body horror, maar ik snap wel waar de tag vandaan komt. Een Critic darling die het op MovieMeter niet super doet, maar met scherpe regie, ingetogen spel en een fijne score, deel ik met plezier 4* uit.

4*

35. Le Locataire (1976)

126 Minuten

FTV (2). Totaal aantal punten = 64

Subgenre: 06. 1970s Horror

Themaklassement: 28 punten

Eigen rating: 2,0*

https://thecinemaarchives.com/wp-content/uploads/2020/10/tenant-alkjdf-ladkjf-e1602263481140.jpg

Met de beste wil in de wereld vond ik dit maar een bijzonder saaie film. Het eerste uur is vrijwel volledig inwisselbaar en vooral veel en veel te lang. Roman Polanski kan zeer overtuigend uit de hoek komen als regisseur, als acteur zie ik hem toch liever niet. Niettemin zijn er naar de finale toe een aantal spannende beelden en is er bij vlagen een uitstekend opgeroepen sfeer, maar ik heb me ontzettend lopen vervelen en heb toch zitten verlangen naar het veel overtuigendere Repulsion.

36. Nightlight (2015)

85 Minuten

FTV (2). Totaal aantal punten = 66

Subgenre: 44. Found Footage Horror

Themaklassement: 29 punten

Eigen rating: 2,5*

https://resizing.flixster.com/B_FDG2WsugXlUqu3DlNP32VG3AQ=/fit-in/705x460/v2/https://resizing.flixster.com/uoVns349ueVBVE5Ud1W6V19zcQA=/ems.cHJkLWVtcy1hc3NldHMvbW92aWVzLzM3ZTQ4NWU4LTE5NjQtNDE5YS04ZmUxLTkzYTViNTU3YmFjYS53ZWJw

Overtuigend geacteerd en bij vlagen zelfs daadwerkelijk spannend, maar verder is dit vooral een flinterdunne horrorfilm met een belachelijke finale. Het gebeurt toch iets te vaak dat griezelwerkjes de registers opengooien naar de slotfase toe en hiermee volledig uit de bocht vliegen. Verder wordt de spanning ook niet helemaal optimaal vastgehouden, waardoor de film je toch niet in zijn greep weet te houden. Gelukkig brachten de makers hiervan met hun volgende film een veel fijner werkje!

28. The Grim Reaper (1976)

60 min. – VS

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 53

Subgenre: 71. Religion & Sects/Cults Horror

Themaklassement: 28 punten

(1, 14, 24, 27, 30, 32, 34 – 35, 40, 46, 48 – 49, 53 –54, 65, 68, 70 – 71, 75 – 76, 79 – 80, 85, 87 – 88, 90, 93)

https://churchwave-vbs.home.blog/wp-content/uploads/2019/01/img_1933.jpg

Ron Ormond was een Amerikaanse filmmaker van B-, Z- en exploitatiefilms. Na een vliegtuigongeluk werd hij een born-again Christian. Nog eens niet van het gewone soort maart van de extremistische variëteit. Hij ontmoete de vuur en zwavel prediker Estus Pirkle en kreeg geld van zijn kerk om christelijke propagandafilms te maken, gebruikmakende van zijn vorige exploitatiefilm ervaring. Ik heb twee van de trilogie films die zij gemaakt hebben gezien. Die anticommunisme en zijn hel films zijn barslecht en niet intentioneel zeer grappig. Ook ergens ongemakkelijk gezien dat mensen daarin geloofden.

“The Grim Reaper” is nog amateuristischer en slechter dan de twee Estus Pirkle films die ik gezien heb ondanks het feit dat het later gemaakt is. Beter met de tijd is hij zeker niet geworden. De film begint bij een begrafenis waarbij de ouders begrijpelijk bezwaar maken dat de prediker blijft praten over hoe hun zoon naar de hel gaat. In flashback zien wij hoe de zoon zijn vader imiteerde door bier te drinken, rugby te kijken en te autoracen. Dingen waardoor hij naar de hel zal gaan maar heel mooi verdedigd door te zeggen:

https://churchwave-vbs.home.blog/wp-content/uploads/2019/01/img_1961.png

“Look… Look… This religion thing is your scene not mine. This dude is gonna be where it’s happenin’. Big engines. Big cars. Big tracks. And biiiiig money. Religion? Not for this dude. Noooo way.”

Natuurlijk gaat hij dood in een absurd dodelijke race wedstijd. De ouders gaan naar de minst geloofwaardige seance gast ooit en de zoon dramt door over de bijbel met een intensiteit dat een Jehova’s Getuige zou afschrikken. Natuurlijk bekeert hij iedereen hiermee i.p.v. dat men bang worden van zijn abnormale blik. Er zijn ook barslecht scenes uit de bijbel en een absurde visie van de hel. De film mist de onbedoelde humor van de andere films dat ik van hem zag, gewoon zagend extreem vervelend.

Ik had een heel vergane kopie waarvan de bron VHS leek. Strepen over het scherm, kleuren die bloeden, vervorming, soms zwart&wit, happering. Paste bij de film en gaf het een haast vaporwave kwaliteit.

Jerry Falwell is ook te zien in deze film, een televangelist en “Moral Majority” architect. De man had banden met Ronald Regan en was medeverantwoordelijk voor het religieuze extremisme dat de Republikeinse partij binnenkroop. Een charmante persoon die de schuld van 9/11 bij homoseksuelen en het bestaan van abortus legde.

37. Draug (2018)

87 Minuten

FTV (2). Totaal aantal punten = 68

Subgenre: 43. Folk Horror

Themaklassement: 30 punten

Eigen rating: 1,5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BOTVmN2Y2ZjktZmFiYi00MjhlLWJkMjUtODVkZGZhNzI5ODhiXkEyXkFqcGdeQXVyMTg2NTg5MjY@._V1_.jpg

Overtuigend geacteerd, maar geen enkele acteur kan de amateuristisch neergezette wereld in Draug redden. Een aantal rode filtertjes komen onbeschrijfelijk lelijk voor de dag en de "dreiging" toont dat de makers een gebrek aan creativiteit hadden. Ik heb deze mooie bossen overigens nog nooit zo slecht in beeld gebracht zien worden, iets dat met zulke mooie natuur toch een prestatie is.

38. The Substance (2024)

140 Minuten

FTV (2). Totaal aantal punten = 70

Subgenre: -

Themaklassement: 30 punten

Eigen rating: 4,5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BOTMwN2ZlYWUtZWQ5Yy00MzFkLWI2N2ItNGMwYWNiNDU1MjU5XkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

Echt nog nooit zoiets intens op het grote doek mogen meemaken, een ontzettend gave ervaring die van alles wat heeft. Coralie Fargeat brengt alle insteken, ideeën, genres, concepten en invalshoeken erg overtuigend bij elkaar en krijgt daarbij ondersteuning van uitstekend acteerwerk. Uiterst kleurrijk, gefocust en modern in beeld gebracht, met een origineel concept dat gelukkig niet bang is om de grenzen en absurditeit op te zoeken. Geweldig om dit nog mee te mogen maken, The Substance wordt hoe dan ook een favoriet van me. Kan nu al niet wachten op de fysieke uitgave.

Mooi dat jij hem ook zo kon waarderen. Zag je berichtje daar al van afgelopen vrijdag, maar moest duidelijk nog ff bezinken. Ik ga zo om 15:15 nog een keer, echt een unieke film op het grote doek inderdaad. Ook echt perfect voor in de bioscoop dit.

Ik hoop deze week ook te kunnen gaan op een vrije middag

14. Open Graves (Film, 2009) - MovieMeter.nl

https://mafab.hu/static/thumb/w1000/2014t/285/11/35848_23.jpg

FTV - 2 punten.

Puntentotaal - 26 punten.

Groot fan van Eliza Dushku (Wrong Turn, True Lies, Bring It On, Banshee!), maar zelfs zij kan dit werkje niet naar een hoger niveau tillen. Open Graves is een mix van verschillende (horror) films (Final Destination onder andere), maar blinkt nergens in uit. De acteurs doen het prima, dat is misschien nog een positief puntje. Maar als een film van maar 88 minuten bijna niet doorheen te komen is, doe je iets verkeerd als regisseur. Zeker met Dushku in je film. Een doodzonde bijna .

2*

Kwam toen inderdaad net de zaal uit. Ondertussen zijn we ongeveer 2 dagen verder en ben ik nog steeds onder de indruk. Om te bedenken dat haar eerste film Revenge al een favoriet van me werd.

Geniet van je tweede voorstelling zou ik zeggen, maar met The Substance voor het oog moet dat absoluut geen probleem gaan worden!

Och, Revenge.

https://64.media.tumblr.com/13ba9ec38ca69214965f8dbacfae1534/tumblr_pttf6r4XqZ1xlv8m3o6_640.gifv

Wat een heerlijke filmervaring was dat.

https://images.squarespace-cdn.com/content/v1/58e45a52ebbd1a24417fdf93/1585080849900-MPYZ94DMKS3FJQRPV3Z8/revenge+2017.gif

Ik was meteen verliefd!

https://64.media.tumblr.com/f5488ad82b4a4352356e8f1761971fd5/3df839e0401b39b9-22/s540x810/ff00bbdec4481ff0f42188a12064381ebf8ff508.gif

29. A Woman's Torment (1977)

84 min. – VS

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 57

Subgenre: 96. Vinegar Syndrome Horror

Themaklassement: 29 punten

(1, 14, 24, 27, 30, 32, 34 – 35, 40, 46, 48 – 49, 53 –54, 65, 68, 70 – 71, 75 – 76, 79 – 80, 85, 87 – 88, 90, 93, 96)

https://www.americangenrefilm.com/wp-content/uploads/2017/12/womanstorment8.jpg

https://www.americangenrefilm.com/wp-content/uploads/2017/12/womanstorment4.jpg

Nog eentje die ik ontdekte via "I Spit on Your Celluloid" van Heidi Honeycutt. Uit dat boek citeer ik ook graag het volgende over deze film:

"Roberta Findlay is one of the most well-known female exploitation filmmakers of the 1960s, 1970s, and 1980s. Her lengthy resume includes credits on numerous soft-core, horror, and hardcore films throughout these decades, in roles as actress, cinematographer, codirector, director, producer, writer, and editor. Findlay did not direct horror films until 1977’s A Woman’s Torment, long after she had ended her relationship with Michael Findlay and had embarked on her directing career. Researching Findlay on mainstream film databases, it is impossible to establish her actual directing credits before 1977 due to misinformation.

When Roberta and Michael Findlay’s partnership began in the mid-1960s, there was a new movement of low-budget filmmakers creating arthouse, avant-garde, and exploitation films. Michael was in the middle of it. With several of his male colleagues, Findlay made ‘roughies,’ films incorporating many sex scenes, often very violent ones. These films would screen in grindhouse theaters in the city. Michael shot, edited, lit, wrote, and acted in numerous movies in the 1960s under his name and several pseudonyms, often adding Roberta Findlay’s name to the credits, as Julian Marsh, Anna Riva, Robert West, Marshall Smith, and more. One of the first films to which Roberta is supposed to have creatively contributed is the violent sexploitation movie Body of a Female (1964). This ‘nudie roughie’ stars Roberta Findlay under the pseudonym Anna Riva (which she would use numerous times). Body of a Female is a lost film. However, much of it is used as additional footage in John Amero’s film Lusting Hours (1967)."

"The allure of the Findlays’ work in the 1960s and early 1970s is its highly violent nature; extreme film connoisseurs find the work dark, misogynistic, strange, and highly unusual for that period, even in the world of low-budget exploitation films. Michael Findlay was not only deeply interested in films of all kinds, but he was making films highly unlikely to find mainstream viewership, even at a drive-in theater. For this, he has attained a cult status among horror and exploitation film fans and critics. The Findlay partnership represents an era of genre filmmaking exploring previously-set limits placed on film by censorship and prohibitively expensive technology. Michael Findlay was making some genuinely shocking films for the time. Despite being a part of this renegade art film creation, Roberta Findlay purports that she had no great love of their work nor of making it:"

"I don’t know anything about this genre. I was a tag-along. I was just there … I didn’t have the maturity to psychoanalyze what he was doing. I knew there was something amiss. I can’t tell you who would see these films. Just people as sick and tormented as he was … I think he really did think he was making a statement. It was sordid and crazed, but I think he thought it was more than exploitation. I think he was trying to say something … If he had visualized his sick mind in reality, he would have been executed."

"The Findlays parted ways artistically and intimately shortly after Snuff was completed in 1972 or 1973. “I ran away,” she explained:"

"I just left. I left during the time he went to California trying to sell Snuff to a distributor. He was gone a long time because he was terrified of flying and he wouldn’t do it, so he took a bus to California and a bus back. It took him about a month. I hated being married. That’s why I left."

"Compared by some critics as a worthy companion to Roman Polanski’s Repulsion, A Woman’s Torment is “the story of my life,” according to Findlay."

"A Woman’s Torment is a not-very-erotic mix of slasher imagery and hardcore sex. Findlay mixed the story of a mentally ill woman suffering from hallucinations with some very graphic sex scenes, resulting in an unpleasant viewing experience."

"A mentally ill woman named Karen (Tara Chung) is sent to live alone in her sister’s beach house while relatives determine her fate. While she stays alone, she has hallucinations of a man with a knife trying to stab her in the shower. She also hears voices and has trouble relating to other people meaningfully."

"There’s something ugly about not only the way the sex is filmed but the relationships between the characters. The whole movie is a big turn-off, which seems to be a misfire for a director making a pornography film and hoping to make money, but it’s highly tempting to analyze the strange choices Findlay made and try to find some feminist or psychological meaning in them. There isn’t any. The surreal quality of the movie is not purposeful. Chung walked off of the set after only a few days of shooting, leaving Findlay with many scenes that needed to be patched together in the editing room with extra inserts shot later:"

"One of the other cast members had overheard her say that the place was like a morgue and there was no fun to be had on our shoot, there were no drugs, there was no sex outside of the stuff that we were shooting, and she found it horribly boring and a giant pain. And we patched this stuff together somehow. All the back two shots, all the shots of hands, cutaways, and so on, is me. She left her dress, the costume. She left her wig (she was totally bald), so we shot me in an attempt to patch the thing together with pieces of hands and arms. I think there’s one scene with a poker killing someone—that was me. You don’t see her face at all. What could we do?"

"Karen’s story’s intensity is undermined by the long sequences of hardcore sex, which Findlay didn’t enjoy shooting. She was far more interested in framing shots of the actors and their dialogue, the beach house, and the ocean itself, but with genitals being the main focus of the sex scenes, she had to move in on them more closely with the camera:"

The direction I gave was non-verbal. I’d walk around and try to find interesting angles. My famous technique was a ninety mackerel which was a very tight telephoto lens that focused within an inch or two [of the subject]. It was a really cheap way of using up film time. I’d pan up and down for a few minutes … the whole thing became symbolic, unreal, it didn’t look like anything … It was totally abstract, but it used up a lot of film time. I didn’t speak. I hated it. I found it very distasteful."

"The sex in A Woman’s Torment seems designed to show women in a different light than in regular pornographic films. This may partly be because Findlay claims she never actually watched any other pornography films, but it could be that Findlay wanted her women characters to sound like real people when they spoke and to have relatable thoughts about the sex they were having. Though Findlay said the film is “the story of her life,” maybe she means it’s the story of her sex life."

Er is niet veel diepgaande analyse dat ik kan toevoegen bovenop dit over deze film. De film is zoals altijd prachtig restoreert door Vinegar Syndrome. De versie dat ik zag was de X-rated versie. De seksscenes zijn inderdaad soms appart in beeld gebracht en contrasteren interessant met de toxische relaties tussen de mensen. Het is een hardcore film die dat ergens zowel niet wilt zijn als er helemaal voor wilt gaan. Ik vond hem superior aan Repulsion en het had intentioneel of niet een verloren en troosteloze karakter. Het is niet een film voor iedereen, deels door het feit dat het hardcore is, maar er is veel interessants gaande. Een van de mannen mocht er fysiek zeker wezen. Niemand sympathiek hier door hoe zij gedragen, maar het voegt toe en het is geloofwaardig. Ik was een fan.

25. Faceless after Dark (Film, 2023)

Speelduur: 86 minuten

FTV: 2 punten

Totaal: 49 punten

Subgenre: 31. Clown / Coulrophobia Horror

Voltooid: 2, 9, 14, 18, 21, 22, 23, 26, 28, 29, 30, 31, 32, 38, 44, 48, 55, 60, 62, 66, 70, 79, 82, 89, 100

https://i.postimg.cc/Yq66B2br/REVIEW-Faceless-After-Dark-3.jpg

Slechte dialogen, matig acteerwerk en een repetitief script weerhouden Faceless After Dark om volledig tot zijn recht te komen. De essentie is erg vermakelijk en heeft zelf enkele verrassingen in petto. Jammer dat dit allemaal de vuilbak in gekieperd door de onsubtiele, vervelende en pretentieuze stijl. De film opent met een trigger warning voor mensen met epilepsie. Uiteindelijk zijn de scènes waarvoor men waarschuwt niks meer dan flikkerend gedoe die te pas en te onpas op je scherm verschijnt. Het voegt niks toe en verveelt na een keer of twee.

Toch is dit geen onaardige prent maar moet je niet storen aan enkele ondermaatse onderdelen.

2,5*

09. Longlegs (2024)

Speelduur : 101 minuten

FTV : 2 punten

Totaal : 17 punten

Subgenre: 34. Crime Horror

Meer thriller dan horror voor mij, maar wat een heerlijk verhaal. Zag halverwege wel een beetje waar het heen ging, maar hoe exact alles in elkaar zit, wordt pas op het laatst duidelijk. Wat een bizarre rol van Cage !

3.5 *

Subgenres 27 - 33 - 34 - 35 - 49 - 50 - 79 - 86 - 93

Potverdorie deze staat ook erg hoog op mijn lijst. Jammer dat hij pas uitkomt in November in België maar we zullen hem meepikken op het Filmfestival van Gent in oktober.

30. Let's Scare Jessica to Death (1971)

89 min. – VS

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 59

Subgenre: 78. Single Location Horror

Themaklassement: 30 punten

(1, 14, 24, 27, 30, 32, 34 – 35, 40, 46, 48 – 49, 53 –54, 65, 68, 70 – 71, 75 – 76, 78 – 80, 85, 87 – 88, 90, 93, 96)

https://www.screenslate.com/sites/default/files/2022-07/Lets-Scare-Jessica-to-Death.jpg

Ik herinner dat ik deze heel lang geleden wou zien maar elke kopie dat ik vond was van echt heel erbarmelijke kwaliteit. Gelukkig is deze ondertussen heel mooi herstelt en o.a. op Dailymotion terug te vinden. "Let's Scare Jessica to Death" is een favoriet van Stephen King en Rod Serling, ik snap goed waarom, prachtige film. De atmosfeer hier en het mooie tussenspel tussen of iets waar is nou of niet. Het is makkelijk om een meer open einde film om zeep te geven door het te onderschrijven en weinig hints te geven. Deze heeft alle ingrediënten om iets moois van te maken en de sfeer zat er totaal in. Prachtwerk.

07. The Editor (2014)

Speelduur: 95 minuten

FTV: 2 punten

Totaal: 12 + 2 = 14 punten

https://66.media.tumblr.com/a0c8570d1445ca8100eac1eeb9d379ba/tumblr_o68xoeDFKF1rp0vkjo1_500.gif

Die in augustus een paar keer werd genoemd door "robertinho" en welke ik wel interessant vond. Op het eerste gezicht is "The Editor" een heel grappige parodie / hommage op Italiaanse giallo- en horrorfilms, over een verminkte film editor. De film die zich afspeelt in Italië van de jaren zeventig, is zowel maf, overdreven, komisch als ook sexy en er valt aardig wat naaktheid in te zien en dat ook nog eens van zeer mooie vrouwen zoals Sheila Campbell, Tristan Risk, Samantha Hill, Jasmine Mae en Jennifer Kowalchuk.

https://videocelebs.net/wp-content/uploads/2017/03/image1_temp-1491.jpg

Ook is het leuk dat Udo Kier (als een aparte dokter), helaas wel maar te zien in twee scènes, en Paz de la Huerta (een aparte maar zeker ook een mooie vrouw en ze is natuurlijk ook naakt te zien in deze film) erin meespelen en die spelen hun rollen altijd heerlijk overdreven en Paz de la Huerta speelt zelfs haar rol in de Horror / Thriller film "Nurse 3-D (2013)" dunnetjes over.

https://videocelebs.net/wp-content/uploads/2017/03/image1_temp-1490.jpg

De film bevat een een mysterieuze moordenaar met zwarte handschoenen die zeer vindingrijk is met het doden van slachtoffers (o.a. met een schaar en een kettingzaag), er zijn veel maffe scènes te zien, er zijn spinnen te zien, er wordt zwaar overdreven in geacteerd, er zijn brute moorden te zien, er valt bloed en gore (o.a. darmen die uit iemand zijn maag worden getrokken, veel afgehakte vingers en een gezicht wat van een vrouw wordt afgetrokken en daarna wordt terug geduwd) te zien, er valt stilistische cinematografie te zien, er zijn veel opnames met kleurgebruik te zien (vooral veel rood), er is vreemde nasynchronisatie te horen, er valt typische giallo synthesizer muziek te horen en er valt veel onnodige naaktheid in te zien, wat ik natuurlijk niet erg vond.

https://cdn1.aznude.com/jenniferkowalchuk/theeditor/Kowalchuk-The-Editor_773421.jpg

Ook de humor in deze film is best geslaagd met o.a. de belachelijke manier waarop personages seks

hebben, de slachtoffers die eindeloos schreeuwen in het aangezicht van hun naderende dood, de ingetogen reacties op extreme omstandigheden en de vele leuke dialogen (vooral op conto van Matthew Kennedy en Paz de la Huerta).

Normaal gesproken beschrijf ik een film vrij uitvoerig, maar bij de "The Editor" is daar eigenlijk geen beginnen aan en je moet deze leuke en vermakelijke Horror / Komedie film eigenlijk ook gewoon zelf bekijken en ervaren. Mij is de film in ieder geval goed bevallen (kreeg ook 3,5* van mij) en dat van de eerste tot de laatste minuut. De "The Editor" gewoon een leuke hommage aan de filmklassiekers van Lucio Fulci, Dario Argento, Mario Bava, Sergio Martino en zelfs David Cronenberg (en dan doel ik op "Videodrome (1983)" m.b.t. een videorecorder en een videoband, welke ik in mei van dit jaar nog eens herzien heb) en Stanley Kubrick (en dan doel ik op "The Shining (1980)" m.b.t. de legendarische bijl en deur scène).

P.S. opvallend is dat deze film slechts 47 stemmen heeft?

10. Eaten Alive (1976)

Speelduur : 89 minuten

FTV : 2 punten

Totaal : 19 punten

Subgenre: 55. Monster / Creature Feature / Mutant Horror

Geflipte film van Tobe Hooper, niet te verwarren met de kannibalenfilm met dezelfde naam. Niet heel bijzonder, kijkt lekker weg en met anderhalf uur een prima speelduur. Ook leuk om een jonge Robert Englund te zien!

2.5 *

Subgenres 27 - 33 - 34 - 35 - 49 - 50 - 55 - 79 - 86 - 93

11. The Invisible Man (1933)

Speelduur : 71 minuten

FTV : 2 punten

Totaal : 21 punten

Subgenre: 54. Mad Scientist Horror

Klassieke horror uit de Universal stal. Nou ja, 'horror', bij vlagen ook wel erg komisch. Prachtig ook die decors / sets ( met name het huis / lab ) van dr. Cranley / Flora. Waar haalden ze toen die figuranten ( agenten ) vandaan?

3.5 *

Subgenres 27 - 33 - 34 - 35 - 49 - 50 - 54 - 55 - 79 - 86 - 93

1. Jeepers Creepers (Film, 2001) - MovieMeter.nl

90 min

FTV 2

Punten totaal 2

72. Road Movie Horror

Thema punten totaal: 1

Sub genres gehad (72,)

Eigen stem. 3

De eerste in deze challange. Ik had hem op dvd liggen en wilde deze film al heel lang zien. Nu vond ik het persoonlijk leuk om te zien maar niet denderend de dvd wordt snel verkocht ik had er meer van verwacht. Het einde vond ik wel leuk en weer eens wat anders.

2. Ready or Not (Film, 2019) - MovieMeter.nl

94 min

FTV 2

Punten totaal 4

10. 2010s Horror

Thema punten totaal: 2

Sub genres gehad (72,10)

Eigen stem. 3,5

Hele vermakelijke film. Leuk om te zien hij stond al lang op mijn lijst. Heerlijk fout en over de top. Ik houd er van

de rest volgt nog

12 The Psychopath (Film, 1966)

82 min.

FTV ( 2 punten )

totaal : 24 punten

https://johnnyalucard.com/wp-content/uploads/2018/06/the-psychopath.jpg

Ondanks het aardige gegeven biedt de film weinig spannende momenten en zijn de kills erg mak uitgewerkt. Echt slecht is de film niet, maar het verhaal sleept wat voort zonder enige spanning. De scènes met de poppen zijn wel leuk. 5/10

10. Saw X (2023)

118 minuten

FTV = 2 punten

Totaal: 19

Subgenre: 87. Torture Horror (1 punt)

Totaal: 10 punten

https://image.tmdb.org/t/p/original/hzRugS73YNOFGnSqN9aUbQnLhHj.jpg

Gisteravond wilde ik eigenlijk een filmavondje doen maar ik eindigde bij een kampvuur op het strand. Dus vanochtend maar besloten om lekker wakker te worden met Saw X. Ik heb de meeste Saw-films wel gezien, en de meeste zijn 'het ene oog in, het andere oog uit'. Ook deze was niet geweldig memorabel, maar ik vond hem wel erg goed te genieten, ik denk meer dan de laatste Saw-films die ik in de afgelopen jaren heb gezien. 3*

Vanavond kom ik denk ik niet meer toe aan een filmpje helaas, morgen weer een dag.

2. The Nest (2019)

107 minuten

FTV: 2 Totaal aantal punten: 4

Subgenre: 10. 2010s Horror (Voltooide subgenres: 10, 90)

Themaklassement: 2 punten

Waardering: 2*

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1125000/1125869.jpg?cb=1628270396

Sjieke poster, sjieke film in sjieke villa en het landgoed er omheen. Het tempo is te traag. De spanning zit hem met name wat al deze mensen hier nu doen en wat dit voor een groep is. Met de strenge moeder, de inwonende dokter en de medebewoners die het hebben over hot bouwen van een betere wereld. Al lijkt niemand nou echt gelukkig. Mooie scenes met name tussen het jongetje dat ook niet weet wat er nou buiten de villa is en het nieuwe meisje Denise die een MP3-speler meeneemt in het huis waar het 100 jaar geleden lijkt te zijn. Verrassende conclusie, maar met alleen een geweldige finale redt je niet een hele film.