Let's Scare Jessica to Death (1971)

trage, maar zeer effectieve creepy thriller 4,5

Een jonge vrouw wordt nadat ze van een zenuwinzinking hersteld is, geconfronteerd met een honderd jaar geleden verdronken meisje dat sindsdien van bloed leeft, of is het een illusie? Ondanks de geruststellende verklaringen van haar echtgenoot en een vriend meent ze dat ze het beeld van het meisje werkelijk is. Bovendien denkt ze na een tijd dat haar man en vriend ook vampiers zijn geworden. De kineast speculeert vakkundig op de latente onzekerheid tussen een geval van waanzin en de onthutsende werkelijkheid. Een degelijke horror-thriller. Als je hiervan houdt, kan ik ook SYMPTOMS van Joseph Larraz aanbevelen.

Veel sfeer, geen blood and gore of goedkope effecten.

Uit op DVD regio 1.

http://www.axelmusic.com/productDetails/097360809329

Schijnt bij sommige kritici erg in de smaak te vallen:

http://www.terrortrap.com/supernatural70s/letsscarejessicatodeath/

Let's Scare Jessica to Death is voor mij de griezeligste film ooit gemaakt. Een onheilspellende sfeer, prachtige beelden, enge muziek... En bovendien prima geacteerd.

Het bijgevoegde artikel gaat over de beste griezelfilms uit de geschiedenis en Let's Scare Jessica to Death staat daarbij op de eerste plaats.

http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/feestdagen/24671-griezeligste-halloween-verhalen.html

echt wel 1 van de meest stomme, voorspelbare en saaie horrorfilm ooit gemaakt

de clichés zijn allemaal aanwezig, er is eigenlijk niets origineels aan
maar ook niets engs, zelfs als er iets engs in opduikt, is dat al van zo lang tevoren aangekondigd, dat het geen effect meer heeft

ja, 1 scène heeft me weten te boeien, een scène waarin ik geen oplossing zag
dat er uiteindelijk toch een verandering plaatsvond, vind ik zo ontzettend onrealistisch, dat het niet leuk is, zo kun je natuurlijk altijd een film maken, vol ongeloofwaardige dingen

en dan spreek ik niet eens over horror, gewoon over die ene scène waar de vampier op haar af komt met een mes (jaja, een vampier met een mes, pas daar maar voor op!)

Ik weet echt niet wat ik er van moet vinden. Deze had ik via ebay besteld en liet ook wel erg lang op zich wachten maar daardoor verheugde ik me er meer op.

Ik kan altijd wel een pluspunt vinden van de jaren 70 &80 films, bij deze vond ik de sfeer en de acteerprestaties wel redelijk maar met deze twee punten win je geen oorlog.

Toch een zwakke 3*

hmmm, daar sta ik toch een beetje kritisch tegenover als ik naar de rest van de lijst kijk, maar ik ga m binnenkort toch maar is proberen. Ik heb ergens gelezen dat dit een favoriet is van de regisseur van Pop Skull. Dus ik ben benieuwd.

Aardige, mysterieuze film, wie echt horror verwacht komt zeer bedrogen uit. De film moet het vooral hebben van de voelbare onderlinge spanningen en de vraag of Jessica ze nu wel of niet ziet vliegen.

Er zit genoeg in om het allemaal een beetje mysterieus te maken, maar eng wordt het zeker niet, de uiteindelijk afloop is een beetje typisch en het hoe en waarom werd mij in ieder geval niet echt duidelijk. Echt hinderen doet het niet, ik vond het nog wel redelijk aangenaam wegkijken allemaal. (Wel heb ik me meerdere malen af zitten vragen of de actrice die Jessica speelt erg overtuigend een labiele vrouw neerzet of dat ze eigenlijk gewoon een nogal merkwaardige manier van kijken en spreken heeft.)

Redelijke film al met al die het moet hebben van de sfeer, van de uitwerking van het verhaal was ik niet echt onder de indruk.

Tegenvaller, terwijl ik aanvankelijk redelijk wat hoop had op een mooie, bescheiden cultfilm. De film mist bij mij echter zijn voornaamste doel: angst inboezemen. Je voelt aan de soundtrack/soundscapes waar de makers naartoe willen, het creëren van een constant dreigende en bizarre sfeer. Enkele beelden die hiervoor aangewend worden hadden mits een betere totaaluitwerking een sterker resultaat gehad, nu bleef het voor mij persoonlijk echter allemaal te mak zonder ook maar één seconde echt akelig te zijn. De enige scène die in de buurt komt is de scène waarin de "vampierbruid" uit het water komt. Zowat het enige pluspunt zijn enkele erg mooie en sfeervolle shots, zoals bv. de zonsopgang op het meer en het huis dat in een onheilspellende mist gehuld is.

Voor mij modderde de film aan tot aan de eindmeet, zonder echt entertainend/boeiend te zijn. Jammer, een middelmatige 2,5* is wat overblijft.


2,5*

leek mij een geweldige klasieker, want had er al zoveel over gehoord en gelezen.

Maar vind het helaas maar een slap filmpje.

Er zitten wel een paar spannende scenes in, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Ook de hoofdrolspeelster is ronduit iritant.

Eigenlijk de hele cast wel,echt te erg voor woorden.

Na over de eerste gruwels heen te zijn...jaren zeventig kleding eeeeeekkkkk!!

Horrorfilm die het voornamelijk moet hebben van een akelige creepy sfeer, daarbij voornamelijk geholpen door een effectieve soundtrack.

De scene waarin Jessica en het hippie-meisje samen gaan zwemmen - de muziek doet wat denken aan Providence van Sonic Youth (van het album Daydream Nation).

Qua gore en bodycount hoeft deze film het niet te hebben, maar voor wie horror meer mag zijn dan alleen bloed en gore en ook echt een creepy griezelfilm wil zien...probeer deze eens, de cultstatus is niet voor niets.

Mwah, vond dit ook nogal mager.

Voorspelbaar spookverhaal dat achterhaald is door de tand des tijds. Inmiddels al velen malen beter of in ieder geval interessanter gedaan.

Weinig spanning, wel redelijk sfeervol. Acteerwerk is ook redelijk, op de zwaar naïeve en bijna constant glimlachende hoofdpersoon na dan. 5/10*

Ietwat eigenaardige psychologische horrorfilm waarin een vrouw zodanig te lijden heeft onder haar hallucinaties dat ze droom niet langer van werkelijkheid kan onderscheiden. Om tot rust te komen betrekt ze samen met enkele hippie-vriendin een landhuis nabij een meer. Maar daar beginnen de problemen pas goed wanneer ze kennismaakt met een mysterieus meisje dat verdacht veel gelijkenissen vertoont met de bruid op een eeuwenoude foto.

Ondanks het vampier-element is het moeilijk om Let's Scare Jessica to Death in een hokje te plaatsen. Hancock heeft dan ook geen rasechte genrefilm willen maken, eerder een beklemmend portret van een psychisch zieke vrouw. Dit wordt weerspiegeld in de bevreemdende, nerveuze score en het camerawerk waar scherpe close-ups de film op bepaalde momenten van dreiging voorzien. Op zich erg doeltreffend, alleen heeft het script te weinig te bieden om de sinistere toonzetting 90 minuten lang te dragen. Hier en daar passeert wel eens een enge scène (in het meer of met de oudjes in het dorp), maar het duurt net iets te lang alvorens Hancock een duidelijke richting inslaat.

Aardig tot goed.

Wat een mooie titel heeft deze film die me al een hele tijd aansprak maar die me ook een beetje op het verkeerde been heeft gezet. Dacht dat het zou gaan om de mogelijkheid dat Jessica bang zou worden gemaakt als een soort morbide confrontatie met haar eigen angsten maar dat blijkt niet het geval.

Waar het wel om draait is de twijfel tussen inbeelding en realiteit maar die kwam niet lekker over bij me, daarvoor lijkt het het allemaal teveel op dat laatste te wijzen. Het algemene sfeertje mag er wel zijn, inclusief een paar redelijk creepy momenten zoals bij het meer of de mooie scène wanneer ze door het gif loopt en ze drijfnat en verward de dode Woody aantreft op de trekker.

Maar over de hele linie vind ik het helaas niet pakkend genoeg. Denk wel dat de film z'n tijd aardig vooruit was met dit soort oude-huis-en-mysterie-onderwerpen (alhoewel het ook weer niet de eerste is), aan de andere kant komt het soms wat knullig over. 2,5 - 3*

Toch een halfje erbij, de film suddert nog een beetje door omdat het onder de oppervlakte best aardig in elkaar steekt (de psychische stoornis van Jessica, haar voice over, de in- en outtro; ze is flink de weg kwijt... ), psychologische aftakeling verpakt in een 'gangbare' horror.

Deze film is traag, erg traag. We hebben hoofdfiguur Jessica die blijkbaar net is ontslagen uit het psychiatrische ziekenhuis en samen met haar man en hippie vriend gaat herkomen in een huisje op het platteland. Daar ontmoeten ze een hippiemeisje dat het pand blijkbaar heeft gekraakt. Ze mag blijven. Jessica hoort stemmen en ziet vanalles wat anderen niet zien, waardoor ze twijfelt of ze nu wel volledig genezen is. Het is allemaal wel sfeervol maar vreselijk saai en slaapverwekkend, zwak script en al snel duidelijk welke richting het uit zal gaan. Uiteindelijk blijkt het een vampierverhaal te zijn. Eentje om snel te vergeten.

Het bewijs dat een film niet veel nodig heeft om spannend te zijn, in het geval van deze film is er vooral goed gewerkt met bepaalde geluiden en een mysterieuze en creepy sfeer.
Let's Scare Jessica to Death heeft mij zeker weten te vermaken en houd de spanning tot het einde goed vast! Het einde is niet helemaal duidelijk, heeft Jessica iedereen vermoord of zat het toch in haar hoofd? En als het dan in haar hoofd zat, hoe kan het dan dat er scenes plaatsvonden waar ze geen eens bij was? De film laat je dus achter met een einde wat niet voorgekauwd is, maar dat bevalt mij eigenlijk wel!

Soms deed deze film mij wat sfeer betreft een beetje denken aan I Spit On Your Grave, toch binnenkort ook die film maar weer eens herzien.

3,5* is zeker op zijn plaats.

Matige film waarin een vrouw samen met haar man en een vriend probeert te herstellen na haar ontslag uit een psychiatrisch ziekenhuis. Deze subtiele horrorfilm is wat aan de saaie kant (het laatste gedeelte zit er wat meer schot in). Op sommige momenten enigszins sfeervol en vooral de gedachten van het hoofdpersonage via de voice-over werken wel goed.

Redelijk maar daar zag het er aanvankelijk niet naar uit. Tot 10 minuten voor het einde had ik al een onvoldoende (2,0*) voor dit tot dan weinig boeiende horror thrillertje klaarliggen maar de laatste 10 minuten maakten gelukkig nog veel goed. Het werd toen in ieder geval nog enigszins horror. Op visueel vlak vond ik dit niettemin toch wel een behoorlijk tegenvaller. Geen schaduw van het uitstekende en zeer sfeervolle horrorfilmpje "Symptoms" waar die film nog wel eens mee vergeleken wordt. Helemaal ten onrechte vind ik.

Waardering: nog net 3 sterren.

Het idee is tof, en ik heb niks tegen een slowburn. Toch heeft deze mij niet heel erg weten te raken, helaas.

Wel vraag ik me één ding af, maar ik denk dat we hier nooit een antwoord op gaan krijgen. Zat het allemaal tussen haar oren?