• 148.963 films
  • 8.194 series
  • 24.989 seizoenen
  • 547.320 acteurs
  • 323.777 gebruikers
  • 8.486.252 stemmen
Avatar
 
banner banner

Southern Comfort (1981)

Drama / Thriller | 99 minuten
3,47 519 stemmen

Genre: Drama / Thriller

Speelduur: 99 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten / Zwitserland / Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Walter Hill

Met onder meer: Keith Carradine, Powers Boothe en Fred Ward

IMDb beoordeling: 7,1 (19.598)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 4 februari 1982

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Southern Comfort

"It's the land of hospitality... unless you don't belong there."

Een aantal leden van de Louisiana National Guard, een groep parttime soldaten, gaat voor een weekend op oefening. De tocht zal hen diep de moeraslanden invoeren. Ze zijn slechts licht bepakt en hebben slechts losse flodders in hun geweren, behalve Reece die heimelijk echte kogels heeft meegenomen. De 38 km lange tocht verloopt niet zo ongevaarlijk als bedoeld. Wanneer ze op een meer stuiten dat niet op de kaart staat, moeten ze improviseren. Langs de kant vinden ze een aantal kano's van de plaatselijke bevolking, de Cajun Indians. Ze lenen de boten en laten een briefje achter. Terwijl ze het meer oversteken, ziet Stuckey, één van de teamgenoten, aan de kant vier jagers staan. Er wordt geschoten.

imageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van wendyvortex

wendyvortex

  • 4515 berichten
  • 6951 stemmen

Tegenvallende film ondanks vrij stevige cult-reputatie.

Nationale Reserve krijgt het aan de stok met de Hillbillys in de Bayou....okay het wordt wel heel lastig het niet over "Deliverance" te gaan hebben, maar dat was een beklemmende spannende film, hier zie ik voornamelijk een stelletje idiote reservisten.

Misschien is mijn testosteron-gehalte te laag en is dit een typische macho-film of zo, maar ik merkte niks van spanning of dreiging, meer een film waar Sylvester Stallone als Rambo in zou kunnen spelen.

Soundtrack van Ry Cooder is het voornaamste lichtpuntje.


avatar van mikey

mikey

  • 27308 berichten
  • 4622 stemmen

Viel gisternacht in de laatste 20 minuten. 2 soldaten die uiteindelijk ook tijdens een dorpsfeest hun leven niet zeker zijn. Wat een briljante scene is dat. Wat een dreiging en spanning, die opbouw van dr scene. Erg goed.


avatar van Robi

Robi

  • 2028 berichten
  • 2334 stemmen

Héél héél lang geleden heeft deze film de nodige indruk op me gemaakt. Genoeg om de titel van de film te onthouden. Nu heb ik hem eindelijk weer eens gezien. OK, de sfeer in de moerassen en de onheilspellende omgeving heeft nog steeds wel wat. Maar verder is het een belachelijke film. Zwaar overdreven flut dialogen en een onwaarschijnlijk stelletje amateur militairen in een verder totaal ongeloofwaardig verhaal. De mythe van Southern Comfort is ontkracht. Grappig trouwens in het officiele verhaal hierboven. Daar wordt geschreven over een briefje van 50 dollar. Vreemd genoeg kan ik me daar helemaal niets van herinneren. Wel over een brief die geschreven werd om de eigenaren gerust te stellen. Of heb ik een klein moment gemist?


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 12027 berichten
  • 4902 stemmen

IJzersterke film. Nu helpt dat ik heel erg houd van de setting en het gegeven (de afvalrace door een medogeloze en ontzichtbare vijand), want er is best wel wat aan te merken. De personages zijn wel erg dommig (hoewel dat vast het punt van Hill was) en de meeste ook nogal eendimensionaal. Maar Southern Comfort zit vol met memorabele momenten en nogmaals wat is de setting fijn. Heerlijk film van alleskunner Hill. 4 sterren.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 7528 berichten
  • 3611 stemmen

Bah, ik ben hier niet zo enthousiast over. Dat cajuns moordzuchtig worden omdat je hun bootje steelt is al flauwekul op zich. En er volgt nog flink wat flauwekul : het schieten met losse flodders op de locals, dat voortdurende roepen in de wildernis, net goed om de vijand te lokken... hoe komen ze daar bij? En heel wat zwakke dialoog zorgde ervoor dat de film best wel langdradig overkwam, zeker in het eerste uur.
De oorlog die de soldaten op training ontketenen, is vooral één tegen henzelf. Langzaam gek worden in een dreigende omgeving : Deliverance deed het al eens eerder en beter. Er zijn ook positieve punten : de muziek van Ry Cooder, de prachtige shots van de swamps en de geweldige finale in het cajun dorp zijn om nooit te vergeten. Daarom toch nog een 3*.

PS : de slachting van de varkens zijn echt... dierenvrienden wees verwittigd.


avatar van scorsese

scorsese

  • 9707 berichten
  • 9452 stemmen

Goeie film waarin een groep leden van de National Guard het aan de stok krijgt met de lokale bevolking tijdens een training. De film heeft veel weg van Deliverance, maar haalt dat niveau niet. Ondanks dat het verloop wat voorspelbaar is, wordt het tegen het einde toch spannend. De film speelt zich geheel af in een moeras en dit levert genoeg mooie beelden op. Het acteerwerk is van een wisselend niveau.


avatar van B-200

B-200

  • 65 berichten
  • 0 stemmen

Betekend dat einde dat ze alsnog de lul zijn?


avatar van Ithildin

Ithildin

  • 183 berichten
  • 3246 stemmen

Uh nee, ze worden gered door een army truck, leek me nogal duidelijk...


avatar van Left4Dead

Left4Dead

  • 3249 berichten
  • 3691 stemmen

Nja........ Beetje een saaie zit voor mij geweest. Dat alles zo uit de hand loopt is een eigenlijk ongeloofwaardig. Dat er in die warme moerassen met inbreed mensjes de gemoederen hoog kunnen oplopen oké maar de aannemelijkheid keldert per minuut in deze overdreven film.

Pluspunten: de muziek van Cooder en de editing die op momenten mooi de beelden vloeien laat. Script en regie redelijk, beeld en geluid goed.

Ondanks de prima cast, jammer dat Peter Coyote zo snel van het doek was, had ik meer van deze film verwacht. Mss ook wel omdat deze film een status schijnt te bezitten. Ik kon dat nergens aan herleiden iig. 3**


avatar van SturyNijmegen

SturyNijmegen

  • 130 berichten
  • 538 stemmen

Veel spanning, echt van genoten, mooie beelden van het moeras, de soldaten en de dorpelingen.

Lijkt wel wat op de Deliverance, 10 jaar eerder uitgebracht.


avatar van j0enne

j0enne

  • 9519 berichten
  • 3341 stemmen

Wat een deceptie. Ik erger me niet vaak aan dingen maar dat liep hier wel erg uit de hand.
- Vooral enorm veel lawaai maken terwijl ze door 't water liepen.
- Schreeuwen naar een helicopter in plaats van schieten.
- Ze zien die truck, de man praat Frans. Gaat er dan geen belletje rinkelen? Niet dus.
- Wanneer ze zich op een gegeven moment opsplitsen komt Spencer met 't geniale idee om om de 5 minuten even de lucht in te schieten zodat ze van elkaar weten dat ze nog in leven zijn. Gelukkig is er een overvloed aan ammunitie...
Om maar te zwijgen over dat debiele einde.


avatar van knusse stoel

knusse stoel

  • 2652 berichten
  • 3005 stemmen

Prachtige film die we nu voor de 2e maal hebben gezien in enkele jaren tijd. Hij blijft goed, qua verhaal en acteurs die weten hoe ze moeten spelen! Met 4* vind ik persoonlijk het nog iets te laag gewaardeerd maar helaas.....ben niet alleen.


avatar van Leland Palmer

Leland Palmer

  • 23452 berichten
  • 4452 stemmen

'Southern Comfort' is een film die ik al tien jaar (ongeveer, denk ik) wil zien. Dan weer een jaar vergeten, het jaar daarna aangeschaft, daarna een paar jaar in 't stof, etc. Vanavond zonder (echte) reden dan eindelijk opgezet. Glas whisky erbij en deze prent leek me uiterst geschikt voor een lekkere vochtige trip.

En dat werd het opzicht ook wel. Nee, deze film kan zich niet meten met 'Deliverance' en ja, het viel me over het algemeen wat tegen, maar ik heb me prima vermaakt, mede dankzij de spanning naar het einde toe. Verder is dit qua scenario echt matig, een dialoog van redelijke kwaliteit is (bijna) niet te vinden in deze film, maar regisseur Walter Hill wordt o.a. gered door de moerassen en het sfeertje. Personages zijn niet bijzonder en bepaalde (/ veel) zaken zijn gewoon ongeloofwaardig, tot het domme toe. Dat klinkt erg negatief, maar storend is het nou ook weer niet. Hill houdt 't qua regie prima in toom en zorgt voor mooie shots en een prima geheel wat vermaak en sfeer betreft. Héél soms zit de spanning er ook goed in.

Mooi om deze klassieker eindelijk gezien te hebben. Walter Hill doet 't meestal wel prima. Helaas niet (helemaal) de film waar ik op hoopte, maar ik heb me prima vermaakt op deze mistige zondagavond.


avatar van schnoetsz

schnoetsz

  • 140 berichten
  • 1015 stemmen

Een hysterisch, onwaarschijnlijk dagje uit van het gekkenhuis.


avatar van de grunt

de grunt

  • 4231 berichten
  • 1564 stemmen

Walter Hill's gemene blik op de keerzijde van macho heroics. Strak geregisseerde, intens spannende actiethriller. Een relaas over incompetentie. Negen rekruten meedogenloos opgejaagd door een vijandige omgeving, een weg banend door de moerrassen bewust gemodelleerd naar Vietnam. Ze komen aan de beurt... één-voor-één. Film herinnerde me aan: "Who's Afraid of Virginia Woolf?", door het geruzie van de personages als een manier om te overleven. Vaak vergeleken met John Boorman's "Deliverance", maar Hill injecteerde hier het scheutje testosteron ( e.g. "First Blood" ). Spencer toch wel mijn favoriete personage, omdat zijn bovenkamer nog het beste functioneert van dit zooitje opgejaagd wild. Prachtig sfeervol camerawerk en Ry Cooder maakte de gekte in de jungle compleet met zijn onheilspellende, sfeervolle noten. En dan onder het mom van: 'save the best for last'.


avatar van de grunt

de grunt

  • 4231 berichten
  • 1564 stemmen

In de herziening: dat einde hoort bij de beste eindes ever


avatar van The Oceanic Six

The Oceanic Six

  • 56151 berichten
  • 3609 stemmen

De film wordt zo te lezen vaak aangeprezen als een Deliverence-achtige film en dat klopt ook wel, maar dan een stuk minder sterk. De film komt traag en stroef op gang en het peloton is redelijk dom bezig, waardoor ik er weinig sympathie voor had. De latere gruwelijkheden waren wel vrij indrukwekkend, maar al bij al stelt de film me teleur. Ik miste toch wel die beklemmende sfeer die ik bij een verhaal als deze had verwacht.

2,5*


avatar van Graaf Machine

Graaf Machine

  • 6079 berichten
  • 695 stemmen

Groepje hobbymilitairen gaat een weekendje op pad onder leiding van een beroepssergeant. Dat had die laatste beter niet kunnen doen, want bij die hobbyisten zitten nogal wat onvolwassen padvinders met testosteronoverschot.
Wat rest is een mensenjacht door de moerasbossen van Louisiana. Mooie omgeving voor een sfeervolle film, fijne onzichtbare vijand die het onbarmhartige gebied tot in de puntjes kent, en een fantastische laatste twintig minuten. Maar wat heb ik me geërgerd aan Carradine en Boothe.Twee van die zie-ons-eens-veel-beter-dan-de-rest-zijn figuren, die het natuurlijk ook nog eens als enigen moeten overleven. Te voor de hand liggend. Dit gevoegd bij een onwaarschijnlijke bomen-omval scene, en een licht teleurstellend gevoel over wat had kunnen zijn maar niet is geworden overheerst.


avatar van Tarkus

Tarkus

  • 6405 berichten
  • 5310 stemmen

Bekende cast die het redelijk goed doen in een matige film.

De film is naar huidige normen veel te traag.

En het scenario kan dan destijds wel spannend geweest zijn, ik vind dat dit zeker niet zo is.

Was een, té, lange zit... zeker niet boeiend genoeg om me te bekoren.


avatar van des1

des1

  • 1458 berichten
  • 933 stemmen

Tis een beetje een herhaling van The Deerhunter maar dan wat minder wreed. Centrale gegeven: mannen worden uit hun vertrouwde omgeving gehaald om ergens dienst te moeten doen. Deze film wordt om die reden ook wel een metafoor genoemd voor de Amerikaanse bemoeienis indertijd in Vietnam. Alleen zegt het: stel dat deze bemoeienis met inwoners die niks van je willen weten in eigen land gebeurt, in dit geval de moerassen van Louisiana...


avatar van james_cameron

james_cameron

  • 4750 berichten
  • 8458 stemmen

Begin jaren '80 in crappy kwaliteit op videoband gezien. Vervolgens heeft het heel lang geduurd tot er een knappe widescreen-versie van de film uitkwam. De beeldkwaliteit van de nederlandse dvd-release in 4:3 formaat was om te janken zo slecht. Een paar jaar terug verscheen de film eindelijk op bluray, in een fraaie opgepoetste versie. Inhoudelijk heeft Southern Comfort de tand des tijds helaas niet zo heel goed doorstaan; eigenlijk stellen plot en personages bar weinig voor en zijn er veel saaie stukken. Gelukkig maken de sfeervolle naargeestige setting en de spannende, knap gemonteerde climax veel goed.


avatar van Grindhouse62

Grindhouse62

  • 2036 berichten
  • 14419 stemmen

scorsese schreef:

Goeie film waarin een groep leden van de National Guard het aan de stok krijgt met de lokale bevolking tijdens een training. De film heeft veel weg van Deliverance, maar haalt dat niveau niet. Ondanks dat het verloop wat voorspelbaar is, wordt het tegen het einde toch spannend. De film speelt zich geheel af in een moeras en dit levert genoeg mooie beelden op. Het acteerwerk is van een wisselend niveau.

ik ondersteun de mening van Scorsese. Vind het verhaal leuk en sfeervol opgenomen in het moeras. Heb de film in mijn collectie. Geef deze een 3.0


avatar van shrink

shrink

  • 1776 berichten
  • 2022 stemmen

Het einde maakt deze film. Wat een spanning!


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1880 berichten
  • 1605 stemmen

Stukje hervonden jeugdsentiment. Was in mijn herinnering toch iets beter dan nu bleek. Ik meende altijd dat dit Deliverance was en uiteraard valt daar verhaal technisch wat voor te zeggen. Een stel arrogante domoren die het in afgelegen gebied aan de stok krijgen met de plaatselijke. Het niveau van Deliverance tikt SC eigenlijk nergens aan, en waar Deliverance zich ontplooit tot spannende thriller met de vraag komen ze er mee weg verzand SC in onderlinge gekibbel en maakt de groep het zichzelf moeilijker dan dat de 'vijand' dit doet. Een slechte film is het zeker niet, aardig geacteerd, de nodige spanning wat door loopt tot een aardige einde.

Redelijke film, geen top.


avatar van Basto

Basto

  • 8564 berichten
  • 6401 stemmen

Fantastische film van Walter Hill. De moeraslanden van Louisiana zijn een geweldige locatie en prachtig in beeld gebracht. En dan worden we ook nog verwend met een soundtrack van Ry Cooder.

Lekker macho drama over een aantal niet al te snuggere amerikanen die een oefening met de National Guard hebben.

Duidelijk geïnspireerd op Deliverance, maar misschien meer nog dan dat de blauwdruk voor Predator.

Stoer, spannend, broeierig. Een hele dikke 4*

Geweldig om deze op blu ray te hebben.


avatar van Bob Gray

Bob Gray

  • 941 berichten
  • 1615 stemmen

Moeilijk te beoordelen film. De film zit namelijk vol zwakke punten zoals matig acteerwerk, irritante personages, onlogische beslissingen etc. waardoor je normaal gesproken naar een zwakke film zit te kijken.

Daar staat echter tegenover het heerlijke sfeertje, fantastische locatie in de bayou, soundtrack van Ry Cooder. Ook het erg sterke laatste half uur blijft hangen waardoor toch het positieve overheerst en ik toch weer naar een prima film zit te kijken van Hill.


avatar van Woland

Woland

  • 3360 berichten
  • 2997 stemmen

De associatie met Deliverance is onvermijdelijk, en dat zullen de makers ook gedacht hebben - dus zetten ze het maar gelijk op de poster. In Southern Comfort gaat het niet om een rivier in Tennessee/Georgia/W.Virginia (of daar ergens) en bijbehorende rednecks, maar gaan we de bayous van Louisiana in. Een patrouille reservisten gaat op oefening in de uitgebreide moerassen van Louisiana, en komt in de problemen als ze zich misdragen en in conflict komen met de cajuns aldaar. Het is soms wat langzaam, maar het heeft wel een hele toffe setting waar de moerassen en de vaak ongeziene vijand voor een claustrofobische sfeer zorgen. Met ook best wel wat harde actie-uitspattingen. De soldaten zijn dan weer wat minder overtuigend, met nogal overdreven typetjes en nogal wat onlogische acties. Alsnog komt de film op sfeer een heel eind, en is de ontknoping in een cajun-stadje waar het heel gezellig lijkt, maar ook vol twijfel tussen redding en paranoia en vervolgens een ultieme ontsnappingspoging als Hardin doorheeft dat ze als ratten in de val zitten, ook erg leuk gedaan. Uiteindelijk prima vermaak dus.


avatar van Corcicus

Corcicus

  • 2145 berichten
  • 3215 stemmen

In deze klassieker volgen we het wedervaren van een bataljon randdebielen van de National Guard. Irritante, domme amateurs waarbij het onmogelijk is om ook maar enige sympathie voor hen te voelen. Het script is complete poep, bagger tot en met. De soldaten gedragen zich zo onrealistisch en waanzinnig dat er zelfs geen begin aan is om de mistoestanden op te lijsten. Er zijn een paar mooie shots van de swamps ja en af en toe leuke actie, maar het blijft al bij al een zeer gemiddeld filmpje. De sfeer, de muziek en de finale maken gelukkig heel wat goed.


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 3673 berichten
  • 4056 stemmen

Jeugdsentiment dat toch vrij makkelijk overeind blijft. Dat is vooral te danken aan de elementen die vrijwel iedereen al noemt maar ik noem ze toch ook maar: de setting en de muziek: Ry Cooder natuurlijk maar ook die Cajunmuziek op het eind had wel wat.

Verder een paar goede acteurs en wat matige, en een personage dat ver over het randje was, nl Bowden, al zaten ook anderen als Reece en Casper “Geronimo” daar dicht tegenaan- veel ongeloofwaardige acties en dito teksten. De personages van Boothe en Carradine zijn als zo’n beetje als enigen niet helemaal uit een ei gekropen en zorgen zowaar ook voor wat redelijke dialogen.

Montage vond ik niet altijd even fraai met gebruik van double exposure -sowieso vrijwel altijd een slecht idee- en die slowmotion op het eind. De montage was eigenlijk op zijn best toen de bayou verlaten werd en ze een of andere 19e eeuwse backwater aandeden. Opluchting gevolgd door paranoia fraai in beeld gebracht.

Ik dacht overigens dat de soldaten vooral sneuvelden door boobytraps maar dat blijkt maar een enkel geval te zijn.


avatar van Point of View

Point of View

  • 121 berichten
  • 842 stemmen

IJzersterke film, één van Walter Hill's beste. De film fungeert als metafoor voor de Amerikaanse inmenging in Vietnam, en zet en passant ook noties tov mannelijkheid en moed op losse schroeven. Ry Cooder's cajun-score is pure klasse, en perfect in combinatie met de door Andrew Laszlo geschoten beelden van de bayous van Louisiana.

Het is een bewijs van Hill's vakmanschap dat de film sinds 1981 vrijwel niets aan kracht heeft ingeboet. Liefhebbers van deze film kan ik de prima western Ulzana's Raid (1972) van Robert Aldrich aanraden, waarin een soortgelijke thematiek wordt behandeld.


avatar van Point of View

Point of View

  • 121 berichten
  • 842 stemmen

Ongetwijfeld één van Walter Hill’s sterkste films, deze parabel over een compagnie reservisten van de Nationale Garde die het in de moerassen van Louisiana aan de stok krijgen met humorloze Cajuns. Deze beginnen, na een uit de hand gelopen grap van één van de soldaten, een guerrilla-strijd tegen de onervaren weekend-soldaten, te beginnen met het doden van hun bevelvoerend officier Poole (Peter Coyote). Terwijl de mannen zoeken naar een uitweg uit de moerassen, realiseren zij zich al snel dat zij te maken hebben met een dodelijke tegenstander, die ook nog eens in het voordeel is door grondige kennis van het terrein. Onderlinge conflicten, de incompetentie van opvolgend officier Casper (Les Lannom) en de voortdurende aanvallen van de Cajuns, zorgen er uiteindelijk voor dat de compagnie langzaam uiteen valt. De uitputtingsslag die de mannen wacht, zal maar door twee van hen worden overleefd.

Southern Comfort wordt gekenmerkt door sterke acteerprestaties van de gehele cast, in het bijzonder Keith Carradine, Powers Boothe en Brion James (in een kleine rol, maar toch), uitmuntend camerawerk van Andrew Laszlo en een magnifieke score van Ry Cooder. Met deze rolprent continueert Hill zijn reeks kwaliteitsfilms, begonnen met Hard Times (1975), The Driver (1978), de inmiddels moderne klassieker The Warriors (1979), gevolgd door de western The Long Riders (1980) op overtuigende wijze.

Velen hier maken de vergelijking met John Boorman’s Deliverance (1972), begrijpelijk gezien de ogenschijnlijke plot-overeenkomsten: een groep mannen komt in een hen vreemde omgeving tegenover een onbekende vijand te staan, waarna alle fysieke en mentale middelen moeten worden aangesproken om te overleven. Maar waar Boorman zich in zijn film richtte op noties rondom mannelijkheid, weerbaarheid, milieu en klasse – zoals ook James Dickey deed in zijn gelijknamige roman waarop de film gebaseerd is, en net zoals een film als Jaws (1975) in feite ook al deed – daar is het Hill in Southern Comfort vooral te doen om de politieke implicaties van het verhaal. De onontwikkelde parttime soldaten van de Nationale Garde, hun incompetente commandant, het schofferende gedrag van het merendeel van de manschappen – zowel tegenover hun nieuwe omgeving als haar bewoners – vormen een nauwelijks verholen commentaar op de manier waarop Amerikaanse troepen zich gedroegen tijdens de Vietnam-oorlog: als respectloze, brute indringers en bezetters, slechts gericht op het beschermen van de eigen belangen. Tijdens hun overlevingstocht door de moerassen openen de soldaten het vuur op nietsvermoedende Cajuns (al is het dan in eerste instantie niet met scherpe munitie), ze vernielen visnetten, stelen kano’s, mishandelen een Cajun-stroper (Brion James) en blazen zijn hut op. Als dan een van hen tegen zijn onzichtbare beulen vertwijfeld uitroept: “I didn’t do anything wrong – I’m not supposed to be here...”, geeft hij daarmee uiting aan de wanhoop van duizenden GI’s die Vietnam nooit meer levend zouden verlaten. Tegelijkertijd zijn we ook getuige geweest van de wreedheden ten aanzien van de Cajuns, en voelen dus ook dat hun gewelddadige optreden grotendeels gerechtvaardigd is.

Southern Comfort is dus, naast een actiefilm, tevens een politieke metafoor voor de Vietnam-oorlog. Een lezing die wordt versterkt door de tekst aan het begin van de film: Louisiana 1973 - dus terwijl het militaire in conflict in Vietnam gaande was (1955-1975), en twee jaar voordat de val van Saigon in 1975 de definitieve nederlaag van de VS inluidde. In dat opzicht is Southern Comfort vergelijkbaar met Robert Aldrich’s zeer sterke Ulzana’s Raid (1972), die een soortgelijke plot transponeert naar de Verenigde Staten aan het einde van de 19e eeuw, waar Amerikaanse cavaleristen jacht maken op een groep Apachen die, aangevoerd door hun flegmatische leider Ulzana (Joaquín Martínez), uit hun reservaat zijn ontsnapt om aanvallen uit te voeren op in de omgeving wonende blanken. Hoewel wreed vechten de Indianen slechts voor hun vrijheid en waardigheid, en zijn in dat opzicht zeker te vergelijken met de Vietcong. Burt Lancaster en Bruce Davison spelen in deze film de rollen van respectievelijk harde, ervaren verkenner McIntosh en naïeve luitenant DeBuin, voor wie dit zijn eerste missie is. Wanneer na een aanval van de Apachen sommige cavaleristen wraak nemen door een aantal gedode Indianen te verminken, reageert DeBuin ontzet en woedend. McIntosh zegt hierover: “What bothers you, Lieutenant, is you don't like to think of white men behaving like Indians. It kind of confuses the issue, don't it?” Waarmee de hypocrisie en het onterechte superioriteitsgevoel van de Amerikanen ten opzichte van hun vijand overtuigend wordt onderstreept.

Veel van Walter Hill’s films richten zich op mannen, hun gedrag en hun onderlinge verhoudingen, een inhoudelijke rode draad die hij deelt met collega-regisseurs zoals John Ford, Howard Hawks, Michael Mann, Sam Peckinpah, Sergio Leone en Jean-Pierre Melville. Ook in hun films ligt het accent veelal op aspecten zoals professionalisme, individualisme versus collectivisme, moed en lafheid en het naleven van een erecode, ongeacht aan welke zijde van de wet men zich bevindt. Goed en kwaad zijn in de films van deze regisseurs niet zozeer externe morele entiteiten (zoals bijvoorbeeld maatschappelijke wetten, regels en voorschriften), maar interne, door ieder individu persoonlijk te beoordelen waarden.

In Southern Comfort komt dat het meest tot uiting in de personages van soldaten Spencer (Keith Carradine) en Hardin (Powers Boothe). Zij zijn duidelijk een stuk intelligenter dan de rest van de manschappen, en zelfs hun officieren. Toch zijn zij slechts soldaten binnen de compagnie, voornamelijk vanwege hun anti-autoritaire houding (nooit verstandig binnen een hiërarchische instelling als het leger) en hun openlijke kritiek op hun bevelvoerders. Al wordt later in de film Spencer wel de onofficiële leider van de manschappen, een positie waarvoor Hardin bedankt. Leiderschap wordt hier dus bepaald door geschiktheid, kwaliteiten en talent, niet door strepen op het uniform. En hoewel zij wel degelijk deel uitmaken van de groep die de wreedheden jegens de Cajuns begaan, staan Spencer en Hardin hier ook kritisch tegenover – voornamelijk omdat zij inzien dat het tegen zich in het harnas jagen van de Cajuns contraproductief werkt: het verkleint de kansen van de soldaten om het ontstane conflict te overleven.

Het zijn dan ook Spencer en Hardin die uiteindelijk de bewoonde wereld halen, al moeten ze daarvoor nog wel een hachelijk avontuur doorstaan. Zij worden door een Cajun met zijn auto opgepikt, en hij belooft hen naar een plek met een telefoon te brengen. In plaats daarvan brengt hij ze naar een Cajun-nederzetting waar de voorbereidingen voor een feest in volle gang zijn, en waar communicatiemiddelen ontbreken. Spencer en Hardin hebben dus geen gelegenheid om hun commandanten te kunnen bereiken om alarm te kunnen slaan. Als het feest begint, en de werkelijke motieven van de Cajuns onduidelijk zijn, komen hun belagers bij het kamp aan voor een laatste treffen met de twee overgebleven manschappen. Ook hier dringt zich weer een vergelijking met Vietnam op: de Vietcong rekruteerde namelijk, naast guerrilla-soldaten, soms ook dorpelingen om hen te helpen. Medeplichtigheid van de ‘goede’ Cajuns wordt dan wel niet bewezen, maar wel geïmpliceerd.

Zoals gezegd overleven Spencer en Hardin uiteindelijk de confrontatie, maar het lijkt een Pyrrusoverwinning. De film heeft namelijk overduidelijk aangetoond dat, hoe oppermachtig het leger en de Nationale Garde ook mogen lijken, er tenminste één plaats is die zich aan hun autoriteit onttrekt en waar de wetten, normen en waarden van de gereguleerde samenleving niet gelden. Zoals de Cajun-stroper die aan hun mishandeling en gevangenschap ontsnapt Spencer en Hardin laat weten: “It real simple... we live back in here... dis is our home, and nobody don't fuck with us (…) You not supposed to say nuttin'... soldier.” Het aangehouden eindshot van de Amerikaanse leger-ster werkt dan ook ambivalent: enerzijds duidt het op de redders die Spencer en Hardin uit hun hachelijke situatie bevrijden, anderzijds kan het ook worden uitgelegd als een beschadigd blazoen van Amerika’s gebroken militaire almacht.


avatar van jordandejong

jordandejong

  • 4311 berichten
  • 1233 stemmen

Overrated incapabele 80's meuk die aardig begint (in de bootjes) en aardig eindigt (die hele scene in het dorp), maar tussenin zit meer dan een uur aan tergende onzin.

De personages zijn stomzinnig en er wordt vrij zwak en over the top geacteerd. Het constante geruzie tussen de leden van het team voelde veel te geforceerd aan. Onlogische keuze na onlogische keuze volgen zich op. De scenes met de Cajun zijn wel oke maar vaak ook niet al te best in beeld gebracht.

Tergend lange zit, en dat terwijl er best veel potentie in zat. Maar deze uitvoering laat veel te veel steken vallen.


avatar van Roger Thornhill

Roger Thornhill

  • 4802 berichten
  • 1968 stemmen

De eerste keer dat ik deze film zag was ik eigenlijk een beetje teleurgesteld vanwege de voorspelbaarheid, maar in de loop der jaren ben ik hem steeds meer gaan waarderen vanwege de setting, de vertolkingen en de onderlinge spanningen. Keith Carradine en wijlen Powers Boothe zijn sindsdien wel redelijk favoriete acteurs geworden, en de rest van de cast vult de enigszins stereotiepe rollen naar behoren in. Enige minpuntje vind ik het feit dat de dialogen allemaal nèt wat te opgefokt zijn en daardoor soms wat te theatraal overkomen – zelfs Spencer en Hardin, die elkaar toch herkennen als de twee meest evenwichtige karakters, vliegen elkaar regelmatig in de haren.

        De muziek van Ry Cooder voor deze film wordt vaak geprezen. Hoewel ik niet aan Cooders integriteit twijfel vind ik zijn score enigszins overgewaardeerd: het klinkt meer als een middagje fröbelen dan als een serieuze ondersteuning van de beelden, alsof hij meende dat het improviseren van wat lekkere loopjes op slidegitaar met veel echo en reverb om ambiance te suggereren al voldoende zou zijn om een paranoïde sfeer te op te roepen. En voor sommige kijkers ís dat misschien ook wel zo, maar ík hoor er alleen maar veredelde huisvlijt in.