Omoide no Mânî (2014)

Ghibli onthult nieuwe plaatjes | Animatie - animatie.blog.nl

Ik kan niet wachten om deze te zien!

Recensie Hollywood Reporter

En ook met de stem van Terajima Susumu

Waar dan??

When Marnie Was There is voorlopig de laatste Ghibli en mocht het de definitieve afsluiter zijn dan is het ietwat jammer dat het zo'n veilige film is, want deze is namelijk heel typisch voor de studio. Echter, ik heb een grote zwak voor deze studio en ze weten toch weer goed genoeg te variëren om er weer wat leuks van te maken. Datzelfde gold al voor de vorige film van Hiromasa Yonebayashi, Arriety. Dat was eigenlijk ook gewoon een voortzetting van de stijl van Miyazaki en dat is deze grotendeels ook.

Een element waar deze echt op scoort is de hoofdfiguur, Anna. Ze kiezen hier voor een tienermeisje die aan het begin van de film compleet gesloten is. Voor een lange tijd toont ze dan ook nauwelijks emotie en blijft haar gezicht expressieloos, maar evengoed slagen de tekenaars erin via zeer subtiele lichaamstaal onderliggende gevoelens over te brengen. Ik was er zo meteen door geboeid. Dat is altijd al een sterk punt van Ghibli geweest: ondanks de vaak grootse, magische verhaallijnen zijn ze even goed met kleine elementen. Hier werkt de magie ook weer net zo sterk als het alledaagse en worden grootse emotionele scènes (dit is wellicht de meest openlijk sentimentele film van de studio) afgewisseld met erg kalme. Niets nieuws onder de zon, maar het werkt uitstekend. Het sentiment wordt ook verdient, wat ook wel fijn is.

Ondanks het inventieve tijdreisplot onderscheidt When Marnie Was There zich misschien niet genoeg om echt tot de absolute toppers van de studio te behoren, maar voor fans is het toch weer zeker de moeite.
4*

Net gezien op het HAFF, supermooie animatie (als altijd bij Ghibli) en een prachtig ingenieus verhaal.

Na het zien van deze film snap ik dat Miyazaki de stekker uit Ghibli trekt. Ik zou mijn goede naam ook niet te grabbel gooien als dit het niveau van de opvolgers is - zijn zoon heeft zich ook niet kunnen ontworstelen aan de schaduw, zo lijkt - en Yonebayashi.... Animatie is natuurlijk prima verzorgd, maar het verhaal en de uitwerking ervan. Daarbij vergeleken is The Notebook (2004) een subtiel meesterwerk. Ik stond twee keer op het punt de zaal te verlaten - Verschrikkelijk.

Nou, nou. Is dat allemaal niet wat overdreven? Zelfs al zou dit een mindere film zijn, dan vind ik begrip om de stekker uit Ghibli te trekken (met die eventuele mindere film als reden) zwaar overdreven.

Ik heb inmiddels de docu over Ghibli gezien. Dan is wel duidelijk dat er een andere reden is om ermee op te houden. Miyazaki en Takahata waren Ghibli en niemand anders (en Miyazaki nog meer dan Takahata). Het kán gewoon niet.

Neemt niet weg dat ik dit de minste film van de 21 uit de Ghibli-stal vond en ik me ook kan voorstellen dat ook dan Miyazaki er niet veel vertrouwen in had (ten tijde van de docu was er nog helemaal geen 'Marnie') dat iemand zou kunnen brengen wat hij was. Zowel zijn zoon, die ook in de docu zit en duidelijk een ander ambitie had/heeft (en Miyazaki sr. is hem ook al eens publiekelijk afgevallen geloof ik) als Yonebayashi gaan 'het' niet doen. Kopiëren wellicht, herhalen, het wordt niet meer dan een aftreksel. Ik kan me bedenken dat je als stichter dan ook denkt: stoppen.

Ik heb na het zien van de docu er overigens toch weer een krappe voldoende van gemaakt - ik hou teveel van Ghibli en slecht was het niet (degelijk, weinig vernieuwend qua stijl wel). Dat sfeertje was er wel, maar mijn teleurstelling was ook erg groot - dit is wat mij betreft niet de richting die het op moet. Heb me echt zitten ergeren. Het is toch wel de minste Ghibli film in mijn ogen. Tot het moment dat Anna bij haar oom en tante komt (leuk huisje, leuk baai/omgeving - alle ingrediënten zijn aanwezig) gaat het nog goed, maar de verwikkelingen met Marnie waren té gezocht, téveel mikkend op sentiment en dan ook nog op de allerberoerdste manier uitgewerkt (die schilderes, de constatering (en dan nog eens expliciet herhalen) wie Marnie was. Nu zijn animes vaker niet subtiel (liedjes, muziek), maar dit was er wat mij betreft over.

Dus zwaar overdreven zeker, maar overdreven vind ik het niet. Ik denk niet dat deze opvolgers in staat zijn om iets te brengen. Ik denk dat Miyazaki dat aan zichzelf wil houden. Maar nogmaals, die constatering was er ook al toen 'Marnie' er nog helemaal niet was. Dat zie je al wel terug in die docu.

Mooi.

Maar het is duidelijk dat deze film momenteel in een verwachtingspatroon geschoven wordt dat ver boven z'n mogelijkheden ligt. Omoide no Mani zou eigenlijk meer een filler release moeten zijn. Een tussendoortje terwijl de grote kanonnen van Ghibli zich weer opladen. Maar door het nieuws dat Miyazaki en Takahata ermee ophouden én met het bericht van Ghibli dat ze tijdelijk gaan stoppen met feature films is dit plots Ghibli's zwanenzang geworden.

Yonebayashi is duidelijk nog op zoek naar een eigen identiteit. Hij sleutelt links en rechts aan de Ghibli formule, bij Arrietty werkte dat wat beter dan hier. Had bij deze Marnie vooral het gevoel dat het gericht was op jongere meisjes, waardoor ik zeker in het middendeel wat verloren liep en het soms een beetje saaiig werd. Leuk van die play dates tussen twee jonge meisjes enzo, maar het had wat mij betreft net iets pittiger gemogen.

Begin en einde zijn daarentegen wel de moeite. Typische Ghibli opzet (vlucht uit de stad naar het platteland), erg mooie animatie en sterk stemmenwerk. En uiteraard veel kleine details die vaak het verschil maken. Er valt absoluut genoeg te genieten in deze film en ik vermoed ook dat de meeste Ghibli fans niet van een kale reis zullen terugkomen, alleen verwacht je wel iets meer van Ghibli's "laatste" speelfilm.

Yonebayashi is ondertussen weg bij Ghibli, hopelijk vindt hij een nieuwe thuis waar hij z'n stijl verder kan ontwikkelen. Hij heeft volgens mij genoeg te bieden, wat deze film ondanks wat kleine tekortkomingen toch wel laat zien.

Dikke 3.5*

Komende zondag te zien in Eindhoven tijdens CinemAsia on Tour Eindhoven. Ik hoop dat ik tijd heb om 'm mee te pakken!

Ik ga gewoon op de films af die ik gezien heb (waarbij het voor de discussie wel jammer is dat dit de enige is die nog ontbreekt) en dan vind ik het allemaal wel mee vallen. Sterker, als ik zoonlief buiten beschouwing laat (toch een Miyazaki) is het prima te doen als ik de films erbij pak die zij niet regiseerden.

Whisper of the Heart is bijvoorbeeld een van de betere Ghibli’s. Jammer dat Kondo zo vroeg kwam te overlijden, maar het kon dus blijkbaar wel. The Cat Returns heeft een afwijkende (eigen?) stijl en vind ik ook prima te doen. Het nog niet zo oude Arietty van Yonebayashi (deze regisseur), vind ik ook een sterke film en ik twijfel of daar meer ingezeten had als iemand anders de regie had gedaan. Ook Ocean Waves (met beperkte middelen gemaakt voor TV) is niet zo slecht.

Als de grote Miyazaki niet zijn eigen zoon naar voren had geschoven, had het erg meegevallen. Miyazaki en Takahata hebben betere films geregisseerd dan de drie voorbeelden die ik noem, maar zeker ook slechtere. Ik weet wel dat Miyazaki bij Arietty en Whisper of the Heart nauw betrokken was, maar toch. Ik vind het een beetje onzin dat het stokje onoverdraagbaar zou zijn.

Ik kan je zeker aanraden de docu te kijken. De zoon van Miyazaki is trouwens tegen zijn eigen zin in bij de animaties betrokken geraakt - tenminste dat zegt hij daar. En ik zou toch eerst deze kijken ook trouwens, misschien snap je dan wat ik bedoel. Dit is echt niet het het Arriety niveau.

Ik vind trouwens Whisper of the Heart de op-één-na-beste Ghibli, dus daarover zijn we het eens.

Whisper of the Heart is er eentje die de tijd niet al te best overleefd heeft, in tegenstelling tot de Miyazaki en Takahata films.

Heb hem nooit herzien, dus dat weet ik niet. Ik begreep van The One Ring net in de trein dat je Whisper of the Heart ook wel een echte Miyazaki zou kunnen noemen, omdat het 'letterlijk' het hele story board van Miyazaki is nagemaakt.

Ik zag Whisper of the Heart niet zo lang geleden, maar dat die de tand des tijds niet zou hebben overleefd ben ik het alvast niet mee eens. Deze film zal snel volgen en ook de docu zal ik eens achteraan gaan.

In vergelijking met alle Ghibli herziening dit ik de laatste paar jaar gedaan heb is het de enige die erop achteruit is gegaan. Zeg ook niet dat het plots een dramatisch slechte film geworden is, maar het harnas van die film is duidelijk kwetsbaarder.

Denk verder dat je de rol van een anime regisseur ook iets teveel minimaliseert door enkel het storyboard als leidend te nemen.

wow toen ik deze film keek dacht ik ten eerste marnie en anna zusjes waren toen ik verder keek dacht ik het is een liefdes verhaal over die twee maar ik had nooit verwacht dat marnie familie van anna was meester werk klaar

geweldig ik zag de plot niet aankomen dat is voor de regisseur
een meester werk bijna net zo goed als Spirited Away toppie
i am going to cry zo meesterlijk ja ziet de plot niet en nooit niet aankomen en dat vind ik sterk gedaan petje respect

Ik schaar me helaas bij Mochizuki. Vervelend en pretty boring. Als ik dit vergelijk met The Wind Rises is het een schrijnend contrast. Paar mooie achtergronden, maar veel meer heb ik er niet uit kunnen halen.

Die docu ligt al even klaar, toch maar even kijken binnenkort.

Ik ga 'm straks kijken! De omschrijving spreekt me niet heel erg aan, maar dat hoeft niet heel veel uit te maken. De Ghibli studio weet een ogenschijnlijk simpel verhaal toch te voorzien van de juiste 'magie'.

mee eens Antonev

Genoten! Wat als eerste opviel waren de fantastische kleuren en het oog voor detail. Het verhaal sprak me in eerste instantie niet heel erg aan, maar toch wisten ze me weer te verassen. Het was mysterieus, humoristisch, teder en soms een beetje dramatisch. Ze hebben er een hele mooie mix van weten te maken.

ik heb hem op dvd bij de media markt €13 een meester koop

Thanks! Ik wil deze zeker aan de collectie toevoegen, want ik ga 'm zeker nog vaak bekijken. Heerlijke film gewoon.

Persoonlijk vind ik deze wel mooi getekend, maar het komt zo gedateerd over. Net iets van de jaren 80. Het verhaal kon me boeien en kon mijn gevoelige snaar wel raken. Maar ik denk niet dat dit een film is dat het grote publiek zou aanspreken. Voor liefhebbers van het genre: de moeite waard.

Wow had er veel minder van verwacht. Maar wat gebeurde er nou precies bij die silo?
de man van marnie verscheen en toen ging marnie met haar mee?!

Ik heb hem op blu ray bij de media markt €13 een meester koop