Kurenai no Buta (1992)

Prachtige film alweer, en Miyazaki's derde vijfsterrer is hiermee binnen . Ik weet niet goed waarom, maar ik vond de film betoverend mooi. In se een erg eenvoudig verhaal, mooi uitgewerkt zonder het te ver te zoeken maar toch verfrissend genoeg om niet helemaal voorspelbaar te worden, erg mooie beelden (Ghibli is altijd erg goed in mooie luchten en zonsondergangen en zo, dus dat moest wel goed gaan) en een aantal onweerstaanbaar grappige momenten. De film is spannend maar het blijft wel altijd gewoon leuk. En al die oude vliegtuigen, dat is gewoon supercool, dat mag ook wel eens .

Heerlijke film.. nog een paar en dan heb ik eindelijk alle Miyazaki's gezien. Ik vind dit toch wel een van de betere. Alles klopt wel aan de film: het afwisselen van mooie kalme momenten (zoals de thuisbasis van Porco), toffe gevechtscenes, grappige momenten, ontroerende... (de vliegtuigen die opstijgen naar de hemel zijn echt fantastisch).

De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt: de charismatische Marco, de aandoenlijke Fio, charmante Gina, opgeblazen Curtis.... Wat ik overigens een beetje flauw vind is het bekritiseren van Miyazaki omdat er geen gebruikelijke magie in zit. Alsof hij dat verplicht is aan zijn fans ofzo? Buitendat zit de magie hem in het weergeven van zijn zelf geschapen wereld, in dit geval de echte wereld (met als uitzondering de biggenmans dan ). Anyway, 4 sterren lijkt mij wel op zijn plaats.

Een van de humoristische Miyazaki `s!

Marco Rosso is nog niet een Totoro, de kat uit Kiki `s Delivery Service of de heks uit Howl `s Moving Castle maar toch zeker een van de charmantste personages van alle Miyazaki films die ik tot nu toe gezien heb. Het liefste luiert hij wat rond op zijn eiland maar soms is er werk aan de winkel en begint hij zijn missie, maar niet voordat zijn lichaamstaal eigenlijk verraad dat hij er niet altijd even veel zin in heeft.

Deze film vermaakte mij dus omdat er veel humor in de film zat. De ontvoering van de meisjes, die eens een keer niet bang zijn maar het allemaal erg leuk schijnen te vinden was grappig, de roversbende was al helemaal geflipt, ik kwam bv. niet meer bij toen de baas van de rovers zich in een maatpak hees of onder de voet werd gelopen door zijn eigen zeerovers . Marco Rosso doet niet onder voor hen, maar dan in een ander opzicht. Hij zet een ontzettend relaxed personage neer, die geen stress kent en vaak erg laconiek, soms ook erg sarcastisch op zijn omgeving reageert. Het lijkt ook wel alsof de decors van de film zijn aangepast op sterspeler Marco Rosso. De film ademt een rustiek mediterraan sfeertje uit, waarin eigenlijk constant wat gebeurt. En de Ghibli magie is ook weer opgetrommeld: schitterend die vele vliegtuigen van piloten, in een lange rij, in de hemel! .

Ik kan dit nou veel meer waarderen dan het constant brave Kiki `s Delivery Service, die ik misschien wat te hoog heb gewaardeerd. Als ik alle Miyazaki `s gezien heb zal ik in ieder geval nog eens de balans opmaken. Marco Rosso settelt zich voorlopig in mijn Miyazaki top 3, vlak achter Totoro en Princess Mononoke. 4,5*

Ligt het aan mij of zit deze Miyazaki vol verwijzingen? Het neutrale hotel deed me aan Casablanca denken, Gina had wel wat weg van Gilda en het hele figuur Marco Rosso leek wel een getekende Humphrey Bogart. Daarnaast kreeg ik de indruk dat de werkende vrouwen een kleine hommage aan het Italiaanse Neo-Realisme van de jaren 50 waren (er is zelfs een klein rolletje met de naam Visconti).

Ik zal wel allerlei dingen zien die er niet zijn, maar het werkte wel voor mij in ieder geval.

Verder vond ik het een fijne film. Leuk europees uitstapje van Miyazaki. 4*

Erg grappig. Een varken als hoofdpersoon, maar voor de andere personages is het de normaalste zaak van de wereld. Niks verbazing of verklaring; het is gewoon een varken. En dat kan heel naar zijn, want hij heeft problemen om relaties aan te gaan Zalige onzin. Het eindgevecht ging helemaal heerlijk over the top. 4 sterren

Vermakelijke Miyazaki!

Het is deze keer een Miyazaki met een vrij simpel recht toe recht aan verhaal, maar het hoofdpersonage is wederom erg leuk. Marco Rosso is een erg relaxte piloot, die zich nooit zorgen lijkt te maken en in welke situatie hij ook zit, je hebt altijd het idee dat het wel goed met hem gaat komen, in wat voor situatie hij zich ook bevindt.

De film heeft ook een lekker zomers sfeertje met af en toe leuke beelden van de vliegtuigen die bij een zomers weertje boven de zee vliegen. Van de andere personages vond ik de zeeroversleider het leukst. Tjonge wat wil hij af en toe graag in aandacht staan en dan leidt dan vaak weer tot komische situaties met zijn zeerovers.

Wat mij betreft lang niet de beste Miyazaki, maar wel een leuke lekker luchtige animatiefilm, die een dikke voldoende meer dan waard is.

3,5*

Opmerkelijk dat van alle Miyazakifilms deze het laagste gemiddelde heeft op MovieMeter (al is 3,65 nog altijd niets om je voor te schamen). Persoonlijk vind ik het wellicht zijn beste, al is het moeilijk kiezen.

Het is in ieder geval zeker samen met My Neighbour Totoro de meest unieke. Hoewel ook dit weer een fantasyfilm is, is het wel een ander soort fantasy dan de andere Miyazaki's. De mix tussen magische elementen en een semi-echte setting in het Italië van de depressie is bijzonder en tevens schitterend uitgewerkt, al duurde het even voordat ik door had dat de personage Italiaans waren (dat is nou eenmaal niet het eerste waar ik aan denk als ik personages Japans hoor spreken). De wereld die Miyazaki hier schept doen vaag denken aan oude films van de jaren '30 en '40, maar voelt tegelijkertijd modern aan en het geheel ademt toch nog echt Miyazaki uit.

Ik vond het ook leuk dat de toon hier wat anders is. Ietsje droeviger en de film is over de gehele linie wat mysterieuzer. Gelukkig gaat dit niet ten koste van de humor en het avontuur. De balans is uitstekend en rustigere, emotionele scènes zoals die met de vliegtuigen die naar de hemel opstijgen worden afgewisseld met erg vermakelijke momenten, met name de laatste confrontatie tussen Curtis en Porco.

De karakterisatie is ook sterk getroffen. Na alle schattige meisjes uit zijn vorige films is de cynischere Porco (een Humphrey Bogart-achtig personage, maar dan een varken) een frisse wind. Het gebruikelijke meisje is verplaatst naar een bijrol, maar deze Flio is stoerder dan normaal en een waardige teamgenoot voor de held. Zelfs Gina, die wat serieuzer en realistischer oogt dan de rest, komt goed uit de verf, ondanks dat ze door haar stijl uit de toon had kunnen vallen.

Ik vond het dus allemaal helemaal geweldig. Het laat zien dat Miyazaki ook wat andere kanten in zich heeft. De term 'volwassen' is wat vreemd toepasbaar hier, maar ik zou Miyazaki toch nog eens graag iets in deze lijn zien produceren.
4,5*

Magisch geweldig...

Mijn 4e Miyazaki en de beste voor mij tot nu toe. Ben compleet gevallen voor de schoonheid van de Ghibli's. Ze zijn heerlijk om naar te kijken. En nemen je even weg uit de realistische wereld en de rompslomp die hierbij hoort.

Het antwoord waarom deze me zo goed bevallen is, is eigenlijk simpel. Ik kon me helemaal inleven met Porco. Het beste personage wat Ghibli mij tot nu toe wist te bieden. Hij heeft iets magisch over zich. Het mysterieuze blijft over hem heen hangen doordat er veel open blijft. Dit vinden sommige mensen niet uitnodigend. Maar bij mij draagde het toe aan het magnifieke wat ik tot dan toe had geproefd.

Raar eigenlijk dat deze eigenlijk als bijna laagst word gerated. Al is 3.67 nog steeds erg hoog.

De sfeer de Miyazaki hier schept is wederom geweldig. Het heeft misschien niet de overweldigende kracht als een Spirited Away. Maar de balans van het plot en de karakters is hier des te beter. En hier en daar met een geweldige knipoog. Want er zitten een boel geweldig humoristische scene's in.

De Italiaanse setting word bij feilloos weergegeven, de tricolore op de vluigtuigen(die overigens geweldig zijn gecreëerd). En de depressie is ook een leuke toevoeging. De film is eigenlijk best kort maar blijft hierdoor de hele film sterk.

Het einde hakt erop zich best in. Zeker niet verkeerd, en kwa Porco perfect. But.. het mocht nog wel een paar minuutjes uitgerekt worden.

Buiten dit minpuntje toch weer een geweldige ervaring met fantastische muziek(vooral de aftiteling). Heerlijk om dat even door te laten spelen. En zo hoort het ook.

* * * * *

Je moet er als Japanner maar op komen om je verhaal te laten draaien rond een Italiaanse piloot met een varkenskop in een verhaaltje dat doordrenkt is met de sfeer van Casablanca. Na de avontuurlijke animatiefilms van Nausicaä en Laputa en de prachtige sfeervolle Kiki's Delivery Service en Totoro, komt Miyazaki weer met iets anders naar buiten. Geen klein meisje dit keer dat de hoofdrol draagt, maar een mysterieuze piloot.

Het duurt even voor de film z'n weg vindt, maar dan wordt je zo meegesleept. Vooral vanaf de scène dat Porco aan Fio over vroeger verteld bij het schemerlicht op het eiland, was ik gekluisterd aan m'n scherm. Het lukt Miyazaki toch maar telkens weer om sfeer te scheppen, iets wat je bij de meeste Disneyfilms (die het vooral van humor en liedjes moeten hebben) veel minder.

Persoonlijk vind ik het niet z'n beste film. Daarvoor is het verschil met m'n favorieten Laputa en vooral Totoro toch te groot. Maar met 4* is dit sowieso een geweldige film. Nog één film van de maker te gaan (debuutfilm Rupan Sansei: Kariosutoro no Shiro) maar alle films kregen toch 4* of hoger.

Porco Rosso is een Ghibli die nogal Europees is aangelegd, net als bijvoorbeeld Kiki's Delivery Service en Lupin. Aangezien ik deze 2 films allebei erg sterk vond, waren mijn verwachtingen van Porco Rosso redelijk hoog.

En gelukkig maakt dit sprookje de verwachtingen dik waar. Hoe Miyazaki realiteit en fantasie met elkaar mengt is fantastisch. Het sfeertje is echt geweldig en je waant je echt in de mediterrane sferen. Daarbij opgeteld boeit het verhaal ook van begin tot eind. Marco als bounty hunter is echt een toffe hoofdpersonage en een leuke afwisseling op de vaak vrouwelijke hoofdrollen in Japanse animé. Doe mij maar zulke gasten, net als Rupan Sansei!

De film vliegt dan ook voorbij (ha-ha) en het is altijd weer fantastisch dat zo'n Ghibli je echt kan meenemen... Je voelt je bijna weer een kind dat z'n fantasie de vrije loop kan laten gaan, een talent wat Miyazaki trouwens perfect in de vingers heeft.

Al met al één van mijn favoriete Ghibli's, samen met Rupan Sansei! Meer van deze films aub!

Misschien niet de allerbeste Ghibli, maar altijd nog uitermate hoog niveau.

Het magische spirituele element is hier wat afwezig, maar blijft een geweldige anime die een soort stripverhaal vertelt over een varken dat met een vliegtuig op vliegtuig-piraten jaagt en een rivaal vindt in gelikte Amerikaan.

Speelt in een soort van alternatieve jaren dertig met Adolf Hitler(?!) als scheidsrechter in een bokswedstrijd(?!).

Een van de weinige Miyazaki's die ik nog niet had gezien. Deze sprak me niet zo heel erg aan, leek me vooraf wat fantasy te missen ofzo. Maar eigenlijk mist Porco Rosso juist heel weinig. Erg leuk filmpje, al kan hij zich niet meten met de beste Ghibli's.

Het verhaaltje is een beetje mager, maar de personages zijn wel de moeite waard, en vooral ook de humor is bijzonder leuk. Qua sfeer is het wat volwassener en minder magisch, maar het komt allemaal wel goed over. Een paar mooie scenes, en een vlot tempo maken het een leuke ervaring.

3.5*

Van jong tot oud, voor elk wat wils, want dit pareltje valt om zó veel redenen te waarderen. Een erg hartelijk avontuurtje met watervliegtuigen in zomerse sferen, onmiddellijk ontwapenend en schattig met de kleine, drukke meisjes en dan moet Fio nog mee gaan doen. Tegelijkertijd beschikt het over tonen van klassieke films en heeft het met het fascistische Italië tussen twee wereldoorlogen een opmerkelijke setting in huis.

En dat kneedt Miyazaki schijnbaar moeiteloos samen tot iets waar de Ghibli motor net zo prettig ronkt als de Folgore waar Porco zijn capriolen mee uithaalt. Sterk onderdeel is de vloek en hoe deze uitpakt. Menig scenarist die daar flink mee aan de haal was gegaan, maar Miyazaki speelt het zo simpel en bescheiden uit, dat de film daar nog eens aan impact wint. En de hemelvaart was al een schitterend brokje cinema.

Ondertussen is z'n film ook nog eens ontzettend grappig, innemend en zelfs een tikkeltje ondeugend. Zo'n tussenshotje als die van Porco met de wieg, de peuken op de grond en de vrolijke muziek is goud waard. Het kibbelen in morse is hilarisch, net als de expressie van de piratenbaas. Een gezelschap dat rondom het grote duel ook nog eens goed is voor een flinke grijns. Hulde voor de granaat, hulde voor de hele film.

Porco.

Weer eens herzien en de charme van deze film is gewoon niet stuk te krijgen. De setting samen met het Porco personage maken van deze film een waar genot.

Behoort tot de kleinere Miyazaki films. Meer aandacht voor sfeer en details, minder fantasy en luidruchtige moraaltjes. Meer mijn ding. Verder een film die steunt op feel-good. Er mag dan best wat drama inzitten, Miyazaki laat het nooit echt serieus of drukkend worden. Alles wordt met een zekere luchtigheid opgelost.

Visueel ook nog steeds genieten. Ghibli's oog voor detail blijft geweldig, verder leuk character design en een erg mooie setting. Blijft een favorietje dit, al denk ik dat ik Miya's laatste nog wel nét iets indrukwekkender vond.

4.5* en een uitgebreide review

"I'm a pig. I don't fight for honor. I fight for a paycheck."

Alweer Miyazaki's zesde film als regisseur en weer een geweldig meesterwerk. Dit keer is het wat korter als normaal. De meeste Ghibli's zijn twee uur deze is slechts anderhalf uur. Grappig is ook dat deze zich in Italië afspeelt en Miyazaki's bewondering voor het Europese landschap duidelijk word.

Dit keer weer voor de Engelse dub gegaan. Michael Keaton klinkt perfect als Porco Rosso, een beetje de zelfde stem die hij opzet als Batman. Verdere stemmen waren ook goed.

Porco Rosso vertelt het verhaal over Marco, een dog-fight piloot die half in een varken is verandert en zijn geld verdient als premiejager. Marco, alias 'Porco', is een van de allerbeste piloten die de Adriatische zee ooit heeft gezien. De schrik van alle luchtpiraten. Porco word echter neergehaald door de Amerikaanse Curtis en gaat naar milaan om zijn vliegtuig te laten repareren en wraak te nemen op Curtis. Porco Rosso is vol met avontuur, actie en drama. Weer een origineel en meesterlijk plot van mijnheer Miyazaki.

Het einde is redelijk open. We weten nooit of Marco een mens is geworden, of dat hij in de tuin van Gina is geweest. Heb ik altijd een hekel aan maar hier is het op zich niet heel erg.

De soundtrack van Joe Hisaishi is weer prachtig, mooie avontuurlijke en soms emotionele muziek dit keer. Ook de verdere muziek zoals "Le temps des cerises" waren goed gekozen.

De animatie ziet er prachtig uit, zoals we gewent zijn van Ghibli. Weer erg mooi getekend, niet zo overdreven als de meeste anime en het oogt ook redelijk 'europees'. En weer dat prachtige gedetailleerde. De film is nog helemaal op cellen gemaakt en dat ziet er prachtig uit op blue-ray. Ik vind het met cellen altijd net iets mooier als zonder.

Weer een erg vermakelijke film volgens de gebruikelijke concepten van Miyazaki. Al is dit misschien nog wel de meest westerse. Ik vind eigenlijk wel dat de film iets langer had mogen duren. Ze hadden meer tijd kunnen stopen in het verhaal van Marco en meer vliegtuiggevechten kunnen doen.

Weer een echte aanrader.

Een herziening die niet kon uitblijven na het zien van The Wind Rises.

De eerste keer dat ik deze film zag is al flink wat jaren geleden, nog voor de tijd dat ik al mijn stemmen hier verwijderde om met een schone lei te beginnen. Op een andere site zie ik echter een waardering die met 3,5* overeenkomt, en ik kan nog wel herinneren waarom. Deze film bevat namelijk wat minder magie en fantasie elementen dan menig andere film van Miyazaki, en dat vond ik destijds een beetje tegenvallen.

Vliegen is een belangrijk thema in films van Miyazaki, en tot nu toe sprongen er twee films voor mij bovenuit. Ten eerste Laputa, één van de films waarin de magie en fantasie een hoogtepunt bereikt. De ander is de eerder genoemde film The Wind Rises, waarin de belangrijkste thema's vooral realistisch zijn, zonder naïviteit over hoe de werkelijkheid in elkaar steekt, en die met name volwassenen zal aanspreken. Porco Rosso valt wat dat betreft een beetje tussen beide films in, er is sprake van enige fantasie, de luchtpiraten lijken zo uit Laputa te komen, maar de setting is realistisch, fascisme wordt aangestipt, en een personage met een verleden als dat van het hoofdpersonage loopt nou niet rond in de mainstream tekenfilm.

Met name de setting van het Italië tijdens het interbellum spreekt me nu meer aan, de sfeer is fijn en nostalgisch, met een mooie soundtrack die past bij de tijdgeest. En er is af en toe de nodige humor, met name met dank aan de luchtpiraten. Samen met Fio zijn zij toch wel personages die ook in de fantasierijkere films van Miyazaki hadden kunnen rondlopen. Qua gedachtewereld neigen het hoofdpersonage en Gina dan weer meer naar realistische personages uit de echte wereld. Het blijft allemaal goed in balans, dat moet gezegd worden.

Verder een aantal mooie detailvolle scènes, met name tijdens de vluchten. Het hoogtepunt is de scène met de wolk van vliegtuigen. Een ontroerende scène waarin op de een of andere manier zowel magie en realisme elkaar letterlijk en figuurlijk tot een hoogtepunt opstuwen. Realisme in de zin van zonder naïviteit.

In alle opzichten een pracht van een film, en ditmaal kan ik wel zeggen dat Porco Rosso tot de betere films van Miyazaki hoort. 4,5*.

Matige Miyazaki.

Porco Rosso hoort bij de fantasiearme Ghibli's en dat is te merken. Het uitgangspunt van luchtpiraten en een piloot met een varkenskop levert eigenlijk het enige fantasy element. Helaas wordt dit gebrek ook niet gecompenseerd door een boeiend verhaal of interessante personages. Wat overblijft zijn de mooie aquarel achtergronden, maar dat is niet voldoende voor een hoge score.

Porco Rosso is een Italiaanse man met een varkenskop die zijn geld verdiend met het jagen op kindvriendelijke luchtpiraten. Verder is hij verliefd en strijdt hij tegen zijn rivaal, een Amerikaanse piloot. Dat somt het personage wel op, van ontwikkeling is nauwelijks sprake. Het idee van luchtpiraten vond ik overigens vrij onzinnig; wat is daar de functie van als de rest van de film wél realistisch is?

Het enige leuke karakter is het meisje Fio, het creatieve, vrijgevochten vrouwelijke personage wat je in alle Miyazaki's tegenkomt. Zij had beter de hoofdpersoon kunnen zijn, als vliegtuig ontwerper had zij heel wat meer toe te voegen aan de film. Uiteindelijk was de film geen ramp, maar ik vond het verre van inspirerend. Le Temps de Cerises is overigens een mooi lied, dat een aantal keer terugkwam. Die scenes redden de film van een onvoldoende.

Gaat een beetje downhill met de Ghibli's, wederom slechts 3***.

Mijn derde Miyazaki-film, na Totoro (4,5) en Ponyo (4,0). Omdat Porco Rosso toch als een van zijn mindere werken geldt had ik niet al te hooggespannen verwachtingen, maar ik ben er ondersteboven van. Zo'n film had ik nog nooit gezien. Wat een tragiek! Wat een romantiek! Wat een heerlijk sfeertje! Wat een sympathieke en grappige personages! Porco is in één klap mijn favoriete filmheld.

Mooi hoe Miyazaki niet alles uitlegt, maar je zelf aan het denken zet. Dat geldt natuurlijk voor Marco's transformatie tot Porco, maar vooral ook voor het einde. Dat vond ik aanvankelijk vaag en onbevredigend, maar als je er eens goed over nadenkt en de film nog een keer kijkt (ik heb hem de afgelopen twee dagen twee keer gezien) kom je er wel uit.

Ik heb de film in het Engels gezien omdat ik in bad met de laptop op de wasbak de ondertiteling niet kon lezen... De Engelse nasynchronisatie is uitstekend. Michael Keaton doet prachtig een gedesillusioneerde en onverschillige Porco en ook het lekker vet aangezette Texaanse accent van Curtis (Cary Elwes) verdient een pluim. Ik zal binnenkort de Japanse versie ook eens kijken. Miyazaki zelf schijnt de voorkeur te geven aan de Franse nasynchronisatie, die hij beter vindt dan het origineel.

Aardige film van Miyazaki. Iets minder magie dan in de meeste andere films van hem, maar Porco Rosso is een uitstekende animatie met een aardig plot. De personages blijven veelal wat oppervlakkig, maar dat wordt gecompenseerd door een sfeervolle setting en een verhaal dat geen moment verveelt.

De zesde film van de Japanse regisseur Hayao Miyazaki gaat over piloot Porco Rosso, ooit een man, nu een varken dat zijn geld verdient als premiejager op de Adriatische Zee Hierdoor maakt hij veel vijanden, onder piraten. Maar zij kunnen hem niks maken, zeker niet in luchtgevechten. Ondertussen slijt hij veel tijd bij Gina, de knappe eigenaresse van een hotel op zee. Als de macho Donald Curtiss, een Amerikaanse piloot, Porco Rosso naar beneden weet te halen in een luchtgevecht is het gedaan met de rust. Zijn vliegtuig raakt zwaar beschadigd en Porco Rosso laat het maken bij een oude vriend. Daar ontmoet hij Fio, een jong meisje dat zijn leven flink op zijn kop zet. Dit alles speelt zich af tegen de historische achtergrond van het tussenoorlogse Italië. Die achtergrond is prachtig en boeiend vormgeven en anders dan de werkelijkheid is het vrij luchtig Het biedt bovendien een paar mooie openingen voor spannende momenten. De wonderlijke wereld straalt hoop uit. En zoals het hoort trekken slechteriken altijd aan het kortste eind. Bovendien laat de jonge en goedaardige Fio, zowel onbezonnen als verstandig, de kijker zien dat het later allemaal wel goed komt. Iedereen buigt voor haar, ze dwingt respect af en brengt redding aan Porco Rosso wanneer hij in nood is. Ze vormt, net als wel vaker jonge meisjes doen in films van Miyazaki, het morele kompas binnen de wereld die lijkt te worden gedomineerd door macho mannen en idem gedrag. Met dit goed doordachte verhaal en de overtuigende verbeeldingskracht van Miyazaki is deze film weer een genot om naar te kijken.

Vrij leuke avontuurlijke Ghibli met een fijn historisch kader van het Italië net voor de Tweede Wereldoorlog. Het fascisme leunt hier en om de hoek en dat wordt door Miyazaki subtiel weergegeven. Sowieso al fel geïnteresseerd in dog fights en hier in deze Porco Rosso al geen gebrek hieraan. Die luchtgevechten zijn fenomenaal met veel oog veel precisie en detail. De animatie is weer erg knap.

Mooi verhaal, knappe setting en sfeerbelichting. Verveelt nergens en is erg aangenaam om naar te kijken. Ook hier en daar wat fijne humor om de personages. Fijne personages met in de eerste plaats Porco Rosso zelf, maar ook de piraten of de rivaal van onze held waren fijn. Niet de beste Miyazaki die ik al zag, daarvoor iets te weinig het magische ervaren, maar zeker erg aangenaam om te zien. Fijn!

Aardig filmpje wel, vermaakt de volle 90 minuten maar excelleert nergens. Sowieso dat die hoofdpersoon een varken is slaat al nergens op, want in de film heeft dit helemaal geen enkele invloed (of het moet volledig metaforisch bedoeld zijn, maar dan is het matig verwerkt). Ook het wereldje met die luchtpiraten is niet helemaal overtuigend. Maar de kleine momenten zijn geweldig, vooral in die vliegtuigfabriek en als het meisje Fio ten tonele komt en heel wat leven erin brengt. Het tempo is prima, visueel heel aardig hoewel niet bijzonder en het is gewoon aangenaam kijkvoer. Maar meer ook niet. 3,5*.

Porco Rosso kan niet tippen aan de beste werken van Studio Ghilbi, maar weet toch zeker wel te boeien en te vermaken. Visueel erg mooi, qua plot best origineel en de humor is wel geslaagd, maar toch pakte dit me nooit helemaal. Het voelt niet zo magisch zoals andere werken van de studio, het is bijna redelijk gewoontjes. Fijn dat dit soort werk nu al een tijdje op Netflix staat, hebben ze een gouden zet mee gedaan.

3,5*

Een beetje een atypische Ghibli, deze Porco Rosso. Veel meer uitsluitend op volwassenen gericht dan de andere films van Miyazaki's hand, heb ik het gevoel. Ten eerste natuurlijk door de volwassen protagonist, maar ook door het verhaal en de hele politieke context errond. Ik vond het interessant en ergens ook wel verfrissend, en het is in ieder geval ook weer een héél uniek idee. Hoe bedenk je het, inderdaad. Het heeft iets weg van een animatie-versie van Casablanca, met de broeierige mediterraanse sfeer en de afgesloten, stoïsche protagonist met een verborgen nobel/heldhaftig verleden, waar enkel zijn éne grote, onbereikbare ware liefde werkelijk van op de hoogte is. Ik vond Porco echt een fijne hoofdfiguur, vooral juist omdat het zo uitzonderlijk is voor Miyazaki om een verhaal vanuit dit soort perspectief te vertellen. De sfeer van de warme, mediterraanse eilandjes was om van te smullen. En het is ook wel een film die blijft nazinderen; vooral door de dingen die onuitgesproken blijven. Het open einde is daar een onderdeel van, maar vooral het gebrek aan een uitleg over waarom Porco in een varken is veranderd is een keuze die heel goed uitpakt. Je kan er nu je eigen uitleg aan geven, wat altijd interessanter is wat mij betreft. Voor mij is de 'mooiste' verklaring dat zijn 'vloek' uitsluitend zelfopgelegd is en een soort fysieke manifestatie is van een mentale barrière. Hij heeft teveel oorlog, dood en pijn meegemaakt en gezien om zich nog te willen associëren met de verwoestende mensheid. Hij is gedesillusioneerd over tot wat de mens in staat is. Zich daarvan distantiëren is voor hem de enige oplossing om verder te kunnen gaan. I'd Rather be a pig than a fascist is op die manier een heel inzichtelijke quote. En op het einde wordt er geïmpliceerd dat hij terug een mens geworden is, omdat hij zichzelf opnieuw heeft toegelaten menselijke gevoelens te voelen, omwille van het meisje.

Oftewel; hoe kan je teveel nadenken over een film met een varken als protagonist. Maar als er iets is dat Miyazaki doet bij zijn films, is het wel een voelbare uitnodiging tot reflecteren erin stoppen. Misschien nog meer bij deze dan bij andere films van hem.

Het is verder niet één van m'n favoriete Ghibli's. Met vliegtuigen heb ik niet zoveel, de andere personages buiten Porco vind ik niet ontzettend pakkend - zeker de piraten krijgen iets teveel aandacht -, en het eindduel gaat een stukje te lang door. Mooiste moment van de film? De flashback waarin Porco boven de wolken uitvliegt en al zijn gestorven kameraden ziet opstijgen in een lange rij richting de hemel. Wauw, heel magisch, surrealistisch en droevig, maar ook mooi.

3.5*.