Amityville: The Evil Escapes (1989)

Deze film is niet zo slecht dan wordt gezegt, enkel is de inhoud wat aan de slappe kant gebracht, maar de effecten zijn wel goed.

Geen aanrader voor echte Horror fans, want deze film krijgt eerder de titel Triller dan Horror mee ...

Ik vond deze helemaal niet slecht,goed verhaal goede acteurs,soms wat minder goede effecten....3 sterren

Niet meteen een hoogschieter uit de serie, en de effecten vond ik door heel de film zeer flauw, en ook de montage's vond ik lelijk, en ik zie hier dat het van 1989 is, terwijl ik dacht van ongeveer 1982 of zo .

Cast kon totaal niet acteren, en het verhaal met de oerlelijke lamp vond ik zeer debiel.

Goed voor 1, of 2 kijkbeurtjes.

2,5

Weer pover.

Ditmaal zelfs een ander huis, en een subplot over een lamp. Niet zomaar een lamp natuurlijk ... nee, een lelijke lamp! Whooo~~

Weer geen al te best vervolg met vreselijk slecht acteerwerk en wat aardig domme effecten. Er zit ook maar weinig lijn in het hele Amityville gebeuren, de demoon komt ook niet meteen goed uit de verf.

Het enige wat de films nog bindt zijn de vliegjes, maar die zijn hun 3D uiterlijk ondertussen ook alweer verloren.

Vaak eerder grappig dan eng of spannend, één keertje kijken gaat nog net, maar een film die ik verder nooit meer hoef te zien.

1.0*

Weer erg aardig, en dat voor een tv-film. De sfeer is weer top-notch en de personages, zoals in haast elk deel, geloofwaardig, wat van Amityville 4 gewoon weer een erg vermakelijk deel maakt, dat nergens grandioos is, maar gewoon lekker wegkijkt.

3*

Leuke klassieker die lekker wegkijkt, mooi bedacht. voor die tijd.

Wat een verassing was dit zeg! Mijn verwachtingen waren laag bij deze film, maar dit bleek ineens erg vermakelijke cheese te zijn.

Deze keer zijn we in een ander huis waar een lamp staat uit het oorspronkelijke huis waarin een kwaadaardige geest zit. Deze zaait de nodige terreur door onder andere wat huiselijke apparatuur aan te gooien, zoals bijvoorbeeld een kettingzaag die zijn eigen leven gaat leiden.

Doordat dit soort vermakelijke scenes in een fijne hoeveelheid door de film heen zitten en de lamp zelf die een Poltergeist achtige invloed heeft op de jongste dochter, blijft de film vermakelijk van begin tot eind.

De score van de film is een beetje basic, maar zorgt hier en daar nog voor een fijne sfeerschepping.

Deze film is naar mijn mening de beste van de Amityville sequels die ik tot op heden gezien heb. Hulde voor de makers die zo'n beetje de meest afzichtelijke lamp ooit hadden weten te vinden voor deze film. Ik vind dit een fijne, cheesy horrorflick die lekker makkelijk wegkijkt.

Nadat de inkomsten uit de bioscoop afnamen ging de saga van "Amityville" verder op televisie. En dat is geen vooruitgang want waar de eerste Amityville en de twee vervolgen nog het vreemde huis en enge muziek hadden om de dreiging van de demon te ondersteunen, is dat nu een kwaadaardige, demonische… lamp. Ja echt! Je lees het goed... een alledaagse lamp met een grote ronde bol waar af en toe een duivels gezicht in verschijnt ...brr die geef me toch een gevoel van angst! Tja en dan werkt het natuurlijk ook niet mee dat het een televisie-rpoductie was. Hierdoor komen er interpersoonlijke dramascènes voorbij en de horrorscènes (waarvan er toch al niet veel zijn) hebben de impact van een zeepbel. De andere boosaardige huishoudelijke apparaten zoals theeketels, kettingzagen, afvalverwijdering of broodoven zijn totaal niet eng of erg bloederig eerder luchtige en komisch. Het leken wel persiflages op de eerder films en andere horror. Blijkbaar wist de regisseur Sandor Stern (had ook de film uit 1979 geschreven) het zelf ook niet meer...en transformeert de spookhuiservaring daarom maar in een moorddadig lampevenement.

Je moet behoorlijk vergevingsgezind zijn om dit vierde deel in de reeks nog enigszins te kunnen waarderen, want de concepten die hier uit de doeken worden gedaan zijn wel heel dwaas. Waar sommige horrorreeksen de boel tegen het vierde deel aan naar de ruimte sturen, besluit Amityville gewoon lekker een behekste lamp in een ander huis te plaatsen en daar een film omheen te breien. Uiterst eenvoudig bedacht en het levert in ieder geval een behoorlijk lompe film op met zeer ondermaatse acteerprestaties. Enkele scenes tussendoor waarin er flink wordt gespookt zijn nog de moeite waard, maar toen die kleine snotaap eenmaal bezeten raakte van een lichtgevend voorwerp wist ik als kijker wel hoe laat het was. De horrorelementen worden verder op een idiote manier uitgewerkt en inhoudelijk staat de boel op instorten, zo heb je bijvoorbeeld een gezin dat hulp krijgt van een priester, om uiteindelijk die lamp gewoon collectief uit het raam te gooien. Hadden ze dat niet eerder even zelf kunnen doen? Regisseur Sandor Stern dirigeert een wanhopige poging om een steeds minder effectieve reeks nieuw leven in te blazen, maar zakt behoorlijk door de ondergrens.

Leuke lamp overigens…..