Pi (1998)

Dat het niet dagelijkse kost is is geen garantie voor een inspiratievolle film natuurlijk. Overigens is het geen dagelijkse kost voor filmproducties maar de stijl waarin Aronofsky filmt heeft veel weg van muziekvideos (ook met het gebruik van de muziek enzo) vind ik. Echter resulteert het bij hem vaak in een hoop drukdoenerij (bij RFAD meer dan bij Pi) wat ik niet echt aantrekkelijk vind.

Daar heb je gelijk in, alleen vind ik die drukdoenerij juist erg boeiend, daarmee voorkom je heel wat saaie scenes. Want geef toe, Pi was gedaan voor je het goed besefte. Als je zo'n gevoel aan een film overhoud dan hoor je mij niet klagen.

Vind ik niet. Alien is qua design, oog voor detail opbouw en spanning perfect. Duidelijk een met veel zorg en liefde gemaakte film.

Kan me voorstellen dat je 2001 ook prententieus noemt hoor maar Kubrick is toch een heel wat subtielere filmer, hij schreeuwt het niet zo van de daken, gooit het niet direct in je gezicht. Bij Kubrick's 2001 krijgt de kijker tenminste wat rust om het zelf uit te zoeken, om het op je in te laten werken. Aronofsky maakt 90 minuten durende videoclips, Kubrick maakt visuele poëzie (om maar eens een ambitieuze term te gebruiken ).

[edit] Maar mischien vind je dat juist wel erg saai (gezien je vorige bericht).

Tja, Alien, een mooie film hoor, maar echt spannend vond ik hem niet, misschien iets te veel volgens de regeltjes van de spanningsopbouw gemaakt (jij zal dit waarschijnlijk "vakkundig" noemen)...

2001 bastaal helaas uit niets anders dan rust. Dan krijg ik het liever allemaal in m'n gezicht gesmeten, maar ja, dat zal dan wel persoonlijk zijn

Aronofsky maakt 90 minuten durende videoclips, Kubrick maakt visuele poëzie (om maar eens een ambitieuze term te gebruiken ).

Aronofsky's film vind ik visueler toch ook een pak mooier dan die van Kubrick, maar dat zal ook wel persoonlijk zijn

Alien vond ik de eerste keer dat ik hem bekeek (was een jaar of 13-14) ijzingwekkend spannend. Nu geniet ik meer bij die film van het design, de naargeestige nachtmerrie-achtige sfeer en het script wat net zo goed van een b-horror film afkomstig had kunnen zijn ware het niet dat het zo "vakkundig" en solide in elkaar zit.

Bottomline voor mij is dat ik zowel films als Alien (onpretentieus b-film script, perfecte uitvoering) en films als 2001 (prententieuze maar hypnotizerende en gruwlijk mooie filosofie) perfect evenwichtig vind. Bij een maker als Aronofsky is het voor mijn gevoel vooral veel vorm wat de klok slaat zonder dat het in evenwicht is met de nogal zware thematiek waar de man een voorliefde voor lijkt te hebben. Ik word iig vooral erg afgeleid door al die drukdoenerij, en aan het eind heb ik niet het idee dat de man nu niet zoveel zinnigs te melden heeft gehad. Oneerbiedig gezegt; "Veel geblaat, weinig wol".

...maar dat zal ook wel persoonlijk zijn

Daar is natuurlijk geen ontkomen aan...

een schepje minder, TE hoog inzetten...

Maar niet te hoog gegrepen

Dus eigenlijk was de uitwerking toch perfect en had hij niet hoger moeten inzetten?

Het mooie aan Pi is dat het via een speciale invalshoek ons een obsessie voelbaar maakt....vandaar het zgn 'drukdoenerij' ...de vorm en muziek vullen elkaar perfect aan. Het thema wiskunde (wetenschap), Kaballah (Religie) en financiële belangen (Economische politiek) dat alles zit met een joodse blik in deze film. Maar Pi gaat vooral over gekmakend piekeren.....als een neerwaardse spiraal.

Dit alles is origineel en is met weinig andere films te vergelijken. Je moet met vergelijken met andere films speciale kwalitieten niet al teveel wegcijferen. Deze film heeft een eigen kwaliteit. Bezie de dingen meer gradueler . In bovengaande discussie wordt te weinig op de inhoudelijke bedoeling van de maker ingegaan. De titel Pi is niet zomaar gekozen!

Maar ik kan me voorstellen dat voor sommige kijkers de film afstotelijk is.....een obsessie heeft natuurlijk iets dreigends! En het is geen gemakkelijk onderwerp.Daar gaat de film trouwens ook over! De hoofdpersoon wordt door zijn 'promotor' gewaarschuwd! De macht van het getal heeft iets (maatschappelijk...) zelfdestructiefs!

De film is, voor mij, wat inzet en opzet betreft geslaagd.

ps: gemiste kans? ...de hoofdrolspeler had mischien ook een vriend of vriendin kunnen hebben die aan theoretische natuurkunde deed......de unificerende snaartheorie....maar dan was het te complex geworden!

Njah, Max wil via wiskundige patronen de natuur doorgronden. De unificerende snaartheorie doet dat ook. Theoretische natuurkunde en wiskunde zijn niet bijster verschillend meer op het hoogste niveau.

Verder kan ik het alleen maar eens zijn met je bericht.

Waarbij je 'de natuur' in mijn bericht in de breedste zin van het woord moet opvatten

Maar ik reageerde alleen op jouw post scriptum over een eventuele gemiste kans (waarbij ik de smiley heb opgemerkt )

een sfeervolle film, waarbij het verhaal niet ten koste gaat van "zweverig, vaag gedoe". Ik vond deze film dus absoluut niet vaag, heel confrontrend en overduidelijk, maar gewoon niet toegankelijk. Doet me op een manier denken aan de Professor uit Tarkovsky's Stalker. Ook een koud, gevoel- en inspiratieloos persoon die zijn geest ten koste laat gaan van de eeuwige drang naar antwoorden. Alleen laat Max het niet zo ver komen. Daarom is de eindscène, Max cohen op een bank, kijkt naar de lucht en de bomen, zo mooi ; het opgeven van de zoektocht naar antwoorden, in plaats daarvan inspiratie vinden om door te gaan en het leven waarderen om zijn mysterieuze onoplosbaarheid.

PI is een fantastische film die ieder wiskundig mens ooit eens moet gezien hebben.

de film was ingewikkeld

wiskunde is echt niet mijn sterkste kant daarom vond ik deze film niet echt leuk

de camera werk was slecht vooral als die man gaat rennen en dat de camera achter hem aangaat dat zag er slecht uit

en de zwart&wit beeld was ook best irritant

het enige leuke was de muziek dat deuntje was echt leuk

de rest was saai

1.5*

Wiskude is ook absoluut mijn sterkste kant niet, hoe mensen obsessief met wiskunde bezig zijn daarentgen vind ik best wél interessant!

Hoe anders is het gesteld, zo `n anderhalf jaar later,

Als er een film was die ik met verkeerde verwachtingen tegemoet trad was het deze film wel. Ik verwachtte toendertijd een spannende thriller en werd dan ook vreselijk teleurgesteld doordat je vrijwel alleen de verrichtingen van de hoofdpersoon volgde. De buitenwereld in de vorm van zakenrelaties kwamen zeer weinig in beeld. Verder keek ik ook totaal langs de montage heen en werd ik alleen maar gefrustreerd als er een run werd ingezet door de hoofdpersoon. Ik zat immers te wachten op intriges, uitleg van gedane zaken en mogelijke complottheorieën.

Maar nu bij herziening is mijn beeld over deze film totaal veranderd. Ik ging helemaal op in de hoofdpersoon, die ondersteund door een prachtige elekronische soundtrack vol met piepjes en muziek deuntjes, ten onder ging aan zijn fascinatie voor getallen. Al had het zo een ander onderwerp kunnen zijn. Geweldig hoe de regisseur zijn hoofdpersoon laat onderdompelen in een wereld van getallen. Nergens viel er aan te ontsnappen, zelfs een ontspannend geachte trip naar het strand viel zo in het water. Verder ondersteunt de beeldtaal de dialogen perfect. Bv. toen Max uitweidde over zijn kindertijd en dat hij recht in de zon keek. Niet alleen het zonlicht dient zich nu aan maar ook het beeld begint lichtflitsen te produceren.

Verder wordt er hier gewerkt met felle kleurencontrasten. Het was geen uitzondering als felwit in donkerzwart overliep. De meeste punten scoort Pi bij mij echter met zijn oogstrelende montage. Deze weet de chaos in Max zijn hoofd perfect na te bootsen. Tijdens de achtervolgingen vang je soms maar een schim op doordat er razendsnel wordt geëdit. Maar juist die schimmen, die vaagheid, die flitsen completeren de complete chaos in Max zijn hoofd. Zijn mensenschuwheid is overigens goed te rijmen met de de chaos aan beelden. Beiden zijn niet zo snel waarneembaar, het is meer een proces dat je ondergaat.

Enig minpunt dat ik kan aanvoeren is dat de gesprekken tussen Max en zijn schaakmaatje wat oninteressanter waren dan de rest.

Dat nummer dat tijdens de aftiteling speelde was trouwens echt briljant. 4,5*

Kijk zo zien we het graag

Inderdaad mooie herziening!

Waar kan ik deze film kopen. Ik kan hem nergens vinden namelijk en ben erg beniewd naar deze film.

Van de week weer gezien, wat een fantastische film blijft Pi toch. Mijns inziens Darren Aronofsky's beste werk dat hij tot op heden niet heeft weten overtreffen.

4*

Ik vind het een fantastische film die mij van minuut 1 boeide. De chaotische manier van filmen past absoluut bij de chaos waarin de hoofdpersoon zich bevind. Ik vond het adembenemend en weergaloos. Enige minpunt; ik ben niet sterk in wiskunde...

Ik ga hier niet teveel woorden aan vuil maken: dit is wat mij betreft een van de slechtste films ooit.

Niet boeiend, vaag, saai en de rest van de negatieve termen (en zwart-wit; ben ik ook geen fan van...)

0,5

Na deze film gisteren gezien te hebben ging ik dit topic maar eens doorspitten, beginnend bij pagina 1. Even een opmerking voor de mods:

Is dat niet een (kleine) spoiler. Het geeft aardig aan in welke richting je moet denken wat het einde betreft en dat is niet de bedoeling lijkt me (ik snap dat er niet veel mensen op de eerste pagina's van een topic gaan kijken voordat ze de film hebben gezien, maar voor de enkeling).

Volkomen terecht trouwens dat deze film tot (moderne) klassiekers gerekend wordt, 4* omdat ik er tóch voorlopig nog niet het absolute meesterwerk in zie.

Al die negatieve reacties gaan in de richting van: vaag, moeilijk,...

Dit snap ik niet. Een supertalent verliest zichzelf in zijn passie,zijn talent is geen vreemd thema (in 'Shine' die in mijn top 10 staat, zit dat thema ook). Oké het gaat ook over wiskunde, maar op een niet wiskundige manier. Oké het gaat over Het Leven en De Schepping, grote woorden zijn dat. Maar hetgeen daarover wordt verteld is toch echt 'simple comme bonjour'.

Geniale film was dit! De hele film met wijd open ogen zitten kijken. Was vresleijk snel weer voorbij en was absoluut een van de betere dingen die ik de laatste tijd gezien heb.

De hele film was zo strak. Geweldige muziek, erg goede beelden en zelfs een zeer goed verzonnen plot dat ook nog interessant is om na afloop over na te denken. Ook word er de gehele film een heerlijke spanning opgewekt. Niet omdat het eng is, er hangt een soort waanzin en mysterie in de lucht en dat word met elke wending alleen maar meer. Mijn favoriete scene was toch wel met de bloedende hersens die op het perron lagen. Echt een vreselijke spannende scene.

Dikke 4,5* met een goede kans op een verhoging. Aronofsky's beste van zijn drie films die ik nu nu alledrie op een 4,5* heb staan.

strakke film inderdaad, duidelijk een film 'van de maker vàn...'
Maar het moet het wel hebben van z'n wottafokgehalte.

Ik had eigelijk liever wat meer verhaal gezien, wat meer uitwerking, iets minder vragen. De tripperige hoofdpijn scenes wordt je wel beu na een tijd. Het ging hem hoofdzakelijk over het weergeven van een gevoel, en niet over een verhaal.

en wat was dat wit spul nu? En wat was dat wit ding op zijn appartement? En het ding op z'n hoofd? en van waar kent iedereen hem en waarom laten ze hem zo snel gaan?
Ik vind de film dus een tikkeltje te vaag, te veel gebaseerd op vreemde scenetjes, maar al bij al wel een goeie film..
3,5*

Je bent m.i. iets te narratief ingesteld. Deze film is voor een groot gedeelte sfeer; de hele sfeerzetting (mede door de "vreemde scenetjes") is juist wat deze film zo krachtig maakt.

Een mooi afgerond en uitgewerkt verhaaltje zou erg afbreuk doen hieraan.

ja, je zegt wat ik zeg hoor. ik (!) zou het alleen interesanter gevonden hebben mocht de sfeer functioneel zijn voor een verhaal. Want nu kan je eigenlijk het verhaal weggooien en een lange doors-clip maken.

Maar je gaat er dus vanuit dat sfeer in dienst moet staan van het verhaal? In Pi vind ik het verhaal functioneel voor de sfeer

(Daarnaast vind ik de vragen en thema's trouwens uitermate interessant.)

niet persé, maar dan moet je geen interessant verhaal poneren.

Maar, nonethelees, ik kon hem wel pruimen in zijn huidige vorm, al had een beetje inbedding in een verhaal geen kwaad gekund.

Wat een prachtig goede en interessante film was dit zeg. Deze film hoort minimaal in de top 20 of all time. 5*****