Pi (1998)

Bug is natuurlijk gewoon Engels voor insekt, dus opzich is dit erg logisch. Is tenminste niet zover gezocht als andere motieven.

Sinds jaren voor een groot deel herzien en ditmaal is het kwartje blijkbaar pas echt goed gevallen... geniale film namelijk.

De mensenschuwe Max stuit min of meer toevallig op een 216-cijferig getal, dat voor hem na het gesprek met die ene prof van enorme, obsessieve waarde wordt. Hij denkt er alles mee te kunnen verklaren. Geldbeluste beurshandelaren en orthodoxe Joden op zoek naar De Waarheid zitten vanaf dat moment achter hem aan. Volgens mij speelt dit echter allemaal af in Max' hoofd. Het is ook zo'n typische tegenstelling: 'geloof' vs. wetenschap.. het lijkt me sterk dat die mensen écht achter hem aanzitten. Het is een gevecht tussen deze aspecten in z'n hersenen, zoeken naar de Waarheid wordt een totale obsessie. Hij kan de Waarheid maar niet vinden, de mieren werken hem tegen (Only God is perfect) en hij gaat er aan onderdoor: boor door z'n kop... Max is eindelijk vrij van kennis en informatie die hem dwars zit. De Ultieme Waarheid is iets waar de mens nooit achter zal komen.. ons universum blijft een mysterie....

Halfje erbij, maar het zal me niets verbazen als dit nog eens een 5 wordt. Inderdaad beter, maar vooral interessanter en fascinerender dan Requiem for a Dream! (die toch niet genoeg is blijft hangen voor een 5, merkte ik gisteren.. die schop in je kloten is na een keer of vier wel uitgewerkt.)

Wat een fascinerende film zeg! Had nooit gedacht dat hij me zo zou boeien maar ik vond hem erg goed. Alles sluit op elkaar aan. Het camerawerk ondersteund de thema's (chaos/orde word veel afgewisseld), de soundtrack heeft een hoog "cyber"-gehalte en de film kent enkele ijzingwekkende, surrealistische scènes. Dat hij zwart-wit is versterkt het geheel nog eens (zie "go", 1 van de belangrijkste motieven in de film, ook zwart-wit). Dat Aronovsky met de mieren precies hetgene bedoelde wat Dionysos zegt durf ik amper te betwijfelen. De film zit zoiezo al erg goed in elkaar.

Ben er nog niet uit hoe het helemaal in elkaar zit maar ik denk dat we, zodra Max' hand begint te shaken, we zijn trip meemaken. We gaan in zijn hersenen net als hijzelf. Dit kwam naar mijn mening het duidelijkst naar voren in de scène met de hersenen in het metro-station: hij prikt ergens en hij hoort een schel geluid. Hij zit dus in zijn eigen hersens te porren.

Zeker weten doe ik het natuurlijk niet, dat zal ook nooit zo zijn want we zullen nooit weten wat er echt omgaat in het hoofd van zo'n iemand. Deze film laat in ieder geval een erg fascinerende reconstructie zien daarom 4* met een optie op meer, dat ligt eraan of hij blijft hangen of niet. Vond hem ook beter als A Beautiful Mind dus daar gaat een halfje af.

Mensen doe niet zo moeilijker over dat verhaal... het is allemaal vrij simpel hoor...

Dus je wilt zeggen dat de scènes daarna echt gebeuren?

De meeste wel ja, vaak zie je hem immers alleen maar schreeuwen op de grond en zo. Maar soms heeft ie wel een droom. Inderdaad zoals met de hersenen enzo.

Simpel lijkt mij niet het goede woord, eerder onbelangrijk. Het draait in Pi maar om één ding lijkt me, en da's de passie die Max voor de wiskunde heeft. Alles is zo aangepast om dit optimaal weer te geven, zodat de kijker ongeveer een idee krijgt wat het is om met een oogverblindende passie geconfronteerd te worden.

Toch dacht ik dat het ook om de nutteloosheid van wiskunde ging. Max vindt een getal dat de oplossing van alles lijkt te zijn. Maar het blijft in zijn hoofd zitten. Hij heeft er geen profijt van. De kern van het verhaal leek me in het verhaal over Archimedes te zitten.

Take a bath...relativeer.

Da's wel heel ver doorgedreven. Van relativeer waar je mee bezig bent tot 'nutteloosheid van de wiskunde' ? De kern is inderdaad wel het Archimedes' verhaal, maar dit slaat eerder terug op de destructiviteit van passie in het algemeen lijkt me. Max kon evengoed een postzegelverzamelaar zijn. Wiskunde als deze spreekt echter meer tot de verbeelding natuurlijk.

Ik moet deze film hoognodig nog een keer zien. Ik weet wel dat ik de film goed vond. De enige film van Darren Aronofsky die ik goed vind. Het gaat in deze film tenminste over iets wezenlijks. Jammer dat ik hem gemist heb op Veronica.

Om nog even terug te komen op een bericht wat ik hier een hele tijd geleden postte: heeft iemand ooit de versie gezien waar de end credits plotseling stoppen en je een korte film over een vlieg te zien krijgt? Ik zit me nog steeds af te vragen wat daar nou de bedoeling van was.

Dat vliegen irritant zijn en systematisch uitgemoord dienen te worden.

Hij heeft slechts 2 films op zijn naam staan, en de andere: requiem for a dream is ook niet de eertse de beste film

1 brute film! ik ben het filmtechnisch en qua muziek met allen van jullie eens 0-)
maar mijn theorietje heb ik nog niet echt eerder gehoord, al vind ik het verhaal van Dionysos erg goed.

Dionysos schreef:

Beetje kort door de bocht inderdaad. Iets explicieter dan...

De mier weet zelf niet dat hij deel uitmaakt van een groter geheel. Wij zien het groter geheel. Zelfs evolutionaire patronen. Max probeert zo te kijken naar de mens. Dat patroon probeert hij met Pi op te lossen. Zo staat Pi gelijk aan god. Maar Pi is arbitrair. Het kan 216 tekens hebben, of 400 of 129. Het idee bestaat alleen in zijn hoofd. Zowel materieel (aandelentypes) als geestelijk (Kabbalisten) biedt het geen soelaas. Daarom was die parabel met Archimedes voor mij de kern van de film.

hmm, bijzondere film, absoluut

zoals eerder aangehaald vertoont deze film inderdaad enige gelijkenis met 'Requim for a Dream'.

kan het overigens niet aanraden om deze film om 10 uur 's ochtends te kijken (of wel, want je bent wel goed wakker dan).

Erg grappig hoe sommige mensen helemaal doortrippen wanneer er enige symboliek in een film komt kijken.Opeens is volgens hen alles mogelijk.Daadwerkelijke gebeurtenissen in de film zijn opeens allemaal hersenspinsels van de hoofdpersoon.Omdat er een wolk te zien is bij het einde en er een lekker briesje staat is de hoofdpersoon opeens gestorven.Een stijlmiddel in de vorm van mieren wordt tot het uiterste geanalyseerd.Vraag me echt af hoe sommigen erop komen.

Heb ik ook wel eens ... ik denk dat menig poëet zich omdraait in z'n graf als hij interpretaties hoort van z'n gedichten, om nog niet te spreken van schilders

Dat doen ze gewoon allemaal expres. In al die gedichten zit helemaal geen diepere betekenis, het is allemaal maar onzin. En ze lachen zich dan helemaal kapot als ze zien waar mensen allemaal mee aan komen zetten . Heeft Hans Teeuwen nog een erg leuk stukje over in Trui.

Wat, dus diepere betekenissen bestaan niet?? Allemaal onzin?

En ze lachen zich dan helemaal kapot als ze zien waar mensen allemaal mee aan komen zetten .

Dus dichters zijn enkel grappenmakers, en poezieliefhebbers zijn dom?

Wel erg leuk stukje inderdaad

@remorz

Mag ik je wijzen op de in mijn bericht? Die staat er niet voor niets alhoewel ik niet uitsluit dat er echt schilders of dichters zijn die alleen maar onzin maken zonder betekenis waar anderen miljoenen dingen uit denken te halen.

Sorry, keek idd even over je heen.

Zal voortaan beter kijken

Uiteindelijk toch maar gezien. En het was een erg mooie film.

Sterk verslag van een hoe een passie in een obsessie omslaat en uiteindelijk bijna leidt tot de ondergang van een mens enerzijds, een film over de abslute waarheid waarvan geen mens de reikwijdte ooit zou kunnen dragen, als er überhaupt al zoiets bestaat anderzijds.

Knap hoe in beeld is gebracht hoe de Max zijn grip aan het verliezen is, hoe de wereld om hem heen steeds chaotischer wordt terwijl hij bezig is die wereld juist te ordenen. Het is al vaak gezegd, maar subliem gekozen muziek die erg van meerwaarde is voor de film.

Ik ben benieuwd hoe Aranofsky zich verder ontwikkeld en hoop dat hij zijn eigenzinnigheid weet te behouden.

4.0*

wat een briljante film!!

Lijkt volgens mij een beetje op Archibald Strohalm van Harry Mullisch, dat gaat ook over iemand die de waarheid probeert te vinden en vervolgens 'gek' wordt. Ik heb de film overigens niet gezien.

Ik begreep de motieven achter de film en kwam gedurende de film er ook wel grotendeels achter de bedoeling van wat de filmmakers wilden weergeven en waarover hier nu gediscussieerd wordt. Dit alles is erg fascinerend, de film zelf echter vondt ik ronduit klote. Filmtechnisch zitten er leuke truukjes in en weet Pi orgineel uit de bocht te komen maar als boeiende filmervaring viel dit erg tegen. Op een meer dan aparte manier één van de meest tot de verbeelding sprekende "raadsels" der menselijk bestaan verfilmen wil nog niet zeggen dat het bij mij klassificeerd als een meesterwerk. Persoonlijk vindt ik dat Darren Aronofsky daar volledig de fout mee ingaat en dat kunnen ook filmtechnische aparte truukjes en creatieve sfeersetting niet verhullen. Ik heb me zitten vervelen.

*1/2

Hij heeft slechts 2 films op zijn naam staan, en de andere: requiem for a dream is ook niet de eertse de beste film

Hij heeft ook Protozoa gemaakt

Een hypnotiserende film die je meesleurt in de door de filmmaker gecreerde wereld. Hoewel soms duidelijk een onafhankelijke, laag budget film, toch erg mooi weergegeven met erg goede bijpassende muziek (nooit gedacht dat dit zo goed samen zou gaan).

Door deze vormgeving zat ik echter soms minder op het verhaal te letten, waardoor ik hem nog eens ga kijken om de verbanden wat beter te zien. Toch zou het onzin zijn te zeggen dat deze stijl van filmmaken negatief is, omdat het je afleid van het verhaal; dit is juist waarom films als kunstvorm gezien kunnen worden. Wel ben ik Requiem for a Dream hierdoor minder gaan waarderen, omdat nu juistr bleek dat vele effecten, die hier beter op zijn plaats zijn, in Requiem gewoon nog even overdreven zijn nagedaan.