The Muppets (2011)

Ik ga kijken. Ik ben tegen dit soort Muppet-films, maar ook nieuwsgierig.

Met het oog op The Muppets 2 die ik ongetwijfeld binnen enkele maanden ga kijken heb ik de eerste nog eens opgezet. Ik vond de film destijds al enorm vermakelijk, sympathiek en vrolijk en dat was ie nog steeds. Wat ik vooral knap vind is dat ze de juiste toon weten te raken en The Muppets enorm sympathiek laten zijn. Kermit die een treurig liedje in zijn woning zingt, het slot als ze net verloren lijken te hebben. De makers van deze film hebben de film met veel liefde voor de franchise gemaakt, dat zie je. Ook Jason Segel is als eeuwige goedzak wel op zijn plaats in de film, al is zijn romantische plotje weer niet boeiend. Ook al is de film voorspelbaar, het is wel een hele geslaagde Muppets film. Ik kijk uit naar deel 2.

4* stonden en blijven staan.

Nou begrijp ik waar ze dit de eerste film noemen, een soort comeback van The Muppets. Nou, dan hadden ze beter weg kunnen blijven. Het begint al met een vervelende Muppet Walter. Segel gaat nog wel, maar toen Adams erbij kwam, vermoedde ik al het ergste. Komt er ook nog musical bij en vervolgens weer Disney-sentiment. Want ja, The Muppets, hebben al een eigen leventje, maar moeten nu weer bij elkaar komen. Veel vervelende liedjes, en aantal nieuwe maar irritante Muppets erbij. De echte acteurs, waaronder Jack Black maken het er echt niet beter op. De film deed me wat denken aan The Muppets take Manhattan. Hier en daar was er nog wel iets grappigs, bijvoorbeeld met Miss Piggy. Maar over het geheel genomen is deze film totaal niks aan. 1.0

NIet echt een hoogvlieger en de grappen zijn ook te dun gezaaid. Liedjes vallen ook tegen. Maar het blijven wel de muppets.

Wat een verschrikkelijke keuze om Jason Segal en Amy Adams in deze film te zetten, ik heb met uitzonderlijk veel moeite de eerste twintig minuten uitgezeten vanwege hun verschrikkelijk kinderachtige personages, de rampzalige liedjes die ze zingen en de compleet oninteressante verhaallijnen die ze toebedeeld krijgen. Niet dat het Walter personage zelf zo intrigerend is, ook hij had er met alle gemak uitgelaten kunnen worden. Nee, vanaf het moment dat er eindelijk weer wat Muppet personages in de film komen begon het langzaamaan te verbeteren om op het einde zelfs nog echt leuk te worden. Leuke bijrollen van Jack Black en een rappende Chris Cooper (meteen het enige leuke lied van de hele film), die voor een aantal vermakelijke scenes zorgen, het blijven echter toch de golden oldies die het leukste zijn.

Ik ben altijd fan van de Muppets geweest en deze film doet me dat ook meteen weer beseffen. Fozzie, Sam The Eagle, Bobo Bear, Statler & Waldorf en zelfs de verschrikkelijke grappen van Fozzie Bear brengen altijd wel een glimlach op mijn gezicht. Jammer in dat opzicht dat de film niet meer focust op de show zelf, want die stukken waren overduidelijk het leukste. Alles bij elkaar wel vermakelijk, maar het had zoveel leuker en beter kunnen zijn.

Vanavond komt deze film niet op tv maar.

The Sorcerer's Apprentice (2010)

goede film begin pakte niet echt maar in de 2de helft waren de muppets weer helemaal terug en wat voor n slot.. the good old times..

is de goudverf op? de sterren zijn zwart lol..

As long as there are Muppets, the world can't be such a bad place after all

De film zegt het in het begin zelf, en dit is ook altijd mijn gedachte. Als je het even gehad hebt met cynisme en de ellende van alledag heb je gelukkig altijd de Muppets nog.

Dit is, zelfs voor Muppetsbegrippen, een erg lieve en brave film. Vooral de personages van Jason Segel en Amy Adams (waar geen greintje pit of scherpte inzit), zijn natuurlijk op het suffe en gezapige af, maar goed, ach. Het draait natuurlijk om de Muppets (en schattige Walter) zelf.

De humor is regelmatig best wel geslaagd, ook dingen die gemakzuchtig over zouden kunnen komen (zoals de map travelling, en de musical montage) werken gewoon heel goed. Af en toe is het zelfbewuste karakter van de film bijna overdone, maar het kan nog net.

Ook door de keur aan cameo's die voorbij komt is het gewoon erg vermakelijk allemaal.

Liedjes zijn ook wel leuk, al vind ik die Oscar voor Man or a Muppet wat overdreven. Dan vond ik het begin- (en eind-)nummer eigenlijk leuker.

3,5*

Een zachtaardige, vrolijke film die zichzelf gelukkig niet al te serieus neemt. Veel van de grappen zijn vooral meta-humor (de travel map, de musical montage, de villains met hun maniacal laughter) en daardoor leek het soms net alsof ik een parodie op het genre zat te kijken. Dat maakt het ergens wel verfrissend en scherp, maar het was soms net iets teveel van het goede.

Erg leuk om alle Muppets van weleer de revue te zien passeren. Qua live action bezetting was Jason Segel prima voor de rol van Gary. Amy Adams vond ik wat minder geschikt; ik ken haar vooral van drama-films en haar wat serieuze uitstraling lijkt zich daar beter voor te lenen dan voor een luchtige komedie.

Verder een aantal leuke cameo's en liedjes.

Natuurlijk leunt een film als deze erg op het nostalgische karakter en dat maakte me tegelijkertijd weemoedig. Vroeger kon een Muppets-film nog 'gewoon' over The Muppets gaan, bijvoorbeeld gezellig op reis naar Manhattan.

Dat een Muppet-film vandaag de dag alleen nog maar kan gaan over vergane glorie en comebacks doet je beseffen hoe lang geleden het is dat de Muppets 'hot' waren en hoe oud je zelf bent geworden. Het is dat Fozzie niet onder een brug lag te lurken aan een fles Whisky en dat Gonzo niet aan de heroïne was, maar het stemde me toch een beetje somber.

Hoewel hopelijk met deze Muppets een nieuw tijdperk vol entertainment is aangebroken voor onze pluche poppenvrienden, want deze cynische klotewereld kan eigenlijk niet zonder ze. Binnenkort The Muppets Most Wanted maar eens kijken!

Echt leuke film. Ben helemaal geen Muppets fan, maar dit smaakt naar meer.

"Mahna, Mahna!!" Een film die de nostalgie factor erg goed aanpakt.

Een film die zichzelf niet helemaal serieus neemt. En hoewel ze een wat vergeten act zijn, weten de makers dat er nog steeds mensen zijn die nog steeds van The Muppets houden.

Hier speelt de film goed op in met het nieuwe karakter Walter, die nog steeds erg groot fan is van de Muppets. Hij, Segel en Adams ondernemen een reis om de vergane glorie van de Muppets in zich op te nemen. Na de grote shock ontmoeten ze dan eindelijk Kermit, en in een leuke montage halen ze de andere Muppets ook op. Daar en de show op het laatst zorgen dan ook voor de leukste momenten in de film. De rest wat daar tussen zit is het allemaal net niet. Leuk. Maar niet meer dan dat. De grappen komen net niet helemaal goed uit de verf en sommige van de leukste karakters worden wat naar de achtergrond gedrukt. Daar maakt het dan weer ruimte voor een matig subplot van de olie baron, die wel geweldig gespeeld wordt door Cooper. Segel valt een beetje in het niet bij de overload aan Muppets natuurlijk, maar weet dat en maakt daar dan ook gebruik van. Adams is een erg fijne toevoeging. Een grote rol in de film heeft ze niet. Maar ook in een kleine rol is ze nog erg fijn om naar te mogen kijken.

Een leuke film die goed gebruik maakt van wat mensen van The Muppets verwachten. Het musical gedeelte was een leuke ding geweest ware het niet dat de meeste liedjes niet van een heel hoog niveau zijn. Toch werk Rainbow Connection nog steeds. Net als in de serie ook erg leuke bijrollen en cameos van enkele grote sterren.

Zo gelachen om deze! Leuk voor mijn kleintjes maar onderhoudend voor ouders die gedwongen mee kijken.

Het verhaal is haast identiek aan dat van The Muppet Movie met één cruciaal verschil: The Muppets zijn niet langer jonge, idealistische dromers, maar volwassenen die zich erbij neer hebben gelegd dat hun droomleven voorbij is. Totdat superfan Walter [Peter Linz] zijn broer [Jason Segel] en diens vriendin [Amy Adams] vergezeld tijdens een bezoek aan Los Angeles. Walter ontdekt dat oliebaron Tex Richman [Chris Cooper] de oude Muppet Studios wil gaan slopen zodra de oorspronkelijke lease van het gebouw verloopt. De sloop kan alleen voorkomen worden als The Muppets binnen twee weken $ 10 miljoen bijeen weten te sprokkelen en dus roept Walter de hulp in van zijn grote held Kermit en hem helpt om de crew van weleer bij elkaar te krijgen voor een benefietshow. Segel en coscenarist Stoller brengen The Muppets op knappe wijze naar de 21 eeuw met dezelfde anarchistische humor en de warmte van de oorspronkelijke filmserie. Chris Cooper is hilarisch als de schurk met de ultieme maniakale lach en net als voorheen zijn er vele cameo’s. Een uitstekende reboot voor één van de meest geliefde franchise uit de film- en televisiegeschiedenis.