Kari-gurashi no Arietti (2010)

Er was inderdaad geen kind te bekennen gistermiddag. Ik denk zelfs dat ik met mijn 25 jaar de jongste in de zaal was.

Dat Japans stelletje schatte ik op 24 jaar en 11,5 maanden...

Verder ook niet echt een film geschikt voor jonge kinderen, meer vanaf 12 jaar en ouder. Maar dan nog.

Spiller rules! 3,5*

Helaas niet in hetzelfde straatje als de andere Ghibli-klassiekers. De animatie is wederom prachtig zoals we van de studio gewend zijn, maar qua verhaal merk je dat het echt bestemd is voor de jonge kijkers. Ik mis de 'magic spark' en daarnaast dreigde de film te ontsporen in een oversentimenteel werkje (iets waar de extreem zoetsappige score aan meehielp).

Hoezo? Dit lijkt me een juist bij uitstek een geschikte film voor kinderen.

Qua beelden wel, maar ze kunnen in de meeste gevallen niet Japans verstaan en pas op latere leeftijd de ondertiteling meelezen voor de details in het verhaal.

Het ligt een beetje aan het type kinderen of ze het appreciëren, denk ik (net als bij volwassenen ).

Toen wij (3 volwassenen) in de bios waren voor deze film zag ik alleen wat groepjes grootouders met kleinkinderen (leeftijden tussen circa 3 en 12) en dat ging prima, zag ik. Verder was de zaal trouwens erg leeg. En er waren helaas alleen middagvoorstellingen in onze omgeving, ik moest er vrij voor nemen.

Ik neem aan dat deze ook gewoon met Nederlandse stemmen draait?

Inderdaad de animatie ( Settings ) is wederom prachtig gedetailleerd met genoeg mooie vondsten , zoals je gewend bent van Studio Ghibli .

De muziek is om van weg te dromen .

Het verhaal had beter of dieper uitgewerkt mogen worden naar mijn mening ,omdat tijdens de aftiteling je het gevoel krijgt dat er toch iet mist . Dat hoeft de pret niet te bederven .

Kortom een mooie avond volle animatie

Zoals reeds eerder genoemd gaat de film meer een 'coming of age' kant op dan een pure avonturenfilm vol gevaar en pret voor de allerjongsten. Je gaat me toch hopelijk niet wijs maken dat Arrietty dezelfde doelgroep aanspreekt als Ponyo...?

Beetje vreemde opmerking? Ik tel er heel wat meer eigenlijk. Takahata alleen komt al aan minstens 4 Ghibli films.

Hmm ja I know. Geen idee meer wat ik daar dan bedoelde

edit: IMDb meldt dit: The fourth feature film from Studio Ghibli to not be directed by Hayao Miyazaki or studio co-founder Isao Takahata.

Dan zou ik dat wel bedoeld hebben, maar dan ook exclusief Takahata dus.

Wel handig als je op Imdb kunt vinden wat je eigenlijk bedoelde

Er ligt een grote nadruk op ontdekking en avontuur toch wel. Blijft ook constant terugkomen, tot aan de climax. Dat het ook coming-of-age is zegt verder niets, dat is Bambi ook. Ik denk dat kinderen dit best heel leuk kunnen vinden. Het is me juist onduidelijk waar het hem voor jou in zit wat het ongeschikt zou maken voor de jongere kijkers. Ik kan hoogstens die pessimistische speech van de jongen in de tuin bedenken, maar daar kijken de kinders makkelijk langs en zelfs Disney heeft genoeg duisterdere dingen in zijn film gestopt. De thematiek is niet zo volwassen dat het voor kinderen meteen het verstand te boven gaan. Of het dezelfde doelgroep aanspreekt als Ponyo weet ik niet, maar vanaf zes, zeven jaar moet het toch lukken, afgaande op wat ik keek rond die leeftijd.

Goed (weer).

De eerste 15 minuutjes kreeg ik het gevoel naar de zoveelste Ghibli te kijken. Daarna komt de typische Ghibli magie er weer bij (op zich ook niet origineel, maar gewoon uiterst effectief) en was het eerste kwartiertje zo vergeten.

Heerlijk hoe kleine momentjes ook hier weer hun plaats krijgen. De scene waar het omatje haar poppenhuisje trots toont is wat mij betreft de mooiste van de film. Zo lekker onbenullig, maar het straalt tegelijktijd puur geluk uit. Een zeldzaamheid, en eentje die Studio Ghibli als geen ander onder de knie heeft.

The Borrowers is alweer een mooie Ghibli geworden. Lekker klein filmpje, technisch mag er weer wel een beetje vooruitgang komen in de G-stal, maar verder niks op aan te merken.

4.0* en een uitgebreide review

Ja, dit was me toch een feest van herkenning zeg! Zat direct bij mij thuis om me heen te kijken waar de kleine mensjes zich allemaal zouden kunnen verstoppen

En op wat vreemde kronkels in het verhaal na (die discussie met die jongen ineens??), is dit wat mij betreft de Ghibli met het interessante verhaal. Heb het boek niet gelezen, maar eindigt die ook zo open? Had het idee dat er zo weer een film gemaakt kan worden.

Adaptatie van hoofdzakelijk het eerste boek. Het karakter Spiller doet pas z'n intrede in boek 2, maar is hier voor het script al bijgeschreven. Er zijn in totaal 5 boeken verschenen. Een vervolg valt dus niet uit te sluiten.

Het zou een Ghibli primeur zijn, al hebben ze al eerder met het idee van sequels gespeeld (Porco Rosso als ik me niet vergis).

Heerlijk filmpje weer van Ghibli.

Ik houd van de films van deze studio en keer op keer blijkt het weer te werken. Arriety is een charmant klein filmpje, dat eenvoudig van opzet is, maar prima werkt. De animatie is erg mooi en is vergelijkbaar met de films van Miyazaki. Het had ook zomaar een Miyazaki film kunnen zijn, want de kwaliteit is zo goed als gelijkwaardig.

Arriety is in ieder geval een fijn personage. Ze is een vrolijke meid, die samen met haar vader nogal eens op avontuur gaat in de grote mensen wereld. Daar zit ook gelijk een van de sterkste scènes van de hele film. Het momenten dat Arrietty met haar vader het grote huis verkent, is zowel avontuurlijk, spannend, mooi en leuk tegelijk. Verder is het gewoon een heerlijk luchtig filmpje, dat uiterst fijn wegkijkt en waarbij de Ghibli magie wederom werkt. Naast veel luchtigheid zitten er ook wel serieuze momenten in de film. Zo vond ik het moment, waarbij de jongen aan Arriety vertelt dat hij een ernstige hartziekte heeft, best wel heftig en een sterke scène.

Gelukkig slaagt Yonebayashi erin om de sfeer fijn te houden en is het gewoon een fijn filmpje. De zoveelste alweer uit de Ghibli stal, maar de eerste van een jonge nieuwe regisseur, die het in zich lijkt te hebben om een waardig opvolger te zijn van de oude Miyazaki.

4,0*

Ik vond het jammer genoeg niet zo'n hoogvlieger. Het is een erg standaard verhaaltje dat door leuke details wel gered wordt, maar niet tot een meesterwerk uitgroeit. Visueel knap maar weinig uitzonderlijk, soms zelfs richting kitscherig. Maar bovenal: behalve de huishoudster en de kat geen enkel personage dat me een beetje wist te charmeren of zelfs boeien, en dat is dodelijk voor een film waarin eigenlijk amper iets gebeurt. Gewoon een typisch matig kinderboek-verhaal waarbij je de verplichte ingrediënten kunt afvinken maar waar niets buiten de lijntjes kleurt (ik ken het boek niet, maar verdenk het er sterk van door een Amerikaanse auteur geschreven te zijn - braafheid primeert en alles is veel te geconstrueerd). Zonde, want Ghibli heeft altijd bewezen zich van (westerse) kinderboekconventies geen zak aan te trekken.

Het is wel een aangename film, daar niet van, en alles is mooi gedaan - maar saai! En de muziek vond ik ook helemaal niks

Weer zo'n aandoenlijke animatiefilm uit de Ghibli stal. De animatie mag dan niet meer verrassend zijn en het verhaal is ook niet bijzonder, ze weten toch weer een heerlijke sfeer en magie te creeëren. En zeg nou zelf, het personage Arrietty is toch gewoon onweerstaanbaar schattig. Wat ik een goed punt vond in de film, was de belevenis die werd geschept hoe een klein wezentje een groot huis ervaart. Erg knap gedaan, wat vooral te danken is aan de geluidseffecten.

4*

Wel aardig.

Het gegeven zelf is genoeg om te entertainen natuurlijk. Kleine mensjes! Super leuk!
Maar vond de personages niet zo erg interessant. Vooral de moeder vond ik helemaal geen logische keuze.
Bij een gezin dat gericht is op overleven en constant bewust is van gevaar, is het wel vreemd zo'n conventionele rolverdeling van vader en moeder aan te treffen, waarbij moeder constant in paniek raakt en bij de minste activiteit al oververmoeid raakt. Dat beeld vond ik niet helemaal kloppen. Daarbij was ze ook gewoon irritant. En dan die huishoudster. Zo'n ééndimensionale "badguy" ben ik ook niet van Ghibli gewend.
En verder geen personages en scenes die er echt boven uitspringen. (behalve die eenling met pijl en boog dan, maar die had weinig screentijd.) Vrij tam filmpje dus.

Nou oke, het was af en toe nog best spannend.

het gezinnetje was al een tijd lang behoorlijk gesetteld, dus zoveel constant gevaar was er niet echt; ze waren duidelijk de wat burgerlijke variant van deze wilde mensjes

Ja dat ze de burgerlijke variant waren dat was duidelijk.

Maar buiten hun huisje dreigde er al meteen gevaar: Katten, ratten, vogels, mensen, noem maar op. Je zou denken dat ze wel wat gewend was.

En het is toch ook handiger als zowel moeder als vader, af en toe op pad gaan om te lenen. i. p. v. alléén de vader. (Arriety zelf pas vanaf haar 14e)

Prachtige film, tot in de details goed uitgewerkt..

4**

Het is al weer een tijdje geleden dat ik echt optimaal vermaakt werd met een Japanse animatie van studio Ghibli. Na Castle in the Sky en Ponyo viel het even stil, maar deze mag er weer wezen.

Waanzinnige kleuren en een leuk verhaal! Ik miste wat gekke wezentjes, maar verder was dit weer op en top vermaak.

3,5*

Leuke film. Jammer dat de meeste jongeren dit soort films nooit te zien krijgen vanuit een psycho-analytisch perspectief. Ik geloof namelijk dat kinderfilms een grote invloed hebben op het denken van het kind over conventies, ethiek, de wereld, etc. Doordat dit denken voornamelijk wordt gekneed door de Disney producties, is het eenzijdig.

Je ziet bijvoorbeeld -genuanceerde- verschillen met deze Japanese productie, waar het kind (Arietti) veel gehoorzamer en eerbiediger is naar haar omgeving (in het eind kiest ze tegen haar sentiment in voor een leven met haar ouders. Terwijl ze weett dat ze bij Sho in goede handen is, ondermijnt ze de wil van haar vader niet). Je kan dit negatief zien maar de huidige generatie Westerse kinderen die verwaand en anarchistisch denken de wereld te hebben uitgevonden, dunkt mij maar degeneratief. Juist het gebrek aan geloof in een autoriteit (e.g. god) is een symptoom van de 21e eeuw.

Minder dan ik gewend ben van Ghibli.

Visueel is het weer prachtig. De kleine details zijn erg leuk gedaan. Als Arrietty met haar vader het huis gaat verkennen komt dat gelijk tot zijn recht. Het verhaal deed me echter niet zoveel. Er gebeurt niet zoveel bijzonders en hetzelfde geldt eigenlijk voor de personages. Het lijkt een beetje gericht aan kinderen. Maar ondanks dat is het wel fijn om te kijken. Een luchtig filmpje met een mooie, zachte soundtrack.

3,0*

Deze was inderdaad weer mooi, maar mistte inderdaad een beetje die magic feel.

Zelf net de film gezien op Film1 Premiere.

Erg mooie film:) Zeer goede muziek.

Ik ben toch wel erg benieuwd hoe het met die jongen is afgelopen. Heeft die die operatie overleefd?

Dat is toch wel een klein iets, ik heb het gevoel alsof ik een deel van de film mis.

Maar verder weet ik niet wat er mis is. Ik hou wel van dit soort films. En kan er weinig negatiefs over posten.

Geinig werkje met veel oog voor detail.