Kari-gurashi no Arietti (2010)

Uitstekend Animatiefilm...

Prachtig verhaal...

Mooi gemaakt...

Uitstekend prachtig achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Prachtig mooi HD kwaliteit...

Knap gedaan, komt uit Japan...

Het is wel moeite waard...

Ook leuk voor de familiefilm...

Ik ben echt toch wel een liefhebber van de japanse animatie hoor. Dit is ook weer een geweldige film. Dit keer een heel lief en haast melodieus verhaal. Eentje, die net als Ponjo, dit keer ook heel geschikt is voor kinderen. Alhoewel het einde redelijk open bleef omdat je niet echt weet hoe het met de jongen afloopt na zijn operatie. Dat is voor kinderen dan weer minder geschikt. Maar als ik deze ooit in nederlands gesproken versie te pakken krijg ga ik hem toch zeker kijken met mijn dochter.

Ikzelf heb er ook echt van genoten alhoewel dit toch niet mijn favoriete japanse animatie is. Het heeft mij niet zo betoverd als bijvoorbeeld Sen to Chihiro .... of Ponjo maar ik was zeker wel onder de inkdruk. Vooral de plaatjes van de tuin en van het poppenhuis waren prachtig.

Mooie film met het hart op de juiste plaats

Weer een fijne Ghibli-film. Een mooie sfeervolle omgeving en een fantasierijk verhaal. Het concept is weer best origineel. De uitwerking blijft echter redelijk binnen de lijntjes en verrast niet heel erg. Arriety is een sympathiek personage, de overige personages zijn helaas minder interessant. De film kijkt fijn weg, maar mist toch een beetje extra magie, die sommige andere Ghibli's wel hebben. Mooie animatie.

Mooie kleine film die weer zijn kunsten moet hebben van de charme van het genre. Tenminste voor mij, want het is allemaal erg lief en klein en schattig. Hiernaast is het een mooie film over het loslaten van je veilige haven en je lot en je wereld te accepteren. Ik had misschien wat meer vriendschap en meer momenten met de jongen en Arrietty willen zien, maar uiteindelijk was de film goed en vredig zoals het was. Niet zo zeer een beter uit zijn soort, maar wel een lieve film die goed in elkaar zit maar niet al te indrukwekkend over komt. 3,5 ster

Nogal brave Ghibli met een redelijk voorspelbaar verhaal.

Degelijk, maar het mist de verrassingen en het wonderlijke van andere Ghibi's / Miyazaki's.

Leuk om eens gezien te hebben, maar weinig memorabel.

Helemaal mee eens. Het is een lieve film met een mooie vormgeving, maar ik mis inderdaad de magie, verrassingen en kleurrijke personages uit bijvoorbeeld mijn favoriet Howl's Moving Castle.

Het idee is prachtig, kleine mensjes op poppenhuisformaat die halsbrekende toeren uithalen

om een woonhuis te doorkruisen, maar het blijft allemaal een beetje (te) tam.

Ghibli blijft toch geweldig. Op vlak van fantasy en feel-goodfilms (zonder melig te worden) is dit toch een studio die telkens opnieuw weet te verbazen met adembenemende animatiefilms. Naar gelang de animators is het vooral fantasy, sprookje, drama of avontuur maar meestal is het een combinatie van die zaken. Deze film gebaseerd op het boek The Borrowers sluit wat aan bij bvb een Ponyo. Niet meteen mijn favoriete tak van de familie, al is het daarom zeker niet minder goed. Het verhaal is een waarachtig sprookje maar Ghibli beheerst dit genre best wel goed. De makers nemen rustig de tijd om alles te 'vertellen' en vergeten ook het verhaal niet. Niet onbelangrijk omdat daarop veel animatiefilms sneuvelen. Leuk idee, maar als geheel werkt het niet. En dat heb je hier net wel. Het verhaal rond Arrietty is misschien wel voor een jong publiek bedoeld, maar het is wel aangenaam om te zien met oog voor detail en sfeer. Er zijn wel betere Ghiblifilms waar de creativiteit nog meer naar voren komt. Maar het blijft vakmanschap en ik kijk al uit naar de volgende!

Ook deze eens geprobeerd en 'k vond hem niet mis. Alweer een mooi getekende animatiefilm. Het verhaal was niet slecht, maar 'k had het toch nog iets uitgebreider verwacht. De soundtrack vond 'k wel erg aangenaam en de moeite.

'k vond het zeker geen slechte film, al vind 'k de score voor deze film (7,7 & 3,69) toch wel redelijk hoog voor deze film, desalniettemin de moeite om eens te bekijken.

Als het op animatie aankomt blijft Studio Ghibli op eenzame hoogte staan. Met Arrietty bewijst de Japanse animatiestudio dat wederom. Het verhaal over de mini-mensjes die ongezien leven in de krochten van de huizen van de grote mensen, laat weer een onbeschrijfelijk gevoel voor detail zien. Neem als voorbeeld alleen al de meesterlijke eerste verkenningstocht door het huis, waarbij de kleine Arrietty en haar vader zich optrekkend aan haakjes en lopend over uitstekende spijkers door de kieren en spleten van het huis voortbewegen. Een meesterwerkje op zich. Dat de film ook door het hartverwarmende verhaal weet te imponeren, maakt het helemaal af en zorgt ervoor dat Arrietty zich moeiteloos handhaaft tussen de echte Ghibli klassiekers als Laputa: Castle in the Sky, Nausicaä of the Valley of Wind en natuurlijk My Neighbour Totoro.

Te omschrijven in enkele woorden: Ik vond het gewoon prachtig. Reeds van de eerste momenten af wordt je gewoon meezogen in een heerlijke fantasiewereld. Je voelt hier bv; ook onmiddellijk aan dat het hier om kleine mensjes gaat. Het verhaal is best goed en naar mijn aanvoelen niet te rechtlijnig. Ik had een heel andere ontknoping verwacht: meer voorspelbaar, zoals dat eerder vaak het geval is in bv. Amerikaanse tekenfilms. De film is misschien iets te moeilijk voor écht jonge kinderen, maar vanaf een jaar of vijf à zes moet het zeker lukken. De muziek mag er ook wel wezen. Voor mij is er maar één minpuntje: ik had het pvd op groot scherm willen zien!

Vond het vooral leuk hoe ze er in slagen het huis in het perspectief van de kleintjes te tonen. Het interieur wordt in sommige scènes een uitgebreid landschap dmv kleine, onmerkbare nuances. Leuke personages, goed tempo, mooi.

Lief en leuk. Nu geldt dat voor het overgrote deel van de Ghibli films, maar deze is wel bijzonder geslaagd.

Ja, wat kan ik erover zeggen? Veel van de film voelt als typisch Ghibli aan. Een lieve jongen en een avontuurlijk meisje als hoofdpersonen, de liefde voor groen (en gelukkig zonder moralisme dit keer), de tekenstijl. Met dat laatste heb ik eigenlijk niet zoveel problemen, want de stijl ligt me an sich best aardig, al zou het aardig zijn als ze wat meer zouden durven te experimenten. Ook qua animatie heb ik niet echt het idee dat men grote sprongen maakt, al voelen de camerabewegingen wel wat vrijer aan dan in de meeste andere Ghibli-films. Wat de natuurkundige in mij een heel erg leuk vond was hoe in de film het water zich gedraagt op kleine schaal. Daaruit spreekt toch veel liefde van de makers voor detail.

Ook typisch is het verhaal, wat me echter niet belet om mezelf er volledig in te verliezen. Heerlijk fantasievol uitgangspunt, mooi uitgewerkt, en ook weer op de nodige momenten ontroerend zonder melodramatisch te worden. Dat de soundtrack niet teveel op de voorgrond treedt helpt daar ook bij. De gezongen liedjes hadden voor mij niet gehoeven, maar stoorden ook weer niet, en verder was de soundtrack behoorlijk aangenaam.

Wellicht kun je Ghibli verwijten dat ze isomorfe films maken, ik kan er niet mee zitten, want ik heb het ook nu weer als meeslepend, prachtig detailrijk, sfeervol en ontroerend ervaren. 4,5*.

eens je gewend bent aan de tekenstijl zijn deze films stuk voor stuk pareltjes. Ook bij Arrietty worden bepaalde scènes gewoonweg prachtig in beeld gebracht, en het verhaal is bovendien ook zeer ok met voldoende 'spanning'. Ik weet niet waar ze de inspiratie en talenten vandaan blijven halen, maar ik word hoe langer hoe meer fan van dit soort films!

3.5*

(Een kleine kanttekening: vind deze wel een tikkeltje minder dan vb Spirited Away, hetgeen nog meer een meesterwerk was)

Leuk.

Een van de betere uit de Ghibli Studios. Leuk verhaal en zeer mooie animaties. Opvallend in die animatiefilms uit de Ghibli keuken zijn die beesten die altijd zo mooi worden weergegeven. In dit filmpje vooral die kat. Erg boos in het begin maar zeer lief aan het einde. Meer dan een 3,5* scoren dit soort filmpjes bij mij meestal niet maar ik vond het einde van dit filmpje wel zo mooi dat een ½ sterretje verhoging best wel op zijn plaats is. Ook de muziek vond ik trouwens erg mooi.

4,0*

Studio Ghiblli stelt simpelweg nooit teleur.

De film vertelt het verhaal van een familie mensen die maar een duim groot zijn. Al vele jaren leven ze ongemerkt bij mensen thuis, waarbij ze om te overleven kleine spullen 'lenen'. Met een klontje suiker komen ze bijvoorbeeld een hele tijd toe, en je zou ervan versteld staan hoe belangrijk een rondslingerende haarspeld kan zijn. Hun rustige leventje komt in een stroomverstelling als Shô, een kind dat omwille van z'n hartproblemen tijdelijk bij z'n tante in het rustige huis komt leven, Arrietty, de dochter van de familie 'leners', ontdekt.

Het openingsshot vliegt door beeld, we zien een auto rijden, en binnen de 10 seconden ben je alweer overspoeld met een enorm rustig, relaxt sfeertje. Geen grootste avonturen, geen redden van de wereld, geen stereotiepe bad guys, gewoon een heel oprecht verhaal van twee families die elk hun eigen leven proberen te leiden. Die kleinschaligheid gaat de film enorm goed af. Uiteraard evolueert het verhaal wel, maar in plaats van te veel drama wordt ervoor gekozen om de subtiele verwondering de boventoon te laten voeren. Erg toepasselijk is een ontmoeting tussen Arrietty en Shô in de tuin. Heel relax praten ze over het voortbestaan van de soort van 'Leners'. Prachtige scène. Arrietty is trouwens een fantastisch hoofdpersonage: vol drang naar ontdekking, heel spontaan, en altijd gracieus.

Visueel is het zoals steeds genieten geblazen. Nergens wordt het echt heel erg mooi zoals in de films van Shinkai of Oshii, maar de afwerking en de details zijn heel verzorgd. Seciaal pluimpje naar de soundtrack ook. Geen typisch Ghibligeluid maar de Franse artieste Cécile Corbel. Redelijk gewaagd, maar het werkt wel en zorgt voor wat verfrissing.

De score kan nogal redelijk laag lijken na zo'n positieve review, maar dit is typisch zo'n filmpje waar overall weinig op aan te merken is, maar een beetje de echte magie mist, die kleine touch, om tot de toppers gerekend te worden. Niettemin een erg schattig, lief filmpje. Wie nog geen Studio Ghibli gezien heeft zou ik eerder Spirited Away aanraden, maar wie van de stijl houdt zeker een must-see.

Ruime 3.5*

Dit is hoe dan ook de beste versie van de 'Borrower' films, wat is dit toch weer een kunstwerkje. Een genot om naar te kijken, en leuke karakters! En wat is het visueel toch weer mooi.

Hmmm, wel aardig. De Engelse liedjes waren trouwens wel vreselijk tergend, aanslag op je oren en het ontnam een hoop kijkplezier. Onbegrijpelijk dat ze het niet gewoon bij een non-vocal soundtrack hebben gehouden. Een Japans persoon met een nasaal stemgeluid Engelse liedjes laten inzingen, het leek nergens op.

*Frans*

Erg goed, en dat is eigenlijk niet eens verrassend meer. Inmiddels heb ik verschillende Ghibli’s gezien, waarbij ik nog geen een keer lager dan vier sterren gegeven heb. Zo neemt ook Kari-gurashi no Arietti je direct mee in een lieflijke en wonderbaarlijke wereld. Ook wanneer Miyazaki niet aan het roer staat, blijkt men daar een perfect gevoel te hebben voor jeugdige nieuwsgierigheid en drang naar avontuur. Hier worden weer prachtige, sprookjesachtige taferelen geschetst die duidelijk op oude folklore gebaseerd zijn. Ik begin eigenlijk al te twijfelen of men in het oude Japan ook niet toevallig geloofden in elfen en andere soortgelijke wezens.

Het gekke met dit soort films is, is dat er eigenlijk weinig bijzonders gebeurt. De hele film an sich is gewoon heel sterk. Met het prachtige tekenwerk en muziek kan ik weinig anders doen dan zitten en genieten. Kari-gurashi no Arietti laat je, in tegenstelling tot een Tonari no Totoro, de wereld volgens de ogen van een haast magische entiteit zien. Deze prent is verder vrij voorspelbaar, al kan me dat hier weinig uitmaken. Ghibli is geen studio, maar gewoon een keurmerk voor kwaliteit.

Beginnen met de schitterende soundtrack te bewieroken. Aangenaam verhaal met weinig saaie momenten. Die de film voldoende vaart geven.

Een zeer goede animatiefilm.

Graag meer van dit

Ik kan me hier ook wel in vinden. Ik vond dat er te weinig interactie was tussen Arrietty en de zieke jongen om echt van vriendschap laat staan een diepe band te kunnen spreken. Ik vind dat er teveel tijd wordt verspild aan Arrietty die van hot naar her loopt in het huis. Ook het einde vond ik nogal onbevredigend.

Het is echt prachtig gemaakt, en met een mooi verhaal.

Maar het eindigde allemaal zo snel.. ik verwachte nog een hele hoop.

Er zal zeker wel een deel 2 komen..

een mooie film ook best wel aardig een meesterwerk niet echt maar wel mooi

hoewel ik moet zeggen dat het open was verwacht ik wel een deel 2 er van

Zoals elke Ghibli film ziet ook deze er prachtig uit. Daarmee is dan ook wel het meeste gezegd. Het verhaaltje is vrij simpel en de film kent weinig leuke personages. De vriendschap tussen Arrietty en de jongen liet me ook volledig koud.

2,5*

Leuke Gibli met een leuke personage. Op zich komt het verhaal over kleine mensen wel bekend over, maar hier wordt toch wel een leuke film mee gemaakt. De animatie is erg mooi. Het einde is onverwacht en vrij open wat de film in die zin onvoorspelbaar maakt. Het smaakt naar meer, en van mij mag deel 2 zeker komen. Ik wil wel meer weten over deze geheime wereld. Het boek waardoor het is geïnspireerd ("The Borrowers") wijkt helaas teveel af van wat de film ervan maakt waardoor dat geen hints oplevert over hoe het verhaal verder kan verlopen. 3,5*

Deze Ghibli vandaag op NPO3 gezien. Het viel me meteen op dat de film enorm leek op de film die NPO3 gister uitzond, namelijk The Borrowers, een Britse jeugdfilm die ook over klijne mensen gaat. Ik kwam er later achter dat dat komt omdat beide films op het zelfde boek zijn gebaseerd.

Hayao Miyazaki wilde het boek De Leners van de Britse schrijfster Mary Norton de afgelopen 40 jaar al meerdere keren verfilmen, maar zag daar geen kans toe omdat andere projecten er steeds tussen kwamen. Toen een jonge animator bij Ghibli het voor elkaar kreeg om de film dan toch te maken liet Miyazaki hem het door hem geschreven script gebruiken besloot hij hem te helpen met de productie.

Het verhaal verschilt enorm met de Britse live-action adaptie. Veel simpeler en minder chaotisch, maar misschien ook wat meer diepgang. Voor een Ghibli-film is het erg kort en ik vond het eerlijk gezegd ook een beetje afgeraffeld aanvoelen.

Heb de Nederlandse dub gezien dit keer - ik wist eerst niet eens dat ze Ghibli ook in het Nederlands dubde - en die was best aardig. Al merk je erg goed dat de teksten eigenlijk niet werken op deze manier, vooral emoties zijn enorm gemaakt en stijf. Het is dat de film op tv kwam anders had ik hem gewoon in het Japans gekeken.

Visueel was de film natuurlijk weer fantastisch. Miyazaki's liefde voor de westerse cultuur was weer duidelijk te zien aan het interieur van het huis, ook vond ik veel personages eerder westers als Japans ogen. De computerinkleuring was dit keer wel een stuk minder, mij iets te licht allemaal. Maar de tekeningen en animatie waren dan wel weer van zeer hoog niveau.

Al met al weer een erg leuke film van Ghibli, maar toch wel wat minder dan de films van Miyazaki en Takahata.

Fijn filmpje, wat mij betreft behorend tot het betere werk van Ghibli. Ik kon sowieso al meer meegaan in deze wereld dan in een Howl's Moving Castle. Verhaal wordt heel klein gehouden, maar is wel eerlijk en puur. Arrietty is een leuk hoofdpersoon, de geschapen wereld is geinig en het tempo is uitstekend. Zoals altijd ziet de film er schitterend uit. Ergens in de film wordt over een poppenhuis gezegd dat het zo vol details zit, en dat kan je ook prima over het tekenwerk zeggen. Juist dat zo realistisch en gedetailleerd mogelijk tekenen geeft een bepaalde magie die je bij normale film nooit krijgt. Opvallend weer, zoals baspls ook aangeeft, is de westerse look. Nu komt het verhaal ook van buiten Japan, maar het is wel prima overal toe te passen. Maar de film ziet er ook gewoon daarnaast heel mooi uit. Jammer wel van die rare huishoudster waarvan ik me afvroeg waarom ze nu zo tegen de Leners was. Maar ik was wel lichtjes geroerd. 4,0*.

Ik hoop het want ik vond het fantastisch. Op het einde was ik echt ontroerd.

Prachtige film!

Zeer mooi gemaakt met het poppenhuis etc. Daarnaast is het ook nog heel ontroerend.