Psycho (1960)

Bovendien werkt het perfect

Maar we hebben het nu toch over deze film en niet over de andere films. Onkunde is wel een groot woord ja. Maar als de scene voor hem niet werkt snap ik niet dat iedereen dat zo'n probleem vind want het blijft toch een mening/smaak.

Soms houd ik wel van dat soort montage maar omdat je bij deze scene al zo duidelijk kunt zien dat de messen niet echt raken en dan ook nog dat de shots zo slecht overlopen, kwam het voor mij niet zo mooi over.

Goede film

Ik had hoge verwachtingen bij Psycho en de film heeft dat grotendeels wel waargemaakt. Het begin is geniaal, de sfeer en spanning waren goed voelbaar. Ik zat ook gelijk in het verhaal en was benieuwd waar de acties van Marion haar zouden brengen. Vanaf het moment dat ze ervandoor is met het geld, voel je de spanning in de lucht hangen, bij die hele scene met de politieagent die toch iets in de gaten lijkt te hebben, zat ik op het puntje van mijn stoel. En ook het moment dat ze bij het hotel komt, en voor het eerst Norman ontmoet, was spannend. Je weet als kijker dat er iets staat te gebeuren, maar het is nog maar afwachten wat dat dan is.

Helaas zakt de film totaal in vanaf het moment dat Marion vermoord is. De scene waarin dat gebeurd vond ik trouwens niet erg bijzonder, je zag het natuurlijk al lang aankomen, maar toch baalde ik ervan dat dat gebeurde, want zonder Marion vond ik het toch een stuk minder.

Daarna gaat het meer over Norman, die ik niet erg boeiend vond, en heel dat onderzoek van de politie en Marion haar zus vond ik een beetje langdradig. Jammer want de film was de eerste helft echt enorm sterk. Maar dat niveau weet de film naar mijn mening niet te houden.

Al met al vond ik Psycho een goede film, vooral door Marion en de sfeer en spanning in het begin van de film. Daarna zakt de film erg in en dat maakt het totaalplaatje iets minder.

4* (en snel een herziening)

Voor iemand uit deze tijd is hij moeilijk te teren, omdat we nu eigenlijk verwend zijn met spannendere films.

Vanuit die tijd gezien, 51 jaar oud, vindt ik hem redelijk.

Het verhaal is leuk en boeiend.

De acteurs, zijn niet allemaal even sterk, maar Norman Bates vond ik wel erg sterk.

Voor die tijd, vind ik de moorden, de lijken en al het andere ''enge'' wel erg sterk.

En de douchescéne zal altijd legendarisch blijven.

Natuurlijk zaten er ook zeer saaie dialogen bij, die mij zelfs, maar ik zeg het niet met 100% zekerheid, erg saai leken.

En ik vind hem voor het verhaal, ook iets te lang duren, maar dat komt misschien door sommige lange en overbodige lappen tekst .

Eigelijk wil ik 3 sterren geven, maar ik maak er 3.5* van door de legendarische scéne.

Ik heb zwart/wit-films en wat oudere films altijd links laten liggen. Ik had het idee dat het 'niet mijn ding' zou zijn, dus ik heb het ook nooit geprobeerd. Na het kijken van 12 Angry Men is mijn mening bijgesteld en wilde ik ook de werkjes van Hitchcock een kans geven. Vandaag heb ik mijn eerste Hitchcock bekeken, Psycho.

Geweldig! De film begint rustig, maar toch hangt er een erg dreigend sfeertje. Het is vanaf het begin dan ook meteen spannend. Zodra Marion en Norman elkaar voor het eerst ontmoeten wordt het nog spannender. Ookal gebeurd er eigenlijk niets, toch hangt het dreigende sfeertje er nog steeds. De dialogen tussen die twee waren ook echt geweldig. Ja, ik zat helemaal in de film.

Het acteerwerk was verbluffend! Marion werd erg goed neergezet als een zelfverzekerde vrouw, maar Anthony Perkins steelt toch wel de show met zijn personage Norman Bates. De man straalde zo enorm veel rust uit, géweldig! Ook een van de betere psychopaten die ik tot nu toe gezien heb.

Verder is het verhaal ook erg goed verzonnen en erg goed uitgewerkt. Alles klopte. Het sfeertje, de setting, het acteerwerk, de muziek, het verhaal. Ja, ik ben verkocht! Ik denk niet dat het lang duurt voordat ik mijn volgende Hitchcock in de dvdspeler doe.

4,5*

Ik vond de douchescene eigenlijk helemaal niet zo goed, het kwam erg belachelijk en nep over. De moordenaar staat voor mijn gevoel 2 seconden voor haar neus met het mes niks te doen, wat erg vreemd overkwam. Het neersteken vond ik eigenlijk belabberd slecht, totaal niet overtuigend. De actrice ademt nog duidelijk als ze op de grond ligt en dood hoort te zijn, hoewel de close-up van haar wijd openstaande oog net daarvoor wel overtuigend was.
Het niet overtuigend zijn van deze scène komt waarschijnlijk gewoon omdat het zo'n oude film is, hoewel ik de rest van de film juist wél erg goed vond. Vooral de ontknoping vond ik erg sterk.
Ook de sfeer in de film is goed. In het begin volg je Marion die telkens benauwd is dat ze gepakt wordt voor de diefstal, in de tweede helft volg je Norman die angstig is om betrapt te worden op zijn moord. Het personage Norman vond ik overigens erg sterk, en ook goed geacteerd. Wat kan die nerveus worden, terwijl hij het gesprek een minuut geleden nog zo in de hand had

Ik kijk bijna nooit films uit deze tijd, maar ik vond dit een behoorlijke meevaller. Dit was trouwens ook mijn eerste Hitchcock, dus ik zal er binnenkort nog maar eens één kijken

is dat zijn ding niet ? ik wist niet dat ik een jongen was whahah.

nee ik zeg toch ook dat het mijn mening is ? en wrong turn was misschien niet zo'n heel goed voorbeeld want dat is inderdaad goor.

maar ik vind dit dan geen horror, gewoon een thriller.

En dat heeft misschien ook wel met het jaartal te maken ja, maar klaar ik vind hem niet goed.

Als je een geslacht in zou vullen, zou je dit soort misverstanden niet krijgen.

Sterke film. Goed acteerwerk van Perkins. Mooi concept en een interessant verhaal op de achtergrond. Erg mooi om te zien hoe dat huis zo dreigend boven het landschap uitsteekt.

Geweldige film. Veel beter dan de latere remake. Het oude had ook daadwerkelijk zijn charme in deze film, terwijl ik dit normaliter verafschuw in films. 4,5*

Maar dan moet hij het ook als een mening formuleren. Het valt enigszins te vergelijken met het nummer Billie Jean van Michael Jackson: een wereldberoemd nummer dat door velen gewaardeerd wordt. Stel je vind dit nummer niet mooi dan is het onjuist om te zeggen dat het nummer getuigd van onkunde: het is wereldberoemd dus van onkunde kan geen sprake zijn. Dan moet je zeggen dat jij het nummer slecht vind; dat kan wel. Guy B had moeten zeggen dat hij het een slechte scène vond.

Daar is discussiëren nou juist voor. Het kan best zijn dat als iemand goede argumenten geeft voor dat deze scène goed zou zijn, Guy B zijn mening bijstelt.

Sterke en tot nu toe de beste Hitchcock, so far. Fijn dat deze man enorme passie heeft, en daarom ook een heerlijke lijst met films heeft gemaakt zodat ik nog lang niet Hitchcock-uitgekeken ben. Naast de prachtige beelden is het hoogtepunt van deze film toch wel de muziek, die vooral op de spannendere stukken een enorme sfeer en stemming weet neer te zetten, wat ik eigenlijk nog nooit eerder heb meegemaakt. Gelukkig had ik niet het plot gelezen en wist ik ook niet veel van de wendingen in het verhaal, waardoor het echt spannend was en leuk en vooral nieuw om naar te kijken. Enig minpuntje is toch de montage, het kwam een paar keer voor dat ik het idee had dat er iets mis was gegaan, ik prefereer wat tragere beelden en wat minder manipulatie, maar ach: tis Hitchcock maar. Tijdloze film met een belachelijk hoog audio niveau en ook erg memorabele quotes, we all go a little mad sometimes, haven't you?

4,5 ster

Prachtige film. Mensen die een slasher verwachten kunnen de moordscènes natuurlijk niet waarderen want ze zien er niet echt heel realistisch uit (Hitchcock had inderdaad beter op de details kunnen letten bij de trapscène: de moordenaar steekt in de buik en slachtoffer krijgt sneeën in zijn gezicht????). De moorden zijn echter niet de steunpilaar van de film: dat is het mysterie van huize Bates waar de ziekte der schizofrenie op geniale wijze in verwerkt wordt. Het is het spooky sfeertje dat rond het motel en huize Bates hangt dat deze film zo goed maakt. Anthony Perkins levert ook een belangrijke bijdrage aan de kwaliteit van de film: hij straalt een onschuld uit die perfect bij zijn rol past. Perkins speelt zijn rol geniaal: een in eerste instantie aardige jongen die toch zonderling is op een griezelige manier. Als je de plot eenmaal kent is de film eigenlijk nog meer genieten. Shots van het silhouette van 'moeder Bates' dat langs een raam loopt, de 'gesprekken' tussen moeder en zoon en de verschijning van de moeder worden des te griezeliger als je de plot kent. Sowieso het idee dat Norman Bates daar helemaal afgelegen alleen woont geeft me al de rillingen. En dan het laatste shot waar het monster onder het onschuldige gezicht uit kruipt: geniaal. Een briljante film met een unieke sfeer.

Je hebt gelijk en ben het ook groot en deels met je eens. En ik weet dat een discussie zo werkt alleen ik merkte gewoon dat veel mensen ook van mening waren dat je het een goede scene MOEST vinden. En ik bedoelde te zeggen dat ook al wordt die scene zo gewaardeerd dat betekent niet dat Guy B ineens denkt van "Ja dan vind ik het plots wel een goede scene."

Iemand zei volgensmij ook (als ik het me goed herinner maar ik heb niet teruggelezen) "dat je het maar te waarderen hebt." en ik had zoiets van, dat maak je altijd nog zelf uit of je het waardeert of niet.

Maar mijn reactie klopte inderdaad niet helemaal dus je hebt verder wel gelijk ^^.

Oh die reacties had ik niet gelezen. Het is inderdaad onzin om te vinden dat iemand een scène goed moet vinden omdat veel mensen dat vinden. Als je de moordscènes in deze film technisch bekijkt zijn ze misschien niet zo goed. Maar ik begrijp wel dat 'onkunde' veel mensen tegen de borst stuit.

Juist wel, dat was het hele punt ook.

Ik bedoelde dat ik kan begrijpen dat bepaalde mensen zich storen aan de technische kant van voornamelijk de trapscène (met de douchescène is volgens mij niks mis). Ik denk echter niet dat dit onkunde is, omdat Hitchcock de snijwonden gemakkelijk op de buik had kunnen laten verschijnen. Waarom hij dit niet gedaan heeft weet ik niet, maar het is in ieder geval geen onkunde.

De afwezigheid van snijwonden kan met vrees voor censuur te maken hebben, maar lijkt me eerder een bewuste keuze. Hitchcock creëert alleszins een vernuftige zinsbegoocheling: je ziet het mes geen schade aanrichten, maar dat lijkt wel zo door montage en soundtrack.

En over die trappenscène: dat ziet er anno 2011 misschien wel gedateerd uit (zijn eigenlijk twee verschillende shots 'op elkaar geplakt'), maar je moet beseffen dat camera's in 1960 nog loodzwaar waren en de steadicam nog niet was uitgevonden.

Nooit gedacht dat een zwart wit film uit 1960 mij zo goed kon bevallen! Het zwart witte beeld gaf mij een wat duister gevoel, en dat vind ik juist een positieve toevoeging. Nooit gerealiseerd dat ik het zo zou vinden, haha. Regisseurs zullen er nu waarschijnlijk niet zo snel aan beginnen om een film zwart wit te maken, maar dat lijkt mij wel eens interessant!

De hele film zit je als kijker met onbeantwoorde vragen. Het motief wordt pas in de laatste 5 - 10 minuten duidelijk, en hoewel deze film psycho heet, had ik het niet verwacht.

De beruchte douche scene heeft zeker iets speciaals! De bijbehorende soundtrack maakt deze scene wel, maar ook de steken worden niet laten zien. Dit maakt de scene origineel en minder modern, en dat bevalt mij wel. Mr Bates vond ik een interessante kerel! Hij oogt zeer sympathiek en spontaan, maar anderzijds toch een aparte vogel door bepaalde uitspraken die hij doet. Toen wist ik eigenlijk wel dat er iets niet helemaal juist was met hem, maar desondanks heb ik het einde niet goed voorspeld. Na afloop zijn mijn vragen beantwoord, en kijk ik met een heerlijk gevoel terug op deze film! Binnenkort nog maar eens een Hitchcock film kijken.

5 sterren

Psycho

Ik hou wel van klassiekers : goed verhaal, goed geacteerd, bekende scenes.
Maar deze is zo speciaal (het is dan ook de beste klassieker wat ik tot nu gezien heb : north by northwest, vertigo, rear window,....), vooral door de sfeer en de opschokkingen zo had ik ook niet verwacht dat het hoofdpersonage zo vroeg in de film werd vermoord
Kortom : vermakkelijke topper.

4.5** tot 5**

Bericht verplaatst naar Alfred Hitchcock

Eindelijk heb ik eens de film gezien met 1 van de meest legendarische scènes ooit!

Jammer genoeg ben ik niet zwaar onder de indruk. Pas op, de film kon me zeker bekoren, maar ik had er gewoon meer van verwacht aangezien de meerderheid van de kijkers toch vol lof is over deze film.

De film bevat eigenlijk redelijk weinig spanning, in tegenstelling tot wat ik hier en daar al gelezen en gehoord heb. Wel zeer sterk aan de film zijn de acteerprestaties, waarbij het vooral Anthony Perkins is die er bovenuit steekt. Hij speelt de rol van Norman Bates alsof hij al jaren niets anders doet en komt dus zeer overtuigend over. Weer wat negatiever daarentegen ben ik over de scène waardoor de film zo bekend is: de legendarische douchescène. De beelden zelf vind ik eigenlijk maar matig, het is eerder de ondersteunende muziek die echt fantastisch is. Over die beelden: het ziet er gewoon nogal gedateerd uit. Ik weet ook wel dat de film in 1960 is gedraaid, maar dat kan mijn mening hierover niet veranderen. Dit geldt eveneens voor de scène waarin de detective aangevallen wordt en naar beneden dondert via de trap (wat overigens op zich wel een leuke scène is). Wel weer goed aan de film is het einde, dat ik totaal niet zag aankomen. Hitchcock zet de kijker op een leuke wijze op het verkeerde been, zodat je het einde nog meer gaat appreciëren.

Al bij al een geslaagde film dus, maar een meesterwerk vind ik het niet.

De beelden vind je matig, bedoel je dan de montage, de camera posities, het licht, de kadrering of misschien de beeldcompositie?

Mmm, ik weet niet goed hoe ik het moet verwoorden. Begrijp je niet ongeveer wat ik bedoel als ik zeg dat ik vind dat de beelden gedateerd zijn? Ik kan het eigenlijk niet op een andere manier zeggen. Ik zal het misschien zo zeggen: moest de film in deze eeuw gemaakt zijn, hadden die beelden (van de douchescène) er toch een pak anders uit gezien. Pas op, ik zeg hiermee niet dat de film in zijn geheel beter zou zijn hé (want nu heeft de film wel zijn charme), maar de douchescène zou er toch "moderner" uitzien.

Hoeft niet persé beter te zijn, integendeel.

Psycho vond ik voor een film uit die tijd er juist niet gedateerd uitzien, afgezien van dat het een zwart/wit film is.

Heel veel spanning zit er voor een horror film muschuen wel niet in, maar de grote kracht haalt deze film uit dat het geloofwaardig is. Het verhaal en de acteerprestaties zijn zo neergezet dat ik geloof wat er gebeurd, dit in tegenstelling met de moderne films waarin een stel pubers de ene na de andere stommiteit uithaalt.

Psycho is daardoor voor mij een van de grootste klassiekers ooit.

Nee, ik begrijp dat niet omdat ik dat zelf helemaal niet ervaar. Het enige nadeel van een film met deze status waarover zoveel is gepubliceerd en die zo'n enorme invloed heeft gehad op het fenomeen film in zijn geheel is dat hij door het hedendaagse publiek nog maar moeilijk 'objectief' bekeken kan worden. Natuurlijk kun je zien dat Psycho uit een bepaalde periode komt maar dat geldt uiteindelijk voor elke film.

Aan Rembrandt's Nachtwacht kun je ook zien dat die niet in de 20e eeuw is vervaardigd (bv. door de specifieke klederdracht) maar dat maakt hem nog niet gedateerd. De weergave van het licht, de compositie en de talrijke andere details maken het tot een tijdloos meesterwerk. Ditzelfde geldt in mijn optiek (daarbij gesteund door boekenkasten vol verhandelingen en boeken geschreven over Hitchock's werk en Psycho in het bijzonder en zijn invloed op de films tot vandaag de dag) voor Psycho. De montage van de 54 seconden durende douche sequentie (een nauwkeurig voorbereide opname sessie van 7 dagen), met een maximaal effect van elk shot is er één van absolute perfektie en schoonheid.

En de montage is nog maar één voorbeeld van de talrijke andere aspecten (de dialogen, het spel, de donkere humor...etc.) die dit tot, in mijn ogen, één van de grote kunstwerken van de 20e eeuw maken. Wat had ik graag deze film gezien bij zijn verschijnen in 1960.

Gisteren herzien op BD. Hoewel dit een geniale film blijft moet ik 'm uit mijn top 10 halen. Die hele uitleg aan het eind is toch echt een doorn in het oog gebleken. Doodzonde.

Dat is gewoon geniaal: lachen met Freud.