Psycho (1960)

Lachen met Freud? De scène lijkt mij er enkel ingezet ter relativering voor het publiek. Norman Bates is in een klap minder monster en dat had de film nu net niet nodig, de geniale laatste quote ten spijt.

Hitchcock is toch een Freud liefhebber met zijn moeder/monster items? Komt wel vaker terug in zijn films. Het is slechts een verklaring voor zijn gedrag. Wel een erg geestige trouwens

In die context is het best geestig idd, maar na de voldane horror rit die Psycho is, valt zo'n uitgebreide verklaring in woorden in een politiestation erg koud op je dak. Het is mij te geforceerd.

Tja pre slasher: nu is het monster een monster, toen nog niet. In die zin is Psycho gelukkig nog niet zo modern en geeft hij een verklaring over het bloedbad. (mijn beperkte historische verklaring)

Trouwens enige uitleg is ook wel gewenst. Anders weet je niet waarom een dood lichaam in de stoel zit en die beste man met een pruik rondrent.

Dat is toch niet zo moeilijk te verklaren nadat je Norman Bates met jurk en pruik de kelder in ziet rennen? Hij had het skelet nota bene daar zelf heen gebracht. Had de film dan direct overgeschakeld naar Bates in de stoel dan had dit een feilloze horror geweest, maar ik denk dat het een te riskante zet was geweest voor Hitch. Het publiek was tegen die tijd al helemaal overrompeld en om dan nog weinig verklaring te geven was helemaal de druppel geweest.

Precies: nu is gestoord gewoon lekker gestoord. Wat ik ook denk, is dat Hitch niet wilde dat het publiek met het verhaal aan de haal zou gaan en zelf verklaringen gaat verzinnen.

Als je de 'betere' variant op de stoelscene wil zien. Dan moet je eens op zoek gaan naar Burnt Offerings. Daarin zit ook deze scene.

Aardige thriller van Hitchcock. Het feit dat de film in zwart-wit is gemaakt draagt duidelijk bij aan de spanning. De setting lijkt meteen een stuk dreigender. Het acteerwerk is redelijk, met Perkins die er ver bovenuit stijgt als Norman Bates. Vooral de scene in het salon, vlak voor de moord op Marion is sterk, hier merk je al duidelijk wat voor psychopaat Bates is.

De beroemde douchescene vind ik persoonlijk niets geweldigs, evenals de andere actiescenes in de film, die er vaak weinig overtuigend uitzien. Het 'gevecht' tussen Sam en Norman ziet er echt niet uit. Evenals de moord op Arbogast. Het verhaal is tenslotte niet echt hoogstaand, dus de film moet het vooral hebben van de setting en het acteerwerk van Perkins.

Die scene op het eind in de kelder vond ik daarintegen wel geweldig, denk omdat ik hem niet zag aankomen.

Hitchcock nummero dos.

I hope they are watching... they'll see. They'll see and they'll know, and they'll say, "Why, she wouldn't even harm a fly..."

Geweldige quote en een hilarische quote voor de South Park kijkers onder ons.

Wat ik geweldig vind aan de films van Hitchcock is de fantastische sfeer. Bij een Hitchcock film vergeet ik even de huidige moderne tijd waarin we nu leven en waan ik me de gehele tijdsduur van de film in de vijftiger jaren. Het is fijn om even die tijd proeven; die tijd die ik niet heb meegemaakt maar dankzij Hitchcock het gevoel heb er toch even geweest te zijn. Gelukkig heb nog ik genoeg films om te kijken van deze man waarbij ik weer even terug in de tijd kan.

De film zal in 1960 zeker een revolutionaire openbaring geweest zijn voor de thriller en horror genre. Dit kun je zien als de allereerste slasher film; een slasher film zonder bloed wel te verstaan. Maar dat is juist een pluspunt van deze film die spannende en intense momenten heeft zonder bloed te laten zien. Dat zie je niet vaak meer tegenwoordig, juist het tegenovergestelde is een vereiste geworden in horror. The Master of suspense doet zijn naam eer aan met deze film. De soundtrack is ontzettend goed en het lijkt me dat als de film een andere soundtrack heeft gehad óf volgens Hitchcock zijn originele plan; helemaal geen muziek onder de steek scènes te zetten dat de film dan een stuk minder geweest was en had de film de status die die nu heeft helemaal niet gehad. Ik vraag me af wie er meer eer verdient Hitchcock óf Bernard Herrmann; verantwoordelijk voor de soundtrack en Hitchcock gesmeekt heeft om die in Psycho te gebruiken. Gelukkig kwam Hitchcock tot dezelfde conclusie en hebben we hier een soundtrack die een messteek op zijn best uit in muziek.

Er zitten ook een aantal minpunten in de film, die behoorlijk knullig overkomen tegenwoordig. Het acteerwerk is niet perse slecht maar zeker ondermaats. Er zit ook een gevecht die erg lachwekkend is. Zo zijn er nog wel een aantal van die dingetjes die toch aangeven dat de film gedateerd is. Maar dat mag de pret niet drukken en voor mij vloog de tijd voorbij met deze psychologische thriller die de dag van vandaag nog steeds veel waard is en waar nog steeds veel regisseurs wat van kunnen leren.

Grappig, al die details die je ineens ziet op blu-ray:
Als Norman Bates de badkamer komt schoonmaken, zie je iets wat op bloedspetters lijkt op zijn broek

Dit is wat ik na de film meteen dacht en dat geld ook meteen voor Rear Window.

Nu zeg ik inderdaad van dat ik de sfeer van de films van Hitchcock geweldig vind terwijl ik maar 2 films van hem heb gezien; ik ga er dan ook vanuit dat zijn andere films hetzelfde gevoel overbrengen.

Ik zeg ook dat ik nog genoeg films van hem moet zien dus klinkt het toch niet dat ik er al een boel heb gezien.

Het komt op mij meer over als "Hij heeft mij nog nooit teleurgesteld! Maar ik heb dan ook pas 2 films gezien". Het is geen kritiek, maar het is een stukje wat ik verwacht van iemand die al een boel heeft gezien van hem. Ik ben het er overigens wel mee eens.

Eindelijk mijn eerste Hitchcock, eindelijk de klassieker.

Het plot kende ik helaas al vanwege Psycho 1998 die ik vroeger eens zag. Daardoor was het al niet meer verrassend. Spijtig, maar helaas niets aan te doen. De scènes met de opgezette moeder bv verloren dus wat van hun spanning.

Het acteerwerk vond ik over de ganse lijn erg goed. Anthony Perkins is een geweldige Bates. Hij deed me qua acteren bij momenten wat denken aan de Patrick Bateman van Christian Bale.
Maar ook de ondersteunende rollen vond ik erg goed. Sommige oudere acteerprestaties zijn nogal wat theatraal, maar dat vond ik hier niet het geval.

Hitchcock creëerde een toffe sfeer, mede/ vooral door het zwartwit (doet die dat altijd?). Maar ook de setting is om vingers van af te likken. Dat huis op het heuveltje is zo goed gedaan.
De spanning zat er goed in.
Minpuntje waren voor mij de moord-/actiescènes. Hoewel de aanleiding telkens goed was, was de 'daad' zelf wat minder.

Blij dat ik hem eindelijk gezien heb.
4

Hitchcock heeft ook films in kleur gemaakt. Er is destijds gekozen voor zw/w om het budget laag te houden dacht ik te herinneren uit de docu.

Welke Doku?

En omdat Hitchcock dacht dat deze film in kleur te schokkend zou zijn, maar het zal grotendeels wel met het budget te maken hebben. De bijgeleverde docu bij de Special Edition van Psycho.

Hitchcock 14 Disc Box Set [DVD]: Amazon.co.uk: Alfred Hitchcock: Film & TV. Hier zit 'ie tussen. Opmerkelijk, ik heb die destijds voor minder dan 15 pond gekocht.

Edit: Je moet op zoek gaan naar deze uitgave. Die heb ik ten minste.

Ik denk toch dat deze beter zw/w is.

Ik zou voor de blu-ray gaan, met alle extra's van de eerdere dvd-uitgaven in sprankelend beeld en met supergeluid.

Vind ik niet, het authentieke van de film gaat eraf en met name bij oudere films vind ik perfect beeld en geluid niet passend. Een schilderij ga je toch ook niet photoshoppen?

Groots dit op mysterieuze wijze uit mijn dvd-collectie verdwenen kunstwerk, opnieuw aangeschaft maar meteen op blu-ray, haarscherp beeld en geweldig geluid. Tig keer gezien maar het blijft bij elke kijkbeurt genieten geblazen. Wat een regisseur

Als het goed gedaan is, dan zie je de film weer zoals het publiek m ooit in de bioscoop zag en daar is niks gefotoshopped aan. Schilderijen ontdoen ze toch ook van vuil?

Dat dit een klassieker is verbaast mij niet. Van begin tot eind is het een boeiende film. Je hebt op een gegeven moment niet eens door dat je naar een zwart/wit film zit te kijken. De belangrijkste rollen worden geweldig neergezet. Het tempo is prima en de dialogen voldoen uitstekend. Alleen de actie scenes zijn niet helemaal vloeiend en de uitvoerige uitleg aan het eind komt wat ongepast over, maar dat voorkomt niet dat dit verplichte kost is.

Eindelijk eens een film van Hitchcock gezien en mogenlijk ook een van zijn bekendste: Psycho. En dat was voor mij een ultieme verrassing, zeker voor 1960. Iedereen zou wel denken dat hij door de oudheid niet zo bijzonder meer is maar toch vond ik Psycho dood en dood eng. Om te beginnen is dat zwart-wit natuurlijk erg bijpasselijk om het spannender en donkerder te maken. En natuurlijk is Psycho de inspiratiebron voor Texas Chainsaw Massecre en alle andere psycho-films en de film zelf is weer geinspireerd door de echtbestaande psychopaat Ed Gein. Maargoed, de film was van begin tot eind meeslepend en spannend en krijgen eerst te maken met Marion Crane. En dat word al spannend waneer ze over de donkere weg rijd op zoek naar een schuilplaats en al helemaal als ze bij een motel aankomt van Norman Bates (zeker de (groot)vader van Patrick Bates uit American Psycho?) Bates heeft zoiezo iets eigenaardigs maar dat kan Marion allemaal niks schelen. Maar dat duurt niet lang tot de beruchte douche-scene. Vanaf dat moment krijgen we te maken met inspecteur Arbogast en alles word weer dunnetjes overgedaan waneer Arbogast zelf ook op zoek gaat naar de waarheid, en natuurlijk de vermiste Marion.

En inderdaad, het is allemaal toch nog vrij eng en er zitten nog best wel schrikeffecten in en is ook vanuit de juiste hoeken gefilmd om de kijker de stuipen op het lijf te jagen. Vooral die scene in de kelder en al helemaal die allerlaatste shot van Bates gedwangbuist in zijn cel, en die grijns van hem was om kippevel van te krijgen. Om maar te zwijgen om het hele verhaal eromheen (dat tevens waargebeurd is ook).

Dit was welterecht een klassieker die 50 jaar later nog steeds de kijker weet te verbazen.

5,0*

Psycho is met voorsprong mijn favoriete Hitchcock. North by Northwest, Vertigo en Rear Window zijn ook wel aardig, maar Psycho komt duidelijk op de eerste plaats.

Psycho mag dan wel bekend staan om zijn alom geprezen douchescène, voor mij is dit niet het hoogtepunt uit de film. Psycho is eerder een aaneenschakeling van kleinere hoogtepunten, die samen voor 1 spetterend geheel zorgen. De opbouw is zonder meer uitstekend. Vanaf het moment dat Marion het geld steelt en er vandoor gaat, zit je al meteen op het puntje van je stoel. De hele rit die Marion aflegt naar het motel is een prachtige opbouw.

Na een dertigtal minuten duikt voor het eerst het personage Norman Bates op. Op een geniale wijze weet Anthony Perkins zijn rol neer te zetten. Op het eerste zicht lijkt hij een zachtaardige jongen, wel een beetje nerveus en mysterieus, maar zeker en vast niet iemand waarvan je denkt dat hij iemand kwaad zou doen. Daarom vond ik het al erg bizar dat hij Marion vermoordde, tot het einde waar alles werd uitgelegd.

Even vreesde ik ervoor dat ik het beste al gezien had met de douchescène, omdat het hoofdpersonage dan al dood was, maar dat bleek uiteindelijk helemaal niet zo te zijn. Na die scène gaat de spanning alleen maar in stijgende lijn en vooral de shots van het huis zijn prachtig gruwelijk, vooral als de moeder dan nog eens voor het raam verschijnt. De douchescène mag dan wel erg bekend zijn, de moord op Arbogast op de trap moet voor mij niet onderdoen. Net zoals in de douchescène is hier wederom een knap staaltje camerawerk te bezichtigen.

Het einde is in 1 woord samen te vatten: Fenomenaal! De scene op het laatst in de kelder is het absolute hoogtepunt uit de film. De dode moeder die in de stoel zit en plots verschijnt Bates daar met een mes en een pruik. Echt een geweldig schrikmoment. Voor mij kwam de plotwending dat Bates een gespleten persoonlijkheid had erg onverwachts. De hele film lang had ik enkele theorieën in gedachten, maar die van een gespleten persoonlijkheid had ik al verworpen. Op een gegeven moment hoor je de stemmen van Bates en een oude vrouwenstem, waardoor je echt gelooft dat de moeder in dat huis zit.

Met voorsprong is Psycho mijn favoriete Hitchcock, daarbij moet ik wel zeggen dat ik nog lang niet alles van hem heb gezien, maar als zijn kwartet Psycho – Vertigo – Rear Window – North by Northwest wordt beschouwd als zijn beste films, dan moeten de andere 3 het duidelijk afleggen voor Psycho.

Een dikke 5* en misschien een toekomstige top 10 notering.

MEESTERWERK!

11 oktober is Psycho te zien in Cinema 301 in een Hitchcock Horror Double Feature samen met Frenzy.

Meer info: Hitchcock Horror Double Fea...

Of op facebook: Hitchcock Horror facebook

2 erg goede films, jammer dat het in Amsterdam is...

Is Psycho de klassieker van Alfred Hitchcock of is Norman Bates al zo vaak in een kliniek geweest dat de film een natte droom is?

Alfred Hitchcock is mijn held als het gaat over een horror of thriller. Al is de film al zo oud als wat, is het gewoon werkelijk een 'classic of suspense'. Ben blij dat er nu psychiatrische inrichten zijn voor gekken zoals Norman Bates, want zijn vertolking is ronduit verontrustend. Klassieker die je als filmkenner wel echt gewoon, zonder pardon, gezien moet hebben.

ben niet zo weg van Alfred maar deze film heeft mij wel weten te bekoren.

zit een enorme spanning in de film en mooie shots.