There Will Be Blood (2007)

Hoe actueel.

De film draait vooral om wat olie met een man als Daniel Plainview doet. Dus nee, je hebt het niet helemaal begrepen...

Sterker nog de film gaat over de roots van Amerika.... Zie discussie/mijn berichten eerder in deze thread.

Het is wederom duidelijk dat Anderson zoveel in zijn film stopt, dat het eigenlijk onmogelijk is dat je in één keer een helder en goed beeld hebt van de film.

Aardige film.

Maar zo speciaal vond ik hem niet.

Precies. Ik heb het niet begrepen, eerlijk. Ik zal de film nogmaals moeten bekijken.

Daarom ook de reden dat ik niet heb gestemd.

Het verhaal vond ik niet bijster aantrekkelijk, maar de filmische technieken daarentegen... Vooral de longtakes waar Anderson bekend om staat (denk aan Boogie Nights, onder andere al meteen de eerste scène), hoogstaand werk! Vanuit dat oogpunt toch 4 sterren.

Er bestaat ook zo iets als te veel van het goede en dat kan dan juist averechts gaan werken. En dat was hier duidelijk het geval.

Dat was hier juist niet het geval. De meeste recensies van gebruikers gaan alleen over de basis van de film. Andere "diepere" aspecten worden veelal pas bij meerdere kijkbeurten ontdekt. Uiteraard moet je de film dan wel een extra kans geven, mocht die (hoe gek dat voor mij klinkt) bij een eerste kijkbeurt niet bevallen.

Misschien, ooit ergens in de verre toekomst, eens herzien. Zal dan wel een marteling van 150 minuten worden en ik weet vrij zeker dat het eerder een verlaging dan een verhoging zal opleveren. Begin scène was aardig, maar vanaf dat moment stort het als een kaartenhuis in elkaar.

Prent die volledig wordt gedragen door de acteerprestatie van Daniel-Day Lewis. De zoveelste knalprestatie van wat mij betreft de allerbeste acteur ooit. De film is mooi in beeld gebracht en de muziekscore is ietwat ongewoon, maar des te intrigerender.

Alleen heb ik het niet voor de combinatie van sérieux en zwarte humor (zie ook "Fargo"), waardoor deze film bij mij eerder in het vakje "middelmatig" dan "goed" komt.

Deze film is super. Van de beginscene tot de eindscene heb ik zitten genieten van de cinematografie,acteerprestatie's ...

Eindelijk weer eens zo een film die binnen een aantal jaren nog meer zal geprezen worden. Was niet zo een fan van Magnolia maar met deze film heeft Anderson hem toch bewezen voor mij;

Heb hem vandaag binnengekregen... vanavond is even kijken.

Lijkt mij een toppertje!

Meesterwerkje !

Voor de 2de maal bekeken, en er weer helemaal van genoten.

Wat een acteur, al duurde de film 5 uur, nog zou je je niet vervelen !

aanrader !

Wat ik niet snap, hoe kon hij ineens weten dat het niet zijn broer was ?

omdat hij zich een bepaalde jeugdherinnering niet/verkeerd herinnerde

Ik las in een recensie: "Amerika's favoriete deugden: de 'selfmade man' , het zoeken naar olie, kapitalisme en zelfs religie en familiewaarden, worden zo uitvergroot tot het nagatieve eigenschappen zijn geworden". Dit is voor mij de grote kracht van dit epos. En natuurlijk Daniel Day-Lewis.

Na lange tijd nog eens een film bekeken. Deze omdat hij prijzen won (en niet de minste) en het thema me wel aansprak.

De figuur van Plainview is waar het allemaal om draait in deze film, meer bepaald zijn relatie met zichzelf, zijn zoon, Eli en de rest van de wereld. De relaties met deze leren over zijn persoon, maar ook over wat overdreven ambitie, een verdorven mensbeeld en een toaal gebrek aan vertrouwen kunnen aanrichten bij een mens.

Zijn mensbeeld is pikzwart. Hij zegt zelf steeds alleen maar het slechtste te zien in mensen. Terwijl dat hem deprimeert, houdt de overdreven ambitie hem net overeind. Hij wil beter doen/zijn dan alle anderen. Misschien is dat het enige wat het leven de moeite waard houdt en gaat hij er daarom zo hard voor. Een gezin heeft hij ook niet, enkel een 'bastaardzoon'.

Het einde, hoewel ook niet helemaal onverwachts, komt toch aan.
Een mooie samenvatting die ik ergens las: ''Hij besteedde zijn hele leven in het bereiken van de top, om dan te zien dat daar niemand is.''

Misschien was dat wel de aanleiding voor zijn uiteindelijke actie. Het gedacht dat al zijn werk, al zijn moeite alleen maar geleid hebben naar een totale leegte, het tegenovergestelde van dat, waar hij naar op zoek was.

Zijn ontmoetingen met Eli, al even karikaturaal als hijzelf, vond ik leuke momenten. Eigenlijk momenten waarin de 'serieux' van de film vaak doorbroken werd, maar niet het thema.

Helemaal de moeite waard deze film: fantastische twee hoofdrolspelers die het beangstigend echt acteren, een juiste speelduur, een voortdurende afwisseling waarin toch de focus gehouden wordt op de evolutie van de personages en een bijblijvend einde.

Normaal niet mijn genre, want ik hou meer van de no think-Hollywood koek. Maar deze film doet toch wat met je. Ik zie geen reden om nog maar een halve ster weg te nemen.

Ben beetje verbaasd over het lage gemiddelde. Misschien dat de cover en titel een publiek getrokken hebben dat er iets anders van verwachtte ?

5* warm aanbevolen

2 minuten geleden gezien.

Een heel verrassend verhaal maar ontzettend langdradig.

Heeft het een betekenis dat hij zijn zoon H.W. noemde en hij hield zoveel van hem waarom deed hij op het laatst -zo- tegen hem?

Nouja ik kan er niet meer dan een 3,0 van maken.

Tja, wat te zeggen van deze film. Echt een mixed bag wat mij betreft. Geweldig acteren, verschrikkelijke muziek bij tijd en wijlen, een verhaal wat zich niet erg ongeloofwaardig ontwikkeld. Maar door dat supersterke acteren van Daniel vergeef ik veel.

Toch een indrukwekkend geheel dat blijft hangen.

4,0.

Daar ben ik helemaal mee eens; niet alleen is de muziek niet prettig om te horen, het past vaak ook totaal niet bij de beelden. Verder inderdaad een prima, maar erg overschatte film.

Wat is er ongeloofwaardig aan?

Ik vond de muziek juist bij vlagen brilliant.

Zeer opmerkelijke film met een hoofdrolspeler die ik toch wel erg op de Daltons ( Lucky Luke ) vind lijken.

Ik vind deze film zeker z'n sterke punten hebben, maar ik vind ook dat het lang duurt voor de film ergens naartoe leid.

Ik hou het er maar op dat de film over een totaal doorgedraaide vrek gaat.

De kostuums en de decors uit de olietijd in Amerika vind ik trouwens wel erg sterk neergezet.

Deze film vind ik uniek in z'n soort, ook vind ik dat er goed geakteerd is, maar toch vind ik dat er teveel dode momenten in voor komen.

Alles bij elkaar gezien vind ik het een goede middenmoter.

Eens met Heatwave.

Film zoals het moet zijn. Zal wel binnen aantal jaar tot de betere films ooit genoemd worden. Heb ervan genoten van begin tot einde. Film klopt op alle punten,zowel regie,scenario en acteurs. Enige klein minpuntje vind ik de muziek,had wel beter gekund. Voor de rest enkel lof voor deze film die ooit wel opgewaardeerd zal worden!

Na afloop van deze film bleef ik met een 'leegte', die ik niet kon duiden, zitten. Een gevoel dat je krijgt als je een huis bekijkt, waar geen deur in zit; mooi aan de buitenkant, maar de 'inhoud' blijft buiten beschouwing... De regisseur heeft de hoofdwet van de filmwereld genegeerd: de hoofdpersoon blijft ongekend voor het publiek - waarom is hij, wie hij is; wat drijft de man?

De kijker kan zich niet met hem of het verhaal identificeren. Wat resulteert is een reeks aan gebeurtenissen, die allen fantastisch in beeld worden gebracht. Het uitstekende acteerwerk van DDL ten spijt het verjaal ontbeert wortels en dus kan het geen drama opleveren. Mr Plainview blijft zo plat als zijn naam suggereert. Voor een prima commentaar verwijs ik naar: http://www.imdb.com/title/tt0469494/board/thread/128098812?p=1.

Jammer, dit had een zeer bijzondere film kunnen zijn.

De hoofdpersoon staat gewoon voor de amerikaanse metaliteit (onafhankelijkheid, survival of the fittest, jacht naar macht en bezit). Het is veel groter dan het personage Plainview. Maar als je het verhaal niet ziet als de vertelling van het ontstaan van het hedendaagse Amerika (en de twee pijlers waarop het is gebouwd: geloof en onafhankelijkheid) kan ik me voorstellen dat je het wat leeg vindt.

Kijkend naar de Amerikaanse mentaliteit kan ik niet ontdekken dat deze zo openlijk strijdt met het geloof, zoals in There Will Be Blood getoond wordt. Nee, er is meer te zeggen voor de constatering dat het geloof en de 'onafhankelijkheidsmentaliteit' hand in hand gaan gedurende de gehele Amerikaanse geschiedenis. Niet voor niets duurde het tot aan het aantreden van de 44e president vooraleer er 'iets' over de 'ongelovigen' (20% van de bevolking) gezegd werd in een inauguratie-rede; hulde aan Obama.

Ik las nog een interessante interpretatie over de film: De gehele film is een laatste gedachtenspinsel van de hoofdpersoon, die ligt te sterven in zijn zelf gegraven put ... Eli en Paul zijn de uithoeken van zijn persoonlijkheid. Een geweten dat een uitweg zoekt, en korte metten maakt met het geloof?? Met recht is hier veel voor te zeggen. Tevens roept dit een aantal intrigerende vragen op, zoals: wie of wat is Henry, en wie of wat is H.W. ?

Klopt. Ik bedoel met de strijd ook dat zij elke strijden voor hun plek. Maar uiteindelijk kan er maar één de belangrijkste plek innemen. (Alhoewel je ook kan stellen dat ze voor hetzelfde gaan, als je ziet hoe commercieel de kerk is) Samen vormen zij de twee belangrijkste pijlers van de Amerikaanse leefwijze. Die dualiteit, daar gaat deze film over. Maar uiteindelijk zal onafhankelijkheidsmentaliteit het van het geloof winnen, die drive is sterker. (Dat is volgens mij de strekking van de film).

Ik ging deze film kijken met 'hoge' verwachtingen aangezien die hoog beoordeeld werd. Ik kan hier vrij kort mijn mening over geven, ik vond hem zwaar tegenvallen, zelden zo'n langzame film gezien... De gebeurtenissen in deze film hebben mij niet weten te boeien..

Ik ben het volledig eens met Reinbo. Ik herkende mijzelf ernstig in de hoofdpersoon juist vanwege zijn strijd naar onafhankelijk, die heb ik zelf ook en is de hoofdreden voor het feit dat ik freelancer ben.

De enige manier om volledig onafhankelijk te zijn is door financieel vrij te zijn. Zijn hele manier van denken en handelen is daarop gericht, dus niet de olie transporteren via het spoor maar via de pipeline...Onafhankelijk keuzes kunnen en willen maken en daarmee ook de winst maximaliseren.

Het geloof remt hem eigenlijn in alles af, of het nou het inzegenen is van de bron, of dat hij boete moet doen, hij moet in ieder geval mee in iets wat zijn vrijheid beperkt en hem AFHANKELIJK maakt.

Dat boete moeten doen, met andere woorden een hypocriet zijn, afhankelijk zijn van bijgelovige mensen, is wat hem zo diep raakt, in het allerdiepste van zijn zijn, dat hij 10-15 jaar wacht om vervolgens die priester alsnog dood te slaan natuurlijk nadat hij de bevestiging heeft gekregen dat Het geloof een sprookje is...Waar hij altijd al van overtuigd was..

Het punt waar ik moeite mee had, of eigenlijk hoe ik dat moest plaatsten was de relatie met zijn zoon, of bastaard zoon. Ik geloof namelijk echt dat voor het ongeluk hij iets heel moois had met HW. Ik zag heel veel liefde. Het feit dat hij niet om kon gaan met zijn handicap is wat op mij onwerkelijk overkwam..Ik heb er ook nog steeds geen uitleg voor, was het de imperfectie? Hij was zijn zoon aan het opleiden, het was zijn gedoodverfde opvolger of eigenlijk zijn steun en toeverlaat die hij later probeert te vervangen met Henry. Hij zegt ook letterlijk tegen Henry kort na hun ontmoeting dat hji het niet alleen vol kan houden, hij heeft iemand nodig. Dat was HW maar die valt weg en zijn frustratie daarover verkloot de relatie tussen hem en HW..Dat is hetgeen wat mij droef stemde, ik vond het eigenlijk ook niet passen bij het karakter van de hoofdpersoon die normaal gesproken tegenslagen verwerkt en door gaat met datgeen wat hij wil bereiken: Onafhankelijkheid.