There Will Be Blood (2007)

Ik ben evenmin een fan van de term hebzucht. Dit is zeker een thema in de film, maar mijn inziens is dit niet waar de film rond draait. Anderson gaat echt wel heel wat breder dan dit in deze film, en voor mij was het eveneens duidelijk dat Plainview zijn geld of bezittingen eerder als een middel zag dan een doel.

Een verklaring dat Plainview een verpersoonlijking is van het kwade, of dat hij wordt gemotiveerd door het kwade in hem (of verklaringen in die aard) lijkt me helemaal naast de kwestie. Voor mij gaat Plainview immers overduidelijk Machiavelaans te werk: het doel heiligt de middelen. Echt alles is toegestaan om te bereiken wat je wil.

Volgens mij streeft Plainview hoofdzakelijk macht na als ultiem doel (net als Eli, zie spoilertopic), maar ik denk dat de film meerdere interpretaties toelaat, wat duidelijk tot vele interessante discussies leidt.

Bij deze film is het van 'hoe meer je erover nadenkt, hoe beter de film wordt'.

Echt wel een huzarenstukje van Anderson.

Ook die macht is geen doel an sich, het gaat hem om zijn onafhankelijkheid/vrijheid/mogelijkheid om zich van niemand meer iest te hoeven aantrekken/uit hun buurt te kunnen blijven. Maar dat laatste had hij ook zonder al zijn bezit kunnen bereiken.....(gewoon in je eigen kuil blijven zitten)maar dat is niet de keuze die Amerika maakt. Vrijheid door macht en bezit. Niet juist door het hebben van geen bezit, de Tibetaans/boedistische levenswijze.... Het bewijs dat die laatste wijze ook geen oplossing biedt ziet met in de Tibetaanse bezetting. Dus is macht wellicht toch de enige weg naar de vrijheid?

Zonder hebzucht had hij wel even 5000 dollar neergeteld voor Eli.

Hoezo? Het geloof staat hem toch niet in de weg op zijn zoektocht naar onafhankelijkheid? Hij haat het geloof gewoon (al durf ik het woord 'gewoon' bijna niet meer te gebruiken ).

Wat het uitstraalt, tja, dat zal wel. Het ís gewoon rijkdom om een bowlingbaan in je huis aan te leggen.

Je visie op de link met Amerika's geschiedenis is trouwens knap opgepikt door jou, dat hele aspect had ik nooit zo bekeken.

Ik benadruk wel nog even dat hebzucht niet zijn hoofddoel was, maar dat hij er gewoon op uitkomt. Mede door de haat voor zijn medemens, hij gunt hen de olie niet en wil het allemaal voor zichzelf. Dus het wordt eigenlijk wél een doel, in zoverre je hebzucht een doel kunt noemen. Hij gaat bewust anderen dwarsliggen, dóór alle olie in te pikken, door hebzuchtig te worden dus eigenlijk

Maar dát de hebzucht er is, is voor mij gewoon feit.

Zwarte humor nu misschien niet direct... Maar ik heb toch een aantal keer moeten lachen. Hoe Daniel zijn "bekentenissen" aframmelt bij zijn bekering, omdat het echt niet anders kan, maar duidelijk verveeld en spottend "I want the blood..."

Reinbo,

Je berichten gaven me te denken. Ja ik had ook niet het gevoel dat het om hebzucht gaat, bezit is een middel tot macht, en macht is een middel tot onafhankelijkheid (en onafhankelijkheid is middel tot… geluk?). Elk van deze momenten kan zich echter “verliezen” in zichzelf, zichzelf tot doel maken, verzelfstandigen, waardoor het uiteindelijke doel uit het oog verdwijnt, het middel doel wordt. Men zou zo ver kunnen gaan dit perverteringen te noemen.

Dat is op zich een aardige gedachtegang, want duidelijk is dat welk doel hij ook nastreeft hij er uiteindelijk niet echt gelukkiger op is geworden...

Eens, hebzucht werd onbedoeld een doel. Zonder de andere doelen compleet weg te cijferen.

Nou, zwarte humor zit er volgens mij toch wel hier en daar in.
Bijvoorbeeld op het einde:

I DRINK YOUR MILKSHAKE

Dat was toch wel een stukje waar ik om moest lachen.

Ook het stukje in de kerk waar Daniel moet bekennen dat hij fout is geweest. Het stukje daarvoor b.v. dat Eli gek gaat doen.

Ik weet niet of dat zwarte humor is maar ik vond het er best dom uit zien en daar moest ik wel om lachen.
Wat mij opvalt aan Daniel in de film is dat zijn acteerprestaties super zijn maar niet alleen dat. Eeel acteurs hebben ook een bepaalde gezichtsuitdrukking.
Of een gezicht waardoor je je blijft herinneren hoe een bepaald acteur was.

B.v. Telly Savalas (inmiddels dood) met vaak een sigaret in zijn mond.
Charles Bronson's gezicht (vooral de ogen).
Dan heb je nog Clint Eastwood in Westerns met vaak ook een sigaret in zijn mond en hier ook de ogen.
Lee Van Cleef met vaak een geheimzinnig gezicht.

EN ook hier: De ogen van Daniel vallen mij echt heel veel op. Hoe hij kijkt. Het lijkt wel alsof hij ''scheel'' kijkt maar dat is het niet. Totaal niet, hij straald ''macht'' uit door op een bepaalde manier te kijken. [Spoiler] Vooral wanneer die oliebaronnen vertellen dat hij niet goed zijn kind opvoed .

Dit even tussendoor alleen dat valt mij écht op.
Ik denk dat we nog vele films van deze man mogen verwachten die briljant zijn als deze.

Gewoon een topprestatie en ik had niet beter verwacht!

Hierbij verhoog ik mijn 4,5* toch naar een 5,0*

Nee, dat ben ik totaal niet met je eens. Volgens mij haal je doel en middel door elkaar.

Daar gaan we weer

Ik zeg toch EEN doel, niet het enige doel. En waarom ik vind dat hij hebzuchtig is heb ik al aangegeven.

Ik zie die these van onafhankelijkheid wel zitten, temeer omdat dit een fundamentele waarde is in de VS. Een alternatieve term voor onafhankelijkheid zou vrijheid kunnen zijn (eveneens een fundamentele waarde in de VS).

Naast onafhankelijk zijn van andere mensen zie ik Plainview eveneens gemotiveerd door het kapot maken van concurrenten (en aldus vrij te zijn), de scene met de oliebaron op restaurant en de scene met de volwassen zoon (twee absolute sleutelscènes als je het mij vraagt) zijn daar een illustratie van.

Ik heb gisteren de film herbekeken en dit is ongeveer mijn visie van de film:


Zoals ik het zo heb bekeken gaat de film vooral over een man die geen goede ervaringen met mensen heeft. Aan zijn broer verteld hij dat hij liever niet over mensen uit zijn verleden terugdenkt. Er zal dus wat gebeurd zijn waardoor een basis voor zijn eenzame persoonlijkheid is gezet en waardoor hij haat toont tegenover mensen waar hij niet om geeft.

Aan het begin van de film komt de echte vader van het zoontje te overlijden en neemt Planeview het kind onder zijn hoede. Op dat moment is hij degene met het grootste hart en neemt het kind mee en vormt het een wat vreemde vader/zoon band. Ondanks dat Planeview de gehele film zijn emoties weinig toont tegenover het jongentje lijkt het er op dat die van hem houdt. Het hulpeloze lieve jongentje waar hij geen wantrouw voor hoeft te hebben. Dit was niet het enige hulpeloze kind dat hij helpt. Hij komt ook op voor het meisje dat is geslagen.

Eli is een slimme jongen die zijn eigen agenda heeft. Hij wil groot worden in zijn kerkgemeenschap en deze uitbreiden. Planeview ziet hem echter als een grote oplichter. Als niet gelovige en ook nog eens een achterdochtige man probeert hij Eli tegen te werken.

Wanneer het zoontje het gehoor verliest komt gelijk naar voren dat Planeview niet met zijn handicap om kan gaan. Hij probeert het wel, maar het lukt hem gewoon niet. Emoties toont hij niet. Daarom moet het zoontje weg. Echter zie je wel dat hij er mee zit. %u201CHoe groot is zijn kamer?%u201D, vraagt die aan zijn compagnon, in plaats van: %u201CHoe gaat het met hem?%u201D.

Dat hij toch moeite heeft dat zijn zoontje weg is zie je vervolgens bij de onderhandelingen. Een man geeft een opmerking dat hij met 1 miljoen wat aan zijn zoontjes handicap kan doen. Dit ziet Planeview als een persoonlijke aanval en gaat er ook gelijk tegen in.

Vervolgens komt de broer. In het begin kan hij er erg goed mee worden. Ze bouwen een soort van band op. Op het moment dat ze op het strand zitten geeft Planeview een grappig bedoelde opmerking. De broer reageert er niet op. Dit is gelijk het keerpunt. Hij werd kwaad en zag alleen nog maar het slechte in zijn broer.

Aan het einde van de film komt Planeviews zoon. Deze vertelt dat hij Planeview verlaat om naar Mexico te gaan om daar een bedrijf te starten. Hij wordt op dat moment verlaten door de enige waar die van houdt maar kan het dan nog steeds niet tonen, waardoor die maar begint te schreeuwen dat hij een concurrent is en niet zijn kind.


Ik zie Planeview niet als een badass. Ik zie hem meer een wantrouwig persoon die met moeite zijn emoties kan tonen.

En de hebzucht. Dat is een vrij normaal iets. Laatst was er nog een vrouw die de postcodeloterij wou aanklagen omdat ze de dupe was geworden van de uitslag. Ze was namelijk de enige in haar straat die geen flink geldbedrag had gewonnen. De reden: Ze deed niet mee. Je wilt dus al snel evenveel of meer dan een ander. Dat is ook een drijfveer voor hebzucht.

Bij mij staat deze film op nr.1. Dit is gewoon een ongekend meesterwerk. Daniel Day Lewis is een steengoeie acteur en dit is zijn allerbeste rol, een personage waarvan je houdt terwijl je hem haat. Het einde van de 19e eeuw is subliem in beeld gebracht en het verhaal boeit van het begin tot het einde. Na afloop kost het nog enige tijd om weer terug in de realiteit te komen en spookt de film nog enige dagen in het hoofdje rond. Kortom: deze moet je gezien hebben.

Interessant om jouw visie over Plainview te lezen. Voor het grootste deel ben ik het wel met je eens. Maar volgens mij is het wel een beetje een "badass". Voor een deel geniet hij denk ik ook van zijn status en hij weet ook wel dat mensen terughoudend voor hem zijn. Wellicht is dat ook een motivatie om zijn status van onafhankelijkheid te bereiken.

Bijna elk mens wordt gevormd door gebeurtenissen uit het verleden en dat zal bij Plainview niet anders zijn. Uiteindelijk blijft Plainview voor een deel een onvoorspelbaar en moeilijk te doorgronden persoon, ook voor de kijker, en dat maakt deze film voor mij zo goed.

Ik vind dit nauwelijks vergelijkbaar met de film. Plainview is uit zichzelf hebzuchtig, dit is niet ontstaan door rijkdom uit zijn omgeving. Als iédereen om je heen opeens steenrijk is, lijkt het me niet minder dan logisch dat je zelf ook dat geld wil hebben. Voor Plainview was er niet echt een aanleiding voor (voor zover ik me kan herrineren van de film, die ik inmiddels al een tijd geleden voor het laatst gezien heb).

Ik heb echt de hele tijd genoten van deze film en dat doe ik echt niet snel.

Het verhaal sprak me aan, het acteerwerk vond ik super. Die continue strijd tussen oliemagnaat en priester, maar toch elkaar te vriend proberen te houden, prachtig neergezet door 2 top acteurs.

De periode, eind negentiende eeuw en de achtergrond achter de opkomst van het Amerikaanse kapitalisme kwamen zó mooi naar voren.

Gewoon super, de beste film die ik tot nog toe heb gezien!

Tijdens de film komen meerdere malen concurenten naar voren die het land wel willen kopen. Er is dus degelijk een concurrentiestrijd. Misschien is mijn voorbeeld niet helemaal juist, maar wat ik er mee bedoel is dat hij met zijn hebzucht niet veel verschilt met een ander mens.

Een dikke aanrader en wel door de magnifieke acteerprestaties. Met name Day-Lewis zet op geniale wijze een (alcoholistische) misantroop met psychopatische trekjes neer en kreeg daarvoor verdiend een oscar. Een rol die je wel even bijblijft.

Het verhaal vond ik echter iets minder geniaal en ook is de film wat mij betreft een beetje saai te noemen hier en daar.

5* voor het acteren, 3* voor de rest van de film maakt 4* in totaal.

Helemaal anders dan we van Anderson gewoon zijn. Geen surrealistisch kantje aan de film. Maar een drama met een keihard verhaal over altijd maar meer en meer willen. Ik ben er zeker van dat Daniel Plainview de geschiedenisboeken ingaat. Binnen 30 jaar praten we daar nog over zoals we nu nog praten over Vito Corleone en Randle McMurphy. Een schitterend en fascinerend personage subliem vertolkt door Daniel-Day Lewis, een terechte oscar. Films met z'n personage hebben bij mij zowiezo al een streepje voor maar toch zal deze film niet verder geraken dan 3,5*. Over de cinematografie en soundtrack geen kwaad woord, voor de soundtrack mocht de oscar ook voor naar There Will Be Blood gaan imo. Het probleem: De film duurt veel te lang. Ik vind het verhaal gewoon veel te dun en zich teveel op 1 ding richten om hier een film van 2:30u te gaan maken. Haalt het tempo uit de film en de amusementswaarde. Buiten Lewis vond ik het acteren ook niet hoog liggen, die priester acteert imo ondermaats.

Maw Daniel Plainview gaat de geschiedenisboeken in, de film zelf niet.

3,5*

Een keertje geen onverantwoorde praktijken op de vrijdagavond, maar lekker rustig een filmpje huren. Dan kies je natuurlijk meteen een mooie uit. Is zeker gelukt dit keer.

There Will Be Blood is kwalitatief top notch. Ten eeste natuurlijk de waanzinnige acteerprestaties. Zeer terechte oscar, laat daar geen twijfel over bestaan!

Daarnaast wist deze film (natuurlijk door het bovenstaande, maar ook door de manier van vertellen) me heel die 151 minuten te boeien. Iets waar een gemiddelde drama bij mij alle moeite mee heeft.

Verder paste de musicscore heel goed bij de film, en vond ik de setting erg interessant en verfissend. Bovendien erg goed met de juiste sfeer in beeld gebracht.

Alleen toen de credits voorbij rolde had ik niet het gevoel dat de film 'af' was. Ik weet niet of er een kwartje heeft moeten vallen, want ik heb niets horen vallen. Toch genoten, goede film!

Een ontzettend goeie rol van Daniel Day-Lewis. De hele film word er na mijn idee door gedragen. Ik vond hem goed, maar ben niet van mijn bank geblazen.....

Gisteren op het grote scherm, met een prachtige geluidsinstallatie gezien. En wat een film! Ik had zulke hoge verwachtingen dat hij bijna niet anders kon dan tegenvallen, maar dat deed hij toch niet. Moeilijk om in woorden uit te drukken wat Paul Thomas Anderson hier op het scherm zet. Maar dat hoeft niet, mijn cijfer, het maximum, spreekt voor zich. En een top 10 plaats.

De film bleef van het begin tot het eind boeien, alleen vond ik m vaak wel wat somber en langzaam. Wel heel goed geacteerd en Daniël is echt een hele goede acteur, zo'n leuke ondeugende uitstraling. Je vind hem eigenlijk innemend en op de een of andere manier lief, terwijl hij juist gemeen is.

En ik heb toch ook wel een paar x moeten lachen. Vooral toen hij zijn servet op zijn hoofd deed en die andere mannen een beetje probeerde belachelijk te maken. Daar hou ik wel van, lekker provoceren, lekker tegendraads.

Deze film krijgt de maximum score, om even in de herhaling te vallen: dit soort goede acteerprestaties zie je niet iedere dag. Vooral Lewis en Dano waren zeer overtuigend, hoe je het personage Daniel steeds anders ging zien was echt geweldig gedaan. In het eerste deel van de film kwam die over als een zakenman die het hart op de goede plek heeft zitten (ik zou in zijn verkooppraatjes getrapt zijn), en vanaf de helft zie je hem steeds verder instorten in ze eigen hebzucht.

De beelden van de kale velden waren ook erg mooi, vooral met de benauwde muziek op de achtergrond brachten deze shots veel sfeer in de film. Toen Daniel met ze "broer" even een duik ging nemen, kwam dit daadwerkelijk ook verfrissend over om even een ander landschap te zien.

Ook moest ik lachen om hoe de film afliep, maar hier zeg ik verder niks over. Hoe dan ook: een 5*

Boeiende en originele film. Het voelt alsof je zelf middenin de kleverige olie staat, met name in de openingsscene. De onheilspellende muziek herinnert je voortdurend aan de titel van de film: wanneer zal er bloed vloeien? Overigens vind ik dat er absoluut humor in de film zit. De scene waarin Daniel boete doet is hilarisch en de ontknoping van de film zou je onder de noemer zwarte humor kunnen plaatsen. In ieder geval geen thriller, zoals mijn videotheek hem gelabeld heeft.

Je slaat de spijker op de kop!

Wat kan die Daniel Day-Lewis acteren zeg!

Meeslepende film, die je als het ware meezuigt.

Dat DDL goed kan acteren is hiermee ook weer eens bewezen.

Terecht hoge waardering.

Prachtige, maar ook zeer deprimerende film over een man die met groeiende rijkdom alles kwijtraakt, inclusief zichzelf. Na Gangs of New York ben ik nu volledig overtuigd van het grandioze acteertalent van Daniel-Day Lewis, die zijn rol met verve speelt. Je ziet hoe hij als Daniel Plainview zijn eerste fortuin met pijn en moeite weet te verdienen, en zo steeds verder gaat en conflicten ontstaan tussen hem en in principe alle mensen om hen heen, waar hij steeds meer van begint te vervreemden en de meeste zelfs steeds meer begint te haten. Ook de relatie met het jochie dat hij als zoon heeft aangenomen gaat sterk achteruit na een ongeluk waarbij het kind doof wordt, en Daniel niet meer weet wat hij met het kind aan moet. Daniel-Day Lewis weet op magistrale wijze te laten zien wat er gebeurt met iemand die alles wat hem menselijk maakt kwijtraakt. Maar gelukkig zorgt de rest van de cast met solide acteerprestaties voor tegengas, met name de jonge priester Eli, gespeeld door Paul Dano, zorgt voor een mooi contrast tussen het kwijtraken van je menselijkheid in hebzucht en hoe je menselijkheid ervoor kan zorgen dat je diep in de problemen kan komen. Geld maakt niet gelukkig, maar blind geloof ook niet. Dat is wat ik eruit opmaak.

Ik heb het voornamelijk over de geweldige acteerprestaties, maar dat betekent niet dat dat het enige is dat de film te bieden heeft. Hoewel de tijd wordt genomen om het verhaal te vertellen, boeit het van begin tot eind door prachtige cinematografie, die de landschappen en op die manier de groeiende eenzaamheid van Daniel goed weet te benadrukken. Hierbij werkt ook een onheilspellende en tevens onbeschrijfelijk mooie soundtrack om de sfeer erin te houden. De film kabbelt rustig voort met af en toe grootse momenten, zowel op het gebied van verhaalontwikkeling als acteergeweld, en het is niet voor iedereen. Maar het is zeker een filmervaring die iedereen een keer mee moet maken, al is het alleen maar om één van de beste acteerprestaties van in ieder geval de laatste tien jaar te zien.

4,5

Sorry maar ik begreep hier dus niets van. De hele film draaide gewoon om olie. Ik bedoel letterlijk dan.