Eyes Wide Shut (1999)

De monoloog wel maar hoe ze een gedrogeerde speelt kan natuurlijk niet. Al ervaar ik het niet als storend hoor.

Intrigerende film die je gekker maakt als je je er aan waagt de diepre lagen te ontdekken. Eén van de weinige films die je met een vernieuwde blik uitnodigt voor een tweede kijkbeurt. Nu ik zo de berichten ben afgegaan op zoek naar wat ik nu in godsnaam de afgelopen 2 en een half uur heb bekeken, kom ik achter ideeën die mij niet zijn opgekomen. Ook doordat ik van te voren geen benul vanhet verhaal op zich had. De theorieën zijn even interessant als schrijnend.

Ik ben eigenlijk nooit geïnteresseerd genoeg geweest om de Kubrick films te zien. Tuurlijk heb ik de nodige films als Clockwork Orange en the Shinning bekeken, maar ik heb bijvoorbeeld 2001 en Dr. Strangelove nog niet afgezien, en voor Full Metal Jacket heb ik nog geen zin gekregen. Daarnaast staat The Killing al weer een hele tijd in de kast te wachten.

Maar dit smaakt nu wel naar meer en dat kleine beetje nieuwschierigheid naar de regisseur die ik nog niet helemaal los heb weten te krijgen vraagt nu toch echt wel naar meer.

Vertel me dan maar eens hoe precies een gedrogeerde zich moet gedragen. Ik denk dat dat nogal kan verschillen per drug en per persoon. Ik stoorde me totaal niet aan haar spel als gedrogeerde, hoe bizar die scène ook eigenlijk was.

Nog eens herbekeken en Eyes Wide Shut blijft een uitstekende prent. Waarschijnlijk zelfs Stanley Kubricks allerbeste wat mij betreft.

Ondanks de lange speelduur en het trage ritme vind ik deze film geen seconde saai of langdradig. De thematiek is erg interessant en ook op visueel vlak gebeurt er meer dan genoeg. Dan heb ik het niet echt over de 'look', maar wel over het bij momenten magistraal camerawerk. Ook de muziek is spot on.

Daarnaast wordt er prima geacteerd, met een fenomenale Tom Cruise als speerpunt. Ook Sydney Pollack overtuigt in een redelijk kleine bijrol.

Mysterieus, uitdagend, zelfs grappig: Kubrick heeft er met zijn laatste worp nog eens een echt meesterwerkje uitgeperst. 4,5*

Een mooi voorbeeld hoe het wel en niet realistisch over komt, kun je terug horen in het stukje 'goede dingen' van Van Kooten en De Bie. Hier zijn de beide heren stoned,maar geven daar elk een andere invulling aan. Van Kooten doet het erg goed, met prima pauzes, intonatie en het gebruik van uitdrukkingen. De Bie slaagt er niet in. Hij doet wat Kidman ook doet: alleen maar je tekst een paar slagen te traag oplepelen.

Dat heeft dan ook niets meer met acteren te maken. Heel slecht, in mijn optiek, wat Kidman laat zien. Even een halfuurtje met wat mensen in een kringetje zitten, een jointje rond laten gaanen je weet hoe het werkt.

Sinds wanneer is Kubrick uitgeweest op volledig realistische acteerprestaties van zijn acteurs? Zie Jack Nicholson en Shelly Duvall in The Shining, Dr. Strangelove, A Clockwork Orange, en in Barry Lyndon is iedereen juist heel steriel.

Onzin natuurlijk om totaalverschillende films met elkaar te vergelijken. In de gekraakte scene deed Kidman het gewoon niet goed (naar mijn mening in de rest van de film ook niet). Dat is wat hier aan gekaart wordt.

Je bekijkt deze film niet alleen te eendimensionaal, maar vooral te rationeel.

Het gaat in deze film niet over een strikt realistische nabootsing van het leven (mimesis) Maar het gaat hier over het verschil tussen droom en realiteit. Het lijkt mij een bijzonder vreemde commentaar om die scènes onrealistisch te noemen - natuurlijk zijn ze dat. Geen enkele Kubrickfilm sinds '2001' is ooit nog strikt realistisch geweest. Dat is wat Kubrick zo goed kan: surrealistische, prachtig in beeld gezette taferelen orchestreren om een punt duidelijk te maken. De orgie scène bijvoorbeeld (die er in het echt waarschijnlijk totaal niet zo uitzien) staan symbolisch voor Bills naïviteit tegenover seks: hij komt terecht in een wereld van seksualiteitsbeleving die hij eerder niet kende of voor mogelijk hield. Al die dingen die hij tijdens die nacht tegenkomt, zijn hem zo vreemd, liggen zo ver uit zijn gewone leefwereld, dat die orgiescène daar enkel een visuele uiting van lijkt. Hij hoort niet thuis in dat wereldje en hij voelt er zich niet op z'n gemak.

Dit doet me ook denken aan wat reacties op het acteren in Mulholland Drive. Maarja totaal verschillende films? Allemaal van Kubrick, hoe verschillend de genres ook mogen zijn, Kubrick drukt zijn stempel er wel op.

jup, zoals Nicole Kidman al mooi verwoordde in het intervieuw: 'he believed in the artform of filmmaking"

Ik vind Kidman ook toch wel de achilleshiel van deze film, beetje te aan overacting doet ze hier wel hoor (na mijn smaak iig dan).

Ik stoorde me totaal niet aan Kidman's interpretatie van het stoned zijn in ieder geval, realistisch of niet.

Sorry voor de lange quote,maar ik wilde deze intact laten en er niet lukraak iets uitplukken. Vooral je eerste zin is waar ik opwil reageren. Het betoog daarna, prima geschreven, is volgens mij een uitleg van hoe de film moet worden gekeken, meer-dimensionaal en minder rationeel. Ik ben het daarover met je eens. Dat neemt echter niet weg dat ik Kidman in deze film zie falen. Een film die langs het randje van het realisme loopt (en er regelmatig bewust overheen manouvreert) rechtvaardigt naar mijn mening niet dat er slecht wordt geacteerd. Het eerder al door een ander aangehaalde acteren in Mulholland drive in gedachten roepend, moet ik dan stellen dat, in tegenstelling tot een bepaalde manier van acteren die de sfeer van de film ondersteund (Mulholland drive) Kidman hier niets doet wat de kwaliteit van de film ondersteunt. ergo: ze doet iets verkeerd en in mijn optiek is dat: slecht acteren.

Ik sluit me bij Lexcoaster aan, en heb ook weinig moeite met de interpretatie van Kidman. Daarnaast ben ik zelf ook geen stoner dus heb ik weinig ervaring met dat soort dingen, en kan ik het me voorstellen dat het iets meer stoort als je vaker in het "echt" mensen in zo'n staat tegenkomt. Ik wil nog wel wat opmerken over de scène zelf, het lijkt mij dat dit een van de weinige keren is in de film dat er ook werkelijk gesproken wordt over de gedachtes en gevoelens van mensen, en dat dit juist ALLEEN mogelijk is door de joint. Vrolijk mensbeeld van die Kubrick

@ Driello

laten we er even van uitgaan dat Kidman kan acteren. De prestatie die ze in The Hours neerzette was subliem, ze speelde helemaal naar binnen gekeerd – haar ogen gefixeerd op een punt, niet in de verte (zoals in eyes wide shut) maar binnenin zichzelf; een zelfgerolde sigaret tussen de gele vingers geklemd en een zacht raspende stem.

Hier in eyes wide shut is het anders, de twee monologen leverden hoe dan ook vuurwerk. Waar je misschien wel over kan struikelen is de bizarre visie van Stanley Kubrick over hoe Kidman die rol moet dragen. Maar wat je absoluut niet kan zeggen is dat ze slecht speelde.

p.s ik smoor af en toe ook wiet en inderdaad het gaat niet zoals in die film

Ja nu je het zo zegt... Zo intrepeteerde ik de scène nog niet. Zo zie je maar dat alle Kubrick films het herkijken waard zijn.

Ik moet het misschien wel iets nuanceren, later in de film rookt Kidman nog één sigaret (geen joint idd) naar mijn herinnering, dat is nadat ze de biecht van Tom aanhoort. Verder zijn het aantal no-smoking bordjes door de film wellicht ook niet helemaal perongeluk in het decor gebouwd...

Wat een onzinfilm. Acteerwerk was goed, maar qua story was het helemaal niet goed en zelfs gewoon domme onzin.

voor u misschien maar deze film in zijn totaliteit als onzin bestempelen lijkt me zeer dwaas

Wat was er onzin aan?

Sterke film.

Deed me wat aan de films van Lynch denken: hij weet hetzelfde soort mysterie en hetzelfde soort gevoel over te brengen.

Verder heel wat sterke scènes, met als kers op de taart natuurlijk de scène in die sekte. Prachtige score, machtige sfeer! Ook de steeds terugkerende piano geluiden werkten perfect om het mysterie een extra boost te geven. Prima rol van Tom Cruise overigens.

De film duurt misschien wat lang, maar hij ging me zeker niet vervelen. Kan dit soort mysterie films best appreciëren.

Heb in ieder geval weer flink genoten.

4.0/5.0*

De stijl van Kubrick is toch wel helemaal anders.

Daarom voegde ik er ook meteen aan toe wat mij aan Lynch deed denken, namelijk hetzelfde soort mysterie en gevoel die deze film op mij weet over te brengen. Ook de rustige manier van vertellen komt toch wat overéén? Ik heb het trouwens over de films Mulholland Drive, Lost Highway en Blue Velvet

Het belang van het openingsshot in Eyes Wide Shut Film >> Spoilers >> Eyes Wide Shut

Had hier eerder opgereageerd maar blijkbaar is mijn post nooit overgekomen. Of de manier van vertolkendoor de actrice of door de regisseur is bepaald maakt me niet zo uit. Ik vond het slecht, onwerkelijken verder op geen enkele wijze het verhaal ondersteunen. Als dat laatste anders zou zijn, zoals ik eerder al aangaf bij de manier van acteren in Mulholland Drive, dan hebben we een heel andere discussie te pakken. En nogmaals, mijn posts zijn niet bedoeld om Kidman eens flink te bashen, maar puur om mijn visie te geven. Ik heb ook niet gesteld dat ik het een slechte actrice vind.

ik waardeer je mening, al vind ik je lage score alsnog vreemd

Thanks. over de lage waardering: dat heb ik toegelicht een beetje) in posts sinds eind vorig jaar. Film boeide me niet genoeg, miste een bepaalde spanning en vond het verhaal niet boeiend genoeg. Heeft natuurlijk niet alleen met een (oh jee, daar ga ik weer ) naar mijn mening wat matig geacteerde scene te maken. Als ik even terug kijk naar mijn eerste post,: eigenlijk was er voor mij maar één deel met een fraaie en spannende sfeer te bespeuren, namelijk in het landhuis en dat duurde ongeveer 20 minuten wat voor mij niet genoeg is voor in een film van 150 minuten.

Daar werd het vor mij dan weer helemaal te onnozel. Het leek wel een scène uit een of ander fantasy stripverhaal.

@ Halcyon Ik zou deze site toch iets eerder aanraden dan de stukken op collativelearning http://kubrickfilms.tripod.com of zie bijv Notes on Eyes Wide Shut, A Stanley Kubrick Film - jeffreyscottbernstein.com