The Godfather: Part II (1974)

Waar gaat dit over? Het lijkt me ergens logisch dat iemand die een film niet goed vindt zijn verbazing uitspreekt dat zoveel mensen hem wel goed vinden. Misschien een beetje scherp gezegd, maar hij valt niemand persoonlijk aan. Dat dat dan meteen 'beloond' moet worden met een persoonlijke aanval is gewoon jammer, dat kan ook op andere manieren.

Er is een verschil tussen zeggen dat het je verbaast dat zoveel mensen dit een goede film vinden, en die verbazing verwoorden door over bange schaapjes te begnnen, die de film alleen maar goed vinden omdat het zo "hoort". Als je dergelijke provocerende onzin uitkraamt, hoef je achteraf niet te komen wenen als je daarover aangesproken wordt, en nog veel minder als je in de ene post users een bepaald gedrag verwijt en dan twee posts verder exact hetzelfde doet. Je kan dan wel stellen dat dat geen persoonlijke aanval is, maar aangezien hij niet specificeert wie dan wel die bange schaapjes zijn, kan eenieder die deze film een hoge quotering gegeven heeft, zich aangesproken voelen, waardoor het dus wel persoonlijk wordt.

De kritiek die hij hier te verwerken krijgt, heeft dan ook niets met zijn mening op zich te maken, maar wel met de manier waarop hij die meent te moeten verwoorden. Vind je deze film niet goed? Fijn, maar reageer dat dan niet af door een aanval te lanceren op wie hem wel goed vindt.

Kan zijn, maar een persoonlijke aanval lijkt mij toch buiten proportie vergeleken met zijn opmerking die niet persoonlijk is. Hij zegt bijvoorbeeld niet dat alle 5/5 stemmers kuddedieren zijn. Je kan je desondanks aangesproken voelen, maar je kan het ook langs je heen laten glijden.

Dat kan ik zeker, maar de keuze om dat al dan niet te doen, zal ik zelf wel maken.

the best

Zullen we het weer eens over de film hebben.Wat een kenners en insiders hier op dit forum.

Mijn idee er van is dat het een zeer goede film is, maar onderhand een beetje gedateerd.

Er zijn nadien heel veel films en series gemaakt die in feite deze trilogie als inspiratiebron gebruikt hebben.bv Sopranos, wat ik de beste serie ooit vond. Dat zegt toch wel wat. Het genre moet je aanspreken, dat wel.

Een gratis tip voor jullie.De mini serie Corleone!! Over het leven van Toto Riina. 1 op de miniserielijst en werkelijk boeiend vanaf het begin.

Ben begonnen met het bekijken van de hele trilogie. Onlangs het fantastische eerste deel herzien, gisteren mijn eerste kennismaking met het tweede deel.

En dat viel me behoorlijk tegen.

Ik stelde me gedurende het kijken steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat deze film op de derde plaats in de top 250 is terechtgekomen. Ik vond de film traag en een rommelig verhaal hebben. Pas na een uurtje of twee begon ik de film interessant te vinden.

Qua acteerwerk is er weinig mis, maar ik miste wel een soort bevlogenheid. Het was allemaal aardig tam en mat. Al Pacino bezorgde me voor het eerst van m'n leven wat twijfels. Kwam niet helemaal uit de verf, al heeft hij natuurlijk de geschikte kop en stem ervoor. Vind zijn drukke rol in bijvoorbeeld 'Scarface' veel beter bij hem passen.

Het verhaal viel me wel tegen. Vond het vaak aan de saaie kant en wat rommelig. Wist soms niet wie nou precies wie was. Pas later viel het allemaal een beetje in elkaar. De rol van de Niro als jonge Vito Corleone was wel aardig, maar ook niet spetterend te noemen. Had ook niet veel screentime. Wel leuk om hem Italiaans te horen praten.

Een voldoende kan er nog wel vanaf, maar wel een teleurstelling erbij. Hoop dat het derde deel beter bevalt.

Gedateerd? Over 100 jaar is dit nog steeds een tijdloze klassieker.

Heerlijke film. vooral na het lezen van het boek een happening!

Bij een select groepje misschien. Oude klassiekers van bijvoorbeeld Goethe worden maar weinig gelezen vanwege de ongelooflijke traagheid. The Godfather trilogie zal het niet anders verlopen. De gemiddelde tiener heeft deze film na 5-10 minuten al afgezet.

Omdat GF2 niet een gewone maffia-film is, maar eentje met een grootse en epische verhaal dat bijna 60 jaar beslaat (1901 t/m 1959).

Prequel en sequel samen is gewoon briljant bedacht en ook zien we veel interessante gebeurtenissen uit die periode zoals aankomst immigranten op Ellis Island en hun moeilijke bestaan, aanwezigheid van maffia in Cuba, revolutie in Cuba en hoorzittingen tegen de maffia.

Maar deel 1 is ook niet een gewone maffiafilm. Maar het eerste pakte me meteen en deel 2 vond ik trager en wat rommeliger, op het laatste uur na, dat was wel goed. Ik vond de eerste 120 minuten veel minder boeiend.

Voor mij absoluut mijn nummer 1, ook van de trilogie zelf. Het verwerken van de prequel en sequel in één vind ik in deze film echt geweldig uitpakken. Gewoon schitterend.

De gemiddelde tiener laten bepalen of iets een tijdloze klassieker is

That's the whole point. Als toekomstige generaties het niks vinden, kan het nooit tijdloos zijn.

Vraagje ; Valt deze film te volgen/bekijken als je deel 1 niet gezien hebt?

Ik denk het niet maar je kan proberen je zal niet zoveel gemist hebben want het blijft een boring niks zeggende maffie movie.

Gewoon eerst deel 1 kijken, want anders raak je helemaal de kluts kwijt hoe, wat, wie en waar.

Dat je dat zegt betekend dat A) jij het fout hebt of B) 5554 stemmers het fout hebben... Deze film zal niet voor niets zo hoog in de toplijsten staan!

Ik denk dat hij best te volgen is, maar om alles helder te hebben, kun je inderdaad beter het eerste deel bekijken.

Eerst deel 1 dan deel 2 en dan deel 3. En dan denk je WAUW.

Niets is tijdloos.

Na jaren deze film weer eens gekeken.

Best goede film, maar toch lang niet zo goed ald deel 1.

Het verhaal is ingewikkeld en af en toe wat moeilijk te volgen.

Als ik de Godfather serie had gemaakt, had ik toch het gedeelte uit part.2 met Robert de Niro als een jonge Vito Corleone(wat zich afspeelt in het begin van de 20e eeuw) voor part.1 gemonteerd

Acteertechnisch wat het zeer goed, behalve de niro. Waarom soms wel de schorre stem ala brando, om even later weer normaal te lullen. De sfeer in de film is perfect, t tempo daarentegen. Zeker indringend, maar t mist gewoon t een of ander. En ik vermoed dat t actie is..

Probleem is juist dat ze te kort stilstaan bij deze gebeurtenissen. Of juist te lang. Dat cuba stuk, wat voegt t nu daadwerkelijk toe aan de film?

De Niro lijkt niet echt tijd te krijgen om zijn personage neer te zetten. Hij blijft een beetje de flash-back die nog steeds om Michael draait.
Verder was het wel weer prachtig in beeld gebracht allemaal, met heel veel zorg voor de 'overbruggingsscènes' waar niet beknibbeld werd op decors en figuranten. Een een ritje door de straten van Miami of Havanna? De aankomst van de kleien Vito op Ellis Island … schitterend!!!

De film slaat natuurlijk ook wel iets minder aan dan de eerste omdat we daar Michael zien gloriëren, ontpoppen als het ware als de Godfather op het hoogtepunt van zijn imperium. Hier eindigt het allemaal in mineur. Het heen en weer switchen tussen pre- en sequel was enerzijds geniaal, anderzijds brak het de sfeer soms enorm. Met name na de allersterkste scène voor mij in deze film: wanneer kay hem vertelt dat het een abortus was. Die ogen van Pacino, die ijzig verkillende stilte voor de uitbarsting! Die ging wat lomp over in het ook wat afgehaspelde stukje over de wraak die don Vito nog even moest voltrekken. op dat ogenblik zijn wij er al niet meer zo mee bezig.

Dan was de flashback met Sonny en zijn broers om de tafel wel weer sterk op zijn plaats.

Schitterende film toch weer, heb alleen wat schrik voor de derde…

Nee ik vond deze te langdradig.

En al zeker vergeleken met de eerste.

Ben benieuwd wat de derde zal geven.

Tikkeltje minder dan zijn voorganger, maar nog steeds een absoluut meesterwerk. Op mijn dvd uitgave is deze film verdeeld over 2 dvd's, waarschijnlijk vanwege de lange speelduur. Maar wat blijft dit toch een onovertroffen meesterlijke trilogie.

Dit is dus totaal -net als deel 1- mijn ding niet. Maar waarbij deel 1 nog enkele memorabele scènes heeft bestaat deze film alleen uit constant gepraat en het voelde ontzettend langdradig aan. Het verhaal interesseerde me bar weinig en de cameravoering was overal zo statisch dat ik flink wat koffie moest drinken om mijn aandacht er bij te houden. De karakters zijn wel realistisch en diep vooral die van Vito en Michael (die beide fenomenaal geacteerd worden door De Niro en Al Pacino). Ook de scènes van Vito's verleden waren stukken interessanter dan het constante, zakelijke gedoe met Michael, maar al deze voordelen hebben helaas weinig effect op wat ik uiteindelijk van deze film vind: een behoorlijk trage rit.

Deel twee pakt de draad weer op nadat Al Pacino het hoofd van de familie is geworden. De stijl en sfeer is onveranderd en wederom prachtig. Ook het acteerwerk is van hetzelfde hoge niveau. Maar wat deze film toch een tikkeltje beter maakt dan zijn voorganger is het wat complexere en rijkere verhaal. Beter gezegd: twee verhalen die op een mooie manier langs elkaar gemonteerd zijn.

Een mijlpaal in de filmgeschiedenis.