The Green Mile (1999)

jeetje, wat een negatief gezeur al..

Gewoon een goede film klaar uit..

5*****

Hmm, ik ben om.

*waardeert hem ook op naar 5* Hop!

Is een film dan alleen maar steengoed als je hem na 100 keer nog even goed vindt? Zo kijk ik niet naar films. Als een film al 1 keer echt indruk op me achterlaat hoef ik deze niet perse tig keer te kijken. Houd hem graag in herinnering wat die de eerste keer met me deed.

moviemafketel ik ben het volkomen met je eens, ik vind dat je goeie reacties geeft, de flims uit jou top tien vind ik allemaal erg goed heb jij ook de film good will hunting gezien die vind ook zeer goed die mis ik in je rijtje

Mooie film, duurt wel erg lang en mist de essentie op het eind. Desalnietemin goed geacteerd door de grote reus. Ietsje overrated, hoort wel in de top 250 maar niet op 4 m.i.

Jongens, jongens, neem een voorbeeld aan Leon:

Dat doet alle discussies wat mij betreft teniet.

Ja stel je voor, discussies op een discussieforum Waar gaat dat toch naartoe met de wereld?

Ik dacht in The Ladykillers en Road to Perdition speelde hij bad.

En dat terwijl ik zo'n (zeer terechte) beoordeling toch altijd onderbouw. Dit is nu echt zo'n film die me steeds meer irriteert. Opgelegd sentiment, eendimensionale personages, geen diepgang, plot dat stoort etc. Gekunstelde tranentrekkerij. Ik kan er helemaal niets meer mee. Ligt dus ook niet aan het genre of wat dan ook maar aan de doorzichtige filmmakerij.

Is een hele mooie film maar komt niet in mijn top 10. Dat komt eigenlijk alleen door het einde van de film, de rest is echt fantastisch. De makers hadden er natuurlijk ook niks anders van kunnen maken omdat het een verfilming is van een boek, maar toch had ik het graag wat anders gezien. Deze drama film keek heerlijk weg en het werd geen moment saai. En dat is knap aangezien ik nooit van dit soort films kijk en al best gauw iets saai vind. Wel jammer dat ik lang niet zo erg meeleefde als met de hoofdpersonen van de film Avatar, maar dat kan ook nog wel komen als ik de film een paar keer heb gezien.

Ondanks de minpuntjes vind ik hem toch een mooie 4,5* waard.

En jongens toch! Dat gezeur over mijn stemgedrag...

Als je al eens 1000 dramatische speelfilms gezien hebt uit Hollywood die allemaal op dezelfde eenzijdige manier met emotie spelen, dan verlang je op een gegeven moment naar iets anders (en dat hoeft niet per se buiten Amerika te zijn hoor). Meestal irriteer ik me aan drama's die op mij onoprecht overkomen, of die de wereld te zwart/wit neerzetten. Vooral als de toon van de film bloedserieus is. Ik krijg dan het idee dat de regisseur zijn publiek laag inschat en makkelijk probeert te scoren (dat gastje met die muis bijvoorbeeld, brrrr...manipulatief)

Dude, ik wil gewoon deze nog-nooit-eerder-vertoonde-begroeting onder de aandacht brengen.

En Jezus Ramon, één ster?? Ja, dat mag dus niet. Minimaal een halfje erbij, gewoon omdat deze film op nummer vier staat en jouw mening dus gewoon niet klopt. Je hebt een onjuiste mening, want The Green Mile kan immers niet laag worden gewaardeerd.

Nee, film blijft bij uitstek een subjectieve kwestie. Neemt niet weg dat ik me niet kan vinden in één ster, puur omdat ik denk dat deze film misschien wel op jouw kritiekpunten kan stroken met die '1000 dramatische speelfilms', maar ik vind je erg streng waar het sfeer of - in mindere mate - cinematografie aangaat. Daar weet hij namelijk in mijn optiek aardig wat punten te scoren.

Al zou je een miljoen films hebben gezien, zou dat nog niet rechtvaardigen waarom je deze slechts 1 minzaam puntje toekent. Zwart/Wit personage, spelen op het sentiment en voorspelbaarheid zijn naar jouw idee de argumenten voor deze lage waardering. Laten we eens een CLICHÉ van een film uit de kast trekken: Once Upon A Time In The West. Jouw score: 5.

Wat weet je van de personages Frank, Mr TjukTjuk, maar vooral van Harmonica? De slechterik is de slechterik en de goeie is altijd de goeie, of niet?

Hoe voorspelbaar is het verhaal?

Wat is er cinematografisch zo baanbrekend aan deze rolprent?

Wordt het publiek laag ingeschat?

In alles is OUTITW een supercliché, zelfs de muziek schurkt tegen de kitsch aan. MAAR ... ook mijn stem bedraagt een 5 dikke sterren! Want overduidelijke clichés behoeven geen diepgang. Het verhaal en de musicale ondersteuning scheppen een ongeëvenaarde sfeer, c.q. kijk-ervaring, en daar gaat het om.

Kortom, jouw argumenten mbt TGM houden geen steek.

Zo bedoel ik het toch ook niet, hij zegt dat het einde enzo nergens op slaat.. Maar dat is dus juist wel zo, omdat hanks zoveel langer blijft leven

Oh dus ik doe dat wel? nou ja miss is het een slecht argument dat je geen gevoelens hebt.. Misschien heb je dat wel.. Maar als zoveel mensen door deze film worden geraakt net als ik..

De goede knalt de slechte neer en laat met zijn muziekinstrumentje weten wie hij was. Zo cliché.

Geen zedenlesje in OUTITW? Goed overwint kwaad. Corruptie en economische belangen (Mr TjukTjuk) versus rechtvaardigheid en persoonlijk belang, noem jij geen zedenlesje? Belediging vanwege mijn 5 sterren? Moet niet gekker worden.

De vergelijking betreft slechts één aspect: het gebruik van clichés.

Meesterwerk.

pure kunst in mijn ogen.

Prachtig film! Heb er gisteren erg van genoten. Ik had er eerst geen zin om 3 uur lang een film te kijken, maar omdat die zo een hoge waardering heeft hier en op nummer 4 staat van top 250 ben ik toch maar gaan kijken.

En gelukkig dat ik heb gekeken, want ik vond het een leuke film die je 3 uur lang leuk blijft. Van mij krijgt die een 4,5 ster.

En dat maakt het clichématig? Slaat op behoorlijk weinig hoor..

Ja, maar in twee totaal verschillende genres. Sinds wanneer zijn drama's als The Green Mile vergelijkbaar met spaghetti westerns?

Once Upon a Time in The West is een episch avontuur, een soort moderne tragedie. Min of meer elk verhaal bevat op papier clichés, maar het is de uitwerking die telt. De zogezegde zedenlesjes in OUTITW zijn niet het essentiële aspect aan de film en ze worden de kijker al evenmin opgedrongen. De personages zijn inderdaad gemakkelijk op te bestempelen met 'goed' of 'slecht', maar ook niet in extreme mate. Die Morton met zijn trein is nogal een triestig geval (ik had er zelfs medelijden mee) en Harmonica is nu ook weer niet zo een braverik. De slechteriken in deze film worden gedreven door hebzucht, maar hun verdorvenheid is niet onrealistisch.

The Green Mile daarentegen is geen ouderwets avontuur, maar een drama over sociale thema's als racisme en de doodstraf. Hier is realisme natuurlijk veel belangrijker, maar is dat er? Langs de ene kant hebben we John Coffey, een onvoorstelbare goedzak die geen vlieg kwaad doet en de kijker ontroert met zijn hemelse daden. A magic negro figure, zoals Spike Lee dat zou noemen. Langs de andere kant zijn er natuurlijk de sadistische bewaker Percy en de bloeddorstige seriemoordenaar Wild Bill, allebei zo een gruwelijke individuen dat ze gewoon onmenselijk lijken. Door deze overdreven zwart/wit verhoudingen mist de boodschap (wees niet bevooroordeeld!) volledig zijn doel en komt alles behoorlijk puberaal en simplistisch over. Dit zijn clichés die mij storen, niet de traditionele rolpatronen in heldenverhalen waar jij het over hebt.

Ik kan nu een lang verhaal houden, maar 't enige wat ik voor deze film kan hebben, is diep respect en ontzag. Ik voel me nederig, omdat ik een film zoals deze heb proberen te vermijden. Uiteindelijk, op aandringen en veel druk heb ik dit heelalwonder bekeken. Prachtig sentimenteel, op alle punten scoort die maximaal wat mij betreft.

Ik zei tegen mijzelf:" 3uur, die mij totaal niet aanspreken" oh, oh, oh!

Meer hoef ik er hopelijk niet van te maken. The Green Mile: TOPPER!

Peter Ho, Bedankt voor het noemen van de titels, ga ze zeker even huren en misschien dat ik van mening zal veranderen over Tom Hanks.

He Xav,

Je kunt zeggen wat je wilt van Ramon, maar hij onderbouwd tenminste nog zijn mening. Iemand diskwalificeren als filmliefhebber door een andere film (die er totaal niks mee te maken heeft) die hij mooi vind af te kraken, is alleen een teken van onmacht van jouw kant.

Ik vind de Green Mile geen slechte film, maar hij wordt zwaar overgewaardeerd. Ik ben het voor een deel eens met de kritiek van Ramon. Ik vind em alleen geen 1* waard.

Doe toch niet zo raar jongen! Is er dan ergens in een wet vastgelegd welke film je wel of niet goed moet vinden?

Volgens mij heb ik voorspelbaarheid niet genoemd. Ik noemde doorzichtigheid, de manier waarop een regisseur ons op doorzichtige wijze een emotionele reactie wil ontlokken.

Een vergelijking van lek-mijn-vestje. Personages in spaghettiwesterns zijn juist niet geheel goed of slecht. Soort antihelden. Dat maakt ze interessant. Je maakt een vergelijking tussen twee films met een compleet andere toon en dito uitwerking. Ik kan er helemaal niets mee.

De mening van een ander goed doorlezen en die ander ook willen begrijpen is er tegenwoordig niet meer bij. Ik schreef:

Oftewel: het publiek willen doen ontroeren (met drama), maar dat op zo'n doorzichtige, onoprechte, manipulatieve wijze voor elkaar willen krijgen, dat het effect juist averechts is.

Gebaseerd op een vergelijking met een totaal andere film?

Als jij mijn argumenten onderuit wil halen dan zal je toch eerst zelf met argumenten moeten komen. Maar het blijkt wel weer dat dat een hele opgave is. Je had uberhaupt ook de moeite kunnen nemen om oude commentaren door te lezen. Dan had je nog een beter beeld kunnen vormen van mijn mening.

Ik vind de ciinematografie hoogstens adequaat. Film is geen wiskunde he? Als ik me echt erger aan een film, heeft het weinig zin om toch maar dat puntje meer te geven voor goed acteerwerk. Ik houd er geen formule op na of zo. Ergerlijk is ergerlijk.

Onbegrijpelijk dat er sommigen zijn die maar 1 of 2 sterren geven voor deze film. Die hebben geen verstand van films, vind ik.

Een ontroerende film met mooie figuren om naar te kijken.

De film in een ruk uitgekeken, hoewel ik deze film al 2 keer eerder heb gezien.

Haha ergelijk is ergelijk... Hou toch op man zo ergelijk is die helemaal niet!! Maar goed respecteer je mening!

Hé HAL,

Mag ik je vragen mijn bericht(en) nogmaals te lezen, want nergens kraak ik (hier) een film af. En mag ik misschien van mening verschillen over de manier waarop Ramon K zijn mening onderbouwt!! De moraalridder kunnen we allemaal wel spelen en in menig commentaar spreekt hij zichzelf nogal tegen, door zijn zichzelf opgelegde 'hokjes'-denken over goed en kwaad.