2001: A Space Odyssey (1968)

Om nou film kijken met school te vergelijken...

Je kijkt toch in de eerste plaats om te genieten. Zeker deze film is kunst en prikkelt je zintuigen zonderdat je daar nu een grote inspanning voor hoeft te doen. Vandaar mijn vraag: wat wordt met 'investeren' bedoeld? Je krijgt al genoeg terug als je je maar openstelt.

Wat betreft de uitleg; volgens mij is er niet De uitleg. Je kan hem op verschillende manieren interpreteren en zelf kan je ook veranderen na verloop van tijd (jaren) van mening over de uitleg...

Om achterliggende gedachtes te ontdekken, zul je toch echt zelf op zoek moeten gaan naar die gedachtes. Die komen niet zomaar in je op.

Voor mij is films kijken toch echt wat anders dan Nederlands op school. Maar goed, zo ervaart iedereen het anders.

Natuurlijk is het interessant om achterliggende uitleg te zoeken, en de mening van de maker te horen, maar volgens mij is het juist de bedoeling van deze film om zelf je interpretatie te geven. Je krijgt genoeg prikkels binnen die je aanzetten tot denken en je ideeën geven.

Ik heb inmiddels ook al vele interpretaties gelezen maar evenzovele verschillen. Sterker nog de vraag is of Kubrick zelf precies een helder beeld had van de bedoeling van deze film

Ik begrijp ook dat een zonsondergang rood gaat kleuren, maar is dat van belang bij het genieten daarvan?

Begrijpen bij esthetisch fraaie en overdonderende beelden is geen noodzaak. Net als je de bijzonder fraaie muziek niet zou willen begrijpen, maar er puur van wil genieten. Zoals ik eerder al schreef heb ik deze film als puber gezien en de film maakte een enorme indruk. Film is een uitstekend medium om niet alles te willen begrijpen, maar om te ervaren. En daar leent deze film zich bij uitstek voor. Ik was dus die ene persoon in een zaal met 100 mensen. De overige 99 mensen doen moeite met hun eeuwige jacht naar begrip en missen zo een hoop.

Gelukkig is er ook nog een selecte groep die zowel van het audiovisuele geniet maar daarnaast de hersenen laat werken en het belang van elke scène binnen de context van de thematische onderlaag probeert te plaatsen, de grandioze symboliek meekrijgt en uiteindelijk een veel rijkere kijkervaring heeft.

Ik zou me bijna elitair gaan opstellen..

Het aardige is dat ik het kan vergelijken, op 16 jarige leeftijd laat je je hersenen anders werken dan 40 jaar later. Misschien mag ik nu ook bij dat selecte groepje behoren, maar zoals Groucho Marx eens opmerkte zou ik nooit bij een groepje willen behoren waar ik zelf lid van ben. Ik kreeg in ieder geval meer thematische onderlagen mee, laten we het daar maar op houden. Of dat voor een rijkere kijk ervaring heeft gezorgd, nee, beslist niet. Anders, maar niet rijker.

Zo is dat, Leo1954. Het grappige is dat je op den duur begin te denken dat alles, elk detail, elk object, elk woord deel uitmaakt van een puzzel maar dat is niet zo. Ik denk dat in kunst het begrip 'betekenis' veel eerder zal vervagen dan zaken zoals emotie, bekoring, verleiding, suggestie, vervoering, et cetera. Die dingen zijn voor de eeuwigheid en het mooie ervan is dat zijn kunnen bestaan zonder dat ze een bepaalde betekenis moeten hebben. Zij gedijen nou net op het ondefinieerbare. Ik zou zelfs durven zeggen dat 'onbepaaldheid' rijker is dan 'concrete betekenis'.

Ik heb de laatste tijd de eigenaardige neiging om eerst te interpreteren, betekenis te geven tijdens het filmkijken om naar aanleiding van de betekenis die ik er aan geef geraakt wordt. Dus bij mij is het een soort wisselwerking intellect <-> ervaring. Een sluit het ander niet echt uit denk ik.

Wat ik me dan afvraag is of dat je daar over dertig jaar nog mee bezig zal zijn. Verliest 'betekenis' z'n waarde niet na verloop van tijd? Je bent toch langer geïntrigeerd door datgene wat je niet kunt begrijpen of vatten? Misschien moet je dat nou net bewaren. Per slot van rekening kunnen we ook nooit zeker zijn van de betekenis van muziek.

Klopt maar die betekenisgeving verandert natuurlijk met de loop van de tijd, en met verschillende kijkbeurten. Ik claim de film dan ook niet per se te 'vatten', maar tijdens het kijken kon ik voor 'mezelf' een betekenis geven die m'n gevoel dan versterkt (of zelfs start). Misschien loopt het proces een beetje zo: 'geïntrigeerd' => 'betekenisgeven' => 'gevoel/emotie'.

Nou ja, 'begrijpen' , dat pretendeer ik nu ook weer niet. Is deze film wel te begrijpen, het is eerder andersom; ik ben 'gegrepen' door de film.

2001: A space Odyssey

Kubrick stelt me nooit teleur. Toch is 2001 een merkwaardig filmpje, zelfs voor regie van Kubrick. Bij zijn andere films had ik nog een klein idee hoe ik de film zou moeten interpreteren, maar hier heb ik totaal geen idee wat ik precies heb gezien. En aan de ene kant ben ik razend nieuwsgierig hoe dit precies in zijn werk zit, aan de andere kant heb ik een verrassende en onvergetelijke filmervaring gehad, die ik nog nooit heb meegemaakt, en ben ik meer dan tevreden over deze sciencefitction avond (combi met Star Wars, haha).

Dood leuk, wachtend op een stille hint of een uitleg van de film, bewonderde ik de setting. In mijn ogen overtreft dit zelfs Clockwork orange, door het hele futuristische stijltje kan Kubrick heerlijk zijn ei kwijt en dat zie je ook wel in deze pure creativiteit. Alles ziet er prachtig uit, vol met kleur en leven en originaliteit.

Naast deze memorabele productie design is de muziek ook geniaal in combinatie met de beelden. Als beginnende kritische kijker, kan je hier wel echt genieten van het samenspel tussen visueel en audio. Mooi en waarschijnlijk heel hoog voorbeeld. De film weet naast de creatieve sfeer ook een eigenaardig en eng sfeertje neer te zetten. Wellicht komt het omdat ik niet zo veel heb met sciencefiction, ik vind het allemaal heel griezelig en het idee alleen al om in de ruimte rond te zweven bezorgd mij vanavond waarschijnlijk genoeg eenzame nachtmerries. Het is niet zo zeer heel realistisch, maar wel goed, waardoor je het ook meer waardeert. En natuurlijk HAL versterkt dit wantrouwige gevoel alleen maar, wat een karakter terwijl het niet meer dan een (hele goede) computer is.

Nogmaals heb ik geen idee wat ik precies heb gezien, ik heb het uitgezeten en genoten. Van mij mocht het nog drie uur duren, ik verveelde mij langer na niet. Toch geen volle punten omdat het voor mij toch iets te vaag is en soms duren scènes iets te lang, waardoor de, bijna te noemen, arrogantie van Kubrick een tikkeltje irriteert. Maar dan ben ik snel weer blij aangezien Kubrick alles interessant weet te maken, en alles kan flikken. Wat een film, zeer goed.

4,5 ster.

Mooi dat ie je zo is bevallen Jessen

Nachtmerries na het kijken van een Kubrick film kan ik best begrijpen

Kubrick is tot nu toe de enige regisseur die me ook slechte nachten heeft bezorgd en vooral met deze film hier. Geen nachtmerries maar door het feit dat ik zonet mijn avond heb 'verspild' aan een vreemde en trage film (na herziening werd dit dus mijn favoriete Kubrick). Ik snapte er ook niets van en constant in bed hoorde ik de donauwals van Strauss door mijn hoofd spelen. Ik was werkelijk pissed . Ik stond de volgende morgen op met een slechte smaak in mijn mond en rarara, de donauwals was nog steeds niet uit m'n hoofd. GRRR

Met A Clockwork Orange had ik een gevoel van misselijkheid tijdens die therapie. Geef me alle horrors (Braindead, Cannibal Holocaust) maar ik word niet misselijk, maar bij deze film (rarara, Kubrick weer) wel.

Eyes Wide Shut zelfde verhaaltje, ' s morgens toen ik opstond afvragend waar de film nu over ging, terwijl de beklemmende muziek van Pook door mijn hoofd spookte en nog erger, dat stuk van Ligeti ! Ik was compleet in trance tijdens die scène (in het kasteel).

The Shining heeft me schrik aangejaagd (de badkamerscène). Zo vreemd, zoiets dat ik nog nooit heb gezien in een andere film. Waanzinnig.

Kubrick is geweldig

Met "investeren" bedoelde ik inderdaad vooral "je openstellen". Ik denk dat de gemiddelde mens redelijk wat moeite moet doen om deze film uit te zitten, al moet ik toegeven dat ikzelf dat niet zo ervoer (evenmin als jijzelf, denk ik).

tsja, wat is gemiddeld?

Van een aantal dingen kan je zeggen dat ze een onbetwistbare universele schoonheid hebben; en deze film is daar één van...

Statements my offspring has made that make me wonder if there was a mixup in the hospital.

2001 A Space Odyssey

"This movie is so boring. I would rather be staring at the wall and holding my breath for two hours."

Ben je niet een beetje jong voor kinderen chevy?

De waarheid komt uit een kindermond

Het is natuurlijk te zien welk kind. Ik heb tijdens mijn stage een luisterles gegeven en de bedoeling was om de juiste filmtracks uit te kiezen bij een geluidloos fragment.

Ik heb twee fragmenten uit deze film gekozen (één in de ruimte met Strauss en de scène met het bot en de aap met Richard Strauss). Tot mijn verbazing wisten de kinderen meteen welke track de juiste was en ze zaten gefascineerd te kijken toen ik fragment en geluid samensmolt. "Van welke film is dat ?" "Eeh dat is een aap..." . Ik heb dan ook maar besproken wat er gebeurt in dat fragment en wat dat zou betekenen en het werd een aardig klasgesprek

Ik zag deze als 14 jarige, vond het anders meteen een prachtfilm

Geweldig om te lezen Limelou. Je hebt de liefde voor films en het maakt niet uit hoe oud je bent.

Bedankt! Jij hebt ook een erg goede filmsmaak

Ik denk dat jonge kinderen die nog niet geconditioneerd zijn geen problemen hebben met de aparte vertelwijze van deze film. Het is maar pas wanneer je net voor jezelf begint uit te maken hoe of wat films moeten zijn dat men zich zal verzetten tegen alles dat niet in dit kader past. Het ontwikkelen van bepaalde criteria gaat vaak gepaard met het vernauwen van een visie. Christopher Nolan is bijvoorbeeld de norm bij een groot aantal jonge filmfans. Hij is als het ware een smaakbepaler. Hij bepaalt welke criteria deze jongeren zullen gaan hanteren. Elke film die daar volledig tegen indruist zal bijgevolg niet of minder worden gesmaakt.

Denk dat een 'ongeconditioneerde' baby van 6 maanden wel kan genieten van Kubrick's kleurtjes de laatste 20minuten inderdaad

Ik zelf zag 2010 in de bioscoop toen ik 12 was en dat vond ik toen een toffe film daarna 2001 gekeken en die vond ik in eerste instantie niet zo veel. Heeft wel een aantal jaartjes geduurd hoor voor ik deze film op waarde kon schatten.

Zou niet zo zeer over vernauwen van visie spreken, vind ik wat kort door de bocht. Ben zelf opgevoed met films van bv Spielberg en Lucas (Star Wars, Indiana Jones, ET, Gremlins, Ghost Busters) het is gewoon vaak te moeilijk om voor een 12 jarige om (meer) abstracte kunstvormen te waarderen.

Dat is een ander probleem. Het probleem van een 'te enge of een eenzijdige culturele opvoeding' ... wat perfect mogelijk wordt gemaakt door het overaanbod dat we vandaag kennen. Het klinkt paradoxaal maar hoe meer keus we hebben, hoe selectiever we worden. Alles wordt op maat gemaakt. Kinderen worden op hun wenken bediend: Kinderfilms, Kids TV, ... en dat allemaal 24 uur per dag. Het is de keerzijde van de medaille. Vroeger was er haast niks voor kinderen maar we keken mee met onze ouders en zo werd het een deel van onze basis.

De conditionering van kinderen begint al heel vroeg maar van nature staan kinderen meer open voor dingen die ze niet kennen (hebben ze minder regeltjes en minder strenge criteria) dan volwassenen.

Dat heeft natuurlijk ook te maken (zeker op zo'n jonge leeftijd) met de natuurlijke ontwikkeling van de hersenen en de zintuigen... Baby's zijn dol op felle kleurtjes die bewegen.

Toch denk dat ook zonder 'het moderne aanbod' waar kinderen tegenwoordig mee overspoeld worden deze film voor de meeste12 jarige een stapje te hoog gegrepen is en daar is niets mis mee. Het begrip is gewoon nog niet zover ontwikkeld om deze film te kunnen grijpen, het is ook het missen van het juiste sociale, wetenschappelijke en culturele referentiekader.