2001: A Space Odyssey (1968)

Schitterende muziek

Het zijn vaak irritante hoge geluiden die niks toevoegen en dat je geen muziek kunt noemen en voor muziek als 'de donau zo blauw' ofzoiets kun je beter naar André Rieu luisteren.

Prachtige beelden die anno 2010 nog steeds beter zijn dan sommige graphics tegenwoordig,

Valt best mee, maar visueel is het zeker wel aardig, maar zoals jullie het vinden is het wat overgewaardeerd.

Voor 1968 is het natuurlijk wel erg mooi.

Uitstekend verhaal.

Treffend? Er zit niet eens een echt verhaal in. Zie mijn eerdere berichten. Zeker voor het nu anno 2010. Zelfs in resident evil (en dat zijn best wel shit-films) heeft een computer nog boeiender dialogen. Verder is er totaal geen sprake van karakterontwikkeling of wat dan ook, waardoor het de kijker geen hout uitmaakt wat er met de personages gebeurt.

Een episch slot waarin je in een soort van hypnose van ruim een half uur komt

Het enige waar je aan komt is genoeg slaap

hmm, misschien moet ik de film maar een 0,5 puntje erbij geven, want het is natuurlijk wel knap van een film uit 1968 dat ie in 2010 nog zoveel sterren krijgt.

Maargoed, als de film wat sneller was geweest met meer diepgang zou ik ongeveer op een 3,5 sterren uitkomen. 5 sterren? Dat is echt overgewaardeerd.

En geen verhaal... Dat je dat nou echt serieus beweert, snap ik nog steeds niks van. Geef dan op z'n minst eerlijk toe dat je niks van de film hebt begrepen.

Meer diepgang? Veel meer diepgang dan in deze film krijg je niet... De hele evolutieleer wordt hier op subtiele wijze op film gezet.

- De stijl van Kubrick, de manier waarop hij het medium technisch beheerst, de zelfbewuste toon van film maken, de fijne grens tussen ernst en spot ... iets dat ook geldt voor andere Kubrick films

- het ontbreken van overdreven dramatiseren (heel belangrijke doorbraak in het science fiction genre)

- de afstandelijke manier waarop hij de karakters schetst ... de kijker wordt niet op een gemakkelijke manier gemanipuleerd, de acteurs dringen geen emoties op, wat ruimte laat voor een persoonlijke interpretatie

- het langzame, eigenzinnige en hypnotiserende ritme

- het verhaal weigert zichzelf uit te leggen aan het publiek (niet via dialoog, ook niet niet via beelden)

- het publiek wordt op een volwassen manier aangesproken

- de compositie van de beelden

- het onwaarschijnlijk doeltreffend gebruik van klassieke en hedendaagse muziek

- de film vertelt vooral met beeld en geluid (eigenschappen die eigen zijn aan film), niet zozeer met dialogen en acteerprestaties (eigenschappen die eigen zijn aan toneel)

- nog een hoop andere dingen, elementen die niet altijd grijpbaar of te bevatten zijn ... iets dat eigen is aan kunst

zeer mooi gesproken.

wat mij betreft ook nog:

het claustrofobische kille Kubrickiaans-onmenselijke sfeertje

Kubricks films gaan eigenlijk eigenlijk bijna altijd over de "ontmenselijking"

ga de meeste films maar na.

Als je de muziek van het laatste stuk niet leuk vind, raad ik je aan om tijdens het stuk Jupiter and Beyond the Infinite het nummer 'Echoes' van Pink Floyd aan te zetten. Is precies synchroon aan de scene en ik vind het persoonlijk beter.

Zeer mooie post op imdb.

"You say the film is "pointless" and has no "plot", but in reality every shot and line of dialogue is packed with meaning. Take the first shot, which communicates so much: The song "Thus Spoke Zarathustra", for example, is associated with Nietzsche's writings on the Overman, man as a race being the bridge between base animals and this higher, transcendent state. By referencing Nietzsche’s work, Kubrick also briefs us on Nietzsche’s theme of eternal recurrence. Eternal recurrence is the idea that all events that have happened will happen again, infinitely many times over. Kubrick applies this notion to all three acts of the film, as he presents us with repeated patterns, cycles and constant birth/rebirth/death motiffs.

The three-way planetary alignment also serves to give us a preview of the film’s journey (Earth, the Moon and Beyond) and the three stages of evolution Man will go through in the film. The moon is cold, lifeless, solid and unchanging, just as our distant cave dwelling ancestors were. In contrast, Earth is blue and alive, poised in a fragile, vulnerable position between silent death (the moon) and a bright overwhelming future (the Sun).

Despite the fact that the Sun is the smallest element of the shot, it is still the spot our eyes are eternally drawn to. It represents infinite possibility. The sun is our evolution, our transcendence to a higher entity which not only consumes life in the universe, but gives it as well.

The psysically impossible planetary alignments also make the statement that our evolution - the unknowable flashpoint that kickstarted our crawl into consciousness - is all due to cosmic determinism (or indeterminism?), a single, brief moment of pure chance. A fleeting instant when all the variables, all the balls, lined up in the favour of our species.

This physically impossible planetary alignment also makes the statement that our transcendence is impossible unless outside forces intervene, and perhaps that our evolution itself was "guided" by the very "hands" that placed these planets in allignment. Many people on these boards argue over whether the film is advocating literal aliens/Gods guiding humanity or whether Kubrick's universe is one of chaos and blind chance.

Then you have the sunrise, which symbolises a new day, dawn or rebirth. The film is rich with sexual imagery (pregnancy, sperm, eggs) and each act is sprinkled with birthday metaphors. By opening the film with a sunrise, Kubrick encapsulates all those points. Note too that the final shot of the film echoes the opening shot. While the film opens with the sun, moon and earth (star, moon, planet) it ends with a similar allignment: The moon, earth and starchild.

Finally there's the film's title, which appears when the sun rises above the planet's horizon. The title itself makes reference to both "space" and "time", whilst the number "2001" and the word "Odyssey" conjuring up Homer's Odyssey (somewhere on the board is a thread comparing the film to Homer's Odyssey, the monolith's sirens etc) and the notion that the film will be about "the start of a new millenium", a new type of human consciousness.

That's just the first shot of the film. Virtually every moment that progresses will be communicating information in a similar way, often without dialogue."

Die shit gaat diep man

Een reactie op bovenstaand bericht van een andere held:

"Indeed, the choice of a child (a foetus in a bubble) serves as a metaphor for man's actual infantilism, his naivete and ignorance, in the face of the radical complexity and unknowability of the Cosmos, that his true status is comparable to that of a child viewing the cosmos in all its beguiling enchantment, its wonder and awe but also its dread and its horrors. This contrasts sharply with many dreary humanist critics' reading of the film, who still see the Starchild as yet another ego-boosting, triumphalist 'milestone' in human 'evolution', positing man himself as a (future) 'God', replacing a (former) divine theism with something much worse - a secular-humanist theism, hubris without end, a travesty of Enlightenment values being corrupted by a solipsistic and megalomaniacal imperialism.

The Overman, for Nietzsche, does not necessarily represent some 'stage of evolution'; rather, he is someone who has fully understood - and come to terms with - the full implications of the death of God. Nietzsche warns many times not to take the 'useful fictions' of science to be more than they are..... And if the Overman mistakes them for Truth, if the Overman believes in Truth --- then he is no longer the Overman.... or if he believes in 'ultimate realities' he is no longer the Overman ... or if he believes he is a 'higher transcendent being' he is no longer the Overman ie. the Starchild is not a 'higher transcendent being'. "

Ik kom weer even spammen. Ideeen/reacties van een meisje die op moment van schrijven 15 was blijkbaar. Kubrick vond haar reacties de beste van alles wat hij over de film heeft gelezen! Zie hier een klein deel:
II. HAL

A. He is evil, but only because he reflects human nature.

B. His uneasiness about the mission implies that even the highest
development of human intelligence is imperfect in ability to
understand.

C. Man, trying to progress independently of divine aid, attempts, either
consciously or unconsciously, to create life, in the form of HAL. This
is not allowed. Man is reaching, or is being forced to reach, a limit
in his ability to progress further.

D. Reasons for HAL's failure:

1. Eternal human error once again in evidence; or,
2. This may be a divine punishment; or,
3. God will not allow man to become subordinate to his own
foolish creations.

E. The fact that man can overcome HAL's evil is optimistic; however,
to do this he must destroy HAL, who is nearly a living being --
again, the theme of death, futility.
[This and triviality are shown in HAL's "song."]
Voor de gehele tekst zie The Kubrick Site: Margaret Stackhouse's Comments on '2001' - visual-memory.co.uk

Weet je, misschien ben ik nu heel bot, de hele filosofie van deze film boeit mij niet. Bij veel andere films wil ik me graag verdiepen enzo maar deze film pakt me totaal niet.

Dat kan, je hoeft het ook niet te lezen. Maar ik denk wel dat deze film relatief zeer veel inhoud bevat en belangrijke thema's aansnijdt.

......beetje moeilijk te geloven dat een meisje van 15 dit kan schrijven, laat staan bedenken......

Of het verhaal dat het door een vijftienjarig meisje is geschreven waar is, weet ik niet, maar het zou volgens mij best kunnen, hoor. Aangenomen dat het nou niet bepaald de gemiddelde huppelkut is, natuurlijk. Ik ken zelf ook een paar mensen die gewoon eng slim zijn. Mits je gemotiveerd genoeg bent, kan het makkelijk.

Alleen al dat taalgebruik........Lijkt me gewoon niet waarschijnlijk. Maar goed, er zijn belangrijkere dingen over te discussieren.

Want wat er geschreven is, door die over-intelligente smurf, is natuurlijk wel interessant.

Het is een waarschijnlijk een gelovige meid met een wiskundeknobbel en zo heeft ze de film dan ook geanalyseerd. Het zijn haar reflecties, ontsproten uit haar belevingswereld. Wat ze zegt hoeft niet overeen te komen met de opvatting van Kubrick of van wie dan ook. Het is gewoon leuk dat de film de kijker laat interpreteren. Maar zelfs dat is niet verplicht. Je kan ook gewoon kijken en genieten.

Ik ga deze film hopelijk morgen bekijken, voor de 1ste keer. Ziet er veel belovend uit.

Maar, ik moet iets bekennen...

Als je deze film bekijkt in High Definition, en dan de intro van deze film bekijkt... Je gaat bijna huilen hoe mooi de kwaliteit is. De muziek, de sfeer, de scherpere beeld... Jeetje, als ze DIT gebruikte om Blu Ray of HDTV's groot te maken, zou iedereen er nu wel eentje hebben.

Zo... Dat is gezegd.

Amen.

Zo'n 6 jaar geleden opgenomen van TV en toen bleek dat de film er niet helemaal opstond omdat er nog een film op de band stond en 2001 paste daar dus net niet achter. Ik miste denk de laatste 40 min. Ik was zo erg pissig dat ik pas gisteravond weer in staat was om de film opnieuw te zien.

2001: A Space Odyssey is waarschijnlijk de beste Science Fiction film die er bestaat, maar niet de leukste. Er zijn daarom zat andere SF films die ik liever kijk dan deze. Het is de beste SF film omdat hij ten eerste uit 1968 komt en Stanley Kubrick een heel goed en overtuigend toekomstbeeld schept. Alles wordt bijvoorbeeld gestuurd door een super computer en de mens is daar afhankelijk van en eigenlijk is dat dus erg gevaarlijk. Verder las ik dus inderdaad na de film al iets over de mens die op de piek van zijn evolutie zit, maar in de ruimte stellen we nog geen drol voor. We moeten onszelf weer van alles aanleren.
Er zitten veel scènes in de film waarin dit sterk naar voren komt. Dat zijn zaken die mij wel meteen opvielen toen ik de film keek alleen ik kon veel dingen niet helemaal goed plaatsen. En de hele monolieten verhaal blijf ik mysterieus vinden. Het zorgt er in de eerste instantie voor dat er een groep primaten 4 miljoen jaar geleden een grote sprong in de evolutie maken. Dat kwam meteen duidelijk over, maar is er een buitenaardse intelligentie verantwoordelijk voor ons bestaan of is er toch een God en is het buitenaardse bestaan onderdeel van een God. Wat er op het einde gebeurd, is dat hoe de mens zal eindigen? Terwijl dat einde weer een begin is voor iets anders, want ik heb ook iets vernomen over de geboorte van een Starchild. In ieder geval, erg interessant!

141 minuten en ik heb ondanks de vele gerekte scènes toch geboeid gekeken. Sowieso ging SF en klassieke muziek perfect samen tijdens sommige van deze scènes. De hele film bestaat uit lange scènes zonder dialoog en dan de scènes met dialoog. Het wisselt zich steeds af. Nu ik de film eindelijk gezien heb en ik ook meteen al wat meer te weten ben gekomen, wil ik de film nog wel is kijken met die kennis die ik nu heb opgedaan over de film. Maar omdat ik niet zoiets heb, zo dat moet zo snel mogelijk gebeuren, geef ik de film een 4,0.

Ik ben helemaal niet zo'n liefhebber van SF en laat uitgerekend een SF film tot één van de allerbeste films behoren die ik ooit gezien heb. Ik was 16 toen ik de film zag, nu 55. Dat zal ook meespelen met de indruk die een film op je maakt, met het feit dat je zo'n film nooit meer vergeet. Maar deze film is nu nog zo fris als wat en heeft niets aan kracht verloren. Een typische Stanley Kubrick film, bijna al zijn films spelen zich in een soort van gesloten omgeving af, alsof daarbuiten niets bestaat. En ook typisch is natuurlijk het hoge niveau. En die muziek, ja dat was natuurlijk een klassieke greep, ik heb wel eens gehoord dat de film al klaar was en de muziek nog gekozen moest worden. Betere keuze kon niet gemaakt worden.

Dat is mogelijk maar niet geheel zeker. Wel staat vast dat Stanley van in het begin wist dat hij bestaande klassieke of hedendaagse muziek wou gebruiken voor zijn film. De studio zag dat niet goed zitten en opperden voor een originele score. Stanley ging blijkbaar akkoord maar slaagde er toch in om de wil van de studio naast zich te leggen. Het resultaat was dat filmcomponist Alex North een score heeft geschreven voor 2001 die nooit gebruikt zou worden.

Visueel een van de beste films aller tijden. Inhoudelijk vind ik het beduidend minder. De hele filosofie vind ik nog wel interessant, maar het geheel wordt te veel gerekt. De hele apen-sequence duurt veel en veel te lang, evenals het einde.

Ik weet nog niet hoe goed ik deze film vind. Wel vond ik 2001 te lang, erg mooi en interessant.

Is dit de eerste keer dat je de film ziet, Rosicky? Ik begin namelijk meer en meer te geloven dat het trage hypnotiserende tempo de enige juiste manier is voor deze film. De visuals, de muziek, de sfeer, de onmetelijkheid van de kosmos en de filosofie bepalen de snelheid waarmee de film zich voortbeweegt. Een normaal tempo zou alles teniet doen. De laatste keer dat ik A Space Odyssey zag vond ik het zelfs niet meer 'traag'.

Yup het was voor mij de eerste keer 2001.

Dat het traag is moge duidelijk zijn. Te traag is te subjectief om daar over te oordelen. Wel vond ik het laatste half uur sowieso niet traag, omdat ik in een soort trance kwam door de schitterende beelden.

Vanaf de 2e en 3e keer komt hij pas echt goed tot z'n recht.

En na de 4e kijkbeurt is de film niet meer bijzonder.

Nee, hoor, ik zit al boven de 10 en de film weet me nog steeds te verwonderen.

Zal niet ontkennen dat er ook wel eens een kijkbeurt tussen zit, die wat minder valt, maar dan een volgende keer is het weer helemaal raak en wil ik 'm weer in mijn top 10 zetten.

Net als A Clockwork Orange. Iedere keer ontdek je weer een nieuw detail en dat maakt de film beter en beter. Maar 2001 komt binnenkort ook zeker nog een keertje aan de beurt.

Waar is je cijfer trouwens?

Kubrick gaat inderdaad gigantisch diep. Het verhaal an sich is slechts een noodzaak voor de diepere lagen die hij ons eigenlijk mee wil geven (Er valt zo veel uit te halen, kan er koppijn van krijgen). Klassieke muziek wordt in meerdere films gebruikt, en nu ben ik niet zo weg van Strauss (en Rieu's vwals-verkrachtingen), maar hier wordt het in combinatie met de trage opbouw en sfeervolle beelden ontroerend goed toegepast.

De film opzich, zonder dieper denkwerk, is onbegrijpelijk (waar HAL natuurlijk interessant eng is), daarom is het fijn om na afloop wat rond te neuzen op het net.