American Psycho (2000)

Ik snap de reacties niet over Christian Bale, ik vind hem in weinig films overtuigend, ik kijk echt dwars door hem heen en hij zou me al helemaal niet bang maken met ze pretkop. (betreft AP.)

Nee, ook in de machinist niet, wat ik trouwens een kutfilm vond want als iemand een jaar niet heeft geslapen gaat deze (helaas) dood. Niet erg realistisch natuurlijk.

Ook in de prestige niet, al vond ik die ondanks de tesla machine wel goed!

Ik heb Bale nog niet gezien in The Fighter maar tot nu toe heeft hij zichzelf nooit overtroffen na deze rol.

Het is dat Russell Crowe dat jaar doorbrak met Gladiator anders hadden ze van mij die Oscar zo aan Bale mogen geven.

'American Psycho' is niet echt een film die zich leent voor een evt. oscar(nominatie). Bale z'n prestatie hier stijgt daar dan ook ver bovenuit - die verdient minstens een enorm standbeeld.

Ik ben bang dat je dan nog nooit een echte psychopaat recht in ze ogen hebt gekeken.

Niet dat ze allemaal hetzelfde zijn, maar je hebt kenmerken, en die had hij niet.

Lol, dus elke film waarvan jij denkt dat deze goed is, snapt de ander niet op het moment dat hij deze laag waardeert?

Zegt een hoop over jezelf, ik ben bang dat je slecht bent in het hebben van kritiek.

Als ik van te voren wist dat deze film niet serieus bedoeld was (ervan uitgaande dat je gelijk hebt, geen interesse aan deze kant dus uitzoeken doe ik het niet) dan had ik hem niet eens aangezet.

Ik vind dat je psycho's over moet laten aan een Ted Levine bijv. (silence of the lambs). Of Jack Nicholson in zo'n rol (The Shining) wil ik ook niet tegenkomen.

Daarnaast heb ik niet echt motieven gevonden die erop wijzen waarom Bale psycho zou moeten zijn, dat ben je namelijk niet direct van geboorte, naast de aanleg die je daarvoor moet hebben zijn er vaak nare dingen gebeurd in, meestal, je jeugd.

Bale aint no Psycho

Jij interpreteert mijn reactie daar natuurlijk totaal verkeerd. Je vergeet ten 1e de smiley mee te quoten, die toch duidelijk aangeeft dat ik daar niet serieus reageer op Nomak.

Haha een standbeeld gaat ver, maar ik vind Bale zeer overtuigend als psycho (juist omdat hij zo "normaal"lijkt vind ik hem zo eng overkomen),sterker zijn acteerprestatie vind ik in de top 20 horen van de beste acteerprestaties van het afgelopen decennium.

Boven kan ik wel beaamen,maar ik vind Bale een veel sterkere personage neerzetten dan Crow in het overschatte hollywood werkje van Scot.

Sorry gap, ik bedoelde jouw niet, ik bedoelde diegene die zei, "Dan heb je de film niet begrepen"
Waar weer op gereageerd werd door degene waarop jij reageerde haha.

Ik heb verkeerd ge-"copy/paste".

Ik snap die fucking film wel, maar het is gewoon mijn humor niet man, fucking take it (!)
Mensen hier kunnen geen kritiek nemen en snappen absoluut niet waarom ik soms zo laag stem.
Ik ben gewoon kritisch met films, en daarnaast heb je het over SMAAK.. Ik kan Peter Pan beter vinden dan welke film dan ook, ik ga dat dan niet onderbouwen want jouw mening kan anders zijn en dan vervalt mijn onderbouwing meteen. Als ik Peter Pan de shit vind, vind ik Peter Pan de shit, misschien puur omdat hij Tinklebell neukt.. (lol.... kon het niet laten.) maar daar gaat het toch helemaal niet om.

Kom niet met trotse fanboy/haat reacties, ik heb de film wel begrepen en jij niet.

Neem gewoon aan van iemand die 1 ster stemt, dat hij het een ongelofelijke k*tfilm vond.
Ga nu niet weer beginnen over die moorden... vanzelf sprekend imo. Gewoon goed opletten

Kwam hier ook wat reacties tegen over schizofrenie, de veel gemaakte fout is alleen dat dit vaak word verward met de letterlijke vertaling ervan. (gespleten geest). Een schizofreen heeft geen NOOIT een gespleten geest of meerdere persoonlijkheden, maar enkel waanbeelden.

Ik weet niet wat je doet, maar je quote echt totaal verkeerd en verwarrend.

Weet niet tegen wie je het daaronder dan hebt, maar ik begrijp maar al te goed dat veel mensen dit echt totaal niet grappig vinden. Dat is ook niet zo moeilijk met dit soort inktzwarte humor; dat moet je liggen. Het woord ''begrijpen'' lijk je ook nogal verkeerd op te vatten volgens mij.

Dat zei ik je zelf ook al, sterker nog ik bood je me excuses aan. Heb je het wel gelezen of is het "te" verwarrend geworden? (wat heel goed kan)

Dit gaat verder ook nergens over natuurlijk haha.

In het kort, ik vind het jammer dat als iemand de film niet goed vind (terwijl hij dat blijkbaar wel is) het gelijk maar aan diegene moet liggen, beetje kortzichtig imo. Kwestie van smaak.

Ik probeer toch ook niet grappig te zijn? Is gewoon de waarheid. Je hoeft mij niet uit te leggen dat de waarheid niet (altijd) grappig is.

Ik snap wat je bedoeld en je hebt gelijk. Duidelijker is als men zegt: je voelt hem niet, maar dat is mijn mening.

Just leave it, dit loopt nutteloos uit de hand.

Redelijk filmpje.

Christian Bale is hier een geschikte kerel voor.
Ik vond Chloë Sevigny wel een beetje zwak acteren.

Die scène met de kettingzaag had ik al ergens aangetroffen, wellicht in een moviemeter contest ofzo. Die achtervolging was best mooi geschoten.

Patrick speelt meerdere keren een cd'tje af en luistert naar ontspannen muziek op z'n walkman. De muziekkeuze vond ik 'n beetje jammer, maar het geeft prima weer dat hij met z'n gedachten in de wolken zit.

Ik vond het vreemd dat Patrick opeens allerlei willekeurige mensen ging vermoorden zoals die bewakers in het kantoorgebouw. Ik had liever gezien dat hij heel smooth en kalm bleef. Hij heeft de touwtjes in handen maar dan opeens stort 'ie in.

De detective viel me ook tegen want die nam eigenlijk alles maar aan wat Patrick tegen 'm zei.


Best te pruimen, maar de regisseur had ietsjes strenger mogen zijn.

Later blijkt toch dat Patrick het allemaal verzonnen heeft en dat die moorden helemaal niet gepleegd zijn? Die detective heeft hij misschien ook verzonnen?

Dat blijft nog steeds de vraag:

Did the murders really happen, or did Bateman just imagine it all?
This is the most frequently asked question in relation to the film, and the answer remains ambiguous. As with the questions of why Allen's apartment is empty, how did Carnes see Allen in London, and why people ignore Bateman's outbursts, there are two basic theories:

1) the murders are very real and Bateman is simply being ignored when he tries to confess

2) everything happened in his imagination

Much of the discussion regarding the possibility of everything being in his mind focuses on the sequence which begins when the ATM asks him to feed it a stray cat. From this point up to the moment he rings Carnes and leaves his confession on the answering machine, there is a question regarding the reality of the film; is what we are seeing really happening, or is it purely the product of a disturbed mind? An important aspect of this question is Bateman's destruction of the police car, which explodes after he fires a single shot, causing even himself to look incredulously at his gun; many argue that this incident proves that what is happening is not real, and therefore, nothing that has gone before can be verified as being real either. Of this sequence, Mary Harron comments "You should not trust anything that you see. Trying to feed the cat into the ATM is sort of a giveaway. The ATM speaking to Bateman certainly indicates that things have taken a more hallucinatory turn." As such, if this scene is an hallucination, the question must be are all of his murders hallucinatory? Interestingly enough, in the corresponding scene in the novel, the narrative switches from 1st person present to 3rd person present mid-sentence (341) at the beginning of the sequence, and then back to 1st person present (again mid-sentence) at the end (352). This is a highly unusual narrative technique, suggestive of a sizable shift in consciousness and focalization, and an altogether different narrative perspective. This lends credence to the theory that the entire sequence is a hallucination, which in turn lends credence to the suggestion that much of what we see in the film is also an hallucination.

However, if this is the case, and if this sequence does represent pure fantasy, Harron ultimately felt that she had gone too far with the hallucinatory approach. In an interview with Charlie Rose, she stated that she felt she had failed with the end of the film because she led audiences to believe the murders were only in his imagination, which was not what she wanted. Instead, she wanted ambiguity; "One thing I think is a failure on my part is people keep coming out of the film thinking that its all a dream, and I never intended that. All I wanted was to be ambiguous in the way that the book was. I think it's a failure of mine in the final scene because I just got the emphasis wrong. I should have left it more open ended. It makes it look like it was all in his head, and as far as I'm concerned, it's not" (the complete interview can be found here).

Guinevere Turner agrees with Harron on this point; "It's ambiguous in the novel whether or not it's real, or how much of it is real, and we decided, right off the bat, first conversation about the book, that we hate movies, books, stories that ended and 'it was all a dream' or 'it was all in his head'. Like Boxing Helena, there's just a lot of stuff like that. [...] And so we really set out, and we failed, and we've acknowledged this to each other, we really set out to make it really clear that he was really killing these people, that this was really happening. What's funny is that I've had endless conversations with people who know that I wrote this script saying "So, me and my friends were arguing, cause I know it was all a dream", or "I know it really happened". And I always tell them, in our minds it really happened. What starts to happen as the movie progresses is that what you're seeing is what's going on in his head. So when he shoots a car and it explodes, even he for a second is like "Huh?" because even he is starting to believe that his perception of reality cannot be right. As he goes more crazy, what you actually see becomes more distorted and harder to figure out, but it's meant to be that he is really killing all these people, it's just that he's probably not as nicely dressed, it probably didn't go as smoothly as he is perceiving it to go, the hookers probably weren't as hot etc etc etc It's just Bateman's fantasy world. And I've turned to Mary many times and said "We've failed, we didn't write the script that we intended to write"."

In line with what both Harron and Turner feel about the question of whether or not the murders are real, Bret Easton Ellis has pointed out that if none of the murders actually happened, the entire point of the novel would be rendered moot. As with the practical theories regarding the Carnes conversation, the outbursts and the empty apartment, interpreting the murders as real is part of the film's social satire. Ellis has stated that the novel was intended to satirize the shallow, impersonal mindset of yuppie America in the late 1980s, and part of this critique is that even when a cold blooded serial killer confesses, no one cares, no one listens and no one believes. The fact that Bateman is never caught and that no one believes his confession just reinforces the shallowness, self-absorption, and lack of morality that they all have. None of them care that he has just confessed to being a serial killer because it just doesn't matter; they have more important things to worry about. In Bateman's superficial high-class society, the fact that even his open confession to multiple murders is ignored serves to reinforce the idea of a vacuous, self-obsessed, materialistic world where empathy has been replaced by apathy. By extension then, this could be read as a condemnation of corporations in general; they too tend get away with murder (in a figurative sense) and most people just choose to ignore it, just as do Bateman's associates. In this sense then, Bateman serves as a metaphor, as do the very real murders. If the murders were purely in his head, the strong social commentary would be rendered moot and the film would become a psychological study of a deranged mind rather than a social satire. And whilst that is a perfectly valid interpretation, as Harron indicates above, it is not entirely what the filmmakers were attempting to achieve.

Dat verklaart een hoop, bedankt Jaco!

Mwah, in mijn ogen is dat helemaal niet de "vraag" van de film.

Vind de film / het boek vooral een indringend beeld geven van de perverse, gestoorde geest van een perfecte conformist ('I just want to fit in'), iemand die alleen om de buitenkant geeft en eigenlijk totaal geen persoonlijkheid heeft. Het is boeiend om te volgen hoe Bateman de controle over zichzelf steeds meer verliest en steeds verder van zichzelf vervreemdt.

Heb de film onlangs herzien, vond 'm goed, maar bovenstaande psychologische motieven komen in het boek nog veel beter naar voren.

De weergave van de jaren '80 en onze materialistische maatschappij is wel een enorm sterk punt in de film. Ook de humor is super. Feed me a stray cat!

Dat is ook eigenlijk niet waar de hele film om draait, maar je kan het je afvragen en daar gaat het nu even om.

Oke, wou gewoon even m'n zegje doen .

En ik ben het met je eens.

Evil never looked so damn good! En zo is het!


Het blijft toch een fantastische film dit American Psycho, die iedere herziening een stukje beter lijkt te worden. De eerste keer dat ik de film zal vond ik het een leuke film, maar meer ook niet. Vijf herzieningen later kan ik toch wel stellen dat we hier met een fantastisch meesterwerk te maken hebben, die van begin tot einde boeit en werkelijk waar geen seconde verveelt.

Christian Bale won onlangs een oscar voor zijn rol in the Fighter, waarin hij uitstekend acteerwerk aflevert. Toch overtreft hij daarmee niet zijn rol in American Psycho. Dat blijft wat mij betreft een van de meest fenomenale acteerprestaties alle tijden. Bale is echt geweldig als de cynische Patrick Bateman, een man die soms vol cynische zwarte humor lijkt te zitten en daarnaast erg perfectionistisch is. Dat komt in het begin van de film al goed tot uitdrukking, waarbij Bateman onder de douche staat. Daarbij vertelt hij vol enthousiasme over zalfjes die ervoor zorgen dat je huid er op en top uitziet. Dat klinkt op papier nogal oninteressant, maar de manier waarop Bale het hier vertelt, is geweldig. Later in de film zie je dit soort humor en Bateman’s perfectionistische manier van denken nog een paar keer terug. Vooral de scène waarbij Bateman en zijn collega’s lopen te pochen over hun nieuwste visitekaartjes is schitterend en doorspekt van geweldige zwarte humor.

Wat verder zo leuk is aan de film, is dat het probeert het yuppen-gedrag en de sfeer uit de jaren tachtig weer te geven, iets wat volgens mij prima gelukt is. De muziek is erg eighties, maar ook de stijl is daarop aangepast. Erg leuk, want ik houd persoonlijk wel van de muziek uit de tachtiger jaren. Dan heb je in deze film ook nog de moorden, waarvan de discussie hier soms plaatsvindt, of de moorden nu daadwerkelijk plaatsvinden, of zich slecht in het hoofd en de gedachten van Bateman afspelen. Na de film diverse keren gezien te hebben ben ik er zeker van, dat dit laatste het geval is. Maar eigenlijk is dit niet zozeer hetgeen waar de film om draait. Als het eerste namelijk het geval zou zijn, zou ik de film waarschijnlijk net zo goed vinden. De discussie geeft wat mij betreft alleen nog maar een extra dimensie aan deze film.

De moordscènes zelf zijn trouwens ook geweldig en ook hier schuwt de film de zwarte humor niet. De Hey Paul! scène en de kettingzaagmoord zijn groots en twee fantastische scènes uit deze film. Persoonlijk vind ik deze film ook meer een thriller dan een komedie. Ik heb hier wederom erg om moeten lachen. De maximumscore blijft natuurlijk gemakkelijk staan!

5,0*

Aardige film, niks bijzonders vond hem soms zelfs saai

Zowee, zo beetje 1 van de slechtste films die ik ooit gezien heb

Bale is nie eens zon slechte acteur, maar dit verhaal is zo oppervlakkig op doek gezet dat het echt geen ene meter boeit, niet spannend ,niet interessant ,niet diepgaand,niet humoristisch etcetc

De film pakt je op geen enkel moment bij de kladden, zelfs niet bij de grovere scenes, het doet gewoon niks

Het ontbreken van muziek om scenes kracht bij te zetten is me ook ene raadsel, moet dat juist spanning oproepen?

een 0.5

edit,na 30 minuten slaap

probleem met de hele film is dat de hoofdrolspeler zich absoluut koud en onmenselijk gedraagt, maar zijn omgeving reageert exact zo, waardoor het verhaal een heel vlak gevoel geeft

Precies de bedoeling van de film en waarom hij meesterlijk is! Kortom, hij ligt je niet en je hebt het niet begrepen.

ah, ik heb het niet begrepen, is dat het

welnee, de film deed me werkelijk niets

dat enkelen het als ene meesterwerk beschouwen is me een raadsel

Als je zegt dat de film oppervlakkig is heb je het niet goed begrepen nee. Ik snap best dat mensen dit niks vinden, maar het verhaal zelf heeft meerdere lagen, die ik ook pas na herziening zag.

Oppervlakkigheid is toch iets heel anders.

film kijken is een beleving en mijn beleving was, wat een oppervlakkige uitwerking van een verhaal

nergens wordt overtuigd imo

mee eens, had veel beter kunnen zijn. en serieus die chainsaw op de trap die hij van 3 hoog gooit dat vond ik wel een beetje overdreven.

Er ooit eens bij nagedacht dat dit soort scénes (net als bijv. die totaal onnozel ontploffende politie-auto's ineens) gewoon onderdeel zijn van Bateman zijn gestoorde fantasie? 'American Psycho' zit vol met dit soort scénes; een pinautomaat waar ''feed me a stray cat'' op het display te lezen is - Bateman die Paul Allen in die 'Jean Paul Gaultier' tas naarbuiten sleept en een spoor van bloed achter laat. Kan allemaal niet / gaat nergens over, m.a.w; het feit dat hier zovaak geroepen wordt dat mensen de film niet begrijpen is echt niet vreemd. Aan de andere kant kan je dit ook simpelweg als totaal absurde, donkere humor interpreteren. Bij mij werkt het beide.

''Patrick? Is that you? - No Luis. It's not me. You're mistaken.''

Mooie recentie Spetie.

Ik kan eigenlijk alles wel beaamen wat je schrijft.