American Psycho (2000)

Ik ben hier sowieso aan het mieren neuken hoor. Het werkt wel maar het is niet jou ding. Ik kan bijvoorbeeld gaan uitleggen waarom het wel werkt en wat de effecten of de redenen zijn voor de gedetailleerder beschrijvingen maar daardoor zal jij nog steeds zeggen dat het niet werkt. Het werkt niet voor jou omdat jij het saai vindt maar niet omdat het niet werkt. Het werkt wel net zoals LOTR werkt maar ik vind het saai.

Complete onzin. En dat is makkelijk duidelijk te maken door je redenering om te draaien:

Het werkt voor jou omdat jij het grappig vindt maar niet omdat het (objectief) werkt.

Het is niet alleen grappig. Dat is bijzaak. Dit is zijn stijl. Ik heb al zijn boeken gelezen en al zijn boeken gaan over decadente monsters min of meer die geen empathie voelen. Dit is een soort inkijkje in een bewustzijn van een psychopaat en ja die obsessies met crèmes enzo zijn grappig maar dat is niet noodzakelijk waar het omdraait. Je leest deze beschrijvingen en daarna lees je die beschrijvingen hoe Bateman iemand vermoord in dezelfde gevoelloze minimalistische stijl waardoor het geweld harder aankomt. Het is niet alleen American Psycho, al zijn boeken hebben deze beschrijvende, minimalistische en observerende stijl. Je kan de stijl gewoon niks aan vinden maar je kan niet zeggen dat het niet werkt. Het is eigenlijk een saaie manier van schrijven en ook nog vol opsommingen. Veel schrijvers of lezers houden niet opsommingen maar die opsommingen zijn onderdeel van zijn stijl.

Slechts een gemiddelde van 3,33 en maar 9 stemmen op BoekMeter bij zijn laatste boek.

Blijkbaar werkt het niet (meer).

Zijn 1e non-fictie boek die ik ook niet heb gelezen trouwens. Maar inderdaad nu je het zegt, jij hebt gelijk!

Dat is het eerste non-fictie boek van Ellis waar hij o.a. aangeeft dat hij vrienden verloor omdat hij op Trump heeft gestemd. Wel even wat anders. Ik prefereer zijn eerdere werk ook meer. Lunar Park, Glamorama, Imperial Bedrooms kunnen zich makkelijk meten met American Psycho, qua gitzwarte en heftige content.

Deze film stond al een behoorlijk lange tijd op mijn watchlist en als 925ste mening werd het een keer tijd om te bekijken. Ik wist zoals gewoonlijk eigenlijk niets over de inhoud, maar ik had eigenlijk een soort van remake van Psycho verwacht. Dat is het nu ook niet helemaal geworden, de naam van Christian Bale's personage mag er dan wel op gebaseerd zijn, American Psycho is vooral gebaseerd op het boek van Ellis.

Dat boek zou ik misschien wel eens willen lezen, lijkt me wellicht grappig op papier dan op het scherm. Al kan ik me vergissen want Bale is op sommige momenten zeker droog, maar helemaal mijn humor is het nu ook niet. De soundtrack bevat vele bekende nummers. Qua slasher kleurt American Psycho teveel binnen de lijntjes om zelfs als echte horror beschouwd te worden. Ook is er eigenlijk niet geweldig veel spanning op een paar scènes na. Wat American Psycho wel heeft zijn quotes en memorabele scènes.

Het einde komt als een verrassing en dit had misschien wat meer uitwerking verdiend. Vooral benieuwd naar de boeken van Ellis nu, misschien eens eentje proberen als ik de tijd vind... Waarschijnlijk niet.

American Psycho heeft een hoge rating, maar maakt dit niet echt waar. Het kijkt aardig weg, Christian Bale is erg goed met zijn charisma, maar richting het einde ontspoord de boel een beetje en ook de plotwendingen spreken me niet erg aan. De film is ook wel iets te braaf, daar had je meer mee mogen doen.

3*

Van American psycho had ik toch dat tikkeltje meer verwacht. Aan Christian Bale ligt het trouwens niet, want die speelt zijn rol als meedogenloze gehaaide zakenman met psychotische trekken met verve. Ook de moraal waarbij de grijze zones worden bespeeld, is goed. Als Bateman op een bepaald moment zelf de aandacht tracht te trekken van het feit dat hij het niet meer kan volhouden en dat het vermoorden van mensen buiten zijn wil omgaat, dan is dat wel iets om over na te denken. Zonder uiteraard zijn uiterst verwerpelijke misdrijven goed te praten natuurlijk.

Ik had gehoopt dat het meer een psychologische thriller zou zijn, mede door de goede kritieken. Dat komt echter maar zeer sporadisch aan bod. De film gaat eerder de luchtige en zelfs komische toer op en dat beviel me een stuk minder. Het einde kon bij deze ook iets beter uitgewerkt worden.

Tja, dat heb je met komedies.

Wat niet altijd vanzelfsprekend is in combinatie met een zwaar thema. Toch niet als het niet perfect uitgevoerd wordt.

Echt een waardeloze film.

Wat een waste of time.

Enigste is dat ie grotendeels lekker weg kijkt.

Maar daar is ook alles mee gezegd

Wat maakte dat deze film volgens jou waardeloos is?

Rossi500

leuke film, onvoorspelbaar met goeie soundtrack

Flutfilm verwacht niet te veel

Kun je je mening motiveren Rob robson?

Gemengde gevoelens.

Naar mijn gevoel komt de film nogal traag op gang. We zien een hoop snobs hun leventje leiden in het metropole New York. De karakter- en omgevingsschets is niet echt interessant.
Na de eerste moord gaat het verhaal echt van start. Hoe meer moorden het hoofdpersonage begaat, hoe meer hij lijkt te vervreemden van zijn omgeving.
Gaandeweg krijg je het gevoel dat het allemaal wat overdreven is, waardoor mijn aandacht toch wel verslapt en ik op het horloge ging kijken hoe lang het allemaal nog zou duren. Ook het gebrek aan een degelijke antagonist begint me tegen te steken. (Willem Dafoe bleek dan toch maar een kleine bijrol te hebben).

Op het einde van de film voel je echter spijt dat je de film onwaarschijnlijk vond. Op een gegeven moment wordt het duidelijk dat de daden van het hoofdpersonage (grotendeels?) hallucinaties waren.
Terwijl ik dit typ zit ik me de hele tijd af te vragen welke scène wel echt was, en welke ingebeeld was.


Kort samengevat: Tijdens het kijken niet altijd even interessant, maar achteraf gezien zat het wel aardig in mekaar.

3,5*

Onwijs goede acteur maar halfverwege toch een tikkeltje saai. De film was ‘m toch niet helemaal voor mij.

Vond deze na de eerste kijkbeurt destijds tegenvallen, met name omdat veel gruwelijkheden uit het boek ontbraken- al wist ik ook niet goed hoe je de zieke scene met de rat uit het boek enigszins acceptabel zou kunnen vertalen naar film. Dat was toen de film net uitkwam.

Door de hoge notering in de Top 1000 toch maar weer eens opgezet en ik vond hem nu een stuk beter. Bale is uitstekend als snelle Wall Street jongen die als een lege huls is, een zielloze, bijna synthetische mens. De banale gesprekken tussen hem en zijn collega's zijn vaak erg grappig- de leeghoofdigheid, het narcisme, de oppervlakkigheid worden op een bijtend sarcastische manier verbeeld. Ook leuk dat ze zo inwisselbaar zijn dat ze voortdurend een ander voor zich denken te hebben. Ook de muzikale uitwijdingen van al die middle of the road popmuziek zijn geregeld hilarisch.

De interacties met vrouwen zijn dan weer verontrustend, en die combinatie werkt op een of andere manier heel goed. American Psycho is behoorlijk grappig, maar dan plotseling is er een gruweldaad die je bijna schuldig doet voelen dat je je even daarvoor nog amuseerde over Bateman's voorliefde voor het Huey Lewis hitje Hip to be Square. Het einde was leuk over the top met die ontploffende auto's, en lijkt duidelijk te suggereren dat alle moorden met een flinke korrel zout moeten worden genomen, van het boek meen ik me een dubbelzinniger einde te herinneren.

Ze heeft maar weinig films gemaakt, Mary Harron, ik ken haar verder niet maar zie dat ze verder vooral series heeft geregisseerd (en niet de minste). Misschien toch maar op zoek gaan naar die paar andere films uit haar oeuvre, met name I Shot Andy Warhol.

American Psycho kon ik vooral waarderen om de kijk op de yuppen in het Wall Straat wereldje. Als die praatjes over restaurants, kleding en visitekaartjes waren ronduit briljant. De aandacht voor de uiterlijke verzorging van Patrick en zijn monologen over muziek waren ook geniaal. Maar goed, de horrorkant van American Psycho blijkt dan toch wat magerder te zijn dan ik had gehoopt. Het plot stelde me aan het eind ook teleur. Zo kon ik de satirische kant van de film dus enorm goed hebben, maar viel er verder (te) weinig te beleven.

Tsja. Tegenvallend eigenlijk. Hoe goed bale ook zijn best doet t raakt me voor geen meter. Blijft ook wat irritant. En de slachtingen doen t ook niet echt.

5 sterren

Heb geluk gehad deze film te zien toen hij uitkwam in de cinema, niet te geloven dat hij al 22 jaar oud is!

Het was hé dit ziet er cool uit, laten we dit bekijken! De scene met de business cards en de scene in restaurant met zn GF vond ik magistraal. Een intrigerend film waar ik nog vaak aan terug denk en al meerdere malen heb gezien.

Het goede is, dat ik deze film beter en beter smaak met de jaren. Absolute topper!

Door de openingsscene ben ik gestopt met aftershave te gebruiken waar alcohol in zit, no sh*t.

Niet veel van verwacht, maar dit was best leuk. Bale was een acteur die ik niet erg bijzonder vond, maar na eerder zijn rol als Dick Cheney in Vice gezien te hebben, is dit toch een andere rol waar hij erg veel indruk op me maakt. Wat een gladjanus weet hij neer te zetten en ondertussen komt hij nog steeds geloofwaardig over als psychopaat.

Het boek heb ik nooit gelezen, maar de atmosfeer van deze film spreekt me in ieder geval aan. De humor is zwart en droog, met name de monologen van de hoofdpersoon over popalbums terwijl hij op het punt staat een moord te plegen. Het einde is een beetje ambigu: is het allemaal slechts de verbeelding van de hoofdpersoon of wordt hij gewoon niet opgemerkt? Niet bijster origineel, maar het is in ieder geval wel een passend slot.

3,5*.

Mehh, ik zie wel diverse goede aspecten terug in deze film, echter pakte hij mij toch niet volledig. Wellicht lag dat aan de betreffende mood o.i.d. Christian Bale als in de rol van 'Patrick Bateman' speelde uitmuntend. Het gore aspect kon nog wel wat hoger. Leuk om te zien dat welbekende meme scènes in deze film terugkomen.

3/5

Christian Bale verliest soms de grens tussen method acting en overacting, maar hij is wel geknipt als de yuppie Patrick Bateman. Narcistisch en materialistisch in een wereld waar iedereen zo is. Waardoor mensen naast elkaar leven, namen wel klinken maar gezichten onbelangrijk zijn. Bateman is een boeiend figuur die zo ver gaat in dat narcisme dat het ook niet uitmaakt dat mensen die hem irriteren dood gaan. Hij is meer bezig met zichzelf, hoe hij er uit ziet. Opvallend hoe hij praat over muziek, al is dat eerder om uit te pakken dan dat hij een groot liefhebber is. Meestal ook vrij toegankelijke softrock en pop ballads.

De film kijkt als een mix tussen een film noir en een slasher met een zeer toepasselijk einde. Zijn leven tussen andere yuppies, die al even narcistisch zijn, is zo oppervlakkig dat zelfs enkele moorden inclusief bekentenis er niet toe doen. Er zou trouwens twijfel zijn of de moorden echt zijn of niet, maar die zijn wel degelijk echt. Wat ook bevestigd is door de schrijver. De realiteit is misschien wat gekleurd in het hoofd van Bateman, maar de moorden zijn wel echt gebeurd. Volgens mij is dat ook essentieel voor het einde van deze film. Net het effect dat hij de moorden echt gepleegd heeft en het niemand iets kan schelen blijkbaar. Als het enkel een droom was, was hij gewoon gek en geen seriemoordenaar.

Vandaag gezien op dvd , kan niet zeggen dat ik daarvan echt onder de indruk van ben

Film vond ik matig en gruwelscenes daar heb ik wel meerdere gezien, jammer

Film is net leuk genoeg voor 1x te kijken maar niet voor herhaling vatbaar

Herzien. Hoe gestoord en briljant deze film tegelijkertijd is.

Die muziekfeitjes ook de hele tijd.

Erg fijne herziening.

Het boek nog steeds niet gelezen, maar eigenlijk boeit dat niet zo. Bale('s personage) is perfect hier, lekker scherm en compleet off-the-rails, wat dit gewoon tot een erg leuke, grappige en best nog steeds relevante film maakt. Want ook al is de film al een aantal jaartjes oud (en zijn de vele referenties nog ouder), Bale's worstelen zijn nog steeds erg van deze tijd.

Visueel had ik het me wel wat beter voorgesteld, jammer dat een film over een neat-freak niet écht wit is (terwijl erg toch veel wit gebruikt wordt), ook het gebruik van licht en kleur had wel iets strakker gekund. De soundtrack is op zich niet veel, maar de manier waarop deze ingewerkt wordt is gelukkig wel hilarisch, waardoor het ook niet echt verouderd overkomt.

Maar uiteindelijk is dit toch vooral Bale's feestje. Eén van de rollen die z'n carriere gekleurd hebben, al heeft hij er zo wel meer natuurlijk. Mis tegenwoordig wel wat dit soort scherpte in films, comedies zijn veelal dramadies geworden, maar dat maakt dat een film ook wat minder snel veroudert.

4.0* en een uitgebreide review

Tegenvaller toch. Uiteindelijk toch eens gezien vooral ook vanwege die hoge scores in binnen- en buitenland.

Hij begint sowieso wat rommelig in de opbouw and the man with two faces vond ik het toch ook niet. Overdag was ie ook behoorlijk vreemd. Neurotisch psychotisch autistisch afijn het hele ratteplan. En of hij zorgvuldig was bij zijn moorden dat ook weer niet. Het moest gewoon passen. Maar de onevenwichtigheid in deze film vind ik toch wel een manco en hij is nergens spannend of echt grappig. Soms wel maar dan weer lang niet. Naar het eind lijkt alles samen te vallen en dan lijk je denkt stuk te missen. Zijn secretaresse zien we niet meer en ook de rechercheur komt niet meer terug. Misschien moet ik het script nog maar eens goed lezen. Dit is volgens mij een grote bad dream

Film 3,0
Beeld 4,5 (4k)
Geluid 4,0

Zijn de moorden echt gebeurd? Vooral dat hij nooit betrapt wordt, lijkt mij vreemd.
Ik heb eerst het boek gelezen geschreven door Bret Easton Ellis. Toen het uit was dacht ik dat het een groot gedachtenspinsel was van Bateman. De gehuurde video's wekten zijn fantasie op.

Ellis schrijft vaker over de Amerikaanse upperclass. Drank, drugs, seks, moord komen veelvuldig voor. Zo ook in de verfilming. De patserigheid van de juppen krijgt veel aandacht. In het boek is dat nog erger omdat o.a. kleding in detail beschreven wordt.
Veel scènes uit het boek zijn herkenbaar. Alleen de moorden worden in het boek gedetailleerd beschreven. In de film blijft het bij wat visuele effecten. Niet echt horror. Het wel wat explicieter gemogen.
Bale speelt soms goed maar is regelmatig de weg kwijt met overacting. Hij speelt (te) overtuigend een knettergekke jup.
De jaren 80 muziek (zonder zang), die ook in het boek beschreven wordt, vind ik een goede toevoeging.
Ik vind de film geen hoogvlieger. Lijkt mij ook erg lastig om zo'n vreemd boek te verfilmen. De film heeft net als het boek losse eindjes. Waarom is mij een raadsel. Net als de vraag waarmee ik deze recensie ben begonnen.