American Psycho (2000)

Goede, onderhoudende film, intrigerend door de relaxte voortgang.

Verhaal is niet heel sterk maar dat wordt ruim gecompenseerd door acteerwerk van Bale.

De humorkant zie ik eerlijk gezegd niet zo goed, beetje over de top dat wel. Op de juiste manier.

Overigens is het boek pas echt ziek, bizar dat Easton Ellis dergelijke scenes wist te verzinnen.

Vrij zieke geest moet je dan hebben.....

Bijzonder interessante film. Hij komt wat traag op gang, maar het beeld wordt goed neergezet: deze wereld draait om uiterlijk vertoon: shampoos, fitness, visitekaartjes en welk restaurant je eet zijn van levensbelang om mee te komen op Wall Street in de jaren 80. Dat je door mee te doen je eigen identiteit volledig lijkt te verliezen, is van ondergeschikt belang. In de film worden diverse personages met elkaar verward, wat natuurlijk overdreven is, maar verhaaltechnisch niet verwonderlijk is vanwege de uitwisselbare leefstijlen.

De onmenselijkheid van Bale’s karakter maakt hem intrigerend. Zelfs als hij over zijn favoriete muziek praat, doet hij dat op afstandelijke wijze, alsof hij een recensie opleest die hij gelezen heeft. Dat zijn slachtoffers niet gemist lijken te worden, of verward worden met nog levende personen, maakt de identiteitsloze wereld die hier getoond wordt alleen maar duidelijker.

Een bijzondere en maatschappijkritische film, die meerdere kijkbeurten verdient.

Toen de film uitkwam, vond ik m wat tegenvallen. De vergelijking met het boek werd gemaakt en daar stak het allemaal wat braaf bij af. Het boek kon natuurlijk ook niet vergilmd worden met alle slachtpartijen ingefilterd in beeld. Daar zou helemaal (bijna) niemand naar willen kijken.

Maar nu ik de film 20 jaar later herzie, vind ik m geweldig. Een topcast net een ijzersterke rol van Bale, de juppiewereld wordt erg mooi geportreteerd, geheel in stijl met het boek en vooral de verhandelingen over de muziek, waarbij Bateman toont geen enkele empathie te hebben, door maar door te raaskalken, vond ik sterk. De verwarring op het eind is ook briljant.

Geweldig! 4,5

Wat heb ik ontzettend erg genoten van deze film zeg, die in alle staten perfect in speelt op mij en waarvan ik echt onder de indruk was op de wijze hoe hier een film op zijn plek is gezet. En met één of andere ‘writers block’ ga ik er ook met deze mening niet veel woorden uithalen. Toch ga ik je wel melden dat dit nou een perfecte film is voor mij, het moet je ook wel een beetje liggen. De humor snapt niet snel iedereen, dat las ik ook bij een paar comments hier en dat snap ik volkomen. De humor is voornamelijk droog, recht voor zijn raap en vaak onopvallend gebracht en uitgevoerd. Ik heb me echter kapot gelachen om Bale in deze film, wat een heerlijke rol!

“Duct tape. I need it for... taping something.”

Zoals ik al aangaf heeft Bale fantastisch geacteerd en heb meerdere keren om de beste man in een deuk gelegen. Dat mocht ook wel wat hij was in een topvorm en de rol van Patrick Bateman werkte hij perfect uit. Ook de rest van de cast waaronder Reese Witherspoon en Jared Leto deden het erg leuk, en eigenlijk heb ik me een keer aan helemaal niemand geïrriteerd.

Het verhaal was leuk. We volgen een ‘psychisch zieke Patrick die door het leven gaat als zoon van een zakenman en onder andere ook op kantoor zit. Hij moet vaak uit voor zijn werk (naar etentjes etc) waar hij een normaal persoon lijkt. Naja, normaal ook niet helemaal maar geen seriemoordenaar. In de avonden is Patrick echter anders en de eerste ontmoeting met die Patrick ondervinden we al snel in de avond als hij na een etentje een zwerver neersteekt op straat en hardhandig de hond er bij dood trapt. Hierna is het natuurlijk niet afgelopen met moorden en het gaat de film nog wel even door, o.a. Paul Allen bij wie hij de bijl gebruikte of een pornofilm ging maken met twee prostituees, totaal overbodig maar wel geinig. Het einde vond ik persoonlijk iets minder maar was nergens slecht.

“Hi, this is Paul Allen. I'm being called away to London for a few days. Meredith, I'll call you when I get back. Hasta la vista, baby.”

Uiteraard snap ik de clou dat hij stemmen hoorde, dit maakte de film ook leuk. Ook zijn interesse en passie in muziek vond ik erg leuk, waaronder Phil Collins en Genesis aanbod kwamen. Voor de rest is er al een hele boel over de film verteld hier en in de spoilertopic dus uitgebreid behandelen ga ik het vandaag even niet, toch heb ik me onwijs vermaakt met deze film en behoort zeker tot één van de toppers die ik tot nu toe gezien heb, leuk!

5.0*

Leuk.

Een boekverfilming, van een nogal spraakmakend boek. Deze film stond bestempeld als een vrij bekende horrorfilm en toen hij ook op Netflix stond eens aangeklikt en hij is me ook erg positief bevallen. Vooral Christian Bale steelt de show.

Bale speelt beter dan dat hij bijvoorbeeld in Batman deed, waar hij dat vreselijke accent aanzette. Ook Witherspoon, Sevigny, Dafoe en Leto zijn prima toevoegingen aan de film al draait de film zelf (gelukkig) om de heerlijk spelende Christian Bale als Patrick Bateman.

Het verhaal slaat nergens op, maar is heel vermakelijk. Goed acteerwerk en in het algemeen een erg vlot verhaal en grappige momenten. Ik heb me behoorlijk vermaakt, maar de film had wel een stukje korter mogen duren.

Verfilming van een boek van Bret Easton Ellis met dezelfde titel. Nu staat het boek te boek als aardig controversiële vooral door de aanwezigheid van excessieve geweld en vrouwenhaat. Echter hebben ze bij de film toch vooral voor veilig gekozen. Gruwelijke geweld wordt niet expliciet getoond en de meedogenloze vrouwenhaat is zo goed als niet aanwezig. Wat wel is gebleven is de aanklacht tegen de oppervlakkigheid van het consumentisme van de jaren '80

Patrick Bateman is de verpersoonlijking van het stereotype zakenman. De super-yuppie van de graaicultuur uit jaren '80. Superrijk en zijn belangrijkste bezigheden: lullen over onzin met zijn al even rijke vriendjes, reservaties bemachtigen voor de duurste restaurants van de stad, pochen met visitekaartjes, dure merkproducten of zich op een bijna pathologische wijze met lichaamsverzorging bezighouden. Zelfs de muziek vertegenwoordigd die decadentie. En dit alles zonder liefde of emotie.

Bateman wordt voortreffelijke gespeeld door Christian Bale en is niet meteen de cliché killer! Daarnaast zien we in bijrollen een reeks bekende acteurs en actrice langs komen. Het script was met zijn goed uitgemeten dosis van spanning en zwarte humor, best fijn. We kijken mee in de verdraaide geest van een gestoorde vent en een gestoord tijdperk. Het was dan ook jammer dat de film het wat laat afweten op het extreme geweld. Patrick Bateman is immers niet de meest liefdevolle persoon op aarde, maar omdat hij nogal platonisch is, ontstaat er nu ook geen afkeer van hem. De film doet een goede poging maat overtuigde mij helaas niet helemaal.

In zekere zin zou je kunnen stellen dat deze film, The Wolf of Wallstreet en natuurlijk Wallstreet allemaal uit het zelfde vaatje tappen. De jaren tachtig was echt een klote tijd met al die yuppen. Subliem hoe ze in deze film wat deze mensen in de werkelijkheid waren..enge psychopaten. Top film.

De film is goed in de zin dat het een mooie kritische prent is over een bedorven cultuur; en Bale speelt fantastisch; maar de film is erg matig in de zin dat het weinig spannend is (het kabbelt allemaal een beetje voort), en dat niet echt veel gore in zit. Het is dan ook geen Komedie / Horror, maar meer een Thriller / Horror / Fantasy.

Ik ben er niet de persoon naar om te gaan roepen "het boek was beter." Zeker niet als de verfilming van Harron - dit was wel de laatste verfilming waar ik een vrouwelijke regisseur verwacht had - eigenlijk gewoon een heel, heel erg goede film geworden is.

Maar als fan van het boek en haar minutieuze beschrijvingen van triviale statussymbolen, uiterst ostentatieve oppervlakkigheden en uiteraard de onvoorstelbare gruweldaden waar Bateman zichzelf toe in staat ziet; valt het toch op dat veel extremiteiten hebben moeten wijken voor een film die weliswaar de kern wel goed weet te pakken, maar die niet tot het uiterste durft te pushen.

Neem zo'n scene met de visitekaartjes: hilarisch en exemplarisch voor de manier hoe Bateman zijn wereldje beleeft; de compulsieve toon waarmee Easton Ellis zijn Bateman vormgeeft, boet in de film een beetje aan kracht in. Tuurlijk, een maatpak wordt bewonderd, de restaurants worden hiërarchisch besproken en de onderlinge afgunst is voelbaar, maar nergens in de volledige obsessiviteit die het boek zo dwingend beheerst. Wanneer Bateman in het restaurant opsomt wat er allemaal mis is in de wereld, zou je hem bijna serieus kunnen nemen (zo wezenlijk is de problematiek die hij aankaart); de vormgeving van zijn persona in het boek zou die opsomming ontmaskeren voor de pretentieuze maskerade die het is. Harron blijft aan de veilige kant van de satire wat dat betreft.

Ook de moorden, die door de gedetailleerde beschrijvingen in het boek lezers en critici wisten te splijten, worden door Harron wat afgezwakt. Net genoeg om de satirische toon te onderstrepen en wederom middels enkele shots genoeg inkijk te geven in de gestoorde geest van Bateman: in het boek is die inkijk des te intenser door de vermoeiend uitvoerige en ellenlange beschrijvingen. Hier vervangt een hoofd in de koelkast de moeite die je als lezer zelf moest doorstaan, en dat komt natuurlijk minder hard binnen. En misschien nog wel belangrijker: het laat je als kijker wat onverschilliger onder het einde. Hoe extremer Batemans beleving, hoe meer je ongeloof wilt omarmen dat het slechts fantasie is.

Niettemin! Heerlijk als film op zich. Bale is werkelijk buitenaards als de manische, minachtende, bezeten en getormenteerde Bateman. Ik had me geen enkele andere acteur kunnen voorstellen die zo uitbundig krankjorum "I had to kill a lot of people!" had kunnen uitroepen. Of zo adequaat zijn gezicht van hartelijk vleiend naar ergerlijk minachtend kon laten verglijden, de uiterste seconde wanneer hij de wasserette verlaat.

Audiovisuele uitvoering blijft wat tam, weinig bijzonder camerawerk en hoewel de soundtrack zijn werk doet, blijft het wat braafjes. Maar goed, misschien is dat ook omdat de afgezwakte beelden nooit dat volle contrast met de gebruikte nummers kunnen oproepen. Sterke uitzondering is de moord op Paul Allen, van Batemans blije introductie van Huey Lewis tot het moment dat hij met bebloed gezicht zijn sigaar opsteekt, de blijo-muziek nog op de achtergrond. Heerlijk.

Wonderlijk. Mijn hoogst gewaardeerde film met de meeste gemiste kansen. Halfje aftrek toch, maar een dikke 4* blijven overeind.

Vrij hilarisch, met een geweldige hoofdrol voor Christian Bale, een acteur waar ik normaliter niet graag naar kijk maar die hier werkelijk perfect is. Zoals mijn voorganger al stelt is de bijna misselijkmakende hoeveelheid details en informatie over statussymbolen die in de roman over de lezer worden uitgestort op de een of andere manier niet goed op celluloid over te brengen zonder dat de film gewoon zèlf verveling zou gaan oproepen, maar dat ik in deze gecomprimeerde vorm mag kijken naar al die gelikte mannetjes in hun maatpakken met superbe visitekaartjes op zak vergoedt toch veel. Lekker ingevulde bijrollen ook, met die verschrikkelijke lach van Josh Lucas voorop. Mijn score was zodoende misschien wel hoger geweest als ik het boek niet had gelezen, maar ik kan er niets aan doen dat ik dat wèl heb gedaan.

Nog steeds genieten deze film. Terechte 5. Eigenlijk is zo'n beetje elke scene leuk en interessant en dat is grotendeels te danken aan Bale en natuurlijk de regie van Harron. Zeer leuk om te kijken zolang je het niet te serieus neemt en inziet dat de film natuurlijk een aanklacht is. Het einde is zeer mysterieus en open voor interpretatie. Wat ik sterk vind.

Film waarover ik nog steeds twijfel of het een moderne bewerking is van Hitchcocks Psycho of dat dit helemaal los van elkaar staat. Tientallen jaren geleden al eens gezien, toen me buitengewoon geïrriteerd aan Bale en vooral wat hij met de kat en het pinapparaat doet. Bale lang met die rol geassocierd. Tegenwoordig in staat dat anders te bekijken en vooral de film met zijn boodschap op waarde te schatten.

Geen idee hoe de benadering van het boek is en of het script in de buurt blijf, in ieder geval is de film wel een bijzonder, op het absurde af, aanklacht tegen narcistisch en egoïstisch gedrag zoals in Wallstreet en The wolf of wall street. Een uitermate eng wereldje wordt geschetst van bijzonder hoog opgeleide mensen, niet alleen Bale overigens, die aan een beeld proberen te voldoen die niet haalbaar is puur uit afgunst. Snobisme, ijdel, bevreemdend, mensen die vierkant langs elkaar leven. Zoals Bale zelf al omschrijft, lege inhoudsloze omhulsels, stuk voor stuk. Ondertussen weten ze elkaars naam amper en is de vraag werkelijk wie Bateman nu echt is. Iets wat hij zelf ook amper weet.

Bateman, of hoe hij ok mag heten, lijkt ergens het meest slimme met opmerkingen over wereldproblematiek in onder andere Afrika, toch lijkt hij het meest te worstelen met de weelde, normen en waarden en vooral de aanpassende presterende eenheidsworst die hij denkt te moeten zijn die over de meest banale dingen als een mooier visitekaartje ziekelijk jaloers wordt. Bijzonder zwaar wordt het desondanks allemaal niet. Hilarisch zijn de uiteenzettingen over muziek, het schertsende contrast waarmee hij Leto de kop inslaat en naakt met een kettingzaag achter een hoer aanzit.

American Psycho slaagt in den bijzonder als psychologische studie, maar tevens als bijtend sarcastische aanklacht over een dergelijk wereldje, een niet zelf corrigerende omgeving overigens want zijn biecht lijkt niet ter zake te doen en daarmee zijn gedrag eigenlijk goedgekeurd.. Toch was de film wat mij betreft beter geslaagd als er nog iets meer gewisseld was zo nu en dan naar een wat dreigende en enge toon. De film draait nu vooral op scherts en spot waardoor de film teveel naar het komische neigt.

Thierry Beaudet -The Movie. Bijzonder dat ze de toen nog onbekende Bale voor deze rol hebben gestrikt. Was toch wel een film waar ik toen enorm naar uitkeek. Kon de eerste kijkbeurt de enorme verwachtingen niet waarmaken, maar ga m steeds meer waarderen.

American Psycho is een film met een hilarisch verhaal waarbij Christian Bale toch wel garant staat voor het succes van deze film. Blijft leuk om hem zo eens een tweede kijkbeurt te geven en dat had ik dan ook gedaan. Blijft goed.

Een film die je van de ene verzint naar de andere verwarring brengt..

2.5.. op dit moment niet mijn ding deze film, waarschijnlijk dat ik deze nog een keer moet zien,.. dan zal de score wel iets hoger zijn..

Het was toch even na afloop op internet kijken wat men van het einde vond. Ik heb ooit een boek gelezen van Bret Easton Ellis, Less than zero. Goed boek. Ik weet niet of de schrijver de verfilming goed vond of niet maar ik denk het wel. Christian Bale speelt uitstekend en het hele sfeertje is goed neergezet. Bijzondere verfilming.

Aan het saaie boek kan ik maar 1,0* kwijt. Dit is wat mij betreft een geval van 'de film is beter dan het boek'. De film verveelt tenminste niet met eindeloos gedetailleerde beschrijvingen die Patrick Bateman doet over zijn kledij. De humor in het boek is meestal ver te zoeken. Maar met Christian Bale in de hoofdrol weet Mary Harron de juiste toon te vinden en wordt het een heerlijk gitzwarte komedie.

Ongetwijfeld. Maar na enkele minuten lezen is de humor daar al af. Het werkt niet. De film is veel beter uitgebalanceerd.

Weh werkt niet?? Boek wordt toch goed gewaardeerd. Krijgt een goed punt. Het werkt wel! het werkt bij jou niet. Dat kan. Het boek geef ik 5*

Het werkt niet! Het werkt bij jou. Dat kan.

Dit is een van de weinige situaties waar ik de film ook beter vind dan het boek. Niet dat ik het boek slecht vind, dat niet (3,5*).

Het is een succesvol boek dat goed verkoopt en volgens mij in de top 100 van boeken staat. Hoe kan het dan niet werken? Het werkt dus wel

Dat dit soort neuzeldiscussies nog gevoerd moeten voeren

Het werkt dus wel voor mij.... Het is alsof Kronos hier zegt dat het niet werkt en dat het niet grappig is terwijl het juist een succesvol boek is. Ik begrijp dat niet. Humor is subjectief en stijl is subjectief maar nu lijkt het alsof Kronos zegt dat het objectief gezien niet werkt terwijl het boek heel succesvol is. Dat klopt niet.

Je hoeft ook helemaal niet te reageren om daarna jezelf hoger te plaatsen dan de discussie, reageer dan niet want ik denk niet dat je iets perse toevoegt nu.

Ik vind het tamelijk vermoeiend om overal datzelfde nutteloze "welles nietes"-gesprekje terug te lezen, want dat is echt al ontiegelijk vaak gevoerd op deze site. Dat voegt ook niet per se iets toe, wat mij betreft.

Precies. Ik had in mijn eerste bericht trouwens al duidelijk geschreven: Dit is wat mij betreft een geval van 'de film is beter dan het boek'. Als ik dan later schrijf dat iets niet werkt is dat vanzelfsprekend ook wat mij betreft.

Ik begrijp dat het een persoonlijke mening is en je hoeft niet bij elke zin te zeggen dat het een persoonlijke mening is, daar kun ik vanuit gaan. Wat ik minder begrijp is dat je zou zeggen dat het niet werkt. Ik kan begrijpen dat je het niet grappig vindt of dat je het saai vindt om zoveel gedetailleerde beschrijvingen te lezen maar objectief gezien werkt het wel als je kijkt naar de populariteit van het boek. Ik ben geen fan van LOTR, ik vind dat saaie films, weinig tot geen spanning en ben gewoon geen fan van fantasy. Maar ik kan onmogelijk zeggen dat het niet werkt omdat het zo'n succesvolle reeks is.

Het werkt niet (voor mij). Wat is daar nu zo moeilijk aan te begrijpen?

Overigens, populariteit maakt niet objectief. Het zegt alleen iets objectiefs over de subjectiviteit van veel mensen. Het werkt dan blijkbaar op dat moment voor hen. Humor is echter sterk tijdsgebonden. Hoe zou je ooit kunnen zeggen dat iets humoristisch objectief werkt.