Fight Club (1999)

Sprak diegene die 'm inderdaad nog niet begrepen heeft zou blijkt duidelijk uit zijn eindeloze verwijten over plot gaten.

Owww ja, juist. Als je nou eens goed leest wat ik heb geschreven ipv daar je eigen versie van maakt.

Je weet behoorlijk goed wat ik wel/niet begrijp in films, aangezien we veel films even hoog waarderen, dat je het niet kan hebben dat ik dit nu juist een overgewaardeerd prul vind moet je niet ineens op gebrekkig begrip gaan schuiven. Sowieso, alsof begrip of verstand een film ineens heel goed gaat maken?? Je weet zelf wel beter mag ik hopen..

Gaf je alleen deze tip uit mijn eigen ervaring omdat ik hem ook telkens beter vond als ik hem opnieuw zag.

Maar als jij het nog altijd niets vind dan accepteer ik gewoon je mening. Aan de hand van je top 10 zie ik ook wel dat je duidelijk iets van films afweet en dus waarschijnlijk zal deze film je gewoon niet liggen.

Geweldige film. Echt me meest favoriete film van alle films ter wereld. Geweldig acteer prestaties met een fantastische duo Brad Pitt + Edward Norton.

5*

Waar komt het toch vandaan dat iedere lage stemmer er bij Fight Club van beschuldigd wordt de film niet te hebben begrepen. Zo ingewikkeld is het toch allemaal niet. Bovendien hebben veel laag stemmers dit al lang eens beargumenteerd uitgelegd.

Dat is op bijna iedereen/elke film van toepassing. Als iemand een 0,5 zou geven voor een van jouw favoriete films, zou je eerste gedachte ook zijn dat degene de film niet begrepen heeft.

Ik kan best begrijpen dat deze film sommigen niet ligt, het is nu eenmaal een speciaal verhaal. Maar ik lig er niet wakker van dat ze dan 0.5* geven, ik geef ook af en toe een extreem laag cijfer aan een film die de meesten goed vinden. Iedereen mag zijn eigen mening hebben hé...

Dat ligt maar helemaal aan de film. Als een 12 jarige een slecht cijfer aan (pak hem beet) American Beauty geeft zou ik kunnen zeggen dat ie hem wellicht niet heeft begrepen.

Bij bv usual suspects zou ik dat nooit zeggen, omdat dat allemaal vrij recht toe, recht aan is.

Zo is ook het plot van Fight Club zo helder dat er voor een beetje filmliefhebber weing "niet aan te begrijpen valt".

Ik had deze film bij vrienden gekeken en aan het einde begreep ik er niks meer aan maar dat kan ook komen omdat we nog al bezopen waren dus ik zal deze film nog eens helder moeten zien.

Zeker weten, het lijkt me logisch dat je na de eerste kijkbeurt erachter bent wat het probleem van de hoofdpersoon is. Oké, het ligt voornamelijk aan de film zelf.

Uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd, vooral onder bijzondere omstandigheden.

Heb het boek besteld! In Portugal aan het zwembad lekker lezen

Je bent een van de weinige pro-FC stemmers die het probleem helder en klaar analyseert..

Hoe idioot het ook mag klinken, ik heb nog nooit aan de titel/tekst van het lied gedacht op het einde. Veeleer aan de muziek en de sfeer die ze meebrengt. Totaal anders dan de rest van de film, rustiger tempo, zoals het hoort op het einde van dit verhaal.

U, mijn vriend, hebt me iets doen inzien. Proficiat

Het gaat er in deze film niet om dat je het einde begrijpt waarin blijkt dat ze dezelfde persoon zijn maar het gaat er vooral over de filosofische kijk op de huidige consumptiemaatschappij en de zogenaamde vrijheid en controle die we hebben. dat je het maar weet

Haha, zeker als je het los leest van de post waarop ik reageerde.

Ook dat lijkt me nogal helder. Het doet me alleen niks en de uitvoering stoort me de gehle film lang. Net zoals het geweld en het visuele aspect.

Wat bedoel je met de uitvoering? Er zijn niet veel films met zo'n goed camerawerk.

het visuele aspect is net een van de sterkste punten van deze film.

Is het dat je hem te 'donker' vindt? Dat wordt wel meer gezegd over Fincherfilms, maar bij deze film valt het echt mee. En dan nog past het bij de sfeer.

Graag wat uitleg.

Wij willen ook graag uitleg.

Bij een film die je 5* geeft en op de eerste plaats van je top 10 zet is het altijd fijn om wat uitleg te geven.

Je weet ook niet of hij dat met opzet deed of niet. Er wordt ook niet prijsgegeven of dat schot in zijn kaak en, zoals ik vermoed, deels langs een of andere belangrijke ader hem fataal zal worden, maar dat maakt hem niet meer uit. Da's het mooie. hij heeft zijn 'peace of mind'. Neen, alles klopt voor mij. Hij's af.

Is dat dan zo nodig?

Ik zie niet iedereen zijn stem/top10 keuze verantwoorden.

Als hij op 1 staat kan je er vanuit gaan dat hij op dit moment naar mijn mening bij de beste hoort.

Of je kan een bericht plaatsen en om meer uitleg vragen.

De plot, het acteerwerk, de fotografie, alles errond, zelfs het feit dat hij veeleer een cultfilm is dan een algemeen aanvaarde topfilm spreekt me enorm aan.

Wat ik er zo geweldig aan vind, is hoe perfect hij is, ondanks de complexiteit. Haast alles is functioneel binnen het verhaal op een of andere manier, en een tweede/derde keer dat je hem kijkt is hij even goed, zoniet beter.

Was eergisteren overigens zeer bang dat ik een foutje had ontdekt, maar dat bleek toch niet zo te zijn. Ik meende me te herinneren dat de brandwonde op z'n linkerhand zat, en toen ik die bij het ontmantelen van die bom op z'n rechterhand zag, werd ik bang. Uiteindelijk bleek dat ik zelf fout was. Mooi zo.

Jij geeft in een eerdere post aan dat alles in deze film functioneel is. Dat is dus meteen één van mijn bezwaren. De hele fightclub vind ik totaal niet functioneel. Buiten dat stoor ik me enorm aan de buitensporige gedetaileerde geweldsscenes.

Visueel vind ik de film erg grauw en ontbreekt het aan subtiliteit, zowel in de cameravoering als qua uiterlijk.

Tenslotte is voor mij het hele meervoudige persoonlijkheids verhaal erg flauw en ook nog eens totaal ongeloofwaardig gebracht, met name in de scenes met Helena Binham Carter. Sterker nog, als jij het over functioneel hebt is dit het zeker niet. Meer een mislukte vorm van interessant doenerij.

Jij geeft trouwens aan dat je de film zo complex vindt, maar dat valt reuze mee. Op dat punt krijgt de film in dit forum enorm veel credits en daar vraag ik me nog regelmatig van af waar dat in vredesnaam vandaan komt.

Sluit me daar geheel bij aan. Zelfs met het gegeven dat alles vanuit de narrator wordt beleefd vind ik die situaties volstrekt ongeloofwaardig, zoals ik al minstens 30 pagina's geleden heb gezegd. Kennelijk moet je iedere keer wéér uitleggen waarom je iets slecht vind.

De fightclub is een opstapje naar Project Mayhem; via fightclubs, waar veel mensen naartoe stromen, komen mensen in contact met dat project. Het zou ongeloofwaardig zijn dat Tyler en de verteller direct een semi-terroristisch groepje op zouden zetten. Bovendien past de club mooi in het plaatje van zelfhulpgroepen. Wat mij betreft dus uiterst functioneel.

De ontknoping met de meervoudige persoonlijkheid is inderdaad erg flauw, als je 'm al vaker in films hebt gezien. Tegenwoordig kan ik zo'n plottwist ook totaal niet meer hebben, maar toen ik Fight Club voor het eerst zag was ik nog maar 'n jaar of veertien - vooral jeugdsentiment dus -, en bovendien vind ik de manier waarop het wordt uitgevoerd een stuk beter dan in de meeste films met een dergelijke ontknoping. Erg ongeloofwaardig vond ik het overigens niet: het bedenken van een tweede persoonlijkheid was voor de verteller een vereiste om aan zijn saaie leventje te ontsnappen en uiting te geven aan zijn eigen, onconventionele wensen.

Verder is de film inderdaad niet uitzonderlijk complex, maar als satire op de consumptiemaatschappij wel erg geslaagd, en met genoeg diepere lagen om bij meerdere kijkbeurten interessant te blijven - naar mijn mening toch in ieder geval.

Neen, want dat vroeg ik helemaal niet. En zeker niet aan jou. O_o

Met complex bedoelde ik overigens dat er veel in zit, niet dat de plottwist zelf ingewikkeld of moeilijk te begrijpen is, dat zal ik nooit beweren. Ik had het veeleer over de onderliggende filosofie.

En het expliciete van de actiescenes valt zeer goed mee. Het is vooral de context die mensen afschrikt. Hard geweld als uitlaat voor mannen die in de knoop zitten, dat zien we niet graag. Als er iemand in een oorlogsfilm in stukken wordt geschoten is dat allemaal ok, want da's oorlog. Maar in deze context gaat het om redelijk normale mensen die dingen doen waar jij of ik van nature van terugdeinzen. Da's moeilijk om te zien, maar ik vind niet dat je 'expliciete beelden' echt als argument kan aanhalen. Maar da's jouw keuze.

Om het woord 'functioneel' niet meer te moeten gebruiken zal ik dan maar zeggen hoe symbolisch een groot deel van de vechtscenes zijn, zeker die tussen de twee hoofdpersonages.

Dat is geen keuze, dat is een oprecht gevoel wat weerzin opwekt van binnen uit. Zo heb ik dat bijvoorbeeld ook bij Natural Born Killers. Vreemd om te zeggen dat ik dat vervolgens niet als argument aan kan halen. Dat is in de regel ook wat me stoort aan de voorstanders (en nu ook bij jou), net zoals bij NBK trouwens. Het argument dat het anders bedoelt is en dat je daar doorheen moet kijken heb ik al 1000x gehoord. Maar zo werkt dat niet voor mij bij deze films (dit nog los van het feit dat ik de achterliggende laag dus volledig belachelijk en ongeloofwaardig vind).

Eigenlijk is geweld bij jou meestal het minpunt dan? Ook als het niet gratuit is?

Dat is wat ik er van begrijp.

En da's een volkomen recht, maar ik vind dat net mooi op een bepaalde manier.

Vanwege de zeer verdeelde reacties die de film uitlokte alleen al is het iets aparts.

Maar of dat goed of slecht is hangt af van ieders smaak.

Laten we het vooral op het laatste houden, want we gaan hier toch niet uitkomen samen (met alle respect overigens).

Meestal een minpunt zeg je precies goed. Om nog eens twee voorbeelden te noemen: Reservoir Dogs vind ik op het randje, terwijl ik het bij Pulp Fiction prima kan hebben. Voor mij zit hem dat voornamelijk in een combinatie van expliciteit, context en finesse. Ik begrijp overigens dat dat lastig is uit te leggen aan iemand die dat niet zo voelt.

Ik zeg niet dat ik dat geweld niet ongemakkelijk vind, maar ik wil niet enkel naar films kijken die me op geen enkel moment doen terugdeinzen, me verrassen of me doen nadenken over mezelf.

Een bepaalde scene in American History X is vb. zeer pijnlijk om naar te kijken, maar de impact van die scene doet de kwaliteit van het geheel van de film zeker geen kwaad.

En inderdaad. De gustibus et coloribus...

Ik wist dat mijn twee jaar latijn ooit nog eens van pas zou komen

Goed voorbeeld trouwens AHX: Dat wekt bij mij ook weerzin op terwijl die scene duidelijk een meerwaarde heeft voor de film. In dit geval reken ik de film er dus niet op af.

Bij AHX werkt dit dus anders voor me dan bij FC of NBK. Waarschijnlijk omdat dit in AHX één scene is, terwijl er bij FC en NBK iedere vijf minutene een extreme geweldsscene passeert.

Maar zoals gezegd: Het geweld is slechts een onderdeel van mijn lage waardering.