Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Pfff, vond je die kwartier durende verhalen bij de piano niet eens interessant? Valt me zeer tegen van jou Overigens is dit ook de enige film waarbij ik ook op de FF knop heb gedrukt denk ik.

De stijl van de film? Een amateuristisch b-werkje dat er visueel gigantisch brak en gedateerd uitziet, gecombineerd met de typische amateuristische voice-dubbing die de Italiaanse cinema uit die periode kent vind ik niet echt iets om over naar huis te schrijven.

Ik vind het wel een hilarisch stukje van Drs. Daja ja

Ben ik het eerder eens met wimnoot:

Nee, mij lukte dat niet meer toen ik plotseling zo'n leider van de groep zijn leuter in een gozer zag proppen die weer seks moest hebben met zijn pas getrouwde vrouw

Misschien wel omdat de stijl helemaal niet best is. Misschien vind jij het mooi, maar velen anderen niet. Ik vond de vele uitgezoomde stukken helemaal niet boeiend. Er zaten weinig interessante shots in de film.

Ik bedenk me plots ook weer die scene met al die naakte jongens en meiden die afgelebberd worden door die vieze ouwe kerel

Ook ik zie er totaal niets in dat sterk geschoten zou moeten zijn. Maar het ergste vond ik nog het meest beroerde acteerwerk dat ik ooit heb gezien. Dit slecht acteerwerk noemen zou een belediging zijn voor slechte acteurs.

Blijft opvallend dat kijkers als vliegen op de schandaalreputatie van deze film afkomen en er veel meer stemmen zijn dan voor alle andere films van Pasolini.Sterker nog: van alle Italiaanse klassiekers is uitgerekend deze film degene met bijna de meeste stemmen (ik tel er drie met meer stemmen zo vlug). Geen enkele interesse in Italiaanse klassiekers, behalve in Salo (dat je dan wellicht minder goed kan plaatsen, al ga ik niet beweren dat je 'm per see beter gaat vinden) voor velen.

Neem bijvoorbeeld het veel toegankelijkere, veel hoger gewaardeerde en even makkelijk verkrijgbare Mamma Roma van Pasoilini, moet het hier doen met vijf keer zo weinig stemmen als deze. Films als La Dolce Vita, Amarcord, Rocco i e suoi fratelli, alle films van Antonioni, alle films van Visconti. Allemaal minder stemmen, De winkels liggen er vol mee en toch kijkt iedereen dit. Hoewel ik de film erg goed vind zou ik 'm niemand aanraden bij zeker de eerste 15 Italiaanse klassiekers om te zien.

Opvallend wel, maar niet meer dan logisch natuurlijk. Perversiteit, schandalen, extremen: het trekt de mens altijd aan

Verder deel ik wel de mening van Jeroentjuh, dat de stijl waarin de film geschoten is best mooi is. Het contrast tussen de ranzigheid die je te zien krijgt en de prachtige barokke interieuren geeft de film een bevreemdend karakter.

Elitair schijnt een vies woord te zijn bij de liefhebbers van deze film. Alleen jammer dat er geen fatsoenlijke verklaringen komen waar al die metaforen en symboliek nu voor staat. Lijkt mij als je deze film een hoog cijfer geeft je hem toch wel moet begrijpen.

Ik heb wel iets gelezen van een gebruiker die zei dat als je de wreedheden vergelijkt met die uit bijvoorbeeld de Saw reeks het nog wel meevalt, alleen ligt daar de entertainment van de "gore" er gewoon dik bovenop, en dan vind ik het wel leuk.

Liever had ik gezien dat de vernederingen die De Sade beschreef in zijn boek verwerkt zouden zijn in een misdaadplot o.i.d. zoals de hersenspinsels van Dante verwerkt werden in Se7en. Als Fincher in die film alleen maar de zeven hoofdzondenmoorden achter elkaar had laten zien, op een dergelijke compromisloze manier had de film een grote flop geworden.

En zeggen dat de film een succes is geworden omdat hij veel stof op doet waaien vind in ook zo flauw, dan is iedere film in de flop100 een succes.

Wat wil je hier eigenlijk mee zeggen?

Dit gegeven doet niets af van het feit dat dit een hele slechte film is. Er zijn zat controversiele films die gekeken worden om die reden die wel goed zijn.

Ik heb destijds deze dvd in mijn handen geduwd gekregen door een vriend met de mededeling "als je van smerige films houdt moet je deze zien", niet wetend dat hij dit bedoelde met "smerig" ik dacht eerder aan smerig als in gore. Verder wist ik niets van deze film. De schandaal-reputatie was mij dus ook niet bekend en met dat idee heb ik de film dan ook niet bekeken. Wel met het idee dat het een aanklacht zou zijn tegen het fascisme, dat stond tenslotte op de hoes. Wat het werd was inderdaad een smerige film en nog een bar slechte ook! Echt totaal niets kan ik verzinnen aan deze film dat goed zou moeten zijn.

Dat dat zonde is. Omdat je dan niks ziet van alle totaal andere films die de Italiaanse cinema te bieden heeft. Geen land met zulke uiteenlopende films als Italie. Misschien hooguit de VS. Maar zelfs daarvoor durf ik mijn hand niet in het vuur te steken. Verder knappen veel mensen op deze film af en kijken vervolgend nooit meer iets van Pasolini, terwijl dit niet representatief is voor zijn films.

Tsja, en ik vind de redenen waarom deze film door velen zo slecht gevonden wordt helemaal niet overtuigend, maar dat welles-nietes spelletje heb ik nu wel gehad.

Andersom geldt hetzelfde natuurlijk starbright boy Je hoort mensen praten over een mooi camerashotje ergens, maar ik vraag me af hoe je daar van kan genieten omdat je constant tegen een film van brakke kwaliteit aan zit te kijken. Dan kan zo'n "leuk" gevonden camerahoekje wat mij betreft niets aan veranderen. Om maar iets te noemen. Daarnaast willen mensen denk ik soms te graag bij films een link leggen tussen bepaalde zaken.

Zoals wimnoot al zei, hoe kan je in godsnaam een link leggen tussen het dwingen van het eten van poep en de "huidige"(anno 1975) fastfood generatie. Als je op zulke manieren je boodschap moet gaan uiten in een film is het einde ver zoek. Ik vind het in ieder geval wel vergezocht. En ook raar dat Pasolini met een film als dit komt, als je het vergelijkt met de rest uit zijn oeuvre. Als het een bepaalde stijl was van een regisseur zou je er misschien nog iets van kunnen zeggen, maar dit schijnt eigenlijk ook niet bij de regisseur zijn filmstijl te passen.

Welke metaforen en welke symboliek? Beide zitten nauwelijks in deze film.

Eigenlijk is dat een beetje raar: Als enorme wreedheid wordt gepresenteert in een hapklaar plotje is het amusement, gebeurt dat niet dan is het slecht. Ik begrijp goed wat je bedoelt hoor en heb er ook niks op tegen, maar ik vind het wel interessant dat het blijkbaar zo werkt.

Als je van technische zaken houdt moet je juist niet bij Salo zijn.

Zo werkt het inderdaad. Een Saw film valt makkelijk weg te happen bijvoorbeeld. Salo heeft al een reputatie en is ook nog is op een trage manier uitgewerkt. Waardoor je echt moeite moet doen om scenes uit te zitten. Qua shock en gore vind ik Salo persoonlijk wel meevallen, het is meer die extreme traagheid waar ik mee zit. Ook dat is een factor die meespeelt. Denk dat veel mensen de Fast Forward hebben ingedrukt bij deze film.

Ok ok, jij ziet het niet dus is het er überhaupt niet. Schei toch uit zeg, behoorlijk veel mensen die hiervan hebben genoten o.a om z'n stilistische benadering.

Ik ga binnenkort die Matheusfilm kijken en als die bevalt dan kijk ik er meer van de man. Ik kan er ook niks aan doen dat dit de enige film is waarmee hij verbonden wordt, had hij hem maar niet moeten maken.

Volgens mij geef ik veel meer gegronde redenen om deze film slecht te vinden dan dat de liefhebbers met redenen om hem goed te vinden.

1# slecht/raar geacteerd.

2# heel veel van hetzelfde, wat de film saai maakt.

3# dat er veel poep in zit ok, maar wat het te betekenen heeft is onduidelijk.

Die laatste is voor mij het grootste struikelblok. Ik zou de film nog wel een keer kunnen kijken met een stap voor stap uitleg erbij. Maar die is er niet. En dan blijft alleen de ranzigheid over, en wat aardige shots en decorstukken.

Maar zonder het een welles/nietes spelletje te laten worden, leg mij nu maar eens uit wat jij zo goed vindt aan de film en waar de poep en andere gebeurtenissen voor staan. Wil je dat voor mij doen a.u.b.?

Ik heb redelijk veel Japanse en aardig veel Italiaanse films gezien en gevoelsmatig loopt Italie nog verder uiteen. Maar Japan kan er ook wat van inderdaad. Overeenkomst is dat beide landen ook echt extremen hebben opgezocht.

Salò, or the 120 Days of Sodom - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

After studying major literary giants in high school, Pasolini enrolled in the University of Bologna for further education. Many of his memories of the experience led to the conceptualization of Salò. He also claimed that the film was highly symbolic and metaphorical; for instance, that the coprophagia scenes were an indictment of mass-produced foods, which he labeled "useless refuse."

Als je dingen als poep eten e.d. gaat gebruiken om je verhaal te vertellen, moet het wel duidlijk zijn waarom, mocht de man dit gewoon voor de lol hebben laten zien, dan is het nog veel erger want in deze setting is het echt niet leuk.

'Nuff said.

Bah, ben het daar toch niet helemaal mee eens hoor. Het boek van de Sade gaat over het libertinisme, wat toch iets helemaal anders in dan het fascisme. Het boek geeft ook veel meer inzage in de denkwereld van de libertijnen en is een stuk interessanter dan de film, waar nauwelijks ruimte voor bespiegeling is.

Zie die aanklacht tegen het fascisme dus niet zo, wel tegen machtsmisbruik tout court, iets wat libertijnen en fascisten gemeen hebben, maar als je er over nadenkt is het inherent aan de mens.

Boeit me zelf allemaal niet zo . Ik weet alleen dat 't tegen het machtsmisbruik is, waarmee ik het dus vrij algemeen hou voor mezelf. Het verklaart wat mij betreft het gebruik van poep ook.

Ik geloof niet dat alle hoogstemmers de film zo ervaren hebben als Yeyo, ik hoorde daarnet dat de film helemaal geen metaforen en symboliek bevatte.

Maar goed, een paar van die dingen in de recentie van Yeyo had ik wel meegekregen, en het verraad gedeelte vond ik ook wel interresant, maar had liever nog veel meer van dat soort scenes willen zien, en minder van die platheid.

the coprophilic scenes for example were said by Pasolini to be a Take That! to the fast-food industry. More than a few people regard the film as Pasolini's Take That to the entire human race.

Salo or the 120 Days of Sodom - Television Tropes & Idioms - tvtropes.org