Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Ik hoef helemaal niets meer van die man te zien en dat vind ik niet kortzichtig. Als een vent je zusje of je broertje verkacht ga je toch ook niet zeggen. "Nou, het is wel erg kortzichtig om iemand op basis van een enkel vergrijp te beoordelen, misschien heeft ie ook veel goede kanten."

Ik ben echt blij dat die vent dood is. Deze film was echt ziek. Ik heb er een paar stukjes van gezien en heb er nog spijt van. Ik ben wel wat gewend wat films betreft, maar dit waren gewoon KINDEREN man. Als je van dit soort dingen houdt zit er echt iets niet goed in je hoofd. Ziek, ziek, ziek.

Nou zeg.

Wat wij (Tovenaar, Boule en ik) vooral vreemd vonden was de casting. Ik bedoel, hoe debiel ben je als je er als (inderdaad Joetje) 18 jarige ofz. ermee instemt om zo'n rol te spelen.

Ze wisten toch wel waar ze aan begonnen zeker?

Volgens mij vonden die jonge acteurs het best vermakelijk allemaal. Zo hadden ze af en toe wat nepstrontgevechten enzo .. overigens tot ergernis van Pasolini

Stukje uit het NRC Handelsblad

Het schandaal van Salò stelt een kwart eeuw na zijn uitbreng niet zoveel meer voor. Er is sindsdien wel meer geneukt, gemarteld en seksueel gemoord op het filmdoek. Ook om politieke redenen. Daarbij steekt Pasolini's kille registratie van honderden blote billen en ruggen, klaar om geranseld te worden, mager af. Ook zijn afstandelijke blik (een van de laatste martelingen van de film wordt letterlijk door een verrekijker bespied) is in het nihilisme van de hedendaagse filmkunst gespiegeld.

Salò is daarmee een film geworden die je moet zien als historisch en sociologisch fenomeen.Hoe meer fantasie de toeschouwer heeft, hoe meer hij zich zal laten ontregelen door de beestachtigheden die de fascistische meesters in deze Danteske hel begaan. Zonder aan Pasolini's plaats in de filmgeschiedenis te willen tornen, lijkt het mij dat zijn films momenteel meer cinematografische curiositeitswaarde hebben, dan dat ze werkelijk verwarring stichten.

Het gaat geloof ik allemaal wat al te veel de verkeerde kant op hier...

Mensen willen niets meer zien van de man (foei, Tovenaar toch! ), mensen hadden de man doodgewenst (ware het niet dat hij al...).

Nou nou.

Waarom mensen meespelen in een film als deze?

Uhhh, kleine gok hoor, maar omdat het een Pasolini is wellicht...

Men doet nu alsof de man gestoord was, ziek van geest ofzo.

Jezus man, we hebben het toch over een van de beste Europese regisseurs van de laatste decennia (althans, da's wat ik begrepen heb altijd)?!

En nu over dat Salo:

ik heb het idee dat men daar wat overheen kijkt... Die Republiek van Salo heeft godnokke echt bestaan man, gesticht door Mussolini met hulp van Hitler... daar zijn tienduizenden mensen gedood!

Nu was er een landgenoot die het absolute falen van eigen volk en land aan de kaak stelde en dan krijg je dit gedonder van mensen die de context allemaal niet meer willen snappen, decennia na dato...

Ik blijf er bij: niet per definitie goed, maar toch zeker een baanbrekend stukje werk, godnokke nog aan toe!

Ik vind van wel. Je eerste kennismaking met Pasolini was jammer genoeg voor jou zijn meest omstreden film. Ik heb deze nog niet gezien, maar wel een andere nl Il Vangelo Secondo Matteo. Dit is een wonderschone vertelling van het Bijbelverhaal. Lijkt me haaks op Salo te staan. Je redenering mbt die kinderverkrachter is ook krom; wie zegt dat Pasolini deze film maakte om kinderverkrachting en dergelijke te verheerlijken? Ik heb gehoord en gelezen dat Salo een bittere aanklacht is tegen het fascisme.

Daar ging het me niet eens om, misschien had ik een andere vergelijking moeten gebruiken. Waar het mij om ging is dat ik het niet kortzichtig vindt om iemand op grond van een niet compleet beeld te be- of veroordelen. Soms kunnen alle andere eigenschappen/prestaties iets niet compenseren, dat is wat mij betreft (jij mag daar van mij een andere mening over hebben) bij deze man het geval.

Dat kun je toch alleen maar zeggen als je een groot deel van zijn films hebt gezien vind ik. Ik heb alleen Salo nog maar gezien en daarmee wordt Pasolini voor mij zeker niet 1 van de beste Europese regisseurs.

Inderdaad, ik heb het niet in die context bekeken. Ik weet ook niets van het bestaan af van deze rituelen in het 'oude' Italië. Dat is misschien een tekortkoming bij mij, misschien ook niet. Als ik achteraf denk dat dit een aanklacht is tegen dat hele gedoe, dan wordt ie voor mij nog niet beter. De film heeft dan alleen 'aanklacht'-werking, die voor mij gewoon niet werkt. Misschien deels omdat ik niets afweet van dat ranzige gedoe enkele tientallen jaren terug, maar ook omdat ik het gewoon een opéénhoping vind van puur ranzige scenes zonder inhoud.

Als een regisseur van een willekeurige poep- en plassex films gaat verkondigen dat hij die film gemaakt heeft als aanklacht tegen de Italiaanse maatschappij van toen, dan vind ik het nog geen goede film. Ze mogen van mij klagen wat ze willen tegen de maatschappij, graag veel zelfs, maar op zo'n manier... nee. Ik kijk hier gewoon niet graag naar, hoe goed de aanklacht ook mag zijn. Mensen die poep eten... ik hoef het gewoon niet te zien. Jongetjes van 18 die verkracht door 3 Italiaanse beren tegelijk, nee, ik hoef het niet te zien. Dan mag de historische waarde nog zo groot zijn, ik walg er gewoon van. Ik kan daarom geen respect opbrengen voor dit.

Hier wil ik ook nog wel even op inhaken. Het feit dat een film een diepere boodschap in zich heeft wil niet direct zeggen dat het een goede film is. Alle films waar gruwelijkheden in voor komen zijn in feite 'aanklachten' tegen deze daden (tenzij ze verheerlijkend gebracht worden, maar daar kan ik me geen voorbeeld van bedenken). Zo zijn alle films die over Nazi's gaan, aanklachten tegen het fascistische regime... maar zijn dit dan allemaal meteen goede films? Daar komt in mijn ogen meer bij kijken.

Tovenaar, deze uitspraak had totaal geen betrekking op de kwaliteit van de film. Ik doelde op de intenties van de regisseur en de verontwaardiging van Joetje, die Pasolini een verschrikkelijke man noemde omdat hij deze film gemaakt had. Ik heb de film niet eens gezien!

Ik had misschien niet jouw stukje moeten quoten, omdat het niet een reactie op jou was, maar op de algemene gedachte dat een film met een 'aanklacht' automatisch een goede film is.

Huh? In het geval van Fortuijn is er toch wel uitsluitsel gekomen? Dader en motieven zijn bekend. Bij Pasolini zijn de motieven niet bekend (althans, er zijn een aantal plausibele verklaringen).

Tovenaar: jammer dat je zo (imho ook kortzichtig) reageert. Een docente van mij is groot fan van Pasolini, maar zij vond Salo zo walgelijk dat ze hem niet eens heeft uitgekeken. Ik denk ook dat je de film in zijn context moet zien. Niet alleen het idee waarmee hij gemaakt is, maar ook het moment in zijn carriere waarop hij de film maakte. Ik heb zelf maar een paar films van hem gezien (Salo dan weer niet, althans, 2 keer een klein stukje), en hij heeft echt meerdere fasen doorgemaakt. In elke fase van zijn carriere maakte hij een heel ander type films.

Je zou de discussie over Happiness (de mens achter het monster) eens moeten lezen.

Wou net zeggen, ben ik blij dat ik over beide films kan meepraten.

Op dit moment spring ik even in voor Tovenaar, die ligt waarschijnlijk al op één oor. Ik ben het namelijk vierkant met hem eens en vind het een beetje belachelijk dat jullie hem kortzichtig noemen.

De mensen die voor deze film meer dan 0,5 sterren hebben gegeven hebben dit zeer waarschijnlijk gedaan omdat ze weten wat dhr. Pasolini met deze film duidelijk wilde maken en Niet omdat het zo'n goede film is. Het is gewoon te belachelijk voor woorden IMHO.

Ik kan best begrijpen dat mensen het gewaagd vinden, en knap, en dus met vol bewondering kijken naar films van deze regisseur. Deze film heeft voor die mensen wellicht een andere betekenis, en spreekt hen dus veel meer aan, wat zich uit in een hogere waardering.

Ik ben er stellig van overtuigd dat deze film totaal niet op zijn eigen benen kan staan, het slaat gewoon he le maal nergens op. Dit merk je ook wel aan de lage beoordelingen die deze film gekregen heeft van meerdere personen.

Dat de film uiteindelijk een veel langer staartje heeft doet daar niets aan af, en dus vind ik het helemaal niet kortzichtig dat wij de regisseur hierop afvallen. Het is gewoon een klote film, wat er ook mee bedoeld werd.

Dit bedoel ik dus:

Dat is allemaal heel leuk en aardig, maar deze film op zichzelf staande is gewoon klote.. Wat dhr. Pasolini dan ook verder gedaan heeft in zijn leven.

Als die andere films van hem zo goed zijn, prima, ik vind het heel knap van hem dat ie zo'n klote film heeft durven maken, maar het blijft een 0,5 ...

Je kan het dan wel een klote film vinden en de regisseur daar (terecht) dan op afrekenen, maar we hebben het hier wel over een regisseur die niet zo makkelijk in een hokje te plaatsen is. Tegenwoordig heeft elke zichzelf respecterende regisseur een eigen 'stijl' zoals een Fincher of Tarantino. Als je daar een film gruwelijk van vind kan ik me voorstellen dat je de rest niet hoeft te zien. Sommige filmers (en Pasolini is daar zelfs extreem in, naar wat ik heb vernomen) zijn juist niet zo makkelijk te classificeren. Dat zijn namelijk echt creatieve geesten die elke film als een apart project in stijl, visie, onderwerp, sfeer etc. zien. Het zegt dus totaal niets over de rest van 's mans oeuvre.

Daar ben ik door al jullie opmerkingen ook zeker van overtuigd (zijn jullie toch nog ergens goed voor ) en ik zal dus ook graag een andere Pasolini gaan kijken om het met eigen ogen te zien.

Het is toch vrij logisch dat als je een film kijkt waar je echt geen reet aan vindt dat je dan niet zo warmloopt voor meer van dezelfde regisseur, precies wat Kos aangeeft, dat is tegenwoordig zeer terecht. Dat het bij regisseurs zoals Pasolini anders is wil ik graag aannemen, maar kortzichtigheid is hier niet van toepassing. Meer iets als eh.. eh.. even denken..

wat de boer niet kent dat vreet ie niet Nee, dat is het niet.

je verwacht: van hetzelfde laken een pak nee ook niet.

roeien met de riemen die je hebt

eh

niet verder kijken dan je neus lang is hmm dat lijkt te veel op kortzichtigheid, ik denk dat ik maar pas

:(, heb ik hier net een ultiem grote lap tekst getypt, gaat er iets mis met de computer hier... vooruit, nog een poging (wel een samenvatting deze keer)

Allereerst Mik bedanken die voor mij perfecte woorden heeft opgeschreven. Nu een reactie van mij;

Beste Herman78,

Laat ik even beginnen dat er helemaal niet van gediend ben dat je mij kortzichtig blijft noemen. Heb je weleens mijn stemmen-lijstje doorgenomen?? Alleen daaruit zou je al op kunnen maken dat ik dat zeker niet ben. Heb je weleens reacties van mij bij andere films gelezen? Waarschijnlijk niet, want ik vind het echt een loze kreet van je. Jij vindt mij kortzichtig omdat ik 1 film van een regisseur gezien heb, die ik ultiem walgelijk vind en omdat ik nog geen andere film van deze beste man heb gezien? Je kan er namelijk niet mee aankomen dat ik gezegd heb ik dat geen andere film van hem wíl zien, want ik heb zelfs nog expliciet vermeld dat ik daar juist wél geïnteresseerd in was. Ik heb zelfs nog een titel genoemd die ik graag wilde zien: Il Vangelo Secondo Matteo. Ik heb alleen gezegd dat ik nu op dit moment die documentaire niet hoef te zien, waar meer over Pasolini verteld wordt. Dat wordt pas interessant als ik wat meer films van de man gezien heb.

En wat zou zij dus zeggen als dit de énige film was die ze van Pasolini had gezien??

Hoe kan ik dat nou doen als dit de enige film is die ik van hem gezien heb?? Hoe kan ik in godsnaam een film in een fase van filmmaken van een regisseur gaan plaatsen als ik maar 1 film gezien heb?

Zeg ik dat? Nee, ik heb Salò O Le 120 Giornate Di Sodoma beoordeeld zoals ik hem zag. Ik kan hem niet eens in zijn oeuvre plaatsen, want (hoe vaak moet ik het nog zeggen) ik heb nog maar 1 film van deze man gezien!!

Ik snap dus echt niet waarom je (herman) zo geilt op de combinatie: tovenaar-kortzichtig, maar ik vind het erg onterecht. Alll die dingen waar jullie mee aankomen zijn alleen maar toepasbaar op iemand die meerdere films van Pasolini heeft gezien of iemand die na Salo heeft gezegd: ik hoef nooit meer een andere film van hem te zien. Ik hoor dus niet bij de ene, en ook niet bij de andere categorie.

Ik denk dat ik je wel begrijp tovenaar. Maar ik beleef het net even anders.

Ik vond de film ook 3x niks. Direct na het bekijken gaf ik hem ook 1*. De volgende dag merkte ik dat de film in al z'n walgelijkheid toch nog door m'n hoofd bleef spoken en dat mijn nieuwsgierigheid gewekt was naar het waarom van deze film. Dat vond ikzelf ook wel opvallend. Die reactie heb ik nooit als ik een slechte film heb gezien. Dan ga ik slapen en ben hem vlotjes weer vergeten. Bij Salo werkte dat toch anders: ik heb m'n stem opgehoogd naar 2* en ik ben WEL nieuwsgierig naar andere films van Pasolini. Gewoon omdat de film misschien toch meer te bieden heeft dan een Earnest Goes To Weetikveel.

Ik ben er zelf nog niet uit.

Even opmerken dat ik onze gewaardeerde wizard nooit kortzichtig heb genoemd. Ik wilde alleen maar even vermelden dat het geen karakteristieke film van de regisseur is (in de meeste opzichten dan, want controversieel is dus wel een karakteristieke eigenschap van hem ).

Ik kijk echt niet elke keer als ik op iemand reageer even naar zijn top 10 en zijn stemmenlijstje hoor! Nu heb ik dat net wel gedaan, en ik kan je zeggen dat ik 8 van de 10 films in je top 10 gezien hebt, en die allemaal de moeite waard vond (Mulholland Drive vind ik niet zo goed, maar daar heb ik me wel mee vermaakt). En wat betreft jouw reacties bij andere films: daar heb ik er heus wel genoeg van gelezen. Ik zit echter nog niet zo lang op deze site en kan alle mensen nog niet echt uit elkaar houden.

Het ging me om een reactie waarin je zei dat je 'na Salo niets meer van die man hoefde te weten'. Je schrijft nu dat het je om die documentaire ging, maar ik vatte het breder op (als in het niet willen zien van andere films van de man). Daarom noemde ik je kortzichtig. Ik wil dat nu wel weer terugnemen hoor (ik gebruik de term kortzichtig (meestal noem ik het bekrompen trouwens) eigenlijk ook liever voor ergere dingen), zeker gezien het feit dat je ook aangeeft nog wel een film van Pasolini te willen zien. Ik had het ook zeker niet zo kwaad bedoeld als het nu wellicht over kwam.

Dat zou ik aan haar moeten vragen.

Hmz ja. Het had toch goed gekund dat je eens iets over zijn werk had gelezen in een krant, encyclopedie, boek oid. Ik heb ook niet zoveel films van Pasolini gezien hoor. Medea, Il Vangelo en een stukje van Salo. Wat ik van Pasolini weet, heb ik ook uit boeken (het meeste is al wel weer weggezakt, jammergenoeg).

Ik vind dat je nu wel een beetje doorslaat, eerlijk gezegd. Ik heb je maar een keer (en het stond nota bene tussen haakjes!) kortzichtig genoemd. Je doet nu net alsof ik een persoonlijke hetze tegen je aan het voeren bent, en dat is absoluut niet waar en dat zou ik ook helemaal niet willen. Voor mij ging het alleen om een opmerking van je. En zelfs daar ben ik al op teruggekomen.

Dat is ook bijna niet te verlangen, ik voelde me gewoon wat aangevallen, Herman.

Ik werd gedemoniseerd!!! . Allright Herman, eind al goed. Conclusie: we lazen een beetje langs elkaar heen, waardoor we allebei te diep ingingen op dingen die de ander niet eens bedoelde.

Okay, daar kan ik mee leven.

En ondertussen heb ik Salo nog steeds niet gezien.

Opvallend dat er zoveel negatieve reacties zijn als geweld een keer in beeld wordt gebracht op een realistische manier, op een manier die laat zien hoe gruwelijk geweld/machtsmisbruik echt is. Maar zit er in de gemiddelde actie- of gangsterfilm niet net zoveel geweld? (Ik denk even aan films als The Godfather en Reservoir Dogs) Alleen als het allemaal clean en cool in beeld gebracht wordt vinden we het zelfs mooi, gaaf, cool, stoer, vet en meer van dat soort woorden. Over dit soort dingen zet deze film je (of in ieder geval mij) aan het denken en alleen daarom verdient hij al waardering.

Hmmmm... Irréversible?

Nog niet gezien.

Een verdraaid moeilijke film om te beoordelen, want na hem meerdere keren te hebben gezien heb ik nog geen idee wat ik ervan vind. Exploitatie van geweld? Oprechte aanklacht? En fascineert hij mij nou en maakt hij me ziek. Ik weet het niet, ik kom er niet uit. Een erg verwarrende film, maar indruk maakt het zeker.