Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Een film die je blik verruimt.

Zien waar mensen toe in staat zijn. Heel af en toe wil ik eens een filmpje als Salo of Cannibal Holocaust tussendoor zien. Om geshockeerd te worden.

Aan de ene kant vond ik deze film ziek, ranzig en bruut, maar aan de andere kant fascineerde hij me toch wel. De manier van filmen (bijna de hele tijd werd er van een afstandje gefilmd)en de ongelofelijke brute scènes ik ging echt bijna over mijn nek toen de kinderen hun eigen stront op moesten eten, zorgden ervoor dat ik toch bleef kijken. Een minpunt aan deze film vond ik toch wel het acteerwerk, want dat was 'tenenkrommend' slecht. Maar daar moet je bij zo'n film denk ik niet zo heel veel naar kijken, want het gaat tenslotte om het moraal achter deze film.

Dus wel 'interessant' om eens gezien te hebben, maar dit is niet een film die ik nog een keer zou willen zien. 2,5*

Ja, ik vond het ook wel enigszins fascinerend. Vooral die decadentie waarop de macht wordt uitgeoefend is sterk gedaan. Aan de andere kant zou ik deze film nooit meer voor m'n lol gaan bekijken. Ik kreeg ook af en toe het idee dat Pasolini hier wat sensatie aan het creeëren was. Ik snap trouwens niet wat er zo slecht was aan het acteerwerk, viel wel mee toch?

Vreselijke zieke film met slechte special effects en een wel zeer mager plot. Geen film voor mijn sorry......

Zeg nooit tegen iemand dat een film te ranzig/shockerend is voor woorden, zo verpest je al de halve film. Veel van verwacht, en wat viel hij tegen.

Ben het eens met tovenaar als hij de vergelijking maakt met derderangs porno. Niet zozeer dat ik me stoor aan de content in deze film, maar wat een trieste registratie van wat shockerend zou moeten zijn. Wat ik miste was impact, enige vorm van medelevenheid, suspension of disbelieve (zoals ze het zo mooi zeggen in het Engels). De film had bij momenten meer weg van een farce dan van een serieuze film. Meerdere malen heb ik me afgevraagd of't misschien niet om te lachen was. De lipsync die er af en toe stevig naast zat hielp ook niet echt.

Ik zag Goodfella dit vergelijken met die Guinea Pig filmpjes, wat mij betreft zijn die zeker 6 keer zo leuk om kijken. Bij die films heb ik nog regelmatig moeten lachen, geen betere "shock" maatstaf. Wat mij betreft een zielige film op alle aspecten. Nooit verwacht dat dit een saaie film zou zijn.

0.5*

Inderdaad, had er erg veel van verwacht qua gruwelijkheden maar dat viel allemaal toch wel heel erg mee. Een film als Ôdishon of Irréversible is duizend maal erger. Komt vooral omdat je in Salo totaal geen binding hebt met de mensen die gemarteld worden. Het deed me echt helemaal niets.


Haha dat had ik ook al. Bij de massale schijteetscene kon ik een lach niet onderdrukken. Totaal niet shockerend.


Bah ja daar heb ik ook al zo'n hekel aan. Alsof je de hele tijd naar een slechte wasmiddelenreclame zit te kijken.

Dat Pasolini een aanklacht wilde maken tegen het huidige regime in Italie vind ik best, maar verpak dat dan in een boeiende kijkervaring en niet een erg saaie met tussendoor nog wat loze dialogen. De verhalen van die vrouwen kwamen me op een gegeven moment ook mn strot uit. Duizend keer een verhaal laten vertellen over iemand die graag in zn bek gescheten wordt maakt het niet erger. Dit alles was wel bekwaam geschoten en er waren enkele mooie shots maar die konden de film toch echt niet redden.

1,5*

en dan eindelijk gezien. vraag me af waarom ik de dvd heb gekocht, omdat ik betwijfel of ik de film ooit weer wil zien. maar fascinerend is het. aanvankelijk had ik hem gekocht omdat ik minimaal een film van Pasolini in bezit wilde hebben.

ben niet zo gauw vies van iets, maar de perverse sex spelletjes op het begin waren al niet prettig om naar te kijken, laat staan de pis en poepscènes halverwege de film. het eind van deze film kent de meest heftige scènes die ik ooit heb gezien. ik heb gewoon hoofdpijn gekregen van deze film.

deze film is duidelijk niet voor het vermaak. het is net wat je opvatting is van film. wanneer dat puur vermaak is, laat deze film alsjeblieft links liggen. wanneer je open staat voor een enorme klap in je gezicht; is dit je film. verwacht echter niet dat het met de platte hand is.

de symboliek is wel duidelijk, het is alleen net wat je er als kijker mee kan. de beelden zijn bij vlagen echt schitterend. de meest perverse sexspelletjes met op de voorgrond een biddend beeld van Maria. hoe bedoel je geen symboliek.

verder vind ik deze film als drama op zich ook wel geslaagd. ik leefde constant mee met de kinderen en ik hoopte dat het elk moment afgelopen zou zijn. (ik vond het acteerwerk trouwens wel aardig, iets wat ik wel belangrijk vind wanneer ik mee leef met bepaalde karakters). 4 sterren voor de meest gruwelijk film die ik zag. op fysiek en psychologisch niveau.

Dit is nu eens een zeldzame film die horror achtige praktijken brengt op zo'n manier dat het in je hoofd blijft rondspoken. Het hele verhaal doet er niet zo toe, het is de sfeer en het uiterlijk van de film die zo op je psyche inwerken. Zo heb ik een afkeer voor bepaalde handelingen in de film die mij echter zo ontzettend fascineren. De wereld van het sadisme greep mij bij mijn strot. Een nadeel vind ik enkele vrouwen wie enkele verhalen praktisch herhalen op een manier die een tikkeltje begin te vervelen. Oftewel die de sfeer die het allemaal zo goed maakt nogal onderbreekt. 4.5 sterren

Toch wel teleurstellende film van Pasolini, die meer schokt om het schokken en ondertussen het eigen verhaal eigenlijk niet goed verteld. Ik ben het met eerdere posters eens dat de kracht van suggestie feitelijk onderschat wordt in deze film, Pasolini gaat te direct en gemakkelijk voor de schok.

2*.

ongeloofelijke weerzinwekkend smerig gedrocht. Uiterst saaie langdradige scene's volgen niet te kijken sadistische op.

Moest vaak wegzappen omdat ik het te vreselijk vond om het te willen blijven zien.

Wie in mijn ogen dit goed, mooi en normaal vindt, is niet goed bij zijn hoofd.

0,5

Behoorlijk stevige film met een stevige boodschap. De film mag dan wel schokkend en/of controversieel zijn, hij is zeker de moeite waard. Pasolini was een vakman en dat zie je, hij wist precies waar hij naar toe wou en schuwde hierbij geen expliciete dialogen en beelden. Met Salo wou hij een aanklacht maken tegen het opkomend neo-fascisme in het Italië van de jaren '70, maar in zijn film faalt hij om voldoende context neer te zetten. Het risico hierbij is dat jongere mensen of mensen met een beperkte historische kennis zijn film niet naar waarde kunnen schatten. Feit is dat Pasolini erg ver ging om zijn punt te maken en dat kan bij sommige mensen in het verkeerde keelgat schieten. Zijn dood was hier het spijtige voorbeeld van...

Smerig,afschuwelijk en ronduit belachelijk!

Ten eerste is het acteerwerk belachelijk in deze film. Het lijkt allemaal wel nagesynchroniseerd wat er gezegd word, en dan wel op een hele slechte manier. De kinderen die mishandeld,verkracht enz enz worden hebben af en toe een glimlach op hun gezicht. Hoe moet je dan in godsnaam medelijden en symphatie voor die personen hebben? Het lijkt wel alsof ze het allemaal niet zo erg vinden wat er met ze gebeurd. Er is amper angst op hun gezicht te lezen. Beetje vreemd aangezien er toch heel wat dingen met hen gebeuren waar een normaal mens kapot aan zou gaan. En dan die idiote verhalen van die vrouwen. En mannen die in jurken rondlopen. Wat een achterlijke groepje mensen!

Als dit een bedoeling is geweest om te laten zien hoe erg het was in Italie omstreeks die tijd ben ik niet overtuigd. Oke erg was het wel. Maar ik vond het ontzettend smerig en pervers. De mannen die alle gruwelijkheden uitvoerden moesten hun gemeenheid telkens nog even bijzetten met een luid HAHAHA Kwam het anders niet duidelijk over ofzo? Verder was het ontzettend saai en slaapverwekkend. Begrijp verder ook niet waar al die ophef over is. De maaltijd waar mensen uitgebreid uitwerpselen aan het eten waren maakte me werkelijk kotsmisselijk. Het enige wat ik geleerd heb aan deze film is hoe idioot , ranzig en pervers die Italianen in die tijd waren.

Werkelijk een draak van een film! 0.5*

Wat ik maar niet kan begrijpen is dat die kinderen(en hun ouders) hebben toegestemd om zich zo te laten vernederen in een film. Hoe oud zullen die jongens en meisjes geweest zijn? Een jaar of 16? Welke puber laat zichzelf dan naakt voor de camera de meest bizarre dingen doen? Ik kan daar echt niet bij... Ook die ouders hadden hun kinderen in bescherming moeten nemen, en nooit laten meespelen in een film als deze.

Bizarre/shockerende films als Bijitâ Q vind ik leuk, maar Salo slaat echt nergens op.

Nog nooit heb ik een film gezien die zoveel walging bij me opriep als deze. Ik heb de film af weten te kijken, maar had wel constant de neiging om hem af te zetten.

Dit is echt geen film om voor je plezier te bekijken en terecht enorm controversieel! In eerste instantie wilde ik ook eigenlijk opschrijven: "Nog nooit heb ik zo'n walgelijke film gezien!" i.p.v. mijn eerste zin, maar ik realiseerde me dat dit niet waar is. Het is juist een heel dappere en goede film en zeer effectief!

Niemand zal (mag ik hopen) na het zien van deze film de praktijken die hierin worden afgebeeld toejuichen! De beelden in deze film maken honderdmaal meer impact als wat voor teksten of documentaires over verschrikkingen dan ook !(die ook nu nog dagelijks plaatsvinden! Kijk naar de gebeurtenissen in vm. Joegoslavië, of in die gevangenis in Irak of wat er gebeurt met die Osama-aanhangers in Guantanomo Bay!).

Ontzettend moeilijk te beoordelen deze film, want aan een kant walg ik van het vertoonde, maar ik twijfel niet aan de integriteit van de maker(s)!

Helemaal mee eens! Dit is wel èn niet een politieke film. Wel omdat de film natuurlijk wèl een politieke boodschap bevat. En niet omdat deze losstaat van welke politieke stroming dan ook!

Overigens wordt ik steeds moeier van mensen met gezeur als: "Wat mijn grootste bezwaar is tegen deze film is dat volgens Pasolini de wreedheden zoals in deze film wordt getoond alleen maar konden komen van de fascistische machthebbers, Rooms Katholieke kerk en de kapitalisten. Van de wreedheden begaan door de communisten (Stalin, Mao) ja daar had Pasolini natuurlijk nog nooit van gehoord want hij was zelf een marxist"!

Bij Pan's Labyrint komt dit soort geneuzel ook steeds terug. Sjees, wordt regisseur en ga lekker een anticommunistenfilm maken! Alsof geweld begaan door linkse groeperingen nooit wordt belicht!

Zeker nooit die Rambo-in-Afghanistan-film gezien of 'Das leben der Anderen' of Rocky (die met Dolf Lundgren) en zo nog tien miljoen andere films!!

Waarom zou film geen goedkoop amusement mogen zijn? Films zijn er voor iedereen en voor iedere stemming, toch?

De meest walgelijke film die ik ooit heb gezien. Kokhalzend en vloekend afgekeken. Zelfs wanneer je in je achterhoofd houd dat extreme ranzigheden tonen makkelijk kan zijn moet je toegeven dat het in deze film goed wordt weergegeven. De shotcomposities (waarbij de ruimte boven de acteurs vaak groots in beeld bleef) zorgen voor een beklemmende sfeer in dit vreselijke gebouw. De vormgeving en afwisseling maken dat de film boeiend is en tevens een levende nachtmerrie. Zulk soort extreemheden kunnen alleen voortkomen uit een perverse seksuele leefstijl of een beangstigend haatvolle visie op de mens. Pasolini kennende gok ik dat het een beetje van beiden is... Hoe dan ook is Salo een film die het medium verkent en op slimme wijze de kijker teistert.

Zo nu en dan komt er een film voorbij waar beoordelen praktisch onmogelijk lijkt. Dit geldt eens te meer voor Salò, een ontegenzeggelijk goed gemaakte film, die shockeert, uiteindelijk toch een beetje teleurstellend is, maar waarvan dat dan weer nauwelijks kwalijk te nemen valt.

Laat ik voorop stellen dat ik niet de indruk heb dat de film gigantisch diep is. Een aanklacht tegen fascisme? Ja, maar veel lijkt Pasolini er eigenlijk niet over te zeggen te hebben. Hij wist ons op het gevaar van absolute macht, maar de vier heren hebben al vanaf scène 1 de macht en doordat daar twee uur lang geen wijziging in te zien is en de slachtoffers slechts steeds verder gemarteld worden, blijft Pasolini in een punt hangen. Het gebrek aan ontwikkeling (behalve dat de martelingen van de slachtoffers steeds erger worden) lijkt echter ook weer de bedoeling. De uitzichtloze situatie en het onvermijdelijke slechte einde, plus de niet aflatende verveling van de heren werken wel krachtig om dat ene punt dat Pasolini wil maken neer te zetten. Echter is het wel weinig punt voor twee uur.

Daarbij ontbreekt er ook enige menselijkheid. Ja, ik heb gewalgd en gegruweld tijdens het kijken. Maar dat is natuurlijk geen kunst als je mensen spijkers en stront laat eten, ze de tong afsnijd, een aantal keer verkracht, hun tepels verbrand, ze scalpeert, enzovoort, enzovoort. Het ontbreekt aan enige werkelijk medeleven van de slachtoffers als personen. De enige reden waarom ik om hun gaf was omdat ik het niemand gunde wat hun overkwam. Als personages werden ze niet uitgewerkt, wat een zwaktebod is als je een aanklacht maakt tegen fascisme. Een alternatief wordt er niet geboden. Anderzijds zorgt het gebrek aan een menselijke stem wel voor de kilheid die weer bijdraagt aan het doel van de film. Erg dubbel allemaal.

Waar het eigenlijk op neerkomt voor mij is dat de film duidelijk gemaakt is door een regisseur die weet wat hij doet, dat het geheel goed in elkaar steekt en dat de film me op een bepaalde manier wist te raken. Echter zit ik achteraf met het gevoel dat het toch allemaal wel heel erg simplistisch is. Ik begrijp dat dit onderwerp Pasolini aan het hart lag. Hij verloor immers een broer aan het fascisme en die woede en frustratie uit Pasolini met een film als deze. Erg begrijpelijk, maar ik had toch liever een filmequivalent van een intelligente argumentatie gezien dan deze variant op ongecontroleerd ruiten ingooien.
3*

Waar blijft overigens de Hollywoodremake? Lijkt me echt iets voor moraalridder Edward Zwick; met Tom Cruise, Tom Hanks, Adam Sandler en Sylvester Stallone als de vier fascisten. Wordt zeker een hit.

Eindelijk heb ik Salo eens helemaal gezien. Goed bedoelde boodschap, en een meer treffende metafoor kan haast niet. Onschuldige kinderen die symbool staan voor de onderwerping en mishandeling van slachtoffers in een fascistisch regime. En een tegenstelling tussen intellectueel bestaan versus respectloos, mensonterend gedrag.

Maar dan de uitwerking van die boodschap, wat een gedrocht. Het acteerwerk is echt om te janken. Alleen dat gelach al.. Camerawerk is ook niets bijzonders, eerder saai. Het lijkt haast wel of dat slechte acteren en filmen bewust is gedaan, om maar niet de indruk te wekken dat er geen essentie is.

De smerige uitspattingen zijn in boekvorm vaak extremer, maar op beeld zijn ze veel confronterender, zelfs de mildere vormen. Dat had Pasolini vast voor ogen en het zal helaas ook wel met zijn dood te maken hebben.

Een punt is dat ik niet graag kijk naar poepetende mensen, kerels die in elkaars kont neuken en ouwe zakken die met jonge gasten tongen - ja, het is toneel, ik weet het. Die ranzigheden heb ik (en haast iedereen wel denk ik) óók niet nodig om te kunnen indenken dat fascisme nare excessen heeft, en dat een combinatie van absolute macht, rijkdom, verveling en 'goddeloosheid' gevaarlijk is.

Ervan uitgaande dat dat wel de bedoeling van Pasolini is geweest, vind ik dat de film de plank misslaat en niet veel verder komt dan een plat, ranzig verhaaltje, opgeleukt met filosoferende mannetjes, wat aria's en (mooie) pianomuziek.

Jammer is ook dat er geen context rond het verhaal is geschetst, er zullen vast veel kijkers zijn geweest die teveel onder de indruk waren van de goorheid. En als dat zo is, vind ik de missie in feite mislukt.

Gek dat ik dit een 2,0 gaf,

Afgrijselijke film. De scene wanneer de meisjes scheermesjes moesten eten etc heb ik half zitten walgen. Typisch zo'n film wat alleen maar de bedoeling heeft om mensen met maagpijn de zaal te laten verlaten . Deze film hoef ik echt nooit meer te zien. 1,0 voor de moeite en de mooie locaties zoals in het begin.
Dit ondanks alle mooie politieke commentaren.

Ben het redelijk eensmet drums97, wat is in godsnaam het doel van deze film?

Had bij Caché het interview met Haneke bekeken en die noemde deze film als een grote waarde voor hem, dus heb hem maar even gekeken. Overigens heb ik deze lang geleden ook op tv gezien, want het kwam me zelfs bekend voor.

Best jammer dat ik hier wat van onthouden heb, want het is best een nutteloze film. Uberslechte dialogen, irritant lange scenes van die oude wijven die de hele tijd geile seksverhalen moeten vertellen. Vieze en perverse acties van personages die best weerzinwekkend zouden kunnen zijn, maar totaal geen effect op mij hebben gehad en hele slechte synchronisatie van de stemmen. Best dramatisch eigenlijk. Ik kan best tegen een hoop ziekigheid in een film, maar er moet wel een enige lijn in zitten en deze film heeft eigenlijk 0,0 te bieden.

Om maar een vergelijking met een scene te trekken, dikke strontfilm!!

0,5*

Haha ik zag hem ook ooit per ongeluk (op rtl 5)

Maar ben het wel met je eens. De film is inderdaad Shocking maar net wat je zegt; Dit is waar de mens toe in staat is/ kan zijn (genoeg perverselingen op deze aardkloot voor wie dit wel een meug is)

Het is en blijft Arthouse en daardoor ook een zeer aparte film, maar ondanks alle ranzigheden blijft de film je wel boeien omdat hij zo ranzig is. juist diegene die hem ook hebben gezien hebben m niet allemaal na 10 minuten afgezet maar gewoon afgekeken. Uniek in zn soort maar geen film voor hedendaags genot.

Een primeur: mijn nieuwse slechtse film ooit. Wat een idiote film. Het is gewoon een aaneenschakeling van zieke, perverse beelden. Het begon nog redelijk normaal. Niet dat er ook maar iets te genieten viel in het begin. Saaie dialogen, matige beelden. Niet dat het in het begin zoetsappig was, maar in contrast met het verloop van het verhaal, is het een stukje dat op DisneyXD mag...

Ogen die uitgesneden worden, huid dat afgesneden wordt en poep eten zijn dingen die gewoon aan de orde komen. Allemaal begluurd door aftrekkende, bijna bejaarde mannen.

Ongelofelijk slecht, geen synchronisatie, slecht acteerwerk en een nog dommer verhaal (was dat er überhaupt wel?).

Bagger, bagger en nog eens bagger. Hier kan je niks anders dan het minimale voor geven...

Ziekelijke shit!

Welja, de dvd heb ik gekregen van Niethie. Nu begrijp ik ik waarom hij er vanaf wou. Wat een vreselijke film! Begrijp echt het nut niet van deze film, ze willen iets aantonen van machtsmisbruik maar ik zie meer ziekelijke martelingen en perverse verhalen. Ik vond het eerste deel van de film nog wel meevallen, toen zag ik er nog hoop in. Maar dan komt dat stuk met al dat gedoe dat normaal in een toilet hoort en niet op een bord, en dat verpest echt al meteen alles. Het voegt niets toe, buiten voor te schockeren. De acteerprestaties in deze film zijn ook niet echt wat het moet zijn. De 4 machtige kerels acteerden echt irrittant.

De muziek op het begin vond ik maar een vreemde keuze.

En naar het einde toe vond ik het ook maar niets.

Weinigs positief dus 1*.

Heerlijk zondagmiddag filmpje. Niet dus. Had wel een extreem filmpje verwacht en er zitten best wat gruwelijke scénes tussen, maar het viel me toch nog mee allemaal.

Salo is regelmatig fascinerend, maar mist zo nu en dan de nodige impact, vooral doordat er vaak van afstand (of off-screen) gefilmd wordt. Daarnaast deden de personages me niks. Het is vooral ''interessant'' om te zien hoe die personen hun macht uitoefenen t.o.v. de jongens en meisjes. En ja, dat gaat best wel ver soms.

De manier waarop ze als beesten worden behandeld, de smakelijke eet-scéne en de marteling op het eind. Best wel indrukwekkend, maar dat is de film niet constant, helaas.

Hmmm

Lastig om hierover te beginnen, vooral omdat ik er zo kort na het zien van Salo nog niet helemaal uit ben; wát ik er nou precies van vind. Is het nou wel in z'n opzet geslaagd? Zijn de walg-scenes écht zo erg? ....De beweringen zijn groots.

Het begint allemaal érg sterk, akelige afstandelijke sfeer met een zware lading. Het is even opkijken van het niveau dat de film zich aanmeet, hoewel inhoudelijk zéker interessant komt het veelal neer op machtsmisbruik in de vorm van vieze behoeftes en de daarbij horende nare verhalen.

Daarmee wil ik niet zeggen dat Salo platte shock is, allesbehalve! Ik vond de wijze waarop de personages werden neergezet bijzonder sterk, júist door de afstand. Salo doet de jongeren lijken op zielloze poppen en dwingt jou (als kijker) écht te observeren.

Er wordt af en toe wel wat aandacht geschonken aan de gesteldheid van de jongeren. Sommige lijken zich er wat moeilijker bij neer te leggen dan andere, een interessant aspect dat (wat mij betreft) terecht klein wordt gehouden. De focus zou anders te breed zijn geworden.

Het heeft uiteindelijk zeker z'n schokkende momenten maar ondanks dat heb ik lekker een zak chips naar binnen weten te gooien. Het maakt de beloftes wat dat betreft voor mij niet echt waar. Meer een erg 'nare' film dan echt misselijkmakend of iets in die richting. Maakt me uiteindelijk weinig uit.

Salo bewijst terecht een status te hebben en is wat mij betreft een interessante en iet wat angstaanjagende film die moeilijk te plaatsen is.

Dat klopt het ging in American History X ook over het neo nazisme, maar of het over het nazisme of het fascisme gaat, het valt allemaal onder het kopje van een totalitaire staatsvorm. En in dit geval waren beide films een aantijging daar tegen. Dus vandaar dat ik American History X erbij haalde als voorbeeld.

Je laatste zin "Macht corrumpeert en absolute macht corrumpeert absoluut" slaat de spijker op zijn kop. Dat is precies wat Pasolini met deze film bedoeld heeft. De discussie die je op dit forum over deze film ziet is er één over de film en niet over de bedoeling van de film (aantijging fascisme) en dat was, volgens mij niet de bedoeling van Pasolini. Maar dat hoort weer niet (volgens mij) op dit forum thuis.

Tja, erg moeilijk te beoordelen.

Tuurlijk is het allemaal behoorlijk ranzig, dat wist ik op voorhand gezien de reputatie van de film en omdat ik het boek van de Sade al gelezen had, het boek dat qua gruwel overigens de film vele malen overstijgt.

Ik las hier en daar dat dit een aanklacht tegen het (neo-)fascisme moet voorstellen en dat Pasolini daarom behoorlijk shockerend uit de hoek moest komen. Boodschap gemist me dunkt, dit is helaas te karikaturaal en theatraal om echt impact te hebben. Je krijgt ook totaal geen binding met de slachtoffers: hoe erg de vernederingen en martelingen ook zijn, het deed me weinig.

Maar de echte reden waarom de boodschap niet overkomt is de keuze om de Sades "De 120 dagen van Sodom" te verplaatsen naar het Italië tijdens WO II. Hoe kan je immers het libertinisme uit de 16e/17e eeuw vergelijken met het fascisme uit de twintigste eeuw? Het zijn twee totaal verschillende opvattingen/stromingen/denkwijzes.

Wat ik vooral miste was een meer filosofische benadering, die in het boek wel terug te vinden is en uitermate interessant is. Verder dan macht corrupteert komt Pasolini niet, maar nogmaals, dit is wellicht het gevolg van de foute keuze om libertinisme met fascisme te vergelijken.

Inhoudelijk faalt deze film dus, visueel daarentegen vond ik hem wel meevallen. Het afstandelijke camerawerk, de vaak barokke decors, de piano, de klederdracht van de vertelsters, het draagt bij tot een soms wat surreeële sfeer die contrasteert met alle smeerlapperij die je te zien krijgt. Acteerwerk vond ik ook best meevallen, af en toe wat theatraal, dat wel, maar il Presidente bijvoorbeeld vond ik echt een creepy verschijning.

Sowieso heeft deze film me niet het shock-effect bezorgd dat ik verwachtte.

Nee, gewoon Nee!,

Ik bekeek deze n.a.v. een review van Srpski Film door Drs. Daja.
En de daar uit ontstane discussie (zie ook volgende pagina aldaar)

Goed, over Salò

Ik sta redelijk open voor eigenlijk alles, maar deze prent raakt kant noch wal voor mij.
In het eerste geval nodigt een film van inmiddels 36 jaar geleden mij niet echt uit om te gaan kijken.
Dat bewijst deze voor mij ook weer door bijvoorbeeld de irritatie die de lipsync bij me opwekt.
Zal uiteraard wel een dingetje van die tijd zijn, en dat ie later is nagesynchroniseerd qua spraak in een studio vanwege de opnamemogelijkheden met beeld en geluid ofzo...
Anyway, ondanks dat zet ik me er overheen en laat ik het verhaal op me inwerken.
De film is verder voor die tijd IMO wel prima geschoten, en de "effects" hiervan zijn daar dan ook naar, en zijn dan ook passend.

Ten tweede raakt het verhaal na het inwerken me totaal niet en kan het me ook nergens te pakken krijgen.
De verwijzing naar het fascisme...??? Het zal wel...
Ik snap het wel maar het raakt me echt niet, te ver van mijn bed en te lang geleden om daar een film boeiend over te krijgen vandaag de dag.
De martelingen weten me ook niet te bereiken, en gedurende de film begint de geloofwaardigheid van de slachtoffers erg de degraderen.
Als je bijvoorbeeld eerst liever dood gemaakt wilt worden, en enkele ogenblikken later je laat vernederen door een vers-gelegde Italiaanse bolus te verorberen dan ben je mijn geloofwaardigheid kwijt, zéker op het filmische gebied waar alles mogelijk is.

Het acteerwerk vind ik dan ook echt onbevredigend, ik denk dat dat wellicht een dingetje van de tijd is, en dat dat destijds misschien veel overtuigender was.
We zijn natuurlijk in de loop der tijd al wat gewend geraakt op acteer en film gebied...

Verder, als ik een totaalbeeld van deze film voor mezelf opmaak kan ik maar tot één conclusie komen:

Het is een rare en zielige poep, plas en seksfilm met vieze mannetjes met rare gedachten die uitloopt in een ongeloofwaardige verfilming van machtsmisbruik door regenten.

Ik kan dan ook niet anders als uitkomen op een welverdiende en hierbij redelijk onderbouwde 0.5*
Ik was blij dat ie was afgelopen....

Met stip in mijn nooit aan iemand aanbevelen films lijstje.
Terwijl ik dat dan bij Srpski Film stiekum dan toch weer wél zou doen....

0,5*

Vannacht ook maar eens gekeken, had gelukkig een Blu Ray versie binnen gehaald.

Maar echt veel vond ik er niet aan, soms best wel saai eigenlijk. Ik was zelfs half in slaap gevallen.

Er zitten wel wat shockerende dingen in, zoals: het verkrachten, uitwerpselen eten en op het eind ging het helemaal los met de martelingen. Alleen die ene scène met dat die oog eruit gestoken werd zag er wel erg nep uit.

Interessant om een keer gezien te hebben, maar boven alles overheerst eigenlijk saaiheid. Vond het naar mijn mening nergens over gaan: geen verhaallijn, personages waar je niet mee leeft, over het algemeen meer gelachen over het acteerwerk.
Ik heb gelezen dat deze film gebaseerd is op een boek, misschien dat het daar nog enigszins aan ligt.

0,5 Sterren.

Nou begrijp ik de functie van poep heus wel. Waar het over het algemeen voor staat en waar het (spreekwoordelijk) voor gebruikt wordt. Een van mijn favoriete regisseurs Danny Boyle heeft ook een aantal poepfragmenten in zijn films. Bijvoorbeeld Trainspotting waarbij allereerst de hoofdpersoon zo verslaafd is dat hij zijn net uitgekakte morfine zetpillen in "Scotlands worst toilet" moet opgraven om vervolgens, om aan te tonen wat het leven van een junk inhoudt, in de pot te verdwijnen. Of Spud die zichzelf zo laat gaan in de wereld van drank en drugs dat hij, in het huis van zijn vriendin notabene, zichzelf bevuilt en daarna het ontbijt verpest, alsof hij wil zeggen dat junks schijt aan alles hebben. Of in de met oscars bekroonde Slumdog Millionaire waar het jongetje zo graag die handtekening van de filmster wil hebben, dat hij ervoor in de stront springt, en hem nog krijgt ook. Wat wil zeggen dat je soms diep moet gaan om je doel te bereiken.

Dan Salo.......

Geen idee waar de poep en de martelingen voor staan. Geen motivatie van de daders, niks. Decadentie ofzo iets? Fashisme? De boodschap die er volgens wiki in zou zitten gaat volledig langs mij (en vele anderen) heen. Het eten van poep als metafoor voor de fastfood die we eten? WTF? Als dat echt allemaal de opzet is geweest, dan is de regisseur er heel heel slecht in geslaagd. Dus een 1,5 dan nog voor de cast, (paar hele knappe gezichtjes) waarvan ik niet begrijp dat er iemand (behalve die schele vent) vrijwillig bij betrokken zou willen zijn. Of de ouders van al die jonge mensen die hun kind die wanstaltige dingen moeten vertonen. Ook zag ik de naam Enio Morricone voorbij komen, die fantastische muzikant, betrokken bij deze bagger?

Goed, ik heb mijn hart gelucht. Ik denk dat ik vanmiddag The Sound of Music maar aanzet, om te compenseren.

Ha, dit is nou ook wat ik me gisteravond tijdens het kijken van deze film afvroeg. Welke ouders zullen trots zijn op wat ze van hun kinderen in deze film zien? Ik zou me kapot schamen als ik mijn hele leven bekend zou staan als het meisje dat stront eet in een film....

Je hebt wel eens van die films waarbij je je afvraagt waarom ze gemaakt zijn. Salo is een perfect voorbeeld. Ik was geïnteresseerd omdat dit zogenaamd shockerend moest zijn. Dat zijn meestal wel films die me aanspreken. Maar Salo is niet shockerend. Het is gewoon smerig op een andere manier. Ik heb zoveel films gezien dat dit me nou niet meer kan verontrusten, maar ik vind scenes waarbij iemand poep eet of in de mond geplast wordt gewoon ranzig. Onsmakelijk. Het is echt zo oninteressant en stom dan ik geen idee heb waarom ze dachten dat mensen hier naar zouden willen kijken.

Neem daarbij de allerslechtste acteerprestaties die je kan bedenken (al die ''leiders'' waren echt tenenkrommend slecht), een vreselijk langdradig, duf verhaal (doodmoe werd ik elke keer van die vrouw met haar verhaaltjes) en een totaal gebrek aan iets wat het de moeite maakt dat je verder zou willen kijken en je weet dat je een draak van een film hebt gekeken. Het tweede uur van de film heb ik regelmatig op de Fast Forward knop van de DVD speler doorgekeken, gewoon omdat het complete verspilling van mijn tijd was. Er zal ongetwijfeld een boodschap inzitten, maar verpak die boodschap dan wel in een onderhoudende film. Om in termen van de film te blijven; dit was totale crap.

0,5*