Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker (2019)

Ik speel nog steeds het Decipher kaartspel, Star Wars CCG maar snap nu eindelijk waarom die titels van droids voluit geschreven werden op de speelkaarten, leuk feitje voor mij.

Ik las dat in een aantal reviews van RoS op imdb, maar ik zie ook dat die juist erg goed wordt gerate overal, dus ik ga die zeker kijken heb er al zin in

Dit vind ik een fraaie vergelijking.

Ligt eraan, als een ex slecht over haar schrijft ok, maar doen 5 of 6 ex-en dat en vertellen ze allemaal dezelfde vreselijke dingen zou je dan nog steeds op die date gaan? Ik niet hoor

Gister gezien. Als SW fan van het (bijna) eerste uur, vond ik de trilogieën in kwaliteit afnemen. Hoogtepunt zijn voor mij toch 5 en 6.

SW 9: Het verhaal zelf: tja. Deze film moet het duidelijk hebben van closure op alle fronten. Elk open eindje wordt al dan niet vakknuddig dichtgeplakt. Visueel is er weinig mis met het geheel. De Death Star scenes zijn echt fraai om naar te kijken.

De eerste indruk is overwegend goed, alleen straalt SW al lang geen Star Wars meer uit sinds de stal overgenomen werd door die van de de bejaarde muis. Het is alleen maar te Disney-achtig en te lief en te correct. Het ruwe van de eerste trilogie is er niet te bespeuren, maar wordt nog het meest uitgedragen door Palpatine die weer even los mag als ultieme bad guy. Driver speelt degelijk en Daisy is tja, gewoon Daisy.

Emotioneel wordt het daarentegen nergens echt. Diepgang komt pas helemaal aan het eind van de film enigzins om de hoek kijken (maar dat valt in het niet bij SW6 wanneer Luke Vader/Anakin redt aan het eind van deel 6 en hem cremeert op Endor bijvoorbeeld). De feeling met de 'helden' is er een stuk minder en de gepoogde Disney-humor straalt er bij tijd en wijlen vanaf. Het is duidelijk dat George Lucas zijn geestekinderen heeft verkocht toen hij ermee stopte. De geest die hij in zijn originele trilogie stopte en zelfs in de tweede trilogie is in de laatste trilogie eigenlijk afwezig. Ja, het is Star Wars en ja het is een bombastische space opera, maar het Disney-sausje lekt overal te veel doorheen. Een voldoende is hij echter wel waard omdat het toch knap is hoe alles wordt afgesloten en beëindigd. Visueel is het echt een product uit 2019 en is het allemaal spetterend gebracht. Qua Star Wars-feeling mist er helaas weldegelijk het een en ander.

Deze ga ik zeker nog wel een paar keer zien om te kijken of het na die eerste indruk beter of slechter wordt.

Toegegeven: dat is zeker waar, haha. Maar het blijft een feit: men wil deze gewoon graag zelf zien en beoordelen. Ik probeer altijd zo min mogelijk op reviews of critics af te gaan bij iets nieuws. Zelf mijn mening vormen en later lezen en staven aan de hand van anderen vind ik fijner. De eerste indruk kan je toch nooit opnieuw doen en staat voor het leven vast. Dan is het fijn als die zo min mogelijk bevooroordeeld gevormd wordt, niet?

Zeker maar er draait zoveel in de bioscoop en ieder bezoekje met je partner kost je vaak 50 euro dus je moet ergens vooraf op kunnen filteren waar je wel of niet heen gaat. Voor mij is dat puur de score hier en op IMDB of ik besluit wel of niet te gaan. In dit geval is dat dus niet en wacht ik gewoon op de bluray ook geen probleem. Ik ga dan liever naar een film die wel goed scoort, het is nog steeds geen zekerheid maar toch al iets meer.

Enige films waar ik blind heen ga zonder score of reviews te lezen zijn die van Quentin Tarantino en Martin Scorsese maar ook dit jaar is dat tegen gevallen.

Zelfde bijv voor Terminator Dark Fate die heb ik ook geskipped vanwege de recensies.

2019 is sowieso een flopjaar wat betreft grote releases wat mij betreft. Rocketman was nog wel goed, Joker moet ik dan nog zien maar voor de rest .... ?

€50? Wat ben je allemaal aan het doen dan? +- €20 voor kaartjes + popcorn. Parkeren is tegenwoordig bijna bij iedere bioscoop gratis.

Niet bij Kinepolis, 15 euro per kaartje als je cosy seating wilt nog meer dus dan zit je al aan 30 of meer.

Bak large popcorn, 2 grote cola's en je zit ook snel aan 20 euro.

Dan zijn er nog meerprijzen indien de film boven een bepaalde speelduur is, meerprijs voor laser ultra, meerprijs voor 3D/4DX etc.

Wat een geneuzel. Dat is allemaal overbodige luxe. Alles wat je nodig hebt om een film goed te kunnen zien is een kaartje voor een 2D voorstelling en wellicht geld voor openbaar vervoer of een parkeerplek. Voor minder dan 20 euro kun je hem gewoon zien. Dat is een bedrag dat iedereen wel kan ophoesten.

En als je de film hoe dan ook niet wil zien, waarom dan zoveel tijd en energie steken aan het bezoeken van deze pagina en het continu plaatsen van opmerkingen? Tering zeg.

O, en als je werkelijk waarde hecht aan de score van een film op het internet, ben je gewoon extreem naïef.

De Star Wars-franchise gaat als een nachtkaars uit in wat helaas de zwakste aflevering uit de saga is. Dat ligt 'm zeker niet aan Daisy Ridley, die opnieuw indruk maakt als Rey, maar aan een erbarmelijk scenario. Ik meende toch echt te begrijpen dat onze helden slechts 16 UUR (!) hadden om een intergalactische oorlog te voorkomen. Dat weerhoudt ze er niet van om een bezoekje te brengen aan de vlooienmarkt bij een carnavalesk festival. Bovendien zijn ze ook nog zo stom om een behoorlijk duidelijk herkenbaar 'zinkveld' in te lopen, maar vrees niet: ze komen geheel toevallig uit in een grottenstelsel dat hun leidt naar het relikwie waarvoor ze naar deze planeet zijn gekomen. Daar vinden ze geheel toevallig de restanten van de vorige 'bezoeker', die er duidelijk niet in is geslaagd om te ontsnappen uit deze precaire situatie. Hoe komen onze helden hier uit? Simpel, gewoon door ze in de volgende scène weer terug te toveren naar hun ruimteschip. Het scenario zit vol met dit soort enorme plotgaten, maar dat is nog niet alles. Rey en Kylo Ren [Adam Driver] confronteren elkaar tot vervelens toe, Richard E Grant speelt zijn minst interessante rol ooit en de finale doet meer denken aan het toverduel tussen Boris Karloff en Peter Lorre in Roger Corman's The Raven (1963) dan aan de magie van de eerste Star Wars-films. Het probleem is de melodramatische benadering van regisseur J.J. Abrams, die duidelijk probeert een emotioneel bevredigend slot te construeren, maar vervalt in oppervlakkige clichés die deze ijzersterke franchise onwaardig zijn.

Oh, de kenners lijken niet enthousiast over het laatste deel van de sage. Ik heb al eerder aangegeven geen grote fan te zijn, maar de laatste trilogie uiterst goed te vinden. Daisy Ridley is gewoon geweldig gecast en tilt alle episodes naar een hoger niveau. Het tweede deel vond ik minder, heb niets met al dat geknal in de ruimte. Zie veel liever de mystiek, en de donkere kant van het verhaal. In dit slotdeel, dat ik een van de beste SW films vond, zijn die aspecten ruimschoots aanwezig. Natuurlijk ontploft er weer veel, maar de scènes met Rey zijn allemaal spannend en mooi gemaakt. Gewoon goed dus, maar er had veel meer ingezeten. Er zitten, zoals in alle delen, teveel flauwe scènes en ongeloofwaardige plotwendingen. 3 sterren, maar dankzij Rey 4 ?

Tot nu toe zijn de scores erg wisselvallig, of niet stamgasten?

Tjemig. Het gaat gewoon om een date. Je hoeft toch niet meteen met haar te trouwen?

Een SW weer van iemand die snapt hoe het moet. Niet zoals deeltje 8. Weer uitstekende kwaliteit zoals deel 7. Bij SW gaat het om het gevoel. Over het verhaal kan je je eigen mening hebben. Maar deze SW brengt weer het SW gevoel naar boven. En zoals het hoort. Je moet deze film dan ook waarderen in dit tijdperk en op dit moment. Heeft geen zin deze te vergelijken met de top 3 (4,5,6), want die ga je nooit overtreffen. Wat er gedaan is met de beschikbare cast en geen gezeik of poespas zoals in 8 is weer vanouds klassiek. Het is leuk en laten we het zo laten met deze afsluiter. Wat mij betreft is SW klaar.

"Your coming together is your undoing."

Met J.J. Abrams weer aan het roer had ik hoop op een degelijke afsluiter, maar dit vervolg is wel erg teleurstellend.

De dood gewaande Palpatine komt in dit deel vrolijk terug en zo wordt er weer een zoektocht opgezet. Iedereen loopt hier als een kip zonder kop rond, met als enige doel om wat personages bij elkaar te brengen. Het blijkt de lange aanloop te zijn naar een film die vervolgens niets bijzonders weet te doen met de rijke historie van deze franchise.

Het verloop is vooral nietszeggend te noemen. Er wordt van alles bij elkaar geschraapt qua subplots en oude acteurs worden weer eens uit de mottenballen gehaald, opdat het gevoel van nostalgie wederom beleefd kan worden. De - kritiekloze - fans zullen het vast als zoete koek slikken, maar als neutrale kijker prik je daar zo doorheen. Wat derhalve overheerst is een hoop rommeligheid.

Voor een film die de losse eindjes aan elkaar moet knopen, is 'The Rise of Skywalker' gevuld met de nodige plotgaten. Het lijkt er meer op alsof er naar niets toegewerkt wordt, waarbij vele spaanders vallen; Poe en Finn zijn slechts bijfiguren. De hele ontwikkeling van Rey slaat ook als een tang op een varken. Wat resteert, zijn een aantal aardige verrassingen en actiescènes.

Al met al een erg matige afsluiter van een al middelmatige trilogie. Dan heeft Rian Johnson het eigenlijk nog niet eens zo slecht gedaan.

Kleine 2,5 sterren.

Ik had het over een mooie vrouw hé. Zolang ze geen stalker-achtig gedrag vertoond mogen die exen zeuren wat ze willen .

Fantastisch! Beste sinds Empire. Lekker duister en prima tempo!

4,5

Zit er weer klaar voor. Gisteren noodgedwongen in dat vermaledijde 3D, nu gewoon in het lekkere 2D.

Deze had ik even niet aan zien komen Basto. Wat maakt deze zoveel beter dan TFA en TLJ?

Epische! Alles is zo vet aan deze film. Eventuele minpuntjes wegen niet op tegen al het spektakel.

Meer dan prima vermaak. Dat is The Rise of Skywalker, maar dat is ook de gehele reeks. Niet meer, niet minder. Vanmiddag zat ik in de bioscoop klaar om de afsluiter van de trilogie te aanschouwen.

Ik ben niet zo'n die hard fan die de diepere lagen in de films zoekt of die helemaal de verhaallijnen aan elkaar probeert te plakken. Dat er veel plotgaten in alle 9 Star Wars films zitten moge wel duidelijk zijn. Ik vond The Force Awakens een bijzonder mooie terugkeer naar de wereld die door George Lucas werd bedacht. Het was misschien een hervertelling van eerder werk, maar het was prachtige fanservice én met de beelden die bij Star Wars horen, in een tijdperk dat het eindelijk overtuigend kan. Dat niveau haalde de wat duistere film The Last Jedi niet, maar ook daar heb ik plezier genoeg uit gehaald. Alleen vond ik het daar jammer dat zoveel personages hun eigen verhaal kregen, waardoor iedereen maar wat deed.

Dat hebben ze hier in deze nieuwe film gelukkig aardig opgepakt, want de groep doet de meeste dingen weer samen, al krijgt vooral Rey de kans om solo te gaan in de afsluiter van een trilogie die misschien de impact mist van de oude delen van Lucas, maar die er wel fenomenaal uit ziet en toch ook echt wel dat Star Wars gevoel over konden brengen. Ieder geval heel wat meer dan de drie films van een jaartje of 15-20 terug. Die vond ik grotendeels gortdroog en langdradig. De nieuwe reeks heeft ieder geval de fun weer vooraf staan. Ook nu zit er weer veel fanservice in met (zeker ook onverwachte) cameo’s van oude helden of diverse verwijzingen naar wat de reeks groot heeft gemaakt, maar er zitten ook genoeg nieuwe dingen in die me boeiden. De achtergrond van Rey zal vast niet bij elke Star Wars fan lekker vallen, maar ach. Ik vind een hoop fanatieke Star Wars fans maar zure mensen die alleen zweren bij de drie oude delen en bij voorbaat al giftige pijlen vuurden op alles wat daarna kwam. Zo legendarisch als toen zullen Star Wars films toch nooit meer worden. Han, Leia , Luke en Darth Vader zijn personages voor in de eeuwigheid. Deze nieuwe groep haalt dat niveau gewoon nooit. Rey is best tof, maar Poe vind ik al 3 films lang een talentloze prutser zonder meerwaarde aan deze saga. Kylo Ren is wisselvallig, maar zit is wel zijn beste film geworden.

Ik vind The Rise of Skywalker een prima mix van de laatste twee delen. Van de herinneringen die je aan de oude castleden had in combinatie met het duistere sfeertje uit de vorige film, al is er gelukkig voldoende ruimte voor luchtige humor. Zeker het laatste uur vond ik bevredigend, want de saga krijgt gewoon een waardig slot met een geweldige grootscheeps CGI-fest dat erg lekker was. En de fans die emotionele diepgang in de film zochten krijgen ook genoeg momenten die een brokje in de keel waard zouden kunnen zijn.

Wel vind ik het nu tijd voor een Star Wars break na 5 films in vier jaar tijd. Nu moeten ze oppassen dat het niet too much wordt en er een paar jaar pauze inlassen.

3,5*

Fock dat commerciële, vieze Disney met hun eeuwige vervolgfilms en bakken cameo's die niets toevoegen was het toch?

Ja, echt hé. Welke student zonder Star Wars achtergrond heeft dit mogen vertalen? Je maakt mij niet wijs dat dit zo hoorde. Ik kan me tijdens het kijken ook enorm ergeren aan zulke dingen.

Uitzondering die de regel bevestigt...

Misschien toch wat meer openstaan voor een film en niet vooraf meteen zo hatelijk doen?

Er wordt nauwelijks tijd besteed aan exposé. Film dendert vanaf minuut 1 lekker door. En wat ik aangaf, lekker duister en hoog tempo. Rey is ook goed opgedroogd. Heeft soms de verbetenheid van Sigourney Weaver (en goede kont).

Heb me in tegenstelling tot de vorige delen geen moment verveeld en zelfs een paar keer hard moeten lachen. Verder greed de film op een mooie manier terug naar de personages van de originele trilogie, zonder daar te lang bij stil te staan.

Dat ik deze film goed vind, bewijst wel dat ik er voor open sta en de film an sich beoordeel. Heb zelf vooraf ook nooit gezegd dat ik de film kut zou vinden.

Het moderne Disney blijft een kut bedrijf dat het vooral van risicoloze recycle cinema moet hebben, daar doet deze film niks aan af.

Met The Force Awakens trapte regisseur J.J. Abrams in 2015 een nieuwe trilogie af om de Skywalker saga te voltooien. Met veel succes overigens, want niet alleen wist de film meer dan 2 miljard dollar binnen te halen, ook waren de verhaallijnen goed uitgewerkt. Abrams wist een fijne mix te bieden van nostalgie en zijn eigen visie. Toegegeven, de verhaallijn deed sterk aan A New Hope denken, maar wonderlijk genoeg pakte het goed uit. Daarnaast bleek Snoke de nieuwe slechterik die de verslagen Emperor kon doen vergeten en gingen de fans los met theorieën over de mysterieuze afkomst van Rey. Voor het vervolg, The Last Jedi uit 2017, droeg Abrams het stokje over aan Rian Johnson. Als snel bleek dat zijn visie meer dan eens botste met die van Abrams. Zo werd de zorgvuldig opgebouwde verhaallijn rond Snoke abrupt afgekapt, was het lot van Luke Skywalker discutabel en was er een overkill aan flauwe humor. Voor dit afsluitende deel van de nieuwe trilogie werd Abrams teruggehaald in een poging alles weer recht te breien.

Niet alleen worstelt Abrams met de erfenis van het werk van Johnson, ook was daar het spijtige overlijden van Carrie Fisher. Haar Leia neemt een centrale rol in bij deze trilogie en dus stond Abrams voor de nodige breinbrekers. Om alles in goede banen te leiden werd besloten om ongebruikt materiaal van de eerste twee films te recyclen en in deze film te verwerken. Inventief en eigenlijk de enige logische oplossing, maar wie de film ziet zal direct kunnen concluderen dat haar personage wat afgeraffeld overkomt en dit toch niet is wat men bij aanvang van de trilogie voor ogen had. Doordat Snoke in The Last Jedi van het strijdtoneel verdween moest Abrams ook hier creatief mee omgaan, wat resulteert in de terugkeer van een oude vijand; Palpatine. Op zich niet eens zo gek bedacht, zeker omdat Abrams er verder mooie conclusies aan verbindt, maar het doet het aandeel Snoke eigenlijk nog verder teniet en dat maakt deze verhaallijn als je hem plaats in de gehele sage maar weinig bevredigend.

Na The Force Awakens was toch wel de grootste vraag wie of wat Rey is? Ieders hoop op een revelatie in The Last Jedi werd door Johnson de grond in geboord; Rey bleek een nobody. Een niet te behappen antwoord voor de fans en dat besefte Abrams zich maar al te goed. Hij beloofde beterschap en direct deden veel theorieën zich ten ronde. Voor de oplettende kijker leek de laatst vrijgegeven trailer al behoorlijk een bepaalde kant op te duwen, maar dat riep vervolgens gelijk weer vragen op over de rol van Kylo Ren aka Ben Solo hierin. Zonder in details te reden kunnen we stellen dat The Rise of Skywalker voor een uitkomst zorgt die menigeen niet zal zien aankomen. Nadat hij eer bewees aan A New Hope probeert Abrams duidelijk eenzelfde effect te creëren als The Empire Strikes Back destijds had bij de onthulling dat Darth Vader de vader van Luke is, maar hier overspeelt Abrams duidelijk zijn hand. Het maakt The Rise of Skywalker tot een bomvolle achtbaanrit waarbij je amper tijd krijgt om op adem te worden en pas achteraf tot de ontdekking komt dat hier toch echt meer in had gezeten.

Star Wars: The Rise of Skywalker is de toch wat onbevredigende afsluiter van de legendarische Skywalker saga en door nood gedwongen ongetwijfeld niet de film die Abrams bij aanvang van deze trilogie voor ogen had. Het zorgt ervoor dat de film op zijn beste momenten goed is, maar te weinig fantastisch. Abrams worstelt zichtbaar met de rommel die Rian Johnson heeft achtergelaten met The Last Jedi en hoewel hij zeer vaardig is met puinruimen, kan je bij meerdere ontwikkelingen zo je vraagtekens hebben. Zo doet hij een beroep op mensen waar hij eerder afscheid van nam en worden alle vragen uiteindelijk wel beantwoord, verrassend genoeg zelfs met een twist die weinig hebben zien aankomen, maar het is gewoonweg niet het epische einde waar men ruim veertig jaar op heeft zitten wachten. De vele eerbetonen aan het adres van Carrie Fisher en haar filmbroer werken op den duur storend en een CGI-verjonging had zich in Rogue One al niet echt een goede dienst bewezen. Slecht is de film zeer zeker niet, maar doordat alles teveel overhoop is gegooid met The Last Jedi is The Rise of Skywalker uiteindelijk wel de minste film en meest ge-force-erde film van de nieuwe trilogie geworden.