The Texas Chain Saw Massacre (1974)

Heeft niks met pedant te maken. Het heeft gewoon totaal geen zin om de film ervan te verwijten dat de slechteriken niet cool genoeg zijn. Een deel van je betoog heeft natuurlijk met kwestie van smaak te maken, maar dergelijke onjuistheden kun je niet achter een 'eigen mening'-argument verstoppen.

Bovendien is de film best complex, hoor. Niet alleen qua inhoud, maar vooral qua uitbeelding. Je moet heus niet denken dat ik meteen alles doorhad van deze film, ik heb er al ontzaglijk veel over opgezocht.

Niet cool genoeg of niet eng genoeg? Ze zijn gewoon lachwekkend. Ik vind bijvoorbeeld Michael Myers wel in het origineel van Halloween enorm creapy. Leatherface en co. hebben dat gewoonweg niet. Neem nou die ene aan tafel die een aantal keren gekke bekken zat te trekken. Dat past gewoon totaal niet in een film als TCM.

Michael Myers is ook een volledig ander horroricoon. Niks menselijk aan, hij is zowat de grondlegger van het 'geavanceerde killing machine' type waar ik het eerder over had. Een creepy en geweldig personage ja, maar allesbehalve realistisch.

De moordenaars in TCM zijn eng en onconventioneel omdat ze gek zijn op een manier die wij onmogelijk kunnen begrijpen. Hun gedrag is volledig impulsief en onvoorspelbaar. Dergelijke psychopaten houden er ook geen rekening mee of ze cool en eng overkomen, vandaar dat bekken trekken en cross-dressing. Het probleem met veel horrorfilms is juist dat de waanzin van de moordenaars veel te beperkt en dus voorspelbaar is.

Het idee alleen al dat Leatherface cool zou moeten zijn doet mijn wenkbrauwen ernstig fronsen. Gelukkig beoogt TCM het totaal niet om cool te zijn. Wat Yeyo schrijft, dit zijn onberekenbare psychopaten die helemaal niet bezig zijn met hun eigen coolness.

Mijn god. Dacht dat A&J wel enigzins kijk had op het horrorgenre, maar met dit soort opmerkingen krijg ik het idee dat het waarderen van de Scream vervolgen, I know what you did en Michael Bay kloontjes het hoogst vatbare voor hem is... Soort 14 jarige junior user kijk op het genre.

Amen

Hoezo past dat er niet in? Wat voor verwachting/verlangen heb je dan van TCM?

Voor mij is dat juist een van de beste scene ooit. Beklemmend, hysterisch, vlezig en naar. Pure terreur.

Tweede 'remake' afbeelding is overigens geen still uit de film maar een plaatje van een Leatherface pop.

Dat A&L de film niks vindt is oké, maar de aangehaalde argumenten maken het allemaal wel erg bont. Vuiler als TCM zie je ze haast niet. Bekijk de docu eens, die als het goed is op de dvd staat. Daarin zie je in wat voor omstandigheden deze film is opgenomen.

En je opmerking over plastic botten: die vind je eerder in de remake waarin alles daadwerkelijk nep is. In het origineel werden echte botten, kadavers e.d. in de kamers gestopt, wat een onuithoudbare stank creëerde. Zoek de feiten eens op, A&L.

Wel grappig, al die hooghartige toontjes omdat ik een classic niet zo bijzonder interessant vond

Ik vond de sfeer gewoon karig en het acteerwerk lachwekkend slecht. Dan blijft er weinig over.

Nou, zo ervaarde ik het. Maar als het echte botten waren dan is dat wel beter. Ieder geval vond ik die paar hangende botten en wat vieze muren nou niet zo heel bijzonder.

Een paar? het hele huis ligt bezaaid met menselijke en dierlijke ornamenten. Zelfs het meubilair is ervan gemaakt.

Toch raar dat je het zo ervaarde, terwijl je de remake, waarin alles gladgestreken is, neerzet als een vieze film. Klopt gewoon niet.

De remake had wat ik me herinner meer oog voor details. Vieze potten met vingers en ogen erin, dat soort zooi. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb die film echt al zeker 5 jaar niet meer gezien dus ik ga hem komende week ergens wel eens herkijken. Doe ik meteen The Beginning erachteraan, maar die stond me sowieso bij als compleet nutteloze remake.

Nee hoor het hooghartige toontje krijg je omdat je Leatherface gebrek aan coolheid verwijt..... En de sfeer kun je karig noemen, maar de film beoogt ook geen bombast. Vuiger ken ik ze niet.

Niet echt een gebrek aan coolheid, wel dat het meer een zwakzinnige clown is. Het intimideerde niet. Alleen opa was wel goed neergezet.

Arom zou hij moeten intimideren? Ik vind het juist ijzersterk dat het een labiele sul is. Domme kracht, aangemoedigd door zijn psychopatische familie.

En ik vond dat gegeven niet zo interessant. Ja, hij kan wel labiel zijn, maar die familie was precies hetzelfde. Ze waren meer karakaturen dan dat ze echt overkwamen als psychiatisch gestoorde freaks.

Neem de scene dat ze met dat gevangen genomen meisje aan komen rijden bij het huis en waar 1 van de broers de sheriff opwacht. Die dialoog en het feit dat de sheriff hem een schop wilde geven...belachelijk clownesk.

Ze gedragen zich zo omdat ze zich in hun ziekelijke toestand (en bij gebrek aan andere leden) de rolpatronen van een normaaltype gezin hebben overgenomen: de lifter is de rebelse zoon, Leatherface de onderdanige moeder en de tankstation uitbater (niet de sherrif, dat is slechts een flauwe toevoeging van de remake) de autoritaire patriarch.

Daarnaast moet je de film ook ervaren uit het standpunt van Sally: voor haar is het totaal onbegrijpelijk in wat voor chaotische, vieze wereld ze is terechtgekomen. De scream queen in de remake wordt bij het handje genomen en zelfs letterlijk uitgelegd wat er nu precies allemaal gaande is.

Je hebt de film echt volledig met de verkeerde vibe zitten kijken....

Waarom trekken jullie je zoveel aan van wat andere mensen op het internet vinden van een film? Niet dat je niet mag discussiëren hoor, het valt me gewoon op.

Helemaal mee eens . Laatst nog een docu gezien waarin o.a de intrede van Leatherface werd behandelt, één van de beste momenten in de historie van cinema.

Het respect waarmee de grootste(!) binnen dit genre spreken over de film, deed me echt veel. Zo mooi kan zoiets smerigs dus zijn .

Staat denk ik wel in mijn top 5 van beste horrorfilm momenten ooit ja

Ongelooflijk hoe sommige mensen de remake beter vinden dan het origineel.

Leatherface is in het origineel zo veel malen smeriger.

Ik vind de hele sfeer in in het origineel veel groezilger en rauwer.

En dat mis ik totaal in de remake.

Overigens vind ik de films nauwelijks te vergelijken.

Peren met appels, als je het mij vraagt.

Hoe kun je nu niet zien, dat wat hier gebeurt, zo veel beter gebracht is, dan in de matige remake?

Er is een meisje (lees: fotmodel/babe/té lekker wijf) dat hash afkeurt.

Tjonge, zou zij het misschien overleven?

Vroeger was de markt misschien niet zo verzadigd als nu.

Uitermate telleurstellend, is dat veel filmmakers zich nu dan gaan richten op remakes.

Uit een soort protest zouden we ze moeten boycotten.

Remakes zijn 9 van de 10 keer nutteloos, slecht en/of missen elke sfeer.

De remake is gewoon een typisch gepolijstje jaren '00 horror die nergens origineel aanvoelt en er te gelikt uit ziet met die HD beeldkwaliteit.

Een remake hoeft ook niet origineel aan te voelen. Daar is het een remake voor.

Een remake zou beter moeten zijn. Een andere kijk op het verhaal, iets eigens moeten hebben. (The Thing, The Fly). Aan films die enkel gebruik maken van de populariteit van deel 1, maar er verder niets creatiefs mee doen, hebben we zeer weinig. Vorgen niets toe aan het filmlandschap. Helaas valt de TCM remake onder de tweede categorie.

Een remake is meestal gewoon een moderne versie van het verhaal. In de huidige tijd krijg je dan zaken als mobieltjes en dergelijke. Verder wordt vooral meer detail getoond, maar is de sfeer vaak minder (al is de sfeer bij deze TCM al matig haha ) en komen ze sneller to the point.

Niet elke remake is even best, maar sommige oude horrors in een nieuw jasje doen het best leuk.

Maar het is niet eens horror in een 'nieuw' jasje, de remake speelt zich gewoon weer af in de dekselse jaren '70. En dat terwijl het origineel zo een prachtig en accuraat tijdsbeeld schetst. Het enige wat men later over ons tijdbeeld zal te weten komen door de TCM remakes, is dat er toen veel inspiratieloze remakes gemaakt werden.

De remake van TCM is misschien een minder voorbeeld op dat gebied ja.

Maar zoveel 70's gevoel had ik bij deze film ook weer niet. Het zag er allemaal redelijk vlot nog uit.

Het is nochtans het schoolvoorbeeld van groezelige, low budget horror uit de jaren '70. Ook is er veel bewuste 'rough cutting', vooral tijdens de meer chaotische scènes. Qua thematiek illustreert de film tenslotte duidelijk de clash tussen traditioneel en nieuw Amerika, op een heel donkere, cynische manier weliswaar: de Sawyer familie blijft in hun eigen ziekelijke manier extreem vasthouden aan tradities. Vergeet ook niet dat in het post-Vietnam tijdperk het 'indringers in onbekend terrein' thema populair was (Deliverance, The Hills Have Eyes).