The Texas Chain Saw Massacre (1974)

De film wordt bij elke kijkbeurt beter. Wat een geweldige sfeer. En die filmmuziek helpt daar ook perfect bij. Een aantal prachtige shots, zoals de nachtelijke achtervolging en als die ene gast door het land loopt met de opkomende zon op de achtergrond. Prachtig. De hele familie is gestoord, maar Leatherface is echt een iconische moordenaar. Fantastisch. Marilyn Burns is een geweldige screamqueen. Heerlijk zoals ze tekeergaat met als hoogtepunt de scene aan tafel, waarbij de hele familie gezellig met haar mee begint te doen.
Prachtig eindshot ook.
Een geweldige klassieker die na deze herziening eindelijk maar eens de volle mep van mij toebedeeld moet krijgen. Heb zwaar genoten.
5*

Eergisteren nog eens bekeken, en net zoals Vascago heb ook ik het gevoel dat de film per kijkbeurt steeds meer weet te overtuigen. Meer en meer ben ik er ten volle van overtuigd dat dit een enorm sterke horrorfilm is die zeker en vast terecht tot de klassiekers wordt gerekend. Zelden was een film zo groezelig, grauw en gruwelijk.

De broeierige Texaanse hitte, het platteland waar zowat elke inwoner een regelrechte freak lijkt te zijn, de oude vervallen huizen,...: de setting is perfect en wordt erg treffend gevisualiseerd. De "metaalachtige" soundscapes versterken - zeker op de gruwelijke momenten - de sfeer die uit de omgeving en het zieke verhaal straalt. De schichtige montage (die hele scène aan de "feesttafel", met de grijnzende gezichten die worden afgewisseld met extreme close-ups van wijd opengesperde ogen: briljant!) en het weerzinwekkende einde versterken het gevoel van waanzin en terreur, zoals alleen de beste horrorfilms dat kunnen.

Enkel een minimaal gevoel van een wegzakkend tempo ergens in het midden van de film (wanneer de jongeren het huis van Sally's grootvader bezoeken, tot aan het moment dat ze het huis van Leatherface bereiken) en het hele gedoe met die half-vergane grootvader houden de film nog weg van de 4,5*, maar The Texas Chain Saw Massacre verdient voor mijn part sowieso op zijn minst een moddervette 4*.


4*

Ik kan me nog herinneren dat toen ik in de jaren 70 deze film in de bioscoop zag dat ik er toen best wel van onder de indruk was, maar na er gisteren er nog eens een keer naar gekeken te hebben kon ik me bijna niet voorstellen dat ik het toen zo'n geweldige film vond. Oke ik begrijp ook wel dat we tegenwoordig erg verwend zijn wat films betreft maar als horror film opzich komt TCM nu toch een hoop te kort, teminste zo denk ik erover. Qua horror vind ik de TCM the beginning dan toch stukken beter maar die is dan ook uit 2006 en beschikte ze al over veel meer en betere mogenlijkheden dan in de jaren 70. Vandaar dat ik mijn stem dan toch maar op 3 sterren hou want ik had het verlaagt naar 1,5 ster maar als ik ervan uit ga wat ik van deze film vond toen ik hem zag in de bios ergens in 70 dan vind ik het wel zo eerlijk om toch m'n stem op 3 te laten. Ik vind ook dat Tobe Hooper als regiseur nooit echt super was en met Poltergeist een uitschieter had maar zijn verdere werk is nou niet iets waar ik regelmatig naar verlang. Ik vind het allemaal net niet. Maar moet wel toegeven dat deze originele TCM voor toen toch wel grensverlegend was daarom 3 sterren.

Die film was eens op tv bij halloween, direct na de tocht, tv aan, een zak met chips en een goed glas frisdrank, ooh man, was wel spannend, maar niet veel bloed, dat is spijtig, voor de rest een leuke horrorfilm,(eigenlijk thriller maarja) voor een avondje griezelen

Das raar, ik ben meer van de huidige generatie, maar kan toch meer met deze oude klassieker. Ik zou trouwens ook niet willen stellen dat we tegenwoordig verwend zijn op vlak van horror. De remakes zijn misschien heel wat smeriger, maar ook nogal 'brave' filmpjes, in de zin dat ze gepolijste MTV-filmpjes zijn zonder scherpe kantjes.

Het origineel vind ik horror in de puurste zin van het woord: bevreemdend, chaotisch en ondoorgrondelijk. Vooral de diner-scène is daar een goed voorbeeld van, compromisloos tot en met, zoals het hoort. Geen wonder dat talloze films die scène hebben nageaapt.

Ook het personage Leatherface vind ik interessanter in het origineel. Hier loopt hij rond in vrouwenkleren en komt hij bij momenten zelfs nogal klunzig over. In de remake hebben ze dat er allemaal uitgelaten omdat het niet 'eng' genoeg is, maar ik vind het juist heel akelig om een moordenaar te zien die geschift is op een 'menselijke' manier. Leatherface in de remake is meer een soort onmenselijke moordmachine (a la Jason), totaal niet eng dus.

Daarom zeg ik ook dat de orginele TCM grensverlegend was voor toen maar toch vind ik dat de beginning meer horror bied, maar goed dat is mijn persoonlijke mening. Maar ik ben het wel met je eens dat de diner scene ongeevenaard is .

Voor mij toont deze film gewoon dat bloed absoluut niet essentieel is om een goede horrorfilm te maken. De setting, de sfeer en het mooie camerawerk doen meer dan genoeg. De remakes zijn dan misschien wat flitsender, ze zijn absoluut niet zo sterk als het origineel. Ik vond die remakes niet slecht, maar de krankzinningheid van de familie komt stukken beter naar voren in dit deel. De dinerscène is zo sterk in elkaar gezet, en op bepaalde punten best wel zenuwslopend. Een sterk punt is dat de vijf hoofdpersonages helemaal niet irritant of verwend overkomen, iets waaraan ik me erg stoor bij recente(re) horrorfilms. Daarnaast komt Leatherface stukken krankzinniger over in deze film, een soort van menselijke krankzinnigheid. Naar mijn mening is hij in de nieuwere versies eerder bovennatuurlijk krankzinning, niet meer menselijk. Terwijl dat het personage nog veel enger maakt. Al met al heb ik me prima kunnen inleven in deze film. De sfeer is meesterlijk, en verdient een dikke 5*.

If I have any more fun today I don't think I can take it!
Horrorfilm die enorm lang op mijn lijstje stond. Wilde hem gewoon zien als een echte klassieker maar aangenaam verast: wat een film! Niet alleen is de film enorm vermakelijk, het is ook écht goed. Zo valt vooral het camerawerk op, echt mooie perspectieven gebruikt, mooie pure beelden zonder te veel misleidingen die je in de hedendaagse werkjes ziet. Hoewel het een film is, heb je toch wat meer realisme. Het duurt even voordat het echt griezelig en goor word, maar dat is Tobe vergeven, want na een dik half uur krijg je als kijker een enorme afvalrace te zien met heftige achtervolgingen en afslachtingen. Er wordt enorm veel spanning opgebouwd en daardoor is er veel sfeer. De acteer prestaties worden naar mate de film vordert, ook een stuk beter. Als dikke uitsmijter het ''etentje'' op het eind, ziekelijke acteurs die heerlijk in hun rol kruipen. Zeker een meer dan memorabele film die me altijd wel bij zou blijven, gewoon een echte horror die lekker op je beeldscherm spat met niveau. Heerrrrrrrrrlijk. 4 sterren

Net nog eens gezien, maar hij is wel echt fantastisch. Wat me nu extra opvalt is hij die duistere sfeer nog extra wordt gekweekt door het tonen van allerlei onsmakelijke of ongemakkelijke beelden. En op het moment dat je helemaal in de stemming bent en de sfeer gewoon proeft, dan wordt er nog die fantastische dinerscène tegenaan gegooid. Ik wist precies hoe het allemaal zou verlopen, maar ik zat nog steeds op het puntje van de stoel. Wat me dit keer ook nog eens opviel is dat er best nog wel de nodige humor in zit. Vooral wanneer de "old man" tegen de hitchhiker en Leatherface begint te schelden vanwege de deur, of vanwege het vandalisme bij het kerkhof. Ook leuk hoe hij dat zegt over Grandpa: "he was the best killer there ever was!" Hij zou bijna cultstatus krijgen.

Ik heb precies hetzelfde. Ik heb van begin tot eind het gevoel dat ik 40 jaar te laat ben met het kijken van deze film. Waarschijnlijk kijk ik veel te weinig films om de o zo geweldige sfeer in deze film te herkennen, maar Jesus Christ, wat is deze film saai.

Ik vind niet, dat je berichten mag plaatsen vanuit de toekomst!

Wanneer bloed en gore gelijkstaat aan horror, dan heb je over The Beginning gelijk.

Ik heb al veel rare dingen over deze film horen zeggen, maar saai?? De remakes mogen nog zo bloederig zijn, maar mogen de veters van het origineel niet eens strikken wat betreft het 'sick and twisted' gehalte. Op dat vlak is deze film zelfs ongeëvenaard imo.

Als in, de originele TCM is de meeste zieke en gestoorde film die je ooit gezien hebt ...

In zijn tijd zeker, en wat er tegenwoordig overheen gaat is vrijwel altijd schatplichtig. Ik zou trouwens niet zo snel veel ziekere films kunnen bedenken. Eerder hetzelfde niveau. Wat berder knap is, is dat het hier vrijwel allemaal buiten beeld gebeurd, waar andere films het vaak toch van de gore moeten hebben. Maar vind dit persoonlijk minstens zo ziek, zo niet zieker dan A l'interieur, Martyrs of Hostel e.d.

Waar dacht jij aan?

Als ik ziek en gestoord zeg denk ik aan films als Visitor Q, niet aan een slashertje dat zich enkel de laatste 10 minuten verheft boven het genre. Verder zou ik zelf films als Martyrs een aantal treden hoger plaatsen dan deze.

En wat "in die tijd" betreft, een Last House On The Left staat me toch ook bij als gestoorder en zieker.

Ik vind deze zieker dan de films die jij noemt. Vooral omdat een motief ontbreekt. Visitor Q is het op hele andere wijze. Die becommentarieerd de Japanse samenleving. Darrbij gaat het hier al veel eerder 'los' aan een vleeshaak worden opgehangen en toezien hoe je vriendje in stukken wordt gezaagd..., zomaar voor geen reden.

Een film als Martyrs vind ik zo overdreven excessief op vlak van geweld, dat het langs mij heen gaat. Ook de manier waarop het geweld in beeld gebracht wordt, vind ik weinig effectief: het is allemaal te beredeneerd en met nadruk op esthetiek. Je mag deze film een gewoon slashertje noemen, maar hij heeft een soort vuile, rauwe sfeer die nauwelijks te evenaren valt.

Gaat zelfs als 'los' van de eerste reel met de grafschending-scène.

Die film staat ook erg hoog in mijn achting op dat vlak, maar bevat toch enkele knullige elementen (de Macgyver-achtige booby traps bv.) die de 'waanzin' enigszins doorbreken.

Dan heb je geen gevoel voor sfeer of zieke documentaristisch gefilmde beelden.

Zozo.. Die film was oud en leuk.

Het was een superfilm maar de laatste 20 minuten niet meer..

De hele tijd dat geschreeuw van Sally werkte een beetje irritaties op na een minuut of 5.

De spanning komt weer terug als ze uit het huis vertrekt.

Je ziet vrij weinig van het bloed en dode lichamen waardoor het er best nep uitzag. Ik heb de vervolgen nog niet gezien maar ga die zeker kijken...

Ik vind het een redelijke film voor zijn leeftijd

Een 3,0

De laatste 20 minuten . Ik heb op mijn tanden zitten bijten toen ik die scène voor het eerst zag. Krijg er tegenwoordig nog steeds kippenvel van! Ieder zijn smaak natuurlijk. Als je die achtervolgingen leuk vond en iets meer bloed en expliciteit wilt moet je de remakes eens proberen .

Waarom gaat iedereen er maar van uit dat gore er vroeger 'crappy' uitzag? The Evil Dead, The Thing en An American Werewolf in London bv. zijn wat makeup effecten betreft nog steeds geweldig. Veel overtuigender dan al dat CGI-bloed.

En bovendien wat is er 'eng' aan gore? De eerste keer schrik je er wellicht van, maar dat went toch snel. De remakes zijn ongeïnspireerd formulewerk dat braafjes alle conventies en clichés van het al lang doodgebloede genre volgt. Dat noem ik pas 'niet eng'.

The Thing zag er (voor die tijd) wel best aardig uit. Maar Evil Dead? Dat is echt de meest neppe shit die ik ooit heb gezien. Vooral die stop motion smelt scene ziet er niet uit. Bovendien vind ik gore 'enger' (alhoewel dat misschien niet het goede woord) dan helemaal niks.

@Hierboven

Wat ik allemaal bazel? Ik zeg niet dat er effecten in zitten. Ik zeg alleen dat vroeger de effecten er kut uitzagen en dat de makers twee keuzes hadden. Met TCM zijn ze voor mijn eerste optie gegaan en dus krijg je niks te zien.

Door de nieuwe technieken? Zowel in special effecten, als camera manipulatie als maskers (van bv. monsters). Ik ben geen horror fan, maar kijk de klassiekers graag. Ook mede dankzij het niet altijd zoeken op ''eng'' en ''gore'' zijn, waar naar mijn mening de meeste horror films hedendaags wel op uit zijn. In dat opzicht hebben de nieuwere films wel meer ''gore'', wat niets zegt over de sfeer.

Oeps, bedoelde eigenlijk Dawn of the Dead. Al vind ik The Evil Dead ook prima. Je bent bovendien de eerste ooit die ik hoor vertellen dat gore enger is dan helemaal niks. Meeste horror regisseurs en fans zijn het er juist over eens dat hetgene wat je aan de verbeelding overlaat enger is.

En toch denken zoveel mensen (ook de kritikasters) aan bloed en gore als ze aan TCM denken, terwijl dat er inderdaad helemaal niet in voorkomt. Dat alleen illustreert de ongelofelijke kracht achter deze horrorfilm. Ik zou het Michael Bay en Marcus what's his name wel eens willen zien nadoen.

Eng is niet het goede woord (ik kan het goede woord niet echt vinden). Maar waarschijnlijk heb ik gewoon te weinig fantasie om zoiets in te kunnen vullen.

Misschien dat gore meer voldoening geeft als het om een horror film gaat.