The Texas Chain Saw Massacre (1974)

Dat vind ik dus allesbehalve, het origineel vind ik een stuk realistischer, spannender, en gruwelijker!.

Die hele groezilige seventies sfeer is echt onovertroffen!.

En Leatherface is een echt icoon geworden, de hele film lang blijft die dreigende sfeer aanhouden, en laat je pas los als de film is afgelopen, echt een superfilm!.

Een echte horrorklassieker!.

4,0 / 5,0

En deze film verdiend wel een plekje in mijn fel begeerde top10!

Waarom 4,0 sterren dan?. 4,0 sterren is een echte superfilm bij mij, maar het wodt niet hoger omdat de film iets te laat op gang komt naar mijn mening, maar dan is het ook echt een onovertroffen horrorfilm die zijn weerga niet kent. De horror!

Tobe Hooper werd een legende hiermee!!

Remakes zijn inderdaad meestal vermakelijker en gepolijster. Maar op enkele uitzonderingen na, zijn ze zelden zo effectief.

Een groter budget heeft niet noodzakelijk een betere film tot gevolg. En hoe goed ik de remake van TCM ook vond, deze laat die film toch achter zich.

Tja, deze film is net als goede wijn. Je moet er wel een ontwikkelde smaak voor hebben om het op waarde te kunnen schatten. Begrijp best dat hedendaagse tieners voor de remake vallen. Niet eens lullig bedoeld.

Ho ho, heb je de rest van z'n films wel bekeken?

The Texas Chainsaw is alleen maar z'n bekendste geweest.

Voor de rest heeft hij alleen maar prul gemaakt.

Poltergeist, Salem's Lot, Funhouse en TCM2.... En Lifeforce en Invaders From Mars zijn ook best aardig. (Eaten Alive moet ik hoog nodig herzien.)

Ken jij zijn oeuvre eigenlijk wel?

Feit is dat Tobe Hooper door deze film voor eeuwig met bloederige letters in de annalen van de filmgeschiedenis is bij geschreven

Poltergeist is inderdaad nog een echte klassieker en Funhouse,TCM2,Salem's Lot en Eaten Alive zijn allemaal ook bescheiden genreklassiekertjes. Verder was zijn remake van de Toolbox Murders ook verre van onaardig en maakte hij met The Damned Thing een van de beter MOH afleveringen. Natuurlijk heeft hij ook veel prul gemaakt. Maar ook Craven,Romero en Argento hebben ( misschien wel in mindere mate ) hebben prul gemaakt.

Hooper verdient het zeker en vast om in de annalen van de horrorgeschiedenis te komen.

p.s. : TCM 2 is na de originele TCM mijn favoriet van Hooper... onverklaarbaar gezien de stijlbreuk

Ja, zijn werk ken ik wel.

Maar ja, smaken verschillen uiteraard.

Het schijnt wel dat bij Poltergeist Steven Spielberg een belangrijke rol heeft gespeeld naast Tobe Hooper op het gebied van 't regisseren.

Laat ik voorop stellen dat ik een groot fan ben, van de ouderwetse films zoals Halloween en Friday the 13th. Remakes floppen volkomen bij het orgineel. Maar het is zelden dat ik zo'n ongelofelijke schijtfilm heb gezien als deze.

Alleen het eerste half uur al, heb ik 3 keer zin gehad om hem uit te zetten. Maar vanwege veel positieve reacties, wilde ik hem perse uitzingen. Wat een chaotische rotzooi heeft Tobe Hooper gemaakt van deze film. De geluiden waren zwaar storend, met de generator erbij. Nam alle spanning af. Die debiele piepgeluidjes die Leatherface maakte, toen ie een pak slaag kreeg. Ik ben echt teleurgesteld. Helaas is de remake van deze film wel een top-10 notering waard. Dat moet je als regisseur niet willen denk ik. Want zelfs met de middelen en de acteurs uit deze film, hadden ze er best spektakel van kunnen maken.

Hij krijgt van mij 0,5*

Ik vind het origineel nou juist die moordende hitte in Texas goed uitbeelden. De opbouw is rustig, maar niet extreem storend. Dat hele gezin is zo absurd gestoord dat je ook gewoon geen uitweg meer ziet voor hun slachtoffers. Het is echt zo'n film dat je die gasten wil helpen van die freaks. Maar omdat het slechts film is moet je alles als kijker maar over je heen laten komen. De regisseur pest de kijker hierdoor ook bijna op een sadistische manier. Ik ben helemaal niet van de oude films over het algemeen, maar vond deze film misschien ziek, maar zeker niet slecht.

Is te verklaren bij mij. Ik heb er nog es over nagedacht, en je hebt misschien gelijk. Ik keek hem met te hoge verwachtingen. En ik was heeeel erg teleurgesteld.

Ik verhoog mijn stem naar 2,5*

Nou , als ik zeg Tobe hooper denkt iedereen meteen aan de TCM en wie iedereen meteen over wie je het hebt!

Dat bedoelde ik juist te zeggen.

The Texas Chain Saw Massacre en Poltergeist zijn de enige bekende en goede films van Hooper.

Ik vind hem niet echt een grootmeester in het horror genre.

Gisteren avond weer even opgezet en ik verhoog hem naar 5*

Wat is dit toch een fantastische film. Zeker een van de beste in de horror en film geschiedenis.
Ik heb weer genoten van elke minuut.
Ten eerste de eerste aanraking met leatherface. Zelden heb ik zo'n mooie eerste ontmoeting met een horror figuur gehad.
Kirk die wordt neergeslagen met een sledge hammer en ook het gezicht in die scene van leatherface is zeer angstaanjagend. Dan de scene waar Pam aan de vleeshaak word gehangen. En in tussen word voor haar het hoofd van haar vriendje er af gezaagd .
Het deel waar Franklin in stukken wordt gezaagd is ook fantastisch. Hoe leatherface ineens op duikt met een close-up van zijn gezicht. Waarna een bloedstollende en misschien wel de meest spannende achtervolging die je ooit hebt gezien. Dat komt ook omdat hij echt pal achter haar zit.
Dinner scene heb ik in elke chainsaw film al het minst gevonden en ook in deze was dat natuurlijk het geval. Een beetje teveel geschreeuw. Met leatherface en de hitchhiker die wel een stelletje wolven lijken.
Toch blijft het een van de spannendste en realistische filmen tot nu toe gemaakt.
Ook gaat hij maar niet vervelen ik heb deze voor de 5e keer gezien en hij blijft goed. Bij de remake is dat niet zo. Na 2 of 3 keer kijken heb je het wel gehad met die film.

deze film bevat toch een van de moordscènes die mij het meest heeft laten lachen van allemaal, namelijk die eerste moord, dat leatherface plots van om de hoek verschijnt en die gast doodleuk in z'n gezicht hamert misschien nogal macabere humor, maar zo ben ik nu eenmaal

Deze film varanderde het gezicht van de horror film als geen ander.

Het realistische verhaal en camera werk maken de film uniek, en baarde een nieuwe film killer genaamd Leatherface. Het feit dat de film veel sugereerd en weinig grafisch in beeld brengt geeft het de kracht die de film uistraalt (je verbeelding gebruiken maakt het vele malen griezeliger) je ziet nooit dat daadwerkelijk de kettingzaag door het jonge mensenvlees heen gaat. maar geeft je wel het idee dat je dat wel gezien hebt.

De sountrack is zo uniek dat ik hem nu nog steeds in geen andere film ben tegen gekomen (en ik heb toch al heel wat horror films gezien) . De scene aan het eind aan de eettafel is zo beklemmend dat ik hem vaak met moeite uitmoet zitten. en dan nog de finale een hysterische gillende Marlyn burns en een kettingzaag zwiepende leatherface, een mooi open eind dat de deur op een kier hield voor een waardige opvolger, dat helaas nooit is waar gemaakt met deel 2. Maar de re-make maakte toch een hoop goed, hoewel hij het niet haalt bij het origineel.

gr Tom

Beetje tegengevallen. Ik had een spannende film verwacht, maar de spanning bleef uit. Echt goor was het ook niet. Wel een creepy verhaal, beter dan die van de re-make (ongeveer het zelfde verhaal, maar betere uitvoering deze). Het sfeertje in de film had ik ook niet, eigenlijk maar een beetje droog. Maar dat heb ik meestal met horror, niet echt mijn genre.Toch nog een voldoende voor het decor, leatherface en de creepy familie.

Bijzonder naargeestig sfeertje in de film, met leuk camerawerk en een geweldige Leatherface.

Ik vind dit een betere film dan de remake, die toch een boel inboet aan eigen identiteit, iets waar deze TCM totaal geen last van heeft. De soundtrack is behoorlijk spooky en het gekke gezin is ook daadwerkelijk gek. Heerlijk goor ook dat gesabbel op die vinger door die opa waarvan ik dacht dat ie dood was. Dat was echt vies

Het acteerwerk is hier en daar wel wat gedateerd, vooral die rolstoelgozer was annoying, maar voor de rest is dit 1 van de ware horrorklassiekers!

4*

Dank je voor het verpesten van mijn eetlust

Echt een horror meesterwerk, de meest ziek/realistische die er is.

Raar dat Hooper ineens voor zo'n totaal omgekeerde vervolg ging.

Dit legandarisch unicum gingen ze toch niet meer evenaren. Dus daarom beter om luchtige (en overigens zeer geslaagde) zelf-persiflage te creëren, in plaats van een soort flauw afkooksel.

Deze en zijn remake na lange tijd nog eens herzien : remake blijft leuk en entertainend , het origineel nog steeds ver superieur.
Het origineel heeft naar mijn mening altijd de meest effectieve horrorsfeer ooit. Dit kan ik moeilijk uitleggen, dat voel ik. Onbeschrijfelijk wat deze film voor een aura van verderf en -vreemd genoeg- macabere schoonheid ( dat eindshot ) weet af te roepen. Snap de kritiek op het visuele dan ook niet echt. Gewoon perfect voor hetgene wat ze willen scheppen.
Minder bloederig dan de remake ( al was deze nu ook weer niet erg goor ), maar thematisch toch een stuk pittiger. Waar is het grafroven in de remake ? Het kannibalisme ? De Ed Gein-waarden worden daar toch niet echt naar voren gebracht. De familie in de remake komt over als een moordlustige familie, maar -in tegenstelling tot in het origineel- niet echt als een absurd gestoorde.
En het belangrijkste punt is dan he verschil in het karakter ( en design ) van Leatherface. In de remake is hij meer 'Michael Myers de derde' die iets meer tijd over heeft om wat werk in de gym te verrichten. Bovendien wordt er iets te veel over hem uitgeweid. In het origineel was Leatherface een mysterie. Het enige dat je wist is dat hij achterlijk, absurd ( dat maatpak dat hij draagt en dan dat masker van mensenvlees erop ! Geniaal en weer verdwenen in de remake )en extreem gestoord is. Geestelijk een groot kind met de kracht en impulsiviteit van een slager, maar wie er achter het masker schuilging ? Daar konden we alleen maar naar gissen. Leatherface is een beangstigend personage in het origineel. In de remake is hij een slasher die we al vaak te zien krijgen.
Nu is de remake op zichzelf wel een sterke film ( zo beoordeel ik hem dan ook ) die vooral visueel erg aanlokkelijk is. Maar in verhouding met het origineel schiet hij toch een dik punt te kort.
Nog steeds 5* voor deze klassieker.

Vandaag The good the bad and the ugly en Gran torino ingehaald in mijn top 10 van plaats 4 naar 2.

Het blijft een uitstekende film met de beste sfeer ooit in een film die ik gezien heb. Ziekelijk gewoon, en dan overdrijf ik niet. Eigenlijk precies hetzelfde verhaal als dat hierboven van ASman.

Kijk, zowaar 2 kenners die het inderdaad raak verwoorden.. een hele generatie kijkertjes kan veel van jullie leren

Idd goed verhaal van ASman.

De horrorfilms van de jaren zestig en daarvoor speelden zich vaak af rondom oude geestverhalen, klassieke monsters en enge kastelen. In 1972 was het regisseur Wes Craven die eigenhandig het genre op zijn kop zette met zijn schokerende film The Last House on the Left. Plotseling speelde de horror zich niet meer ver van huis af maar waren het menselijke monsters die het leven van gewone mensen binnendrongen. Tobe Hooper bouwde dit idee in 1974 verder uit met zijn film The Texas Chain Saw Massacre, gebaseerd op de verhalen rond moordenaar Ed Gein. Ondanks dat hij maar twee bevestigde moorden heeft gepleegd, waren de verhalen over het opgraven van lijken en de vele lichaamsdelen die gevonden werden in zijn huis een grote inspiratiebron voor vele filmmakers. Hooper besloot na zijn eerste film, Eggshells (1969), samen met co-schrijver Kim Henkel achter de schrijftafel te kruipen om voor altijd het horrorgenre te veranderen.

Sally Hardesty (gespeeld door Marilyn Burns) is samen met haar broer gehandicapte Franklin en drie vrienden op weg naar het huis van haar grootvader. Onderweg pikken ze een vreemde lifter op, die lugubere verhalen vertelt over het slachthuis in de buurt en met zijn zenuwachtige lach de spanning al behoorlijk opwerkt. Als hij dan uiteindelijk een mes in zijn handen krijgt en in zijn hand begint te kerven, begint de walging bij de kijker toe te slaan. Van de vorige keer dat ik de film zag herinnerde ik me vooral deze specifieke beelden, maar dan vele malen bloederiger dan het in werkelijkheid was. Als de tieners uiteindelijk de lifter uit hun bus hebben gegooid, blijkt al snel dat de benzine bijna op is. Met veel moeite komen ze nog net bij het oude huis van opa en ze besluiten vanuit daar de omgeving af te gaan op zoek naar benzine. Een eind verder op staat echter een huis waar ze beter niet aan hadden kunnen bellen.

Het verhaal van The Texas Chain Saw Massacre is vrij simpel maar wel uiterst effectief. Juist door de simpliciteit oogt de film erg realistisch en dat is een van de redenen waarom de film zo spannend is. Het afgelegen huis past perfect in het plaatje dat de meesten van Texas hebben, met zijn warme weer en blauwe lucht. Door de vele camerastandpunten van grote afstand achter het gras sta je als kijker nu nog ver van de personages af. Als de nacht aanbreekt in de film, wordt de sfeer grimmiger en beginnen de eerste slachtoffers te vallen. De camera is nu ook dichterbij aanwezig en Hooper experimenteert soms zelfs met extreme close ups. In de eindscène van de film en de achtervolging die daarop volgen, gaat het tempo echter nog een paar niveau's omhoog. De combinatie van schreeuwende mensen, bizarre beelden en hoogst irriterende geluiden drijven de kijker bijna tot waanzin. Of er nou overlevers zijn of niet, het einde van de film is absoluut een opluchting. Niet vanwege de slechte kwaliteit van de film (in tegendeel zelfs), maar omdat we dan eindelijk weg zijn uit de waanzin.

Persoonlijk vind ik The Texas Chain Saw Massacre een van de engste films die ooit gemaakt is. Na meerdere kijkbeurten begint echter ook op te vallen hoe vakkundig deze film eigenlijk gemaakt is. Het camerawerk vond ik deze keer zelfs vrij prominent opvallen, in de positieve zin. Ook het ritme van de film, dat langzaam aan steeds chaotischer wordt, werkt heel erg goed. Het enige minpunt is het acteerwerk van de irritante Franklin, wiens geschreeuw door ondergetekende nog regelmatig geparodieërd zal gaan worden. Op dat punt na is dit echter een van de beste horrorfilms ooit gemaakt en overduidelijk een must-see voor elke serieuze filmfan.

Wat een heerlijke horrorfilm: zo duister, zo apart, zeer sterk neergezette personages, de geweldige filmmuziek(het snerpende regelmatig terugkerende geluid) alles bij elkaar maakt dit een pracht voor een horrorfanaat als ik. Deze film is heel vaak nagedaan door andere filmmakers maar ze halen het bij lange na niet om ook maar dichtbij te komen.