Meningen

In plaats van hyperrealistisch en documentaire-achtig kwam Idioterne op mij juist over als erg gekunsteld en artificieel, zeker wanneer je de zelfbeperkende dogmeregels in consideratie neemt. Om de zoveel minuten moet er maar weer expres een boom mic in beeld komen (en een enkele keer zelfs een cameraman) om de film van een amateuristische uitstraling te voorzien. Anders dan het bewijzen van de dogmahypothese zie ik geen enkel nut in deze manier van filmen.

Het gemis van enige audiovisuele inspanning verpest Idioterne voor mij. Qua verhaal is het zeker origineel en vermakelijk, op het acteerwerk is ook weinig aan te merken, maar de film als geheel behoudt hiermee voor mij niet voldoende kracht.

De beoordeling zal wel erg afhankelijk zijn van waar je meer waarde aan hecht tijdens het film kijken. Wanneer je het audiovisuele aspect niet erg belangrijk vindt en je vooral laat meeslepen door mooie dialogen, sterk acteerwerk en een origineel verhaal, dan valt er weinig op deze film aan te merken, dit is immers ook het doel van de dogmefilms. Daarnaast zijn er natuurlijk ook de mensen die een film als deze van een hoge beoordeling voorzien alleen al vanwege het tegendraadse, onconventionele dogmeconcept en dito regisseurs...

Vorige week maar weer eens herkeken. Ik weet niet wat het is met David Lynch, maar bij mij weet hij altijd een soort onprettig gevoel los te wekken. Dit lukt hem met Inland Empire nog het meest van al zijn films. Drie uur lang wordt je meegesleurd in zijn aparte wereld. Hele mooie duistere shots, panische gezichten vol in beeld, rare teksten die je niet kunt plaatsen. En natuurlijk de muziek van Badalamenti die constant onder je huid kruipt. Lynch overtreft hier zichzelf. Je moet er natuurlijk van houden. Maar kun je de sfeer in zijn films waarderen, dan kan Inand Empire haast geen tegenvaller zijn. Van mij krijgt deze film de volle mep, net als Eraserhead. Laat deze eigenwijze regisseur maar snel met een nieuw project komen!

Prachtige, diepe film. Enige minpuntje is de korte speelduur. Tijdens de eerste kijkbeurt is het redelijk lastig om alles te volgen en het verhaal te begrijpen. Innocence nodigt dan ook uit tot meerdere kijkbeurten, wat op zich ook geen slechte eigenschap is. Wel schrikt het denk ik veel nieuwkomers af, die de film afdoen als pretentieus filosofisch en psychologisch geneuzel. Helaas, want er valt zoveel uit de film te halen. Deze tweede kijkbeurt zal dan ook zeker niet mijn laatste zijn.

Een tip voor Querelle en anderen die de film nog op dvd willen hebben. Op blahdvd.com zijn deel één en twee samen in een box te koop voor omgerekend zo'n tien euro. Koopje dus!

Een lichte teleurstelling voor mij.

De eerste helft van de film vind ik zeer geslaagd. Er heerst een onheilspellende sfeer en de spanning wordt goed opgebouwd. Het hele deel van de film waarin de hoofdpersonages op de vlucht slaan voor de Body Snatchers vond ik veel minder boeiend. De film begint hier te lijken op een 13-in-een-dozijn zombiefilm. Toch jammer, want het einde vond ik dan wel weer geslaagd en niet zo cliché.

Verder vond ik het camerawerk over het algemeen goed. Veel gebruik van scheve standpunten waarna de camera langzaam weer recht draait. Samen met wat zoomwerk zorgt dit voor voldoende intensiteit in de scènes. Zelf vond ik de score dan weer helemaal niks. Akelig gepingel en irritant tromgeroffel. Ik weet dat het bij dit soort films een gewoonte is, en kan het vaak ook prima waarderen, maar bij Invasion of the Body Snatchers vond ik het gewoon ronduit lelijk en deed het afbreuk aan de filmervaring bij mij.

Uiteindelijk toch nog een krappe 3* voor deze film, vooral vanwege de eerste helft van de film en het knappe camerawerk.