Meningen

De Laatste Dagen van Emma Blank kan weer een typische Van Warmerdam genoemd worden. De film is gemaakt aan de hand van de nu wel bekende receptuur, bestaande uit enkele vreemde personages, nog vreemdere dialogen en een apart verhaal. Het gaat bij mij gelukkig nog niet vervelen, maar ik kan begrijpen dat de kenmerkende humor voor sommigen iets teveel van het goede begint te worden. Een film voor de liefhebber dus.

Een prima combinatie van horror en drama. Doorgaans houd ik niet zo van horror, maar de manier waarop het in Let the Right One In verpakt is vind ik zeer geslaagd. Het ligt er niet te dik op en de gebruikelijke horrorclichés worden achterwege gelaten. De nadruk ligt hier dan ook meer op het verhaal en de drama-elementen dan op het opvoeren van schrikmomenten en het tonen van bloed en andere gruwelijkheden.

Visueel ziet het er goed uit, hoewel niet bijster speciaal. De omgevingen zijn duister, maar bevatten altijd wel een lantaarnpaal of een andere lichtbron. Hierdoor is de Let the Right One In nooit echt donker en onheilspellend. Verder zijn er nog enkele mooie beelden van het besneeuwde Zweedse landschap te zien. In het begin is de film nog lekker mysterieus, maar wanneer duidelijk wordt dat Eli een vampier is, wordt het allemaal redelijk voorspelbaar. Geen groot probleem, want de film blijft onderhoudend genoeg om te blijven boeien.

Een zeer geslaagd drama met een leuke horrortwist. Knap ook hoe het alombekende Vampierverhaal hier op een originele wijze geïmplementeerd wordt.

Laura is een vlotte en onderhoudende film-noir. Heb me niet één moment verveeld. De plotwending in het midden komt onverwacht en geeft tegelijkertijd het tot dan toe wel erg simpele verhaaltje wat meer diepgang. Een welkome toevoeging dus. Er zijn echter twee zaken aan de film die me nog wat storen.

Ten eerste ben ik er nog niet over uit of de uiteindelijke dader wel een goede keuze is. Lydecker maakt zich gedurende de hele film zo verdacht dat je hem eigenlijk direct afschrijft als mogelijke dader, omdat je verwacht dat de scriptschrijvers wel iets meer moeite zouden doen om zijn schuld te verbergen. Aan de ene kant kun je dit toereken aan de onoplettendheid van de kijker, maar je kunt het ook zien als gemakzucht van de schrijvers. Uiteindelijk kwam de ontknoping wel als een verrassing voor mij, maar op de een of andere manier voelde het ook als een deceptie.

Ten twee vond ik de romance tussen Laura en McPherson wel heel erg plotseling uit de lucht komen vallen. Was voor mij totaal niet nodig geweest voor een bevredigend einde. Het deed hier eerder afbreuk aan.

Door deze twee puntjes toch een halve ster lager dan ik tijdens het kijken in gedachten had. Desalniettemin verdient Laura nog steeds een uitstekende beoordeling.