ad
  • 139.569 films
  • 6.583 series
  • 19.906 seizoenen
  • 430.941 acteurs
  • 280.185 gebruikers
  • 8.077.366 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten Nicholas als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Avengers: Infinity War (2018)

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Een decennium aan Marvel superheldenfilms later en voila: Avengers Infinity War.

Vaak wordt er dan bij gezegd episch. En velen zullen dat nu ook gaan doen.

En hoewel deze film absoluut kwaliteiten bevat, is het Marvel filmuniversum wat mij betreft dringend toe aan een soort van reboot, een koerswijziging. Helaas, moet ik bijna zeggen, spreekt de gigantische box office opbrengsten niet in dat voordeel.

Een van de grootste problemen waar vooral Marvel, maar in principe superheldenfilms in het algemeen tegenaan lopen is dat het vaak een herhaling van zetten is. Bij Marvel is de blauwdruk vaak samengevat onder begrippen als luchtig, lollig, kleurrijk en niet heel gewaagd. Het moet vooral leuk blijven. Vernietiging genoeg, natuurlijk. Je ontkomt er in Infinity War ook niet aan. Maar laten we dan maar gauw Star-Lord of Iron Man er een grap tegenaan gooien om een en ander te relativeren.

Volhardend en consistent als Marvel is, houden ze dit aardig vol om vervolgens in deze finale het vooral over de emotionele boeg te gooien. Iedereen houdt gigantisch veel van mekaar en verliezen zijn ondraaglijk. Zelfs voor de tiran Thanos, die, eerlijk is eerlijk, een interessante drijfveer heeft om te doen wat hij wil doen.

Het is een hels karwei om tussen al de karakters die Marvel gedurende de jaren ten toneel heeft gespreid balans te vinden. Dat lukt vrij aardig. Er worden groepjes gevormd en die groepjes hebben ieder hun eigen problemen te overwinnen. Simpel. Zo krijgt ieder personage wel iets van de spotlights om zich te tonen. Echter, een aantal van die groepjes en hun verhaallijnen zijn niet bijster interessant of soms zelfs ondermaats. Eigenlijk wordt het vooral interessant richting het einde, als we de veldslagen achter de rug hebben en het voorspelbaar, en, vermakelijk wordt.

Marvel neemt zijn tijd om dit verhaal af te ronden en doet dat door de core group een laatste hoorah te geven. Het is geen toeval dat juist zij niet vergaan tot stof. Daarmee liggen de plannen voor Marvel's eindfase in dit verhaal zo'n beetje op tafel.

Tot volgend jaar.

3.25*

Doctor Strange (2016)

Alternatieve titel: Dr. Strange

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Niet één van de beste films in het Marvel universum, maar wel net onder het hoogste echelon. Jammer, aangezien er veel meer in had gezeten.

Dr. Strange' grootste kracht ligt in het visuele aspect, wat waarschijnlijk wel te verwachten was.

De actiescènes zijn misschien wel de beste van eerder genoemd universum. Het vervormen van gebouwen, astrale projectie, magie. Allemaal uitstekend uitgewerkt.

Helaas heeft Dr. Strange ook zo zijn mankementen. Het is natuurlijk gigantisch moeilijk om een onbekend stripfiguur te introduceren én uit te werken in één film. Idealiter zou je dat ook niet moeten doen, maar tijd is nou eenmaal geld.

Tijd staat ook centraal in deze nieuwste toevoeging in het filmuniversum (wát een bruggetje). En daar zitten de grootste knelpunten.

De film voltrekt zich in een razend tempo. De Doctor begint als een soort van Dr. House (de makers hebben flink beknibbeld op Strange' arrogantie en hem hem meteen al net iets meer likeable gemaakt, of beter gezegd: iets minder klootzakkerig), maar na blijkbaar? wat trainingsuren is hij al min of meer de Sorcerer Supreme (Kaecilius heeft het op een gegeven moment over ZELFS Strange), al wordt die titel hem nog niet toegedicht. Bijfiguren komen er bekaaid vanaf en doen het gezien hun screentime heel behoorlijk (Swinton, Ejiofor, McAdams).

Een van de grootste kritiekpunten die zelfs Marvel-fans hebben op superheldenfilms uit "hun" stal is dat de bad guy haast zonder uitzondering teleurstelt.

Met Mikkelsen hadden ze alvast een begaafd acteur in huis gehaald, maar helaas, ook deze poging kun je als mislukt beschouwen. En dat terwijl er echt wel wat meer in zat.

Kaecilius' standpunt is interessant, in die zin dat je het je voor kunt stellen dat iemand gemanipuleerd kan worden om te vechten voor zijn zaak.

Heel even wordt daar op gezinspeeld als Strange de eerste keer tegenover hem komt te staan, maar dat is te karig om het personage Kaecilius te redden.

Uiteindelijk is hij niet meer dan een ingang naar Dormammu, waarvan ik verwacht dat die de rol van Thanos over moet gaan nemen na "Infinity War".

In het eindgevecht wordt een eerder genoemd foefje eventjes gebruikt en misbruikt. Een tijdlus wordt voor mij al snel erg vervelend om naar te kijken en hoewel het een originele manier is om er een eind aan te breien, kon het mij absoluut niet boeien.

Tot slot nog een pluspuntje: de soundtrack. Mystiek en een harpsichord. Dan kun je het niet fout doen.

3*

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)

Alternatieve titel: The Deathly Hallows

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Ik zou ze allemaal nog eens terug moeten kijken, maar ik denk dat ik dit de beste Potter tot nu toe vind.

Pluspunten:

- Watson en Grint: prima acteerwerk. Vooral die tweede vond ik opvallend goed.

- Muziek: super!

- De sfeer komt perfect tot uiting. Momenten van radeloosheid en het gevoel dat er een eind aan komt.

- De rustige opbouw, met het expres laten vallen van blanks. Deel 2 zal deze invullen, daar ga ik althans van uit.

- De dans-scène tussen Harry en Hermione

- De scène over de 3 broers

Minpunten:

- Het einde van deel 1 dat ik meteen aan voelde komen. Was weinig aan te doen, maar leuk is anders.

- De beperkte screentime van key-characters als Snape en Malfoy (maar: zie punt 4 van de plussen)

- Voldemort. Moet angstaanjagend overkomen, maar doet dat absoluut niet. Door hem zo veel en zo open en bloot te laten zien verliest hij aan dreiging.

Al met al: prima Potter. Op naar de grand finale!

4****

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

Alternatieve titel: Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 2

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

De laatste in een lange rij Potter-films. Maar mijn insziens niet de beste.

Deel 2 begint direct waar deel 1 eindigt. De eerste minuut/minuten vond ik erg goed. Dat shot van Snape die uitkijkt over het "nieuwe Hogwarts" is fenomenaal mooi.

De trage muziek die volgt staat wat mij betreft symbool voor het eerste (grote) deel van de film. Er gebeurt vrij weinig. Het neigt nog net niet naar saai, maar het is op het randje.

Echter, het volgende, overgrote deel van de film kun je onmogelijk saai noemen. Actie genoeg. De clash tussen Snape en McGonagal leek een hoogtepuntje, maar doordat Snape logischerwijs niet verder gaat dan afweren is deze scène wat mij betreft te kort. Ik had gehoopt op een rematch, maar die kwam er helaas niet.

Ook de Battle of Hogwarts die men typeerde als The Battle of Helms Deep maar dan een stukkie beter haalt het daar echt niet bij. Je zult me overigens verderop nog meer vergelijkingen zien maken met LotR. Excuses, maar dat kan ik niet helpen.

Verder met de actie: wat mij betreft hadden er meer uitgebreide 1 tegen 1 battles bij gemogen. Nu heb je een handjevol die niet allemaal even goed zijn uitgewerkt (prettige uitzondering was Molly vs. Bellatrix). Hoewel hier Neville vs. Bellatrix beter op zijn plaats was geweest.

Speaking of which, iedereen mag het hebben over Harry maar ze zouden die kneus van een Neville dankbaar moeten zijn. Is hij eigenlijk niet de chosen one?

Op het emotionele vlak overtuigt de film niet voor mij. De zoenen tussen de verschillen hoofdrolspelers lijken meer moetjes. Die tussen Hermione en Ron is wellicht het meest typerende voorbeeld. Laat dat verklaren der liefde lekker achterwege. De kijker voelt heus wel aan hoe het zit tussen de personages. Stating out the obvious voegt niets toe.

Ook Snape overtuigt mij jammer jammer jammer genoeg niet. Het verhaal achter de dubbelspion zou aangrijpend moeten zijn, maar dat is het niet. Sterker nog, ik vind Rickman hier tekort schieten (hoewel ik een groot fan ben van zowel het personage als de acteur). In hoeverre dat zijn schuld is...ik weet het niet. Feit blijft dat dit weer een gemiste kans is om me te raken.

Over de final clash kan ik vrij kort zijn: die is vrij lang en heeft me niet omver geblazen.

Dat doet het (2-delige) einde ook niet. Als de rook is opgetrokken en Harry de Elder Wand weg heeft geflikkerd staan ze met z'n drieën op de ruïnes van het grote Hogwarts. Dan volgt een blik in de toekomst die leuk is, vooral door de wijze waarop de hoofdrolspelers er uit zien (Malfoy ). En waar Radcliffe haast nooit het best uit de bus komt, doet hij dat op het einde wel. Hij is degene die nog het meest geloofwaardig over komt.

Maar again, het is niet ontroerend.

Vergelijk het eens met het einde van LotR:

Dit kleine, incomplete stuk uit het einde van de film heeft zo veel meer in zich. Hier klopt alles aan. Hier krijg je een brok van in je keel. Dit roept weemoedigheid op.

Dat doet het laatste deel van Harry Potter niet. Jammer jammer jammer genoeg niet.

Ik besluit met 3,5* (3* als stand-alone en 3,5* als ik de vorige meereken).

Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)

Alternatieve titel: Harry Potter en de Halfbloed Prins

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Net terug uit de bioscoop. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen; dit is mijns inziens het slechtste deel uit de Harry Potter reeks.

Waar ik het vorige deel weer goede hoop kreeg door de duistere sfeer en de toenemende actiescènes, heb ik me bij deze film vooral zitten ergeren.

En dat vind ik jammer, heel jammer.

De film is een verkapte tienerfilm die alleen aan het begin en aan het eind (eigenlijk net vóór het einde) de Potter-sfeer uitdraagt.

Het is te veel "snogging", te veel puberen...

We zien Harry,Ron en Hermione temidden van al die puberteitsissues, maar veel van de overige personages wordt te weinig uitgewerkt.

Slughorn is erg leuk en Draco wordt érg goed neergezet.

Maar daarnaast vind ik het vooral erg vlak, met als toppunt Fenrir. Iemand die nog nooit de boeken heeft gelezen, waar ik er een van ben, moet gaan raden dat dit een weerwolf is?

Dan de actie, of het gebrek daaraan kan ik beter zeggen. Dit aspect vind ik persoonlijk belangrijk en het zorgde ervoor dat ik het vorige deel als hoopvol bestempelde.

Doordat dit het een na laatste deel was, verwacht je een geweldige cliffhanger met een paar mooie showdowns. Die zijn er niet.

Het enige moment dat ik iets verwachtte was toen Snape en consorten Hogwarts ontvluchtten en Harry ze achterna ging.

Harry komt schreeuwend aanrennen, Snape stuurt de rest weg, Harry valt aan.....en Snape weert dodelijk makkelijk af. Einde "gevecht".

Die dooddoeners hadden sowieso weinig moeite om de machtigste tovenaar uit te schakelen en er net zo makkelijk vandoor te gaan.

Deze film heeft me teleurgesteld, erg teleurgesteld. Het is te hopen dat het laatste deel een impact teweeg zal brengen die zijn meerdere niet kent. Want stelt het laatste deel teleur, dan is de hele reeks een mislukking.

Wetende dat er meer in deze reeks zit, zou dat de échte mislukking zijn.

***

Highlander: The Source (2007)

Alternatieve titel: Highlander 5

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Wat een ongelooflijk stuk bagger. Hoe krijg je het voor elkaar om van zo'n origineel en potentie-rijk concept als de Highlander films zo'n ellendig piece of shit in elkaar te flansen. Iedereen die heeft meegewerkt zou een boete moeten krijgen.

1 miniscuul pluspluntje in de hele vervloekte film: de muziek tijdens het eindgevecht.

Schandalig en en eeuwigzonde.

It's a good thing there can be only one.

Interstellar (2014)

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Tijdreizen en het verkennen van onbekende werelden is buitengewoon interessant en wanneer goed uitgevoerd, prima kijkvoer. En alles bij elkaar genomen is Interstellar dat zeer zeker. Zoals zo vaak kan ik de materie eromheen, de rekensommetjes hier en de formules daar, niet altijd meer even goed volgen, wat een voor- en nadeel kan zijn voor de filmmaker. Ik heb daarom wel het idee dat Nolan het na het eerste gedeelte van de film geleidelijk te ver doordrijft, met een aantal plotwendingen die je eigenlijk al lang aan ziet komen, maar die je liever niet had gezien. Of tenminste met een andere uitvoering.

De inleiding in de apocalyptische wereld is boeiend, te meer omdat het vrij realistisch en niet te bombastisch wordt neergezet. De sfeer is somber, donker en weinig hoopgevend. Alles speelt zich af in een kleine cirkel en dat maakt je nieuwsgierig naar meer. Een accentje hier en daar, zoals die honkbalwedstrijd, werd erg sterk in elkaar gezet.

Wanneer Mac daarna vertrekt voor zijn missie en het geestverhaal komt ter sprake, hoor je eigenlijk al het kwartje vallen.Wie er verantwoordelijk is, weet je dan eigenlijk al, maar hoe de uitwerking er uit gaat zien, moet nog blijken in de ruim 1.5 uur die daarop volgt.

En zoals gezegd, wordt het dan helaas minder, hoe langer je in de ruimte verblijft. Het 3 planeten/brandstoftekort lijntje is cliché en zet een volgende plotwending op (hoewel ik Damon niet had verwacht).

Op momenten neigt het soms wellicht te veel naar een Armageddon-esque verhaal, wanneer Nolan er op het einde juist een aantal extra scheppen fantasie bij gooit. Soms is die poging nog wel te waarderen (het boekenrek), soms is het too much (het koppelen van het schip). In alle gevallen haalt het 't gemiddelde van de film niet omhoog. Het einde is voor mij zelfs iets te wazig, hoewel dat zeer waarschijnlijk iets persoonlijks is.

Interstellar biedt naast een fascinerend principe echter nog een overvloed aan pro's. Het acteerwerk is prima (en dan kijk ik vooral naar Mac, zijn jongste dochter en zijn schoonvader).

De onderontwikkelde planeten zien er visueel prima uit en de soundtrack is prachtig.

In bijna 3 uur verveel je eigenlijk geen moment en dat is op zich al een prestatie te noemen.

3,5*

Mist, The (2007)

Alternatieve titel: Stephen King's The Mist

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Ik was wat huiverig.

Thomas Jane ken ik nog van "The Punisher" en dat was een gedrocht van een film (goede komedie overigens). Bovendien ben ik niet gek van Stephen King, met films als "The Night Flier" en "The Langoliers" (what?!).

MAAR!

De film heeft mij totaal verrast. Ik ben er nog niet helemaal uit in welk genre ik hem moet plaatsen. Het is een soort sci-fi/mystery/survival-movie. En in dat vreemde gebied scoort deze film uitzonderlijk hoog wat mij betreft.

Een van de weinig minpunten is de inleiding. Onnodig, niet interessant en doodsimpel. Maar vanaf het moment dat er een bebloede vent de supermarkt binnen komt rennen...ja dan wordt het goed. Heel goed.

En ook wanneer je door hebt wat er nu precies aan de hand is (een mislukt experiment), wat verraden wordt door de aanwezigheid van de MP/soldaten en hun veel verklarende opmerkingen en daden, dan nog wordt de film er niet zwakker op.

En als het groepje "ongelovigen" de wagen in stapt om te kijken hoe ver ze komen en je weet dat ze niet ver ZULLEN komen...dan NOG blijft de film van een hoog niveau.

En als Drayton zijn pistool tevoorschijn haalt en je WEET dat hij nog maar 4 kogels heeft (tegenover 5 personen in de auto)...dan NOG blijft de film van een hoog niveau.

Het einde is prachtig. Zo genadeloos hard. Net wanneer je denkt alle hoop te hebben verloren, krijg je nog een extra knal voor je kop.

Maar ook het acteerwerk is in orde. Net als de schrikmomenten en de aanwezigheid van een hoop gore wezens. En dat die er wat vreemd uit zien (wellicht wat futuristisch of unreal) is volledig te billiken gezien het feit dat ze afkomstig zijn uit een andere dimensie. Who knows hoe het er daar uit ziet?

Het besef dat je zelf OOK zou bezwijken onder de hysterie. Dat je Mrs. Carmody persoonlijk neer zou willen knallen. En dat het dan ook daadwerkelijk gebeurt, notabene door de persoon die het meest sympathiek overkomt. Degene die je het beste gunt...dat is zó sterk gedaan.

Eigenlijk heb ik geen moment slecht gezicht gehad door The Mist. In ruim 2 uur (die voorbij vlogen) ben ik de rode draad niet kwijt geraakt. Om dan tóch zo'n indruk te maken is razend knap.

4****

Rogue One (2016)

Alternatieve titel: Rogue One: A Star Wars Story

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Absoluut niet één van de sterkste Star Wars films. Ik hoorde recensenten voorbij komen die Rogue One hoger achtten dan Ep. VII of zelfs on par zetten met The Empire Strikes Back. Dan heb ik volgens mij een andere film gezien.

Maar laat ik beginnen met het grootste pluspunt: Edwards dient de credits te krijgen voor deze poging tot cement tussen het oude en het nieuwe. Hij laat zich niet alleen beïnvloeden door de originele trilogie, hij neemt ook zeker het nodige mee uit de prequel saga. Veel van de tech in Rogue One is duidelijk geïnspireerd door Ep IV. De computerschermen in de cockpits en op de space stations zouden een kopie kunnen zijn van HET origineel, ware het niet dat de rest niet helemaal "mesht". Het jaren 70 haar en de looks zijn haast niet terug te vinden en zelfs het ingeleefde sfeertje dat Ep VII heel aardig terug bracht, is hier al weer een tikkie minder.

De planeten of de architectuur deden zelfs heel erg denken aan het prequel tijdperk en dat was geen ongeluk. Zoals gezegd, Edwards probeert een brug te bouwen en hoewel dat niet helemaal lukt, is de poging bewonderenswaardig. Zeker gezien de gevoeligheid ten aanzien van de prequels.

Een ander aspect dat Rogue One ontbeert ten opzichte van zijn voorganger (TFA) uit zich op acteervlak. Jones kwam al houterig over in de trailers en neemt die vorm mee tot ongeveer halverwege de film. Pas dan lijkt ze de stijgende lijn te pakken en laat ze zien over meer mimiek te beschikken dan K2SO. Voor de rest zijn er eigenlijk geen stand outs. Iedereen doet zijn werk, maar uitschieters zijn er wat mij betreft niet.

Rogue One is een atypische Star Wars film. Een dark and gritty oorlogsfilm in een universum zonder Jedi. Toch wordt de Force er soms met de haren bij gegrepen. Zo hebben we daar bijvoorbeeld de planeet Jedha, die zelfs in vervallen staat, grootser zou moeten ogen dan wat we nu kregen te zien. Nergens is iets terug te vinden van de roem van de eens grote religie, maar blijkbaar worden willekeurige Rebellen er nog steeds door aangespoord. De name drop van Obi Wan is welkom en even had ik de indruk dat hij verderop nog in beeld zou komen, maar nee.

Geen Jedi, maar wel een Sith. Darth Vader speelt een rol in Rogue One, al is het geen grote. Toch heeft hij 2 sequenties die wel het bespreken waard zijn.

De eerste is zijn thuisbasis, die fascinerend genoeg, Mustafar is. Waarom? Als een soort van zelf pijniging. Ja, dat maak ik er van.

De tweede, helemaal aan het einde van de film, lijkt een soort cadeautje aan de fans. De fans die Vader nooit écht op zijn hoogtepunt hebben gezien en een film zonder lightsaber gevechten hebben gezien. Een tikkie fanservice-y dus. Wel bruut.

Wie wel een vrij grote rol in de film heeft is Tarkin. De laatste tijd wordt er veel gespeeld met dit soort visuals, maar deze hoedanigheid is volgens mij vrij zeldzaam. Aangezien de acteur in kwestie al eventjes geleden overleden is, moet er worden gewerkt met complete modellen en dat ziet er, vooral van veraf, niet altijd even goed uit. De lichaamsbewegingen verlopen niet altijd even soepel. Ook de jongere versie van Leia zag er niet erg natuurlijk uit.

Zoals al eerder gezegd: men probeert het wel. Zo vond ik de interne verhoudingen binnen het verzet interessant in beeld gebracht. Niet alles is zwart wit, zo blijkt al gauw als Kassian zijn informant het zwijgen op legt. Niet elke vrijheidsstrijder is lid van dezelfde club en die insteek was vernieuwend en origineel. Binnen dit kader vond ik ook de inner city beelden zeker van toegevoegde waarde en verfrissend.

Echter heeft Rogue One, als bij elkaar genomen, dus nogal wat minpuntjes. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de beroerde soundtrack. Naar het einde toe is het heroïek dat de klok slaat, zoals het betaamt. Groots, bombastisch, space battles en het nodige geweld.

Het einde voor het einde is best indrukwekkend, vooral visueel. Helaas wordt het, met wel een heel grote knipoog, afgesloten door de "jonge Leia". Haast te cheesy, zelfs voor Star Wars begrippen.

2,5*

Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015)

Alternatieve titel: Star Wars: The Force Awakens

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

The Force Awakens is absoluut van hogere kwaliteit dan welke prequel-film dan ook en brengt zeker het originele Star Wars gevoel terug naar de bioscoop. Dat niveau evenaren is een haast onmogelijke opgave en dus is het niet vreemd als ik zeg dat TFA geen ANH, TESB of ROTJ is.

Mijn grootste angst was niet zozeer hoe goed de film zou worden, maar, misschien daarmee, samenhangend, of het niet te veel een remake zou blijken (van ANH). TFA leunt zonder twijfel op de oude trilogie en neemt daaruit veel over. Maar het brengt daarentegen ook wat nieuws en belangrijk daarin is de nieuwe lichting acteurs en actrices.

TFA richt zich vooral op Rey, Finn en Kylo Ren. Stuk voor stuk doen ze het prima, hoewel ik bij Ridley's Rey wellicht niet 100% objectief ben. Gezien het feit het hier om een openingsdeel van een nieuwe trilogie gaat, ga ik er van uit dat er in de komende delen nog flink wat backbone gaat komen. Dat heeft vooral Rey nodig, maar wat meer informatie over The Knights of Ren had ik eigenlijk in TFA al verwacht.

Rey is in principe de nieuwe Luke Skywalker van de nieuwe trilogie. Achtergelaten op een vreemde planeet en voorbestemd voor grotere dingen. Ook hier komt het "kopiëren" om de hoek kijken, hoewel Rey in ieder geval geen Skywalker/Solo lijkt. Dat kwam voor mij, en velen met mij, in ieder geval als een behoorlijke verrassing. Wie Kylo Ren is, wordt al vrij snel onthuld, al vraag ik me nog steeds af wie Max von Sydow's karakter nu eigenlijk was. Ik voel alsof ik hem zou moeten kennen.

Het verbaasde me ook dat de film, in ieder geval in het eerste half uur, echt gaat over Kylo, Rey en Finn (met een beetje Poe). Weinig oudere garde.

De oudere garde wordt vooral vertegenwoordigt door Ford's Han Solo. En die doet het gewoon goed. Solo is een oudere, softere man geworden en dé brug van het oude naar het nieuwe tijdperk. De chemie tussen hem en Fisher's Leia is oké. Misschien was de zogenaamde afkeer leuker om naar te kijken dan naar het oude "getrouwde" stel. De depri D2 vond ik erg leuk gevonden. De makers hebben met zijn opvolger, BB-8, goud in handen. Dat is al wel gebleken.

Het gebruik van practical effects werkt echt door in het eindresultaat en maakt het verschil tussen originele trilogie en prequel-saga. Takodana is prachtig en ook Jakku leent zich voor wat mooie shots. Jammer alleen van Coruscant. De kenmerkende muziek bleef voor mijn smaak wat achter. Nieuwe stukken hebben bij een eerste kijkbeurt geen onuitwisbare indruk achtergelaten. De gigantische hoeveelheid nieuwe wezens vond ik een groot pluspunt, hoewel het hier en daar weer te veel lijkt te neigen naar "been there, done that" (Maz's buurthuis). Dat geldt ook zeker voor de aanval op de Starkiller in de derde akte.

TFA heeft genoeg actiescènes (hoewel het mij nog mee/tegen viel) en dat ziet er allemaal gelikt uit. De lichtzwaardgevechten zijn dat niet (niet per se in negatieve zin). Het is duidelijk te zien dat het hier gaat om een leerling zonder voltooide opleiding, een ex Stormtrooper en een Force sensitive zonder enige ervaring. Mooie details daarin zijn terug te vinden in het opvliegende karakter van Kylo en zijn excuse voor een (onstabiele) lightsaber. Ik ben benieuwd hoe ze hem een upgrade gaan geven, aangezien Rey hem nu al de baas was. Snoke's woorden tav voltooiing van zijn training zijn daarin interessant. Even was ik overigens bang dat het hologram van Snoke ware grootte was en ik vreesde daarin hoe het gevecht in dat geval er uit zou moeten zien. En of Snoke Plageuis is, ook dat is een vraag voor de vervolgen. Zoals eerder aangegeven: veel blijft onduidelijk.

De derde akte is niet het sterkste gedeelte van de film. De dood van Solo zie je aankomen, hoewel het bij velen toch pijn zal doen. Ik vond de motivatie en de beweegredenen van Kylo wel heel mooi uitgewerkt en weergegeven. Prima acteerwerk van Driver. De aanval op de Starkiller is (daar is ie weer) een herhaling van zetten en in het eindgevecht mis je een stukje emotionele investering. Bovendien heb je niet te maken met Jedi en Sith in hun prime, maar met dabblers in the Force.

De laatste scène met Luke was niet helemaal naar mijn smaak, maar de pijn die van Hamill's/Luke's gezicht af te lezen valt is wederom mooi om te zien.

Al met al blijf je met veel vragen achter na het zien van TFA en blijf je hongerig naar het vervolg. Dan blijkt dat de film toch genoeg goed heeft gedaan. Mijn verwachtingen voor Episode VIII zullen wederom (oneerlijk) hooggespannen zijn. Als ze de blue prints volgen, hebben we een supersterk vervolg in het verschiet.

Suicide Squad (2016)

Alternatieve titel: Task Force X

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

DC probeert het met zijn eigen versie van Guardians of the Galaxy en gooit er een verzameling hits tegenaan (waaronder zelfs een nummer van voorgaande soundtrack). Beter goed gejat dan slecht verzonnen moeten ze hebben gedacht. Helaas gaan ze nogal overboard en komt er tot ver in de film geen scène voorbij zonder muzikale begeleiding.

Bij de introductie van de personages vond ik dat nog lekker in elkaar gezet, mede door het neonstijltje dat veelal werd gebruikt in de promotiecampagne. Maar gaandeweg ga je er aan ergeren.

Het beoogde team telt nogal wat leden en zoiets balanceren is altijd tricky. Erger is nog dat er na de ogenschijnlijke rekruteringsfase nog wat karakters (moeten) worden voorgesteld. En niet al te subtiel ("Daar komt Slipknot", "Dit is Katana").

Suicide Squad focust zich vooral op een aantal leden en dat zijn dan ook meteen de stand outs in deze film. Will Smith is alleraardigst als Deadshot en Margot Robbie IS Harley Quinn (hoewel het kenmerkende accentje, vooral in het begin, wat wonky is). The Joker is zoals eigenlijk voor de film al wel duidelijk was, een wild card. Dat plotje vond ik op zich wel aardig, maar in een film die al niet te sterk in elkaar zit, is het misschien beter om het zo gecentreerd mogelijk te houden.

Leto is een uitstekende acteur, maar deze versie van The Joker is aan mij niet besteed. Dat hele gangster/street thug stijltje zie ik niet zo zitten. The Joker moet een bepaalde klasse uitstralen, hoe verknipt dat dan ook niet mag zijn.

Er is al veel gezegd en geschreven over de film an sich. De motivatie om een dergelijk team op te zetten kan er bij mij nog wel in. Maar al vrij snel heb je door waar het echte gevaar zich schuil houdt. En dat maakt Waller tot een incompetente vrouw met een hele grote mond. En gedurende de film wordt dat alleen maar erger. Je kunt haar een keiharde bitch noemen, maar eigenlijk is ze nog te dom om te poepen.

Een stokpaardje van mij dat ik al eerder heb aangehaald in recensies is de drang van filmmakers om superheldenfilms altijd maar weer te koppelen aan grootschalige vernietiging. Groot, groter, grootst. Elke regisseur is tegenwoordig een MIchael Bay adept en gooit en smijt met explosies, vreemde wezens en lichtshows. Suicide Squad ontkomt ook hier niet aan. Naar het einde van de film ben je inmiddels wederom lamgeslagen door het visuele geweld. Voeg daar nog wat ongeloofwaardige karakterontwikkelingen/motivaties aan toe en het geheel kan nooit voldoen.

Het wordt voor DC een lastig verhaal, zeker als ze zich willen houden aan hun timetable. Met Harley Quinn hebben ze wat waardevols in handen. Mijn advies is , hoewel ze hier steeds meer van af lijken te wijken, mede door druk van buitenaf, het in te toekomst wat donkerder aan te pakken. Zeker in verband met het verhaal achter de dood van Robin en de transformatie van Harleen naar Harley en de zieke relatie tussen haar en The Joker. PG13 kan dan eigenlijk niet.

Transformers: Dark of the Moon (2011)

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Een epic fail noemen ze dat volgens mij.

Jezus, wat is dit uitgelopen op een teleurstelling. Oké, je verwachtingen kunnen te hoog gespannen zijn en daardoor valt de film wellicht iets minder goed uit. Maar dit...dit is bijna triest.

En dan noemen ze RotF een lachertje.

Toen ik net thuis kwam ben ik bij mezelf na gaan denken waar het precies fout is gegaan. En pinpointen kan ik het niet, maar ik ben er volgens mij wel redelijk uitgekomen.

De inleiding is namelijk heel behoorlijk, afgezien van de slechte casting voor Reagan.

Waar het bergafwaarts gaat is bij of rond de scène met Wang. En daar spint het ook helemaal out of control. Zelfs de op het eerste oog indrukwekkende Shockwave kan daar niets aan redden.

Je schiet van een lach naar een wtf-momentje door naar een moord (of wat massamoord).Bay wou graag meer emoties. Dat is hem gelukt, maar persoonlijk had ik meer simpel geweld willen hebben.

Nu krijg je een manische Kristen Stewart-achtige film. Bay voelt zich schijnbaar gekrenkt of in ieder geval aangesproken want hij verwerkt allerlei shit in deze film op momenten waarop dat onnatuurlijk en ongepast is.

Gevolg: onder andere een slechte soundtrack en afschuwelijk slecht getimede piano-stukjes. Ook de "goede" humor is weer volop aanwezig en natuurlijk dat blondje. Lekker figuur, maar een waardeloos gezicht. Ook het acteerwerk was bedroevend. Vooral die scène in Chicago waar ZIJ (wtf?!) gaat uitleggen hoe het er op ground zero aan toe gaat).

Nu we toch bij het acteerwerk zijn beland, laten we het rijtje maar kort af gaan: voldoendes voor Shia lB en McDreamy (lafaard).

Na het lezen van wat recensies dacht ik nog een escape te hebben met het laatste uur wat één en al actie moest zijn, Dat viel ook vies tegen. Er waren namelijk weinig clashes. Actie: ja, als je het hebt over instortende gebouwen en alien spaceships. Voor echte battles moet je wachten tot Optimus binnen komt vliegen. Die jaagt er even een tiental over de kling, tagteamt en passant nog even met sworn enemy Megatron (slecht uitgewerkte rol voor hem) om Sentinel (aardige plotwending) uit de weg te ruimen (en dat allemaal doordat het blondje het conviently speelt op z'n trots) en dan is het eigenlijk afgelopen. Met Optimus naast een Amerikaanse vlag is het pats boem afgelopen. Geen degelijk afronding, geen last minute plotwending. Niets van dat alles. Alleen teleurstelling.

Zijn er dan geen pluspunten? Een paar:

- de SE. Niets op aan te merken.

- het inleidende gedeelte: zit best goed in elkaar.

Ook de 3D bracht mij weinig satisfaction. Het is geinig, maar niet meer dan dat.

Met zo weinig pluspunten en zo veel te zeiken kan deze beoordeling natuurlijk nooit hoog uitvallen.

Ik wou hem vergelijken met X-Men: First Class. Dat doe ik maar niet.

Ik wou hem vergelijken met deel 1 en 2. Ook niet aan te raden.

Deze is zo slecht dat ik hem niet eens uit de koopjesbak ga vissen.

Fuck you Michael Bay! Ik ga á la South Park m'n geld terug halen.

1,5*

.

X Files: I Want to Believe, The (2008)

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Ik heb de film 3 sterren gegeven, maar doe dat puur uit respect voor de serie.

De film kwam namelijk nog niet in de buurt van het niveau dat de serie lange tijd vol hield (seizoen 9 was afgezien van een aantal afleveringen in het midden en vooral het eind ook niet je van het).

Na afgelopen vrijdag "The Truth" te hebben gezien moest ik natuurlijk de tweede film zien om de X-Files definitief te sluiten.

Ik had al een hard hoofd in een positieve afloop en dat gevoel is wel een beetje waargemaakt.

Het begint nog redelijk hoopgevend met een Mulder die ergens als een kluizenaar woont en zijn huis heeft omgetoverd in zijn oude X-Files kantoor. Potloodjes aan het plafond en de 'I Want to Believe' poster aan de muur icm Mulders verwaarloosde uiterlijk bracht wel een glimlach op mijn gezicht.

Maar dan...ja wat gebeurt er dan? Daar ben ik nog niet helemaal over uit.

Enfin, de FBI besluit Mulder terug te halen ivm een vermiste agent.

Dat alleen al vond ik vreemd: een man die ontsnapt is uit zijn cel, voortvluchtig is en op het punt stond om een dodelijke injectie te krijgen mag ineens terugkomen omdat er iemand vermist is. Schijnbaar is daar dus weinig voor nodig.

Scully die wel of niet iets heeft met Mulder...het plotje met de zieke jongen, Mulders geforceerde (en afgesloten!) verhaallijntje rondom zijn zus...het past niet en het werkt niet.

Het verhaal is sowieso erg dun. Wat is nu precies de link met het bovennatuurlijke? Dat wordt nergens specifieke aangegeven.

Wat is er gebeurd met de X-Files zelf? Tuurlijk, die afdeling bestaat niet meer, dat weet je als je seizoen 9 hebt gezien. Maar ook hier had er mee verhaallijn in gemogen, meer tijd.

Waar zijn de personages Doggett,Reyes en Kersh? Wat is er gebeurd met Skinner? Dat krijg je niet te zien in die 4 minuten die hij heeft.

Ik miste gewoon een hele boel.

Waren er ook pluspunten? Tuurlijk.

Alleen al dat deuntje horen, dat ik nooit meer uit zijn kop zal krijgen. Dat is al mooi genoeg.

Mulder en Scully terug zien is leuk, hoewel ze beide (bedoeld of onbedoeld) oud en moe uit zien.

Het best stuk vond ik nog het laatste stuk, dat je eigenlijk pas bij de aftiteling krijgt te zien: Mulder en Scully die er op uit trekken en het hoofdstuk FBI/X-Files afsluiten.

Een beter slot dan bij seizoen 9. Hoewel, als je daar de deleted scene met president Bush en de Matchstick Man achteraan plakt, sluit dat ook beter af.

Het einde van de X-Files serie had beter gekund, veel beter. Maar het einde van deze film laat je wel met een gevoel achter van: ja, dit is het.

Zo eindig ik toch nog met een positieve noot. Dat verdient deze topserie ook wel.

X-Men: Days of Future Past (2014)

Alternatieve titel: X-Men: First Class 2

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Een andere regisseur aan het roer na Vaughn en zijn verfrissende "First Class", een paar negatieve recensies en een Iron Man 2 poster met Wolverine in the thick of it.

Ik had mijn bedenkingen.

Ik weet ook nog niet of ik "Days of Future Past" op gelijke hoogte of hoger zou willen plaatsen dan FC, maar het feit dat ik daar aan twijfel wil in ieder geval aangeven dat de film zeker geen mislukkeling is.

De film begint lekker donker en rauw. Een hoop X-Men zijn al over de kling gejaagd en de anderen gaan snel volgen. Wreed om te zien hoe een mutant als Iceman, die hoog in de foodchain staat, vrij gemakkelijk wordt afgemaakt door de Sentinel 2.0. Helaas blijkt (althans in eerste instantie) dat dit nog niet voor het echie was.

Storm is er gelukkig ook nog bij. Halle Berry is zeker geen favorietje van me, maar Storm is fucking badass. Jammer dat ze weinig materiaal heeft, maar we gaan haar in "Apocalypse" waarschijnlijk terug zien. Althans, een jongere versie. Blink als de nieuwe Azazel.

Maar goed, de resterende X-Men zijn met een plan bezig om de toekomst te wijzigen. Hoofdrolspelers hierin zijn Kitty Pryde met een upgrade (evolutie in krachten?) en Wolverine (meh?).

Wolverine wordt terug gestuurd naar 1973 en komt er al snel achter dat hij zijn adamantium klauwen moet missen. Ik kom er al vrij snel achter dat de film gelukkig geen aflevering is van "The Amazing Adventures of the Wolverine".

Beast is de Hulk, Xavier kan lopen, Mystique heeft het niet op little people en Quicksilver is eigenlijk hartstikke vermakelijk. Niet zozeer door zijn krachten, maar vooral door zijn karakter en hoe Peters hem neer zet. Twijfelde ook nooit aan de acteur, had alleen mijn bedenkingen bij zijn outfitje en die goofy bril. Raar/Jammer dat hij zo snel (hehe) uit beeld verdwijnt. Ook hier weer goed nieuws: Quicksilver zal ook in "Apocalypse" verschijnen. Hopelijk met wat meer screentime.

Oh, voordat ik het vergeet: schijnbaar ligt het gevoelig doordat de rechten van verschillende mutanten bij verschillende studio's liggen, maar er wordt wel gezinspeeld op het feit dat Magneto de vader van Quicksilver is. Had ik wel een intern juichmomentje bij.

Ook als de film vervolgens gas terug neemt is hij nog vermakelijk, hoewel ik het stylistische van Vaughn hier een beetje in mis.

Fassbender en McAvoy daarentegen zijn voltreffers gebleken, die ook in deze film hun waarde aantonen. De momentjes tussen de 2 zijn jammer genoeg weg, maar dat is op zijn zachtst gezegd, begrijpelijk.

Een van de weinige zaken die ik niet goed kon plaatsen dan wel waarderen was Magneto's display of power met dat stadion. Hadden ze subtieler/anders aan kunnen pakken.

Na wat schermutselingen (Sentinel 1.0 slaat nog geen deuk in een pakkie boter) lijkt de toekomst gered.

Wat heeft die toekomst nu voor ons kijkers in petto? Xavier zal zijn X-Men ranks uitbreiden. Wie daar na de woorden van Wolverine aan Xavier nog aan twijfelde, zal het daarmee eens zijn na het stuk met Wolverine in de toekomst. De gewijzigde toekomst, die er een stuk zonniger uit ziet. Met onverwachte cameo's van Paquin/Rogue, Janssen/Jean Grey, Marsden/Cyclops en Grammer/Beast.

De post credits scène was voor geen verrassing meer, maar een bevestiging van wat al duidelijk was. Het vervolg zal Apocalypse introduceren en waarschijnlijk ook zijn Four Horsemen (opening voor Gambit?).

De verwachtingen zullen hooggespannen zijn.

X: First Class (2011)

Alternatieve titel: X-Men: First Class

Nicholas

  • 1763 berichten
  • 278 stemmen

Ik sluit me daar geheel bij aan: dit is de beste X-Men film tot nu toe. En zeker een verfrissing na de semi-flop die X-Men Origins: Wolverine heette.

Waar zal ik mee beginnen? Laat ik maar beginnen met de sterke punten:

De film duurt ruim 2 uur maar verveelt geen moment. Er zit niet super veel actie in, maar de dosis is voldoende om je niet naar meer te laten snakken.

De beide hoofdrolspelers dragen voor een groot gedeelte mee aan de uiteindelijke score van de film. Zowel Fassbender als McAvoy zijn zéér charismatisch als Magneto en Professor X.

Ik vind het alleen jammer dat de interactie tussen deze 2 naar mijn smaak niet nog meer wordt benut (shit toch een minpunt bij de plusjes, er zullen er vast meer volgen).

Shaw vond ik persoonlijk een prima bad guy met een zeer coole gave en hele dorky helmet (wat hij zelf ook toe geeft).

Een paar interessante mutanten uit de restgroep: Azazel (mijn Pyro van First Class) en Darwin (deze laatste had voor mij niet het loodje hoeven te leggen, vond ik zonde).

Dan de jaren '60 setting: in een van mijn eerdere commentaren gaf ik aan bang te zijn voor de combinatie X-Men vs. the Sixties. Die angst was onnodig. Sterker nog, in grote delen van de film vergeet ik de hele achtergrond (positief bedoeld).

Een andere pluspunt: de easter-eggs en cameo's. Een paar voorbeelden:

- Xavier ziet een jonge Storm als hij Cerebro voor het eerst gebruikt.

- De vader van Stryker zit aan tafel als Xavier bij de CIA moet komen.

- De cameo van Rebecca Romijn met prachtig oneliner.

Maar met stip bovenaan: de cameo van Wolverine. Wat was die ongelooflijk mooi. En ik ben niet eens een fan van Wolverine. Alleen al hiervoor verdient de film minstens een half punt. FREAKIN' GENIUS!

ZIjn er ook minpunten aan de film? Jazeker, die zijn er.

Zo vind ik bepaalde momenten fout geacteerd of uitgebeeld. Dan denk ik aan Xavier met z'n 2 vingertjes of het gillen van Xavier wanneer Magneto zijn dark side omhelst. In dat laatste geval werd deze schreeuw te veel uit "gedragged". Ook de helm en het uiteindelijke uniform van Magneto zien er dorky uit. Maar ik moet toegeven, het is erg moeilijk om dat er écht goed uit te laten zien.

Een ander minpunt dat je al wel voelt aankomen bij zo'n film is dat de side-cast ondergesneeuwd raakt. Ze worden wel een beetje geïntroduceerd, maar een Magneto-laag of een Xavier-laag (die ook al een stuk minder diep gaat dan zijn counterpart) zit er niet in. Wellicht de meest interessante van de groep, Darwin, wordt zelfs behoorlijk snel afgemaakt. Hier moest ik zelf even wachten op de bevestiging omdat ik maar niet geloofde dat hij er geweest was.

Een volgend minpunt: de dialogen. Misschien niet iets waar je op let bij een film als X-Men, maar ze rolden niet. Ik voelde ze niet. Het was naar mijn mening niet lekker geschreven. Uitzondering hierin was de schaakscène waarin de prima interactie tussen McAvoy/Fassbender én een goed stukkie tekst samen kwamen.

Ook het einde vond ik te afgeraffeld. Het gaat plotseling te snel en er werd te veel in hoofdstukken en paragraven gedacht. Het moment dat Xavier zei: "I can't feel my legs"...ik weet niet....dat paste niet. Dat hadden andere woorden in een andere situatie moeten zijn. Het is moeilijk uit te leggen, maar het klopte niet.

Apart trouwens dat de eerste "X" die overstapt naar de bad buys Angel heet. Maar dat terzijde.

En wat nu? Als de rook is opgetrokken staat Xavier er beroerd voor. Hij is zijn rechterhand kwijt, die nu in overtal is. Bovendien zijn diens krachten alleen maar toegenomen waar Xavier letterlijk crippled is. Daarom vind ik het ook zo vreemd dat ik las dat de makers van plan zijn om maar één nieuwe mutant toe te voegen aan het stuk. Is dat niet een beetje oneven?

Samengevat is dit, na alle afwegingen, toch de beste en meest professionele X-Men film van allemaal. Het smaakt naar meer. Zowel McAvoy als Fassbender hebben zó veel uitstraling, daar moet je de casting wel heel veel complimenten voor geven.

3,5*

P.S. Blijf niet zitten na de aftiteling, er is GEEN after-credits scène.