Meningen

Een film die ik lang geleden al eens gezien had en toen viel hij mij als Monty Python film tegen. Toch kon ik me er nog best veel van herinneren. En aangezien hij me nu niet meer tegen kon vallen, viel hij nu eigenlijk best mee. Het is best een grappige familiefilm over een piraat. En Graham Chapman is ook wel een leuke Yellowbeard bij nader inzien.

Een jeugdfilm over een hyperintelligent tienjarig jongetje dat een prestigieuze wetenschappelijke prijs wint en daarvoor een reis door Amerika moet maken om de prijs in ontvangst te nemen. Het is een uiterst onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig verhaal, maar het werkt wel als het gaat om een jeugdfilm. De film loopt lekker en kijkt ook lekker weg. De vormgeving is het meest bijzondere aan de film, maar daar is Jeunet dan ook de regisseur naar.

In een luxe kuuroord in Zwitserland komen allerlei beroemdheden bij elkaar om zich te laten verwennen en te filosoferen. De film begint heel veelbelovend met bijzondere en mooie beelden. Er is veel aandacht besteed aan de vormgeving. En ik moest eigenlijk bijna de hele film lang denken aan films van Wim Wenders, zowel qua sfeer als filosofie. Maar juist op het laatste gebied stelde deze film me uiteindelijk toch teleur. Juist omdat ik zo vaak aan Wim Wenders moest denken. De filosofieën in deze film waren helaas voor mij te dun om aan de hoge verwachtingen te kunnen voldoen. Al was dit zeker geen gewone alledaagse film. Dat waardeer ik dan wel.

Oh ja, er was nog iets heel bijzonders in deze film. Op een gegeven moment, al vrij aan het begin van de film, speelt een gitarist en gaat dan zingen. En dat nummer kwam me heel bekend voor. Maar uiteindelijk realiseerde ik me dat het een nummer van Yes was. "Onward" En dat is ook een hele bijzondere keuze en een minstens zo bijzondere uitvoering, die later in de film nog een paar keer voorbij komt.