Sinds kort hebben we een nieuwe zender genaamd Filmbox. Een zender die alleen films uitzendt, maar de informatie is helaas heel summier. Maar goed, ik wilde toch eens kijken of er dan reclame was en of ze de hele film uitzenden. En dat is gelukkig positief. Alleen over de kwaliteit had ik zo mijn bedenkingen als ik zie waar de films over gaan die ze uitzenden. En dat was bij deze film ook. Een film over een zestien jarige jongen of zo? Zijn ouders zijn omgekomen in Amerika en hij heeft alleen zijn opa die op het eiland Man woont in Engeland. Dus heeft jeugdhulp besloten dat hij dat maar moet proberen om bij zijn opa te gaan wonen. Gelukkig is het geen moeilijke jongen want opa voelt er niet zo veel voor en is wel een moeilijke man. En zo volgen er nog wat overdreven Engelse clichés in een verhaal dat je mijlenver van tevoren ziet aankomen. Alleen het schattige biggetje dat schapen kan hoeden ontbrak helaas. Al met al geen beste film. En zo zijn de eerste vooroordelen tegen filmbox alweer gevormd. Ik had me al voorgenomen om dus eerst maar eens op moviemeter te kijken voor ik een film van filmbox wil zien. Echter tot mijn verbazing zag ik dat deze film toch best een hoge waardering had gekregen alhier. Dus wat moet ik daar dan weer mee? Maar niemand die over de film geschreven heeft. Ik ben de eerste. Filmbox wordt vast nog wel vervolgd. Maar deze film zeker niet.
Een man koopt een huis en krijgt dan last met de overleden geest van het huis. Het is geen horror film en eerder grappig bedoeld. De geest is er bijvoorbeeld heel goed in om met de elektriciteit te spelen. Echt geloofwaardig is het niet allemaal, maar het kijkt ook wel leuk weg. Al blijf ik wel sterk met de gedachte van waar gaat deze film heen. Het is een heel fragiel script op de grens van meligheid en als er niet iets gebeurt is de kans groot dat de film de verkeerde en vervelende kant op slaat. Maar dat gebeurt zeker niet. Eerder het tegenovergestelde. Er blijkt toch nog een verrassend mooi verhaal op te spelen, dat heel subtiel is opgebouwd. Al zit ook dit aan de onwaarschijnlijke kant, maar als het als doel heeft om te film omhoog te brengen kan ik daar in dit geval wel mee leven. Ik geef hem nu vier sterren omdat ik aangenaam verrast was. Maar of ik dat nog steeds geef als ik hem eens weerzie is dan wel de vraag.
Alternatieve titel: Voorbij het Vonnis, 7 mei, 20:45 uur
Een Iman en een Humanist verlenen geestelijke bijstand in een gevangenis. Op zich een interessant onderwerp en dat was dan ook de reden dat ik hem wilde zien. Maar de documentaire begon chaotisch, fragmentarisch en vooral te kunstzinnig. Gaandeweg bouwde zich wel een verhaal op en kwam vooral de humanist centraal te staan. Een man die eigenlijk zijn eigen reden had om dit werk te gaan doen. Naar mijn inzicht overigens geen goede reden. Het deed me denken aan toen ik op de SPH zat. (Sociaal Pedagogische Hulpverlening) Daar zaten ook mensen op die de studie deden omdat ze zelf problemen hadden, en dan kennelijk hoopten dat ze dankzij de studie zichzelf konden helpen. Gelukkig worden die mensen er heel snel uitgepikt, want die zijn in die fase nog ongeschikt om hulpverlener te worden. En dat had ik met die humanist ook enigszins. Die man moest toch vooral zelf nog iets verwerken voordat hij die gevangenen kon helpen. Overigens wel mooi dat de documentaire daar naartoe bouwde, want zo werd het toch nog wat interessanter dan ik bij het begin had verwacht. En de Iman stond een stuk steviger in zijn schoenen. Althans zo kwam het op mij over. Maar verder verbaasde het me toch ook wat voor soort volk er in een gevangenis zit. Ik vond het echt schokkend om te horen dat iemand zei dat degene die aangifte had gedaan tegen hem wraak nam op hem. Dan heb je naar mijn mening geen idee waar je mee bezig bent en zit je terecht in de gevangenis. Om iemand die gewoon zijn recht wil halen te beschuldigen van wraak nemen. Onvoorstelbaar. Zo werkt dat dus kennelijk in het hoofd van een crimineel.
Een leuke film die zich afspeelt in 1971. Het hoofdthema is een staking in een fabriek, maar daarnaast lopen er nog meer aangename filmlijntjes die ook leuk worden uitgewerkt. Er wordt prima geacteerd, al was er gelukkig ook een Nederlandse ondertiteling bij want er was weinig van te verstaan, maar dat maakte het alleen maar realistischer voor een Belgische film die zich vooral in het arbeidersmilieu afspeelt. Ja, een aangename film die lekker wegkijkt. Zo wil ik ze wel vaker zien.
Had voordat ik de film ging kijken even gelezen wat Brix hierover schreef. Ik kan me inderdaad voorstellen, als je de wereld goed kent, dat je hier dan met andere ogen naar kijkt. Ik weet nauwelijks iets af van het circusleven, en dan komt deze film een beetje als meer van hetzelfde over. Al geeft het ook wel een realistisch beeld van hoe het er in een circus aan toe gaat lijkt me. Wel een wonder dat mensen dat toch willen doen. Dat dit van generatie op generatie overgaat, waarbij het dan overkomt dat als je daar nou eenmaal geboren bent, je haast geen andere keuze hebt dan het circus. Maar ook, wat een organisatie allemaal. Wat een lange dagen. Opbouwen, afbreken, reizen, regelen, acts instuderen, optreden. En de kinderen moeten tussen dat alles door ook nog naar school iedere keer als ze weer in een andere plaats zijn. Verder waren de animaties ook wel leuk als opa vertelde over hoe het er vroeger aan toe ging. Dus zeker leuk, als je een beeld wil krijgen van hoe het er in een circus aan toegaat, maar als film een beetje meer van hetzelfde. En weinig opbouw qua verhaal.
