Best een aandoenlijke film over een drugsverslaafde die bevriend raakt met een kat waarmee hij zijn leven weer op de rails probeert te krijgen. Het is vooral een genot om naar de kat te kijken. Ik ben nou eenmaal gek op katten. En de film loopt verder ook best lekker. Is soms wat langdradig. Soms wat geforceerd. En soms wat te veel op emotie lostrekken gericht. Maar verder wel een aangename film. Zeker geen superfilm. Dan had hij toch wat meer de diepte in moeten gaan. En dat had op zich best gekund met dit verhaal.
Vroeger in de tijd dat er nog videotheken waren huurde je wel eens een slechte horror film of zo. Daar moest ik al vrij snel aan denken toen ik naar deze film zat te kijken over een psychopaat die een meisje in de kelder opsluit. Op zich loopt de film nog best wel en is hij in ieder geval boeiend. Maar dan hebben we het ook wel gehad. Het verhaal is erg gekunsteld en zit vol met onwaarschijnlijkheden. Er zijn heel wat scenes die allerlei vragen oproepen omdat ze erg onwaarschijnlijk zijn of onlogisch ook. Ik ga ze niet eens noemen. Het zijn er veel te veel. Dat ik deze film toch nog twee sterren geef, komt omdat hij me wel van begin tot einde wist te boeien. Maar eigenlijk is deze film een veel lagere waardering waard.
Ik dacht eigenlijk dat ik de film al eens gezien had en ik nu naar een remake zat te kijken of zo. Maar hij kwam me echter ook weer niet helemaal bekend voor. Deze film is in ieder geval een soort sprookje zoals ik het zie. Een goede fee komt met haar dochter naar een Frans plaatsje gewaaid om alle reliefanaten te bekeren met haar chocolade zodat het weer normale menselijke mensen worden. Zoiets. Bijzonder verhaal. Mooi vormgegeven. Onderhoudend. Prima geacteerd. Maar uiteindelijk toch ook wat onbevredigend omdat het allemaal net wat te ver gaat. Het is allemaal net wat teveel van het goede. Misschien moet ik maar een chocolaatje eten.
