- Home
- rokkenjager
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten rokkenjager als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
WALL·E (2008)
Alternatieve titel: Wall-E
Herzien, en blijf bij me standpunt dat dit met afstand de minste Pixar is die ik zag. Het robotje is uiteindelijk niet aandoenlijk, EVE is ronduit een vervelende personage en heb eigenlijk geen een keer moeten lachen. Het wereldje in z'n geheel staat me ook niet aan en de film gaat op een gegeven moment simpelweg vervelen. Wat rest is dat de film er buitengewoon schitterend uitziet, maar te veel ergernissen maken dit geen goede Pixar. Halfje eraf. 2,5*
We Bought a Zoo (2011)
Na het vreselijke Elizabethtown herpakt Crowe zich enigszins. Maar ook hier gaat ie met enige regelmaat de fout in, vooral qua scenariokeuzes. Prima tussendoortje verder maar echt indruk maken zal Crowe helaas nooit meer kunnen denk ik.
Whatever Works (2009)
enkele momenten die net iets te geforceerd aandoen.
Eens. Best vreemd eigenlijk, want Allen's films komen voor mij nooit geforceerd over. De film kwam ook in het begin wat moeizaam op gang en het script kent nogal wat ups and downs. Verder was ik ook niet zo weg van Larry david's rol.
Maar voor de verdere rest is het gewoon een typisch fantastische Woody Allen. Vooral tegen het einde aan wordt het allemaal hartverwarmend leuk. Kleine 4*
Where the Wild Things Are (2009)
Alternatieve titel: Max en de Maximonsters
Ubercute deze film. Geweldige introductie van die beesten die er allemaal zeer tof uitzien, erg lollig dat spelletjes en dergelijke ook. Visueel stelde de film in het begin wat teleur (vooral qua kleurgebruik) maar er werden af en toe prachtige dingen getoverd op dat eilandje met daarbij beholpen door een mooie dromerige soundtrack. Het verhaaltje verloor echter na een uurtje z'n magie en dan ziet je uiteindelijk te hopen op iets wat niet komt. Maar toch, een aangename kijkervaring en kan bij herziening eventueel omhoog. 3,5*
Wild at Heart (1990)
Vervelende film, over vervelende mensen, verzeild geraakt in vervelende situaties. Het surrealisme en overlaad aan freakachtige personages begon me op een geven moment de keel uit te hangen. Vooral Dern en haar moeder (brrr) z'n het toppunt van irritatie.
Zo nu en dan passeert wel een boeiende scène maar over het algemeen tamelijk saaie film. Net als je denkt de grootste onzin wel gezien te hebben komt er weer zo'n om de bocht, en dat emo sfeertje doet de film trouwens ook temet de das om.
Winter's Bone (2010)
Hier had ik toch wel wat meer van verwacht. Het kijkt allemaal wel goed weg en er wordt sterk geacteerd, maar ik kan de film nergens spannend of aangrijpend noemen. Er schiet mij bovendien geen enkel memorabele scene binnen als ik er aan terug denk en het einde is een domper van jewelste. 2,5*
Wolfman, The (2010)
Slappe hap. Zoals eerder aangemerkt is Del Toro een enorme miscast, overtuigen doet 'ie ook nergens. Verhaaltje is redelijk saai en bovenal nergens spannend (wat zo'n beetje het grootste probleem is met deze film). Wel een prima duistere sfeer waar veel aan te genieten valt, maar daarmee maak je nog geen goede film. En wat die Emily Blunt betreft: ik hoop die kop nooit meer in een film terug te zien. 
Wong Fei Hung V: Tit Gai Dau ng Gung (1993)
Alternatieve titel: Last Hero in China
Top vermaak dit.
Gewoon een kung-fu-flick hoe het hoort te zijn. Energieke camerawerk. Dynamischer dan de andere Kung-fu-flicks die ik zag. Ook choreografie simpelweg schitterend afgewerkt.De film is bij vlagen ontzettend hilarisch en fout. Iets dat bij die Kung-fu films zeer verteerbaar is. Verder prima geacteerd, her en der wat dramatisch, doch niet iets wat onder categorie 'slecht' valt. Het verhaaltje is redelijk, niettemin kijkt het bijzonder goed weg, en de actiescènes - vooral het eind gevecht zijn om te smullen. 3,5*
Wrestler, The (2008)
Eindelijk een Aronofsky die een beetje doet geloven. Echter is het mijn inziens een cineast die in niemand´s land wandelt tussen interessant en origineel - aanmatigend en temerig. The Wrestler bewandelt zo'n beetje de beide padden maar weet zich wezenlijk te verlossen van Typische Aronofsky elementen. Maar of dat die die-hard Aronofsky fans zal bevredigen?
Persoonlijk ben ik uiterst content met zijn keuzes. Ook het alternatief om visueel een andere weg in te slaan. Weg met betoverende kleuren, dolly's, perfectionistische cameravoering en verwelkom hand-held camera, pur sang natuurlijke beelden en pessimistische sfeer (ik haat New Jersey!)
Met een dergelijke plot zijn clichés vanzelfsprekend aanwezig - je zou overigens moeilijk verwachten dat de film zich van ze zou ontslaan. Gewoon een rauwe drama met een ijzersterke Mickey Rourke en Tomei.
