Meningen

Dik aangezet drama. De regisseur weet vals sentiment die dit type film rijk is buiten spel te zetten, wat knap is. Maar op de een of andere manier werd ik toch nergens geraakt. Af en toe voelde het ook wat ongemakkelijk om naar te kijken en het einde liet een wrang gevoel achter.

Tatsuya Nakadai (!)

'n geweldige bijdrage aan deze western. Verder is dit wel de minste spaghettiwestern die ik tot nu zag. Matig geacteerd, gebrek aan spanningsopbouw, Behoorlijk clichématig verhaal. Visueel nogal duf. De spaarzame close-ups af en toe zeer slordig inbeeld gebracht - etc. etc. Tegelijk weet de film ook paar kenmerkende vondsten af te leveren die weer laten zien waarom die spaghetti's zo aannemend zijn.

Edit: Het zwaargevecht aan het eind met Nakadai zag er wel erg cool uit!

Seagal goes Rambo en dat doet hem in ieder geval geen goed. Dit is werkelijk prul van de bovenste plank. Die knokpartij in het café (de gehele scène trouwens) moet toch wel één van de slechtste ever z'n. Belachelijk verhaal, erbarmelijk acteerwerk, ontiegelijk vervelende soundtrack en simpelweg geweldig slecht geregisseerd. 1,5*

Deze film is me beetje tegengevallen. Ondanks de hoge verwachtingen weet deze film ze niet helemaal waar te maken. De sfeer van de film is akelig als je het aan mij vraagt. Gedoe met de haven vond ik allemal niet zo indrukwekkend. Toch een ijzersterke rol van Brando waar ik hem voor het eerst als jonge knaap zie. Lee J. Cobb is ook heel stoer( net als gewoonlijks). paar mooi shots en prachtige eindscène. En uiteraad de legendarishe Speech van Brando.

3 en half sterren

Een niet al te degelijk gemaakte western; en in het bijzonder niks nieuws onder de zon. Echt klassiek doet de film verder ook niet aan. De acteurs doen 't prima, doch nergens hoogstaand. M.u.v. Duvall die 't altijd goed doet. De actiescènes zijn vlekkeloos maar ook niet echt impressies en de romance werkt eigenlijk niet. Maar mijn grootste probleem met deze film is dat er eigenlijk noch qua vorm noch qua inhoud één groots aspect te bespeuren valt. Beetje 'n gemiste kans.

Enigszins vreemde film, zowel in kern als in opbouw. Ook qua humor dito script is het best warrig, maar toegegeven: het heeft toch allemaal wel zijn charmes. Ferrell of liever gezegd het duo speelt tamelijk vervelend (zoals wel vaker het geval is in dit soort films), vandaar dat al mijn credit naar de bijrollen gaat. Filmisch is het verder niet echt bevredigend gedraaid en er zijn zo nog paar aspecten die niet lekker op de maag liggen, maar ik heb mij best vermaakt en wellicht dat ik bij herziening halfje bovenop gooi.

PS: Wahlberg mag wat mij betreft vervroegd met pensioen.