Meningen

"revenge is a dish best served cold"

Ik kan me momenteel wel een behoorlijke fan van de genre noemen. Die spaghetti's spreken me totaal aan. iedere keer krijgen we een heerlijke epos voorgeschoteld. Dit is dan ook een van de beste spaghettiwesterns ooit! Mij de vraag waarom de film zo onbekend is bij het grote publiek. Zo'n beetje iedere scène klopt.

De soundtrack, acteerprestaties, de adembenmende sfeer, De heerlijk cinematografie, De camerawerk, de spaars maar uiterst verbluffende close-ups, het verhaal, de spanning, de geestige one-liners van Lee Van Cleef en uiteraad Cleef zelf. Stuk voor stuk een dikke pluim.

'n waar cinematisch meesterwerk. 5*

Leuk Ramon, waar te bestellen?

Ten was destijds me eerste kiarostami die veel indruk op me had achtergelaten, de tien sequenties zijn geweldig, leerzaam, ontroerend, en af en toe zelfs komisch, de positie die een iraanse/ perzische vrouw in de iraanse maatschapij heeft is triest voor woorden. zie The Circle http://www.moviemeter.nl/film/6757

Hoewel de sequenties niet allemaal even vermakelijke waren, vond ik ze toch stuk voor stuk interessant en boeiend, ik was werkelijk onder de indruk van Minimalisme van de film, zo simpel maar effectief kan een film zijn.

4 sterren

Zeer fascinerende, beklemmende film. Bijna perfect in z'n opzet. Veel intense nagelbijt-momenten en 'n welhaast perfect gestructureerd scenario. Je kan zien dat er veel aandacht toe is gegaan aan de personages, gezien de realistische karakterschildering. Helaas is de film verder oer-conventioneel geschoten maar dat wordt ruim goed gemaakt door 't script en de personages. Terechte Silver Berlin Bear winnaar. 4*

Niet helemaal overtuigd. Ik mis vooral de humoristische ondertoon die ik in andere films van Jarmusch terug zag. Niet dat het niet aanwezig is, maar het is wel erg schaars. Naarmate de film vorderde des te meer het allemaal wat eentonig aanvoelde en dat elektrische deuntje wekte op een gegeven moment aardig wat irritaties op.

Eigenlijk vrij identiek aan zijn laatste film. Hoewel deze film heel wat meer schrikmomenten te bieden heeft - mede door de perfecte timing - is Insidious toch wel griezeliger te noemen. Dat komt mede door de betere opbouw, sfeerzetting en een onderhoudender verhaal. Maar zijn kunnen is in beide films zichtbaar, daar niet van. 3,5*

Tarantino

Er zijn maar weinig cineasten die het keer op keer flikken om een grote orgie van te maken. Happen, kauwen, slikken, weg is nooit eerder zo plezant geweest. Het dwaze resultaat is bizar, excentriek, pakkend, origineel, humoristisch en vooral erg pulp. De dialogen mogen duidelijk zijn, zijn typisch Tarantino. Een enkel conversatie en je kan raken uit welk genie´s werk dat verschijnt. Het onderhoud is hilarisch, aantrekkelijk en bovenal uiteindelijk geniaal. Naar een paar grietjes luisteren die klappeien, over het feesten babellen, elkaar´s sex-ondervinding voorzeggen is nooit zo amusant geweest. Hulde voor Tarantino.

Kurt Russell is niet vastgesteld als een acteur die mijn aandacht weet te trekken. Echter gebruikt Tarantino hem voortreffelijk voor zijn doel. Genadeloos, onbarmhartig, stoer, onsympathiek en uiteindelijk, spijtig genoeg blijkt het een schlemiel. Wat als een kritiek mag worden gerekend. Tarantino himself is een prettige vondst. Eli Roth is met zijn zombie-kop gewoon bloody annoying. Vele nummers zijn me tijdens de film ontgaan, wat ik wel heb meegekregen is gewoon uitstekend. Perfecte timing en zorgvuldig gekozen. De intensiteit zit hem vooral in de sfeer. Je waant je echt in het stadje.

Overig bevat deze film de meest gave en de meest coole car-crash scène die ik heb ervaren. Wat een feest! - toegevend, er wordt ik de tweede gedeelte van de film allemaal wat minder boeiend. met als hoogtepunt het eet-scene. Maar zodra Russel weer op het witte doek verschijnt is de orgie weer als te voren. Eentje die eenvoudiger te verteren is dan je zou denken.

Ondanks niet al te hoge verwachtingen en wat prikkelbaarheid die mij her en der tegenhield om hier aan te beginnen, Heeft Tarantino het weer geflikt om een meesterwerk af te leveren. Hoe puberaal de man mag wezen, sensibiliteit voor ritme zal ie nooit verliezen.

4,5*

Niks nieuws onder de zon, en had graag wel wat meer de gewone man aan 't woord gezien. Maar inderdaad wel een eye-opener voor de hierboven genoemde groepen.

Redelijk overroepen klassieker. Ik heb namelijk twee problemen met deze film. 1) De personages voelden voor mij enigszins cliché aan, alsof ik ze al in honderd andere films gezien had. Ook hun handelingen kwam lichtelijk clichématig over. 2) het spanning gehalte is bij vlagen vrij minimum en dan is vooral te danken aan de vreemde opbouw van de film. Wel is de film voorzien van een naargeestige sfeer en een paar zeer indrukwekkende scènes.

Pfff, nog nooit zo'n saaie onding gezien, fuckin hell! Amateurisme ten top.

Niks experimenteel, intellectueel ontoegankelijk, extraordinair, origineel. Gewoon 'n conventionele broddelwerk van de bovenste plank. Tenenkrommend...

Eigenlijk benadrukt Jordy hier precies hoe ik over de film denk......kort maar krachtig!

.....Maar laat me dan zo innemend zijn om wat uitgebreider uit verklaren waarom ik dit verre van een meesterwerk zie.

De film begint uiterst aardig en komt heel langzaam tot zijn beurt.....met hier en daar paar ongepaste tussenhaltes, metname de w-a-l-g-e-l-i-j-k-e- eet scène in het begin.......Bah!.....zelden zag ik zoeen ongepaste scène. Verder is het allemaal zeer aardig en aanzienlijk. Fraai opgebouwde dialogen die mij naar meer deden verlangen. Toch begeerte ik dat de film nou eindelijk op gang zou komen......iets wat overig behoorlijk lang duurt.......Het lijkt erop alsof de regisseur graag zijn tijd wilde nemen.....voor de uiteindelijke wat?......spanning?.......nou, suspense is hier een beetje te ver gezocht. Zelfs nadat ze het lijk in de zwembad hebben gedumpt hoop je toch dat de film een behoorlijke wending zou krijgen.....maar nee hoor! de film gaat heel bedaard zijn gang als een 'drama'. Dergelijke soort gevoel had ik tijdens het kijken, alsof ik naar een of andere soort 'drama' zat te kijken. in zijn geheel niet spannend.

IMDB geeft aan dat de film tevens onder de genre Horror valt. Daar reken ik natuurlijk het laatste 10 minuten er mee.....ik bedoel tja voor de rest was er weinig horror. Zowaar, het laatste 10 minuten is het spannend.....maar absoluut niet schokkend of sensationeel. Ik zat nou niet bepaald als 'velen' op het puntje van me stoel. De oudere horror films komen in mijn ogen altijd over als 'Kuifje zonder Bobbie'.
Angst is veel te veel gezocht in ze, zo heb par exemple The Shinning op 0,5.......Exorcist op 1* en Poltergeist ook op 0,5 staan..... Ik ben dan ook uiterst blij dat ik de film niet inging in de hoop om een horror film te zien. Het ontbreken van de muziek is een pil die niet iedereen kunt slikken, en daar hoor ik er bij.....als een regisseur moet je ongetwijfeld slim zijn, zeker in zoeen geval moet je je kijker met de spanning mee sleuren en er over zorgen dat de kijker niet de mist in gaat. De suspense moet continue zijn gang blijven gaan, dat lukt naar mijn mening een beetje moeilijk zonder muziek. De vraag of Hitch de film beter kon maken, kan me ook gewoonlijks gestolen worden.

De rol van de detective vond ik een van de grote pluspunt, Zijn humoristische karakter past hier perfect in de schema. De rollen vond ik hier dus zeer goed verdeeld. visueel ziet de film ook schitterend uit. ook de camerawerk was niet verdorven. Eigenlijk is Diaboliques, Les gewoon een heerlijke film ie smakelijk weg kijkt, maar aangezien het van zijn suspense moet hebben zie ik er geen meesterwerk er in.......ik denk dat ik de volgende werken van de regisseur maar even links laat liggen.

3* en half sterren.

Heerlijke gewelddadige film van Woo, met uitzinnige actie en Yun-Fat Chow is weer geweldig.

3 en half sterren.

Ter voorbereiding voor Inglourious Basterds nog even deze film meegepikt. En daar heb ik absoluut geen spijt van, want wat een onwijs gave exploitationflick is dit zeg! Lollige types, heerlijke humor, ontzettend vette kungfu/actiescènes en een grandioze climax. Top vermaak! Dikke 4*

Ramon zei het al en laat ik dat maar even bevestigen: Halen die hap!