Dayereh (2000)

Ik ben zeer benieuwd!

ik ook, wil hem al zo lang zien maar nergens te huur of te koop!

Hm, hij viel me wat tegen. Vond de acteerprestaties niet geweldig (hoewel dat moeilijk te beoordelen is als je niks van de taal begrijpt) en ook de beelden niet. De kracht van de film is toch het taboe dat doorbroken wordt. Het verhaal van vrouwen in Iran.

Ergens in het begin heb ik een halve minuut gemist. Misschien dat ik daardoor eerst niet snapte waarom die vrouwen daar zo wanhopig door de stad rondrennen. Werd dat in het begin al uitgelegd of werd dit inderdaad pas in de loop van de film duidelijk?

Toch wel indrukwekkend om te zien dat het er zo aan toe gaat in Iran. Maar dat kwam meer door het (naar ik vermoed) realistische verhaal van de film dan door hoe het gefilmd was.

Volgens de vpro-gids:
"Het beste bewijs dat de geëmancipeerde regisseur Panahi waarheidsgetrouw filmde, is het feit dat de Iraanse autoriteiten de vertoning van Dayereh verboden; althans totdat Panahi de Gouden Leeuw van Venetië binnensleepte."

Ik heb ook de eerste 2 minuten gemist en had precies hetzelfde.
Film viel inderdaad wat tegen, op 1 of andere manier pakte het verhaal me niet echt. Voorlopig 2,5*

Eerste minuten (tijdens generiek): vrouw bevalt van een meisje.

Eerste beelden: haar moeder vraagt - zelfs 2x - aan verpleging wat haar dochter "gekocht" heeft, zware ontgoocheling ... meisje ipv jongen.

Waarom zoveel vrouwen door de straten hollen, wordt niet uitgelegd in de eerste minuten van de film.

Film viel me ook wat tegen, 'k weet niet waarom, had er héél veel van verwacht. Vooraf had ik me misschien beter moeten informeren over de levensomstandigheden van de vrouwen in Iran.

3*

Nou moe, eind december op de NL publieke omroep, en morgen alweer. Hebben ze niks anders op de plank?

Goed verzorgde film dat hier en daar goede scenes bevat.

Humane film, die toch niet heel erg boeit. Sterkste aan de film is de manier waarop de gevolgde vrouwen worden laten zien alsof het een alledaagse dag is in Iran, wat het realisme ten goede komt. Maar het werkelijk drama is wat onopvallend gebracht, terwijl al de vrouwen verkeren in tergend moeilijke situaties. De film wist mij hierdoor niet enorm te raken. 3 sterren

Jongens, alles wordt uitgelegd. Soms moet je effe, net als bij een hollywood-flick, effe wachten op de info...
Instinctief bedachte en geschoten (althans zo komt het over) cinema réale over de positie van de vrouw in Iran. Tijdje gevangenis hoort er al snel bij en aan de schimmige reden voor opsluiting (onzedelijk gedrag van enigerlei soort) raak je gewend. Panahi weet hoe hij zijn publiek binnen een mum van tijd kan laten meeleven met zijn protagonisten (zie ook Crimson Gold). Het maatschappijbeeld is dermate somber dat je je afvraagt hoe deze film de Iraanse grens heeft kunnen verlaten: omdat de autoriteiten ervan overtuigd zijn dat Panahi in het buitenland een hysterische indruk zal maken of omdat men simpelweg gelooft in het eigen systeem?

Ondanks de interessante, zware onderwerpen weet de film me geen moment te boeien. Ik vond de film oppervlakkig en saai. Slecht geacteerd ook.