Meningen

Ben geen fan van het concept, maar het trucje begon hier toch echt te vervelen. Vooral het eindeloos geneuzel tussen het stel was uitermate saai.

Tegenvallende Farhadi. Ik waardeer zijn films enorm vanwege de boeiende personages, het complexe scenario en de spanning die daarmee gepaard gaat. En juist op die punten schiet hij met Le Passé mijns inziens wat te kort. Dat is jammer want de film heeft behoorlijk wat potentie en de cast in uitstekend met een uitmuntende Bejo.

Een van de meest tegenvallende ervaringen die ik ooit heb bezichtigd gezien de verwachtingen die ik had. Wat hierbij een belangrijke rol speelt is uiteraard het feit dat de film je moet raken, en dat was voor mij persoonlijk geen enkel keer het geval. Ik heb het geprobeerd - maar het is niet gelukt. Wellicht mezelf maar omschrijven als een onsympathiek lul?

Over filmische aspecten ben ik veel meer te spreken. De Close-ups zijn zorgvuldig in beeld gebracht. Beste middel om zo emotioneel de kijker te raken. Tevens ook zeer flitsend en energieke montage. Indrukwekkend dat dergelijke objecten in die tijd al voorkwamen. Maar of het nou reeds 80 minuten boeiend is? Nee dat, Na 10 minuten heb je het eigenlijk al gezien. Ik had her en der het gevoel dat te veel ermee werd geknutseld. Komt daarbij ook op neer dat het behoorlijk irriterend kan werken als je niets met Close-ups hebt. Het gaat hier niet om het verhaal maar nota bene om de uitwerking, en de uitwerking was simpelweg extreem saai. De interrogatie met de jury was imo behoorlijk duf en belachelijk. De filmische elementen (o.a. de Close-ups kunnen daar weinig aan veranderen. Zeker als Jeanne gedurende de interrogatie als een verbaasde kip zonder kop vooruit ziet te staren. Emotioneel? alles behalve. Komt eerder ridicuul over. Wat betreft de huil-scènes doet ze het wel uitstekend.

Ik was verder wel benieuwd naar de hier malen eerder aangehaalde befaamde soundtrack. Die bleek niet zozeer groots te zijn. De afwisseling van rock, opera, pop begon behoorlijk zeurig te klinken. Zeer wisselvallig, maar mocht wmb toch minder bombastisch klinken, heb je zo'n perfect geschoten scene - blijkt ie verpest te zijn door de soundtrack. Wellicht volgende keer het toch maar zonder soundtrack proberen. Visueel is het gewoon indrukwekkend, maar echt niet iets wat anderhalf uur mee kan.

Dit is een film die je moet doen ontroeren - die je moet doen verbazen vanwege zijn vernieuwende factoren - een film die je ogen moet open vanwege zijn cinematische impact - die je moet overdonderen met zijn acteerprestaties - een film die je cinematografie moet weten te grijpen - en uiteindelijk voor mij weinig van deze aspecten weet na te leveren.

1,5* voor degelijk her en der.

Wat een tegenvaller zeg.

Al maanden staat de film hoog in me must-see lijst, voor een paar redenen.

1. Satyajit Ray wordt als een van de grootste regisseurs van 20ste eeuw gezien. 2. Kiarostami Zou beïnvloed zijn door Ray's werk 3. Thematiek behoorlijk aansprekend. 3. De film wordt beschouwd als beste Indische film ooit. 4. Voor deze film zou Ray nooit een film of zelfs een scene hebben geregisseerd. Mijn verwachtingen waren dan ook extreem hoog.

Film begint erg goed met zeer leuke vondsten waardoor het erg boeiend is allemal. Maar na een half uur had ik het gevoel alsof ik alles had gezien. Veel vaart of variatie ziet er niet in. Neem als voorbeeld Majidi's werk of die van Vittorio De Sica. Beiden thematiek als structuur nogal in dezelfde richting. Maar toch dynamischer uitgevoerd. Wat we hier te zien krijgen is 1 uur lang gezeurvan een moeder tegen een ingewoonde tante, her en der wat schouwspel. Beetje heen en weer geren, paar culturele aspecten die me niet konden bekoren en als hoogte punt De dood van Durga.

Veel Apu is het ook niet. Hij is zelden in beeld of heeft noch paar teksten. Ik denk dat zijn ogen alles horen te zeggen. Maar de probleem was dat de gebeurtenissen me voorbij gingen zonder dat ik hierbij iets voelde, of werd overdonderd, of ontroerd of ergens vast werd geplakt aan de beelden.

De film is zeer humanistisch, waar ik groot bewondering voor heb. Een humanistische film dient humanisme zo sympathiek mogelijk te tonen. Op dat gebied pakte de film me helaas niet. Met uitzondering de dood van Durga. Muziek is zeer typisch Indisch. Kan nooit zeggen of ik dergelijke muziek bemin. Erg mooi is het niet. bij wijlen wat zeurig. Somtijds ook wel prachtig.

Verder wil ik even kritiek geven op de beeld en geluid kwaliteit die ongetwijfeld op mijn beoordeling een rol spellen. Beeld kwaliteit zeer karig en donker bij wijlen. Geluid was soms niet te harden. Daarnaast soms geen ondertiteling te zien. Tevens wil ik de film wel op het grote scherm zien als wolfmanrene zijn informatie klopt. Tot die tijd kan ik hier niet veel mee en dat is echt jammer, want woorden kunnen niet omschrijven hoe hoog mijn verwachtingen waren.

Een prachtige film, de duistere noir stijl past hier goed bij, de verhaallijnen zijn fascinerend, interessant, grijpend, en ook komisch. Persepolis is op het moment me favoriet voor de beste Animatiefilm.

(Lees hier de interview met Marjane Satrapi).....zeer interessant.

http://www.zozolala.com/ZL126_Satrapi.html

Het einde is een domper van jewelste. Eveneens om de volgende redenering: 'A terrible concession to so-called public morality' aldus de schrijfster van het boek. Voor de verdere rest wel een redelijke thriller met een goede Delon en een mooie soundtrack. 2,5*

Best aardig drama. Er wordt redelijk goed geacteerd, vooral door de hoofdrolspeelster en haar moeder en daarnaast is de film nergens echt sentimenteel of echt confronterend te noemen. Maar toch wist het mij zelden te raken of te overtuigen, op een gegeven moment voelt alles ook wat langdradig aan. Vond die intermezzo's trouwens bijzonder misplaatst. 3*

Al een tijd geleden dat ik iets zag dat zo bij me hart ligt. Ongelofelijk aandoenlijke personages, stuk voor stuk. Prachtig spel, oprecht drama en hilarische momenten vormen verder en uiteindelijk de sleutel tot een fantastische film. 4,5*

Degelijke film. Sterk geacteerd, het is allemaal lekker rechttoe rechtaan, blijft de gehele speelduur vermakelijk en is absoluut accuraat. Maar had ook het idee dat de film niet meer biedt dan dat. De film is nergens echt diepgaand en overstijgt nimmer de grens van z'n verhaal. Buiten de surrealistische scenes na had ik ook somtijds het gevoel het allemaal eerder gezien te hebben. Maar goed, prima film verder.

Beste scene: tong uitsteek bij de douane. Pijnlijk moment.

Ik had vooraf zeer en zeker mijn twijfels bij deze nieuwe Mann. Allereerst omdat ik vreesde voor diens aanpak om de film op HD te draaien,aangezien het geheel niet zou aansluiten met de setting. En ten tweede omdat ik Mann immers iets moderns zie doen omwille van de goddelijke nachtopnames die hij weet te creëren.

Nu ik de film gezien heb kan ik concluderen dat ik tevreden evenals ontevreden ben om de film op HD te zien. De film ziet er bij vlagen écht geweldig uit. Vooral de shout-outs horen tot de beste van wat we van Mann gewend zijn. Extreem realistisch, levendig en intensief, het lijkt alsof je midden in het vuurgevecht beland bent!

Verder ben ik onder de indruk van de cameravoering. Zeer solide, energiek en bovendien waren de close-ups fantastisch. Anderzijds ogen vele shots ook niet bepaald als HD en z'n ze ook alles behalve subliem. Had zo nu en dan het gevoel dat er veel meer er mee gedaan kon worden. Overigens is die 'Mann-touch' niet helemaal aanwezig omdat er nou eenmaal weinig nachtshots erin zitten. Anyway, genoeg over de technische en visuele aspecten.

Het verhaal is prima te volgen, niet alle dialogen zijn aangenaam maar het loopt allemaal lekker soepel en over het acteren heb ik weinig te klagen, al z'n er nergens echte uitschieters. Tenslotte wil ik beduiden dat ik bewondering en respect heb voor Mann om deze film op HD te draaien, echter zou ik de volgende keer indien het een ouderwets setting betreft graag de desbetreffende werk op film verfilmd zien worden.