Meningen
Hier kun je zien welke berichten italian als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Gattopardo, Il (1963)
Alternatieve titel: The Leopard
Mijn eerste Visconti !
En ik kreeg onmiddellijk een wonderschone, langzame en hartverwarmende film met een fantastische internationale cast !
Een film met Burt Lacanster; Alain Delon en Claudia Cardinale kan per definitie niet misgaan. Lancaster speelt weer met verve een grootgrondbezitter die met de tijd probeert mee te gaan, later zou hij een soortgelijk rol in Novecento spelen. Uitstekende prestatie en waarschijnlijk de beste uit heel zijn carrière ! Van Delon hebt ik nog niet veel gezien maar met wat hij hier laat zien bewijst hij dat hij zeker bij de Franse en wereldtop hoort.
En ja, Cardinale is weer een lust voor het oog maar mag spijtig maar laat inde film tevoorschijn komen.
Maar har intrede is er wel een om nooit te vergeten ! En ze is niet alleen knap maar ze kan ook nog eens acteren !
(Zelf vind ik dat ze het beter doet dan in C'era una Volta il West
)
De Italiaanse geschiedenis is al op zich boeind en met de hulp van Visconti wordt de film nooit saai. Historische gebeurtenissen wisselen elkaar goed af de andere familiegebeurtenissen. Waar het eerste deel van de film de historische gebeurtenissen boiender waren en familiedramaatjes minder, was het tweede deel net andersom. Lancaster die toch probeert om zich aan te passen ( het stemmen ! ) maar toch realiseert dat zijn periode gedaan en Cardinale en Delon die de nieuwe tijd symnoliseren is in het einde prachtig in beeld gebracht !
Het karakter van Lancaster is dus tot in de puntjes afgewerkt en Visconti laat eindelijk eens zien wat voor een impact die veranderingen op het leven van de adel was. Hij doet dat niet dmv zakelijke dingen ( à la geschiedenisboek-uitleg) maar dmv emoties. En als hij er dan ook nog eens in slaagt om meedeleven van het publiek op te wekken kan ik alleen maar zeggen wat een fantastische regeisseur hij wel is
Natuurlijk was dit niet mogelijk als Lancaster de rol niet gehad zou hebben.
Bijna elke scene is een schilderijtje : warme, intense kleuren spatten van het scherm en ik had echt het gevoel dat de wind in mijn gezicht blies...zo heerlijk 
Het camerawerk doet het prachtige Siciliaanse landschap nog beter tot zijn recht komen maar het zijn ook de mooie details die deze film zo bijzonder maken :de kostuums, interieurs... erg mooi en...zo echt !
De sfeer, het tempo en de bovengenoemde zaken gaven me echt het gevoel zelf in de film te zitten en één van de personages te zijn !
De muziek was op sommige momenten ook erg mooi.
4.5
Get Carter (1971)
De smerige industriële achterbuurten van Newcastle vormen de aachtergrond van deze Britse gangsterfilm, die qua sfeer dicht bij een detectiveroman aanleunt, maar met het verschil dat het hier niet om de hogere Britse sociale klasse van Christies boeken gaat , maar wel iedereen betrekt van rijke tot arme mensen.
Get Carter is natuurlijk meer dan gewoon een moordmysterie met de vraag 'Wie heeft Carters broer vermoord?', maar ook een ruwe en brutale confrontatie met de toestand in de buitenwijken en de schets van een milieu, dat zowel Jacks broodwinning als zijn ondergang betekent. Wanneer de puzzelstukjes meer en meer in elkaar beginnen passen, begrijpt hij dat hij zijn zoektocht moet voortzetten en dat hij het alleen zal moeten doen... Er zal geen weg terug zijn... De videotape vormt een breuk in de karakterontwikkeling van zijn personage en plots verandert de charismatische, zelfbeheerste professional in een wild beest, waar de opgekropte wraakgevoelens (en misschien ook wel de spanningen en de druk die zijn werk teweegbrachten) losbarsten en hem dwingen de zaak op een radicale manier af te maken, waarbij de film in een echte 'dag des oordeels' verandert. En net op het ogenblik dat alles voorbij lijkt te zijn en hij, als teken van zijn gewonnen vrijheid en de gezuiverde naam van zijn familie, zijn wapen in de zee wilt werpen, wordt hij door een collega doodgeschoten, die niet de grote fout van Jack had begaan, namelijk zich laten overmesteren door zijn gevoelens ...
4*
Giù la Testa (1971)
Alternatieve titel: A Fistful of Dynamite
Aan het gemiddelde leek dit wel een van Leones minste te zijn, maar wat was ik toch verkeerd !
Geen briljante western, maar wel een geweldige epische oorlogsfilm met formidabele vertolkingen, een aardig verhaaltje en een rustig,gemakkelijk tempootje.
De eerste overval is gewoonweg briljant en met die irriterende close-ups ( denk wel dat het de bedoeling was zodat we ook een afkeer zouden krijgen van die rijken, met al hun voedsel dat uit hun bek kwam
;net varkens, waar ze uiteindelijk toch bij terechtkomen. )
Het eerste uur lijkt wel zo'n flauwe komedie à la Terence Hill, in een mooi westernlandschap. Het grote verschil is dan wel dat die films niet de genialiteit hebben die Leone heeft. Was op zich wel vermakelijk maar was toch blij toen Leone in het tweede uur voor de dramatischere kant van de zaak koos. In geen enkele van zijn films heb ik zo'n mooie karakteruitwerking gezien als in Giu la Testa !
De kleine boer die betrokken geraakt met de grote gebeurtenissen die er in zijn land gebeuren wordt zo meesterlijk door Leone in beeld gebracht !
Net zoals we meer te weten komen van Coburn door die flash backs, ondersteund door die prachtige muziek van Morricone. Op zich zijn die deuntjes niet veelzeggend maar wanneer ze gecombineerd worden door de prachtige, langzame beelden kreeg ik het echt warm vanbinnen
.
Volgens mij is dit op visueel vlak ook de beste Leone die ik tot nu toe heb gezien,met goede belichting, die epische beelden, de massascenes en natuurlijk de opnames van die dorre landschappen die alleen Leone zo mooi in beeld kan brengen !
En dan heb ik nog niets verteld over de uitzonderlijke acteerprestaties van de cast. Rod Steiger als domme boer, die de grote veranderingen die de revolutie in zijn leven brengt, ondergaat en die langzaam helemaal verandert, is fenomenaal ! Kon me ook totaal niet schelen of hij aan overacting deed of niet, het past perfect bj zijn personage. En dan hebben we de tamelijk stille, ijskoude James Coburn die hier ook een fantastische vertolking levert. Romolo Valli is een groot acteur, spijtig dat zijn personage te weinig gebuikt wordt in de film...
Heb de neiging om een 5 te geven, maar een 4,5 staat hier meer op zijn plaats. 4,75 zou perfect geweest zijn 
Als western niet altijd even geslaagd, maar als episch drama waarbij de personages centraal staan in zo'n grote gebeurtenis, mag deze film gerust bij de beste in deze categorie horen 
Glimmer Man, The (1996)
Duidelijk een film die het succes van se7en wilde evenaren... en dan neem je Seagal in de hoofdrol 
Het eerste uur is maar matig : seriemoordenaar is hier totaal niet interessant, Seagal is voor een keer niet de slechtste acteur (Wayans slaagt erin om nog slechter te spelen), grappen zijn niet leuk en een van een verhaal waar je zoveel uit kan halen maken ze er niets van...
Ik betwijfel het of het tweede uur beter zou zijn geweest 
Godfather, The (1972)
Alternatieve titel: Mario Puzo's The Godfather
Als er een film was die ik eens nodig moest herzien, was het The Godfather wel...
Ongelofelijk, ik dacht echt net hetzelfde over de film als jij !

Ik moet je overal gelijk geven, ook over je stukje over Brando : de eerste keer toen ik de film zag vond ik hem gewoon goed spelen, de tweede keer vond ik hem schitterend maar de derde keer is mijn waardering voor zijn personage weer flink gezakt. Hij is, zoals jij het zegt, een beetje té.
Wel wilde ik nog even toevoegen dat de film enorm veel sfeer ademt in bijna alle scènes en dat de transformatie van Michael, van student die niets met de zaken van de familie te maken wil hebben naar kille maffiabaas, uitstekend gedaan is. Het hoogtepunt van deze gedaanteverandering wordt in een schitterende climax bereikt, dat als een soort ritueel in beeld wordt gebracht, parallel met dat ander ritueel : het doopsel. De deur die dichtvalt voor een teleurgestelde en bedrogen Kayis maar het 'begin van het einde' en laat een pessimistische toekomst vermoeden voor de familie Corleone.
Toch vond ik de film in zijn geheel een beetje tegenvallen en zie ik het niet echt meer als het meesterwerk dat ik er vroeger in zag. Daarom ook een half puntje af en uit mijn top 10.
Godfather: Part III, The (1990)
Alternatieve titel: The Godfather, Coda: The Death of Michael Corleone
zeker geen slechte opvolger van twee fantastische films!
integendeel: zelfs nog heel goed!!
het acteerwerk is een beetje afgezwakt maar Al Pacino en Andy Garcia zetten hun rollen heel geloofwaardig neer!
kwist niet dat Garcia zo'n goed acteur was en hij zeker niet miscast want deze rol staat hem echt op het lijf geschreven!
de muziek was weer zoals altijd prachtig en het camerawerk was in dit deel sterker als het vorige deel
ergerde me alleen aan het barslacht acteren van Sofia Coppola.hoe kan het kind van zo'n regisseur nu zo slecht acteren....
verder nog sterke make-up want Pacino zag er echt oud uit.ook heeft de film hele mooie lokaties
deze film mag gerust in mijn top 10 komen!!
Gunfight at the O.K. Corral (1957)
Onderhoudende western die weliswaar -ik kon een vergelijking echt niet uitsluiten- minder poëtisch en daardoor ook minder gevoelig en ingetogen is dan die andere Tombstoneverfilming My Darling Clementine. Deze is een meer avontuurlijk en pompeus relaas, met vrouwen die hun mannetje kunnen staan en saloons vol stoere gokkers en machocowboys, op het leven van revolverlegendes Earp en Holliday, gespeeld door filmlegendes Lancaster en Douglas. Beide spelen goed, maar van chemie is niet echt sprake en dat is spijtig.
En op het moment dat de film begint af te zwakken, zo naar het einde toe, krijg je een geweldig spannede shoot-out voorgeschoteld die de film dat half sterretje meer waard maakt !
Wat zijn de buitenopnames hier ook prachtig zeg, ze deden me zelfs eventjes denken aan Leones spaghettiwesterns...
Als je naar deze film kijkt, besef je eigenlijk heel sterk hoe goed Fords meesterwerje is !
3.5*
