Meningen

het was lang geleden dat ik nog eens een Seagal-film had gezien. Gisterenavond kreeg ik daar de kans voor...

niet veel goeds te vertellen over deze actiefilm! het doet zich stoerder en cooler over dan dat het is.

bij zo'n actiefilm kijk je meestal niet naar het acteerwerk als de actie je maar genoeg bezighoudt, maar hier kon je er echt niet naast kijken...de gehele cast acteert vreselijk over the top, alleen de badguy kon zijn rol goed neerzetten als de (zoveelste) psychopaat.

het verhaal kon misschien nog gered worden als ze op zoek zouden gegaan zijn naar de schat maar het mondt uit in een typisch Seagal-verhaaltje waarmee elke dag wel tig actiefilms mee gemaakt worden dat vandaag de dag niets meer te bieden heeft... de slechterikken lijken weggelopen te zijn uit de Matrix met hun stoere pakjes...

en om de boel nog wat stoerder te maken plaatsen ze dan nog zo'n ubercoole heavy metal soundrack in de film

past lekker bij die ultrageloofwaardige gevechten

Seagals leuke oneliners geraken stilaan op en dan moet je noodgedwongen naar zo'n emotieloze kop kijken die enkel goed kan vechten en schieten...

wat zijn die gevangenen in Alcatraz toch veranderd zeg : in Escape From Alcatraz trof je hier en daar nog 'realistische' gevangenen maar hier lijken de criminelen alleen maar bodybulders met een uiterst stoere kop te zijn.

de kers op de taart zijn natuurlijk de dramatische momenten want de kogels waren waarschijnlijk op om nog door te kunnen vechten

Enig pluspunt: leuke overthetop schietgevechten en gevechtpartijen! en het vermaakte wel de hele tijd

Halloween zou de film geweest moeten zijn die mij de stuipen op het lijf ging jagen, die mij slapeloze nachten ging bezorgen... ...en daarmee is alles gezegd...

Natuurlijk verwachte ik niet veel van het acteerwerk of van het toen (erg belangrijk woord!) origineel verhaaltje, daarvoor moet je geen tienerhorror kijken, maar dit was toch beneden alle peil. Ik heb mijn best gedaan, maar je kon er niet naast kijken

Acteerwerk, en dan vooral van die vriendinnen , was niet om aan te zien. Als het de bedoeling was om een beeld, of ergens ook een waarschuwing, te geven van de losbandige jeugd van tegenwoordig, belust op drank en seks, is Carpenter het niet gelukt om het maar een beetje overtuigend of realistisch over te laten komen. Curtis was oke, heb haar wel beter gezien, meesterlijk in vergelijking met die vriendinnen. Beste acteur was dan ook Donald Pleasence, heeft een goed uitstraling en een geweldige stem om naar te luisteren. Spijtig dat er maar weinig zinnings uit zijn mond komt...

Ander groot struikelblok waren de dialogen, die telkens als geforceerde one-liners overkomen, als grappig bedoelde dingen of als gesprekken die niet verdergaan dan de clichés uit het dagelijkse leven. Gelukkig werd dit nog wat afgewisseld door een monoloogje van de psychiater ... geweldig hoe de camera lomp stil wordt gezet, gezoomd op het gezicht van Loomis " en nu gaan we eens luisteren wat de dokter allemaal over de gekke Michael te zeggen heeft "

Het verhaal is nu compleet deja-vu en afgezaagd, hoe origineel het ook in 1978 was, we leven nu in 2007 en daar zou rekening mee gehouden moeten worden... een film moet de tand des tijds doorstaan wil het een goede film genoemd worden.
Maar dit sloeg verder op niet echt veel. Belachelijkste moment ooit in een film : de ontsnapping van Michael Myers !! America, het land waar de psychopaten vrij mogen rondlopen gelukkig stelt de film de vraag zich ook af, maar het antwoord wordt netjes genegeerd. En dat Michael kan rijden is mij ook een compleet raadsel...

En als dit niet erg genoeg was, komt nu het ergste.
Ik, die het aantal geziene horrorfilms op een hand kan tellen, niet eens ranzig en gore films, vond deze film niet spannend... te veel keer verraadde de camera Michael Myers door de scenes op de achtergrond belangrijker te maken dan die op de voorgrond : Curtis die wenend aan de zijkant van een deur leunt, maar de camera richt zich vooral op die deur en wie komt daar toevallig te voorschijn ! Daar komt nog bij dat Michaels aanwezigheid nog altijd extra verstevigt wordt door eens een schouder, dan eens een hand te laten zien om echt te benadrukken dat ie er wel degelijkis. Hoefde niet echt. Twee keer is het trucje leuk, vijf maal niet meer. En Myers die maar niet dood wil gaan doet ook wel sterk af van de spanning...
En dat we weten dat Jamie Lee Curtis voor een vervolg speelde breekt de suspense helemaal af !

Gelukkig loopt Michael Myers in deze film rond : zo'n verschrikkelijk kalm personage,zo beheerst, alles lijkt al door hem perfect gepland te zijn, niets gaat fout, zonder enig schuldgevoel moorden en is bovendien nog eens goed aangekleed ook !
Een donker pak, een emotieloos wit masker en een scherp, lang keukenmes . Een stuk stijlvoller dan die lomperiken zoals die Jason Voorhees. Spijtig dat er af en toe wat gehijgd of gegromd wordt, had hem liever nog stiller gehad.

Juist een voldoende en dat heeft deze film vooral aan de fantastische killer te danken.

Toen ik nog naar elke Disneyfilm in de bioscoop ging kijken ...
Toen vond ik hem nog leuk, zeker niet meer dan dat.
The Haunted Mansion is inderdaad weinig grappig, alle jokes zie je al van ver aankomen en zijn zeer voorspelbaar.
Eddy Murphy's carriere gaat steeds bergafwaarts en zijn gekkebekken en lachjes geraak je stilaan moe. De meeste mopjes die uit zijn mond komen zijn eerder flauw en heb je al duizend keer gehoort.
Ook totaal verkeerde humor voor een film als deze. Als je een komedie/horror wil maken gebruik dan in hemelsnaam geen slapstisckhumor...
Hij is wel de enige die het best acteert, al blijft het bij matig, want de rest van de cast leveert erg matige acteerprestaties op. Zo overdreven allemaal maar ook om dat kan je zelfs niet lachen.
Dat overdreven sentimenteel gedoe op het einde was ook al niet meer draagbaar na een belachelijke dood van de butler .
Over het verhaal valt niets te zeggen, kijkbaar maar niet geweldig, zoals bijna alle dingen in deze film. Op de muziek heb ik zelfs niet gelet.
Van horrormomenten heb ik ook niet zoveel gemerkt. Er zit evenveel horror in deze film als in Pirates of the Carribean,met al die skeletten...
Verder is de film totaal niet sfeervol en het kasteel heeft geen enkele griezelige uitstraling maar is alleen maar een groot kitscherig decor.

gisteren gezien in het kader van 'vlaamse meesterwerken'...meesterlijk vond ik hem zeker niet maar vermakelijk was ie zeker.

verhaaltje is standard, beeldkwaliteit leek uit de jaren 40' te komen, hoewel ze in die tijd toch nog beter konden dan dit hier en camerawerk was ook maar gewoontjes.

acteerwerk was verrassend goed van iedereen zo een beetje, maar Urbanus steelt hier echt de show...

niemand ka zo goed als hem de naieve, debiele jongen spelen.

tijdens enkele scènes lag ik echt in een deuk

af en toe kan onderbroekenlol ook geen kwaad hoor

muziek is erg afwisselend : soms erg lelijk jaren 80' cheesemuziek en soms erg mooie.

nogal veel onlogische momenten maar dat neem ik de film nelemaal niet kwalijk want de bedoeling van de film was vooral om ons te laten lachen en daar is hij zeker in gelukt met af en toe wat dramatische momenten.

door het goed spel en de leuke scènes met Urbanus een 3

toch een beetje ondergewardeerd hier...

Kindertrauma's. Een interessant uitgangspunt dat in Hollywood nog niet al te veel geëxploiteerd is geweest.

Dit kon een aardig sterke thriller worden en in het begin leek dit ook zo: dit duister familiedrama wordt met de minuut macaber en geschifter (weliswaar zonder te overdonderen...) en het zag ernaar uit dat het verhaal en de karakterontplooiingen op de goede weg aan het gaan waren... Maar ik had al te vroeg gejuicht want Hide and Seek verzandt al snel in de gebruikelijke genreclichés en voorspelbare wendingen. Het einde is voorspelbaar, overdreven en banaal en de spanning valt volledig weg. Jammer, zelfs de goede vertolinkingen konden niet beletten dat dit in een fiasco uitmondde.

vroeger dacht ik wel eens na hoe dat ik boeven zou aanpakken wanneer ze mijn huis zouden binnendringen...

Home Alone was dan ook mijn favorite jeugdfilm!!

maar na 6 jaar begin je er wel anders over te denken.

het verhaal is wel leuk maar als je het vier keer hebt gezien heb je er wel genoeg van.

het acteerwerk is van matig tot slecht, zelfs Joe Pesci die met zijn stemmetje andere films heel leuk maakt, doet het hier zeker niet.

te veel karikaturale personages maken deze Kerstmis film dan vaak te melig en erg ongeloofwardig

een jongetje van 10(denk ik) die boodschappen gaat doen, de vaat wast... daar kan ik echt niet inkomen hoor

het lijkt wel dat de kleine Kevin zijn tekst soms hardop leest en dat was eigenlik het meest storende.

enkele grappige momenten worden afgewisseld met slechte momenten, maar gelukkig vult de mooie muziek de slechte stukjes waardoor het nooit echt stom wordt.

3 omdat Home Alone vroeger mijn lievelingsfilm was.

opvallend dat de muziek die hier gebruikt wordt sterk op die vna Harry Potter lijkt, of heb ik dat alleen gemerkt?