Meningen

ik vond ze trouwens ook wel geloofwaardig overkomen.

net zoals de rest van de cast die magistraal hun rol neerzetten: Henry Fonda die tegen alle verwachtingen in perfect een bad guy kan spelen ,Jason Robards eigenlijk nog nooit over hem gehoord, maar hier acteert hij heel goed alleszins! en dan nog een onvergetelijke Charles Bronson;knap hoe dat die man een hele film lang altijd dezelfde gelaatsuitdrukking op zijn gezicht heet staan.

de ene onvergetelijke scène na de andere:het begin,de moord op de mc bains,de overval op de trein...en zo gaat dat de hele film door!!

Maar het beste aan heel de film was de muziek...

muziek warvan ik de rillingen van kreeg en echt een hele diepe indruk gemaakt heeft...

hoe konnen ze z'on meesterwerk genn oscar geven snap ik nog altijd niet

hopla weer een film bij in mijn top 10!

De eerste scene zet onmiddellijk de toon aan voor de hele film : hard, meedogenloos, en uiterst cool.

De cast is verbluffend, zeker als je vergelijkt met brakke acteurs in de vorige films; het verhaal is niet echt bijzonder maar zeker onderhoudend en de actiescenes om van te smullen !

Andere acteur, totaal nieuwe Bond. Geen enkele acteur heeft ooit dezelfde Bond gespeeld, iedere andere acteur had een eigen visie over Bond en kozen voor een andere aanpak. Craig zorgt gelukkig voor een goede, realistischere aanpak, met Connery als maatstaaf en maakt er een sexy maar ijskoude killer van.

Dit had de serie wel nodig na een paar ongeloofwaardige vehicles die de gekste en onnozelste gadgets hadden.

Ik moet wel zeggen dat ik Q toch een beetje miste, niet voor de gadgets al hoewel die in het begin nog leuk waren, maar voor het personage zelf. Ja, na twintig films beginnen zijn gezaag en discussietjes met Bond wat afgezaagd te worden, maar zijn personage blijft vermakelijk en hoort gewoon in een Bondfilm thuis.

Craig is, na Connery, een Bond die niet alleen maar gadgets heeft en vrouwen versiert, maar ook nog eens kan acteren. Zoals ik al eerder zei geeft hij een realistischere Bond weer. Dat laat hij al in de eerste actiescenes op de kraan zien ( geweldige actiescene )

waar hij niet altijd stevig met beide voeten op de grond kon komen. Niet iedereen in de zaal had dat door en begon te lachen als Bond een paar keer na elkaar viel

" Wat een geklungel " hoorde ik wel eens

Op de rest van de cast valt er ook niet te veel op aan te merken : Eva Green is de perfecte Bondgirl, knap en intelligent, en Mads Mikkelsen lijkt op het eerste gezicht een mietje maar is sluwer en geweldadiger dan alle schurken samen, bovendien is het nog een stijlvolle man ook.

Met actiespecialist Martin Campbel kon deze film niet anders dan goede actiescenes hebben ! Vooral in het begin wordt het tempo hoog aangedreven, spannend gefilmd en actie op hoge hoogtes scoort altijd goed bij mij

Campbel slaagt er ook in om een pokerspel spannend te maken terwijl je meestal zit te gapen omdat het saai in beeld wordt gebracht. Duimen omhoog

Een buitenbeentje in de reeks maar met toch een paar typische kenmerken voor een Bondfilm. Een goede generiek, die met al die kleuren me deed denken aan de generiek van Dr No, een mooie titelsong en een geweldig einde gevolgd door de zo heerlijke Bondtune die spijtig genoeg te weinig in de film werd gebruikt.

Ik ben alvast beniuwd naar de volgende film

from the director of...........Rambo 2
toen ik die naam in het begin van de film zag verwachtte ik van The Cassandra Crossing al niet meer zoveel want Rambo 2 is nu niet een film om trots op te zijn.
maar het viel gelukkig allemaal wel mee :
wat je voorgeschoteld krijgt is een meer dan aardige jaren zeventig, bloeiperiode van dit genre, rampenfilm.
En zoals het hoort krijgen we heel wat bekende koppen te zien: ex-Dumbledore Richard Harris, La Loren, Sheen, Gardner, OJ Simpson en Burt Lancaster die nooit teleursteld. Alida Valli ook bij de cast maar die heb ik niet opgemerkt...
De verschillende stereotiepe karakters worden netjes voorgesteld (lees :cliché, al is het geen storende factor )
Een goed en spannend begin, een tamelijk saai middenstuk, maar een geweldige finale !
Want voor er eindelijk een paar mensen geinfecteerd geraaken met het virus is er al zeker een half uur voorbij waarbij we iets meer te weten komen over de passagiers ( )
Erg goed hoe de regisseur ons op het verkeerde been zet met de drugsdealer.
Het gevecht in de trein is een beetje ongeloofwaardig maar een film als dit is kan dat geen kwaad want het verhaal rondom heen dat af en toe van A naar B gaat is al een ongeloofwaardigheid op zich.
Ik vreesde toch wel het ergste toen de dokter met enthousiasme,niet voor de die hard rampenfilmfan, meldde dathet virus genezen kon worden door gewone zuurstofdaar gaat de ramp ! en heel even dacht ik nog dat Lancaster de trein nog liet stoppen voor de brug! dan zou de film zeker de 3,5 niet halen want die zijn voornamelijk te danken aan de geweldige finale ! de schreeuwende passagiers in de geplooide treinwagonnen is een beetje grappig maar vooral goed gemaakt.
De mooie muziek van Goldsmith en de schone beelden maken van The Cassandra Crossing een goede rampenfilm

Eindelijk de winnaar van de cheesy knock-out gezien ! Deze film staat gewoon symbool voor alles wat fout was in de films van de jaren tachtig.

Zonder enige subtiliteit wordt de relatie tussen vader en dochter getoont : Arnie die een reetje eten geeft en nog eens zijn dochter liefdevol knuffelt moet blijkbaar doorgaan als de perfecte Amerikaanse happy family... En natuurlijk moet dat waanbeeld zo lomp mogelijk in onze strotten geduuwd worden zodat Schwarzy toch op wat begrip kan steunen van het publiek wanneer hij de ene zijn nek breekt of de ander zijn arm afhakt ... En wanneer Arnie verneemt dat zijn kindje gekidnapt is roept hij al zijn spieren bij elkar om een oorlog te onteketen. Fantastisch, niet ?

Dat de film bol staat van de clichés, stereotypen, cheesy vechtgeluidjes en amateuristische filmtechnieken ( trashy montage, lelijke fotografie...) moet de pret niet bederven. Want dit vehikel, grotendeels voortgetrokken door herkenbare doch leuke one-liners mét Oostenrijks accent, neemt zich uiteraard geen second serieus en wie de humor hiervan niet inziet moet beter wegblijven van zulke filmpjes.

3* voor een avondje pretensieloos vermaak !

vermaak van de bovenste plank !!
zoals hier al eerder werd geschreven is het verhaal weinig origineel maar wel goed uitgewerkt .
acteerwerk van John Cusack en John Malkovich was dik in orde, alleen stoorde ik me mateloos aan de monotone stem van Cage. weinig gelaatsuitdrukkingen van die man gezien hoewel hij in andere films prima speelt. op een bepaald moment werd het zelf karikaturaal !
er zijn nog verder veel bekende koppen te merken...ik snap niet dat Buscemi hier de show steelt aangezien hij niet zo vaak voorkomt. maar zijn scènes zijn dan wel kleine pareltjes
de actiescènes op het vliegtuigkerkhof waren om van te smullen. en zoals ik van goede actiefilms verwacht stopt het niet wanneer het vliegtuig in de casino landt, maar dat er nog daarna wat gevochten wordt in de tunnelhet zou mooi geweest zijn als het daar zou afgelopen zijn maar de papa moest wel zijn konijntje aan zijn dochter geven en dat is zeker een half puntje af voor dat melig einde.µ
af en toe wordt wel eens grappig en de muziek is ook goed gekozen !

Zwakjes... De paranoïde sfeer die de meeste bij onderzeeërfilms verwachten, was hier nergens te vinden. In dit geval neem ik het de film niet superkwalijk want me zo'n onnozel verhaal dat bovendien een gigantische afbreuk doet aan alles is zelfs een kleine beetje spanning creëren een moeilijke opdracht : ongeloofwaardig en altijd voorspelbaar tot de laatste minuut !

En wanneer de film eindigt, denk je dan " Was dit alles ? Alleen wat haantjesgekibbel dat moest doorgaan voor psychologische oorlog ?" Als ze zulke morele dilemma's naar voren brengen om toch wat extra dimensies aan een verder saaie film te geven, moeten ze mar eerst beginnen met niet overal een slijmerig spoor van patriottisme, heldenroem en plicht achter te laten...

Dik teleurgesteld ! Zeer kleine 2.5*